Skip to main content
Internet Archive's 25th Anniversary Logo

Full text of "Roman documents and decrees"

See other formats



Donated by 

The Redemptorists of 
the Toronto Province 

from the Library Collection of 
Holy Redeemer College, Windsor 

University of 
St. Michael's College, Toronto 






Edited by Rev. D. DUNFORD. 

VOL. I. 



(JULY, 1906 JUNE, 1907.) 

R. & T. WASH BOURNE, Ltd., i, 2, & 4, Paternoster Row, 


And at 248, Buchanan Street, Glasgow. 
BENZIGER BROS.: New York, Cincinnati, and Chicago. 

Nihil obstat. 


Censor deputatus. 

Imprimi potest. 


Episcopus Arindelensis, 

Vicarius Generalis. 




A Cunctis, The Name of Patron in. . 100 

In Italy Changed 112 

Priests (Spanish) Dispensed from.. 112 
Special Cases in France. See 

" France." 
And Plen. Indul. on Feasts B.M.V. 103 

Absolutions at Grave 27 

Abuses. Letter on Certain Abuses in 

Belgium 7 

Acolytes'Candles Carried by Beligious 
in " Habitu Chorali." See 
" Candles." 

Adoption of a Cleric into a Diocese. . 86 
"Ad Nutum." Be-instatement of a 

Priest. See " Be-instatement." 

The Table of the. See "Table." 
(Fixed). The Title of .. .. 97 
Alienation of Bonds or Shares. See 

" Bonds." 

Allocution. See " Consistory," 
Alms for Masses. See " Stipendia." 
Annunciation. Transfer of, and Be- 

quiem Mass. See " Bequiem." 
Asperges, Concerning the . . . . 160 
Ash Wednesday. Mass of Bequiem. 

See " Mass (Bequiem)." 
Atlantic Liners. Special Faculties 
for Spanish Chaplains. See 


Baptismal Vowa, Indulgence for Be- 

newing 84 


Ceremonies at 25 

The Prayers in 100 

Benedict (St.), The Medal of . . . . 109 
Benedictine Church, Indulgence for 

Visiting 204 

Assisting at Mass 156 

Blessing at Communion, " Extra 

Missam." See " Communion." 
Blessed Sacrament 
Carried by a Deacon. See 


(During Processions). A Prayer to 103 
A Prayer to Our Lord in . . . . 106 

Letter on Triduum 202 

Blessing of St. Maurus. Power to 
Subdelegate. See" Maurus (St.)" 
Bonds or Shares, Alienation of . . 42 
Bugia (Use of), by a Chapter . . . . 197 

Bulls 22 

Briefs 10 



Cappa (Use of) granted to Benedic- 
tine Prelates 72 


Letter Becommending . . . . 4 
Letter, " De Christiana Catechismi 

Tradenda" 8 

Capuchins Third Order Established 86 

At Tenebrae. Mode of Extinguish- 
ing. See "Tenebrae." 
(Acolytes') carried by Beligious in 

"Habitu Chorali" 162 

The Quantity of Wax 117 

Decree of the English Bishops . . 117 
Canons (Honorary), Insignia granted 
to. See " Insignia." 

Cathedraticum 81 

C.T.S. (Bavaria) Letter of Praise . . 6 
Censure, Whether Incurred by Assist- 
ing at Sales of Church Property, 

(French) 170 

Children, Communion for. See " Com- 
Children of Mary, Begarding the 

Medals of 149 

Chant (Vatican edition). See " Ky- 

Christian Doctrine. Archonfraternity 

approved 64 

Chanting (Mode of) is Under Direc- 
tion of Precentor. See " Pre- 

(Spanish) on Atlantic Liners. Spe- 
cial Faculties for 46 

To Confraternities. Bights of . . 88 
English (Naval and Military) Juris- 
diction of Archbishop of West- 
minster 87 

(Pontifical) Insignia of. See "In- 
And the Use of the Mitre. See 

" Mitre." 
And the Use of the Bugia, See 


Chalice, the Preparation of . . . . 162 
Chinese Missionaries. Faculties for. 

See " Confessions." 
Choir, Sitting at beginning of Ves- 
pers 99 

In Place of Sub-Deacon at Mass. 

See " Sub-Deacon." 
(Tonsured) Touching the Sacred 

Vessels. See " Vessels." 
Adoption into a Diocese. See 

" Adoption." 

Collegiate Church (Mexico) Erection 
of 181 



Collects in Votive Mass of Immacu- 
late Conception 96 


In Private Oratories 158 

Administered to the Sick . . . . 98 

" Extra Missam," Bishop's blessing 
at .. .. .. .. .. 156 

Frequency of, for children and in- 
firm 73 

(Infirm Sick) Non-Fasting . . . . 85 
(Infirm Sick) Non-Fasting, Exten- 
sion of the Decree 192 

Commemoration at Mass of Ordi- 
nation 99 

Communities (Institution of) with 

Simple Vows 56 

Conference (Essen) Letter at Con- 
clusion of 45 


"In itinere" .. ., .. .. 130 
" In itinere " (Chinese Mission- 
aries) 195 

Faculties to Hear Faithful at Sea. . 130 
Confraternities of Our Lady. Two 

Forms of Consecration . . . . 148 
Congregatio Super Disciplina, &o., 

Abolished 14 

Consistory, Dee. 6th, 1906, 48 ; April 

15th, 1907, 173 ; April 17th, 1907 175 
Cotta, The Server at Mass. See 

" Server." 
Cross (Procession of Relic) on Good 

Friday. See " Good Friday." 
Crowns of Our Lady, Faculty for 

Blessing 151 

Crown of Seven Joys B.M.V., Indul- 
gence for 107 

Cum Magnopere 69 


Deacon Carrying the Blessed Sacra- 
ment 99 

Deaf and Dumb, A Prayer for. See 


Dispensation from Irregularity 
(Epilepsy). See " Irregularity." 
" Propter haeresim parent urn." See 

" Irregularity." 
Distributions, Special case referring 

to 190 


(in England) may celebrate Re- 
quiem twice a week. See " Re- 

(Sisters of Third Order), Constitu- 
tions approved 139 

(in Philippines) may anticipate 

Matins and Lauds. 8ee"Matins." 

Dominic (St.) Indulgence for Third 

Order 206 

De Profundis to be Omitted after Con- 
ventual Mass 200 


England (Naval and Military Chap- 
lains) Jurisdiction of Archbishop 
of Westminster. See " Chap- 

English Martyrs, Privileges Granted 

in Favour of 92 

England, New Judicial Legislation. 

See " Cum Magnopere." 
Ejaculations Indulgenced .. 31,150 
Elections (National) Letter to Spanish 

Catholics 5 

Encyclical to the Bishops of Italy. 

See " Italy." 
Epileptic Subdeacon may receive 

Diaconate. See " Subdeacon." 
Examination (Triennial) of Religious 

Houses 65 

Excardination 84 

Excommunication of Mariavists 
See " Mariavists." 
Whether incurred by French 

Mayors and Councils . . . . 165 
Explanation of (French Mayors, 

&c.) 166 

Exemption of Order of St. John of God 73 
Extreme Unction, Short Form for . . 44 
Ezultet Position of Deacon and 

Servers 161 

Encyclicals 15, 18, 50 


For Blessing Crowns of Our Lady. 

See " Crowns." 
To Hear Confessions at Sea. See 

" Confessions." 
To Hear Confessions " in itinere." 

See " Confessions." 
To Hear Confessions " in itinere " 
(Chinese Missionaries). See 
" Confessions." 

Feast (Patronal), Regulars must ob- 
serve 164 


Bites of certain Feasts changed . . 91 
Permission to transfer. See 

Filial Churches may use Indult for 

Special Feasts 131 

Font (Blessing of), Special Case of 

omitting at Pentecost . . . . 187 

Encyclical to the Bishops of 15 

Letter to Bishops, Clergy, and 

People 121 

Solutions to various Questions con- 
cerning Absolution 137 

Francis Xavier (St.) declared Patron 

of Propagation of Faith . . . . 10 
Francis (St.), Votive Mass of . . . . 157 
Funerals Rights of Parochus . . 192 


(At Mass) coram Sanctissimo . . 99 

At Mass 98 

(Subdeacon) at Mass. See " Sub- 
On Thursday and Friday in Holy 

Week 162 

Gospel of St. John, Authorship of . . 180 
Gibbons (Cardinal), Letter to . . . . 128 




Good Friday- 
Tone of Voice on. See " Voice." 
Procession of Our Lady of Sorrows 

on 169 

Procession of True Cross . . . . 159 
Gregorian Music Notes, Letter on the 
Shape of 154 


Heroic Act, may be removed . . . . 213 
Holy Name Indulgence extended to 

all the Faithful. See " Indulg- 

Holy Week A certain genuflection 

on Thursday and Friday. See 

" Genuflection." 
Holy Water, Emptying the vessels of 161 


" II Rinnovamento," Letter repre- 
hending 186 

Immaculate Conception (Votive 
Mass) granted to certain Congre- 
gations. See " Mass." 
Impediment "primi gradus in linea 

collateral! " 132 

Improperia, Concerning the . . . . 160 
Incense on Holy Saturday, To be 

blessed at " Lumen Christi " .. 162 
Index, Books placed on 24, 43, 129, 179, 185 

Ejaculations 32 

For various Prayers, Our Lady . . 140 

St. Joseph 143 

St. John de la Salle 145 

Our Lady, For purity 146 

For deaf and dumb 147 

Our Lady of the Blessed Sacrament 148 

Sacred Heart 206 

Incarnate Word 211 

Child Jesus 211 

Our Lady 211 

St. Joseph 211 

Veni Sancte Spiritus 113 

(Plenary) and Absolution on 

Feasts B.M.V. See " Absolution." 

(Pprtiuncula), Applicable to Souls 

in Purgatory 142 

(Rosary), Renewed. See " Rosary." 
(Holy Name), Extended to all 

Faithful 144 

(Seven Joys of Our Lady). See 

"Seven Joys." 
For visiting Benedictine Church. 

See " Benedictine." 
For Novena, In honour of Blessed 

Sacrament. See "Novena." 
For Third Order of St. Dominic. 

See " Dominic (St.)." 
For Salesians. See " Salesians." 
Indult may be used by Filial 

Churches. See " Filial." 
Infirm, Communion for. See " Com- 
Infirm Sick, Non-fasting Communion 

for. See " Communion." 
Insignia granted to Honorary Canons 88 
Insignia of Pontifical Chaplains . . 200 
Invocations coram Sanctissimo . . 27 



(Dispensation from) propter haere- 
sim parentum . . . . . . 131 

(Dispensation from) for epilepsy . . 191 
Italy, Encyclical to the Bishops . . 50 


Joseph (St.), Indulgence^ Prayer to. 

See "Indulgence." 
Juliana (Sisters of St.) Constitutions 

approved 135 

Jurisdiction, Parochial . . . . 171 

Jus decretalium, Letter on . . . . 119 
John (St.), Authorship of Gospel. 

See "Gospel." 


Kisses at Mass 98 

Kyriale (Vatican edition), Letter to 
Archbishop of Cologne . . . . 7 


Laity in processions. Their position. 

See "Procession." 
Lessons of 1st. Nocturn. See 

" Nocturn." 
Libera me .......... 27 

Little Office of Our Lady, The re- 

citation of ........ 150 

Little Sisters of Poor. Constitutions 

approved ........ 196 

Liturgy. The use of Slav language. 

See "Slav." 

(Coram Sanctissimo). Genuflection 

at "Munda cor meum." See 

" Munda." 

The kisses at. See " Kisses." 
(Votive) of Immaculate Conception 

granted to certain Congregations 89, 90 
Permission to celebrate in secondary 

Oratories of Religious. See 

" Oratories." 
(Votive) of St. Francis. See 

"Francis (St.)." 

(Requiem) on Ash Wednesday . . 93 
(Requiem) Days on which it is 

allowed ......... 95 

The genuflections at. See " Genu 

Pro populo ...... .81 

(Votive) of Immaculate Conception 

The Collects in. See " Collects.' 
A Bishop assisting at. Sec 

" Bishop." 
(Solemn). The use of the organ at. 

See " Organ." 
(The Server). As to the cassock 

and cotta. See "Server." 
(Third) in choir must be celebrated 189 

Alms for. See " Stipendia." 
(Stipendia), Concerning the obli- 

gation of. See Stipendia." 


Maurus (The Blessing of St.). Power 

to Sabdelegate 158 

Marriages (in Germany), Bull on . . 22 
Marriage. Nullity Suit. See" Nullity." 
Martyrology . Addition to Benedictine 29 
Mass and Servile Work. Dispensa- 
tion regarding 196 

Matins and Lauds. Dominicans (in 

Philippines) may anticipate .. 136 
Mariavists Excommunicated . . . . 131 
Medal (Benedictine) Indulgence for 

Wearing 204 

Mystic Priests (Poland), Suppression 

of 18 

Mission. Requiem allowed during 

time of. See " Requiem." 
Missionaries to Chinese. Faculties 

" in itinere." See " Confessions." 
Mitre (Use of), by a Chapter . . . . 197 
Munda cor meum (Genuflection at) 

coram Santissimo 161 

Music (Gregorian) Notes. Letters on 

the shape of. See " Gregorian." 
MotuProprio .. .. 12,14,56,58 


Nocturn (First), The Lessons of . . 93 
Novena in Honour of Blessed Sacra- 
ment, Indulgence for . . . . 214 
Nullity of a Marriage 192 


Ordination (Excardination). See " Ex- 

Ordination Mass, The Commemora- 
tion in. See " Commemoration." 
Ordo, Which is to be followed . . 99 
Orders, Examination of Italian Can- 
didates for 12 

Organ (The use of) at High Mass . . 155 
(The Rights of) regarding Titular 

Feasts. See "Titular." 
(Private) Holy Communion in. See 

" Communion." 

(Secondary) of Religious. Permis- 
sion to say Mass in 94 

Our Lady 
(Of Sorrows) Procession on Good 

Friday. See " Good Friday." 
(Of the Blessed Sacrament) Prayer 

to. See " Indulgence." 
Faculty for Blessing Crowns of . See 

" Crowns." 

Indulgence Hymn to. See "Indul- 

Prayer for Purity. See " Indul- 

Seven Joys of, Indulgence for. See 
" Seven Joys." 


Palm Sunday, Ceremonies on.. .. 160 
Parochial Jurisdiction. See " Juris- 

Parochus (Rights of) Regarding 

Funerals. See " Funerals." 
Paschal Candle, Position of . . . . 161 
Patron (Name of) in A Cunctis. See 

" A Cunctis." 
Patronal Feasts, As to the Recitation 

of the Creed. See " Symbolum." 
Pentateuch, Authorship of . . . . 85 
Postulant May Live " Intra Claustra " 136 
Precentor to Direct Mode of Chanting 201 
Prelate, Thurifer Genuflecting to. 

See " Thurifer." 
Prelates (Benedictine), Use of Cappa 

Granted to. See " Cappa." 

Position of Laity 88 

Of Our Lady of Sorrows on Good 

Friday. See " Good Friday." 
Of Relic of True Cross on Good 

Friday. See " Good Friday." 
Proscribed Works. See " Index." 
Purification, Ceremonies on .. ..160 



Question Biblique (La) Proscribed . . 
Quebec (Rosary Confraternity in) not 
to be Superseded 105 


Recitation of Little Office of Our 

Lady. See " Little Office." 
Regulars Must Observe Patronal 

Feasts. See " Feast." 
Religious Houses, Triennial Examina- 
tion of. See " Examination." 
Relics in Altar Sepulchre 

Twice a Week Granted to Domini- 
cans in England 

(One) Allowed During a Mission . . 

On Annunciation (Transferred) . . 

Re-instatement of Priest Appointed 


By Private Owners of Despoiled 

Property (French) 

By French Mayors 

Rosary Indulgence Renewed . . 68, 140 
Rosary (Confraternity of) Faculty for 
Receiving New Members 

" Rorate," The Mass 26 

Rita (St.) of Cascia, A Prayer to . . 101 
Rites of Feasts Changed. See 
" Feasts." 






Sacred Heart 

Indulgence to the Archconfraternity 30 

Prayer to the 34, 101 

(The month of) Indulgence for . . 104 
(Annual consecration) Indulgence 

for 105 

Salesians. Special Indulgence . . 210 

Sanatio in Radioe 115 

Scapular (Mt. Carmel). Certain 

Priests may enrol 107 




Letter to Card, Cassetta on . . 120 
Letter on the Method of Teaching 1 
Commission to Benedictines to col- 
lect readings 215 

Server at Mass. As to cassock and 

cotta 99 

Seven Joys of Our Lady. Indulgence 

for 177 

Shares, Alienation of. See " Bonds." 
Sick, Communion administered to. 

See "Communion." 
Singing in Church. Schismatic and 

Catholic girls may join . . . . 184 
Slav language (the use of) in the 

Liturgy 152 

Stipendia for Masses . . . . 43, 193 
St. John of God (Order of) declared 

exempt. See "Exemption." 
Superior, Thurifer Genuflecting to, 

See " Thurifer." 

Cleric in place of 28 

At Mass, A genuflection . . . . 99 
Epileptic may receive the Diaconate 134 
Whether said on certain Patronal 

Feasts 96 

In Votive Mass of Immaculate Con- 
ception 96 


Table of the Altar 

Te Deum, Prayer after . . 


Tertiaries, some questions concerning 109 
Tenebrae, Mode of Extinguishing 

Candles at 



Third Orders (Sisters of), as to use 
of Calendar and participating in 
Indulgences 201 

Thurifer genuflecting to Prelate or 

Superior 162 

Titular Feasts, The Rights of Ora- 
tories 96 

Title of Fixed Altar. See " Altar." 

Triduum in Honour of Blessed Sacra- 
ment. See " Blessed Sacrament." 

Trinitarians (Discalced) Constitutions 

Approved 135 

Transfer Feasts, Permission to . . 199 


Ursulines, Provinces arranged . . 195 


Vespers, Choir sitting at beginning of. 

See " Choir." 

Vespers, Closed doors at . . . . 189 
Vessels (Sacred) may be touched by a 

tonsured cleric 99 

Voice (the tone of) at "Incensum 

istud " on Good Friday . . . . 162 
Vows (Simple) 

Concerning professed with . . . . 37 
On instituting new Communities 

with. See " Communities." 
Release from Ill 


Westminster, Jurisdiction of Arch- 
bishop. See " Chaplains." 


Litterae Apostolicae in orma brevis, quibus ratio studiorum 5. 
Scripturae in Seminarifs Clericorum servanda praecipitur. 



Quoniam in re biblica tantum est hodie moment!, quantum 
fortasse nunquam antea, omnino necesse est, adolescentes clericos 
scientia Scripturarum imbui diligenter ; ita nempe, ut non modo 
vim rationemque et doctrinam Bibliorum habeant ipsi perceptam 
et cognitam, sed etiam scite probeque possint et in divini verbi 
ministerio versari, et conscriptos Deo afflante libros ab oppug- 
nationibus, horum hominum defendere, qui quidquam divinitus 
traditum esse negant. Propterea in Litt. Encycl. Providentissi- 
mus * recte decessor Noster illustris edixit : " Prima cura sit, ut 
in sacris Seminariis vel Academiis sic omnino tradantur divinae 
Litterae quemadmodum et ipsius gravitas disciplinaeettemporum 
necessitas admonent." In eamdem autem rem haec Nos, quae 
magnopere videntur profutura, praescribimus : 

I. Sacrae Scripturae praeceptio, in quoque Seminario imper- 
tienda, ista complectatur oportet : primum, notiones de inspira- 
tione praecipuas, canonem Bibliorum, textum primigenium 
potissimasque versiones, leges hermeneuticas ; deinde historiam 
utriusque Testamemi ; turn singulorum, pro cuiusque gravitate, 
Librorum analysim et exegesim. 

II. Disciplinae biblicae curriculum in totidem annos par- 
tiendum est, quot annos debent alumni Ecclesiae intra Seminarii 
septa commorari ob sacrarum disciplinarum studia : ita ut, 
horum studiorum, emenso spatio, quisque alumnus id curriculum 
integrum confecerit. 

III. Magisteria Scripturae tradendae ita constituentur, quem- 
admodum cuiusque Seminarii conditio et facultates ferent : ubique 
tamen cavebitur, ut alumnis copia suppetat eas res percipiendi, 
quas ignorare sacerdoti non licet. 

IV. Quum ex una parte fieri non possit, ut omnium Scrip- 
turarum accurata explicatio in schola detur, ex altera necesse 
sit omnes divinas Litteras sacerdoti esse aliquo, pacto cognitas, 
praeceptoris erit, peculiares et proprios habere tractatus seu 

* Cf. Ada Leonis XIII. Pontificis Maximi, vol. xiii., pp. 326-364. 


introductiones in singulos Libros, eorumque historicam auctori- 
tatem, si res postulaverit, asserere, ac analysim tradere : qui 
tamen aliquanto plus, quam in caeteris, in eis Libris immorabitur 
ac Librorum partibus, quae graviores sunt. 

V. Atque is ad Testamentum vetus quod attinet, fructum 
capiens ex iis rebus, quas recentiorum investigatio protulerit, 
seriem actarum rerum, quasque hebraeus populus cum aliis 
Orientalibus rationes habuit, edisseret ; legem Moysi summatim 
exponet ; potiora vaticinia explanabit. 

VI. Praesertim curabit, ut in alumnis intelligentiam et studium 
Psalmorum, quos divino officio quotidie recitaturi sunt, excitet : 
nonnullosque Psalraos, exempli causa, interpretando, monstrabit, 
quemadmodum ipsi alumni, suapte industria, reliquos interpre- 

VII. Quod vero ad novum Testamentum, presse dilucideque 
docebit, quatuor Evangelia quas habeant singula proprias tam- 
quam notas, et quomodo authentica esse ostendantur ; item totius 
evangelicae historiae complexionem, ac doctrinam in Epistolis 
ceterisque Libris comprehensam exponet. 

VIII. Singularem quandam curam adhibebit in iis illustrandis 
utriusque Testament! locis, qui ad fidem moresque christianos 

IX. Illud semper, maxime vero in novi Testament! expositione, 
meminerit : suis se praeceptis conformare eos, qui postea voce et 
exemplo vitae erudire ad sempiternam salutem populum debeant. 
Igitur inter docendum commonefacere discipulos studebit, quae 
sit optima via Evangelii praedicandi : eosque ex occasione dili- 
genter Christi Domini et Apostolorum praescripta alliciet. 

X. Alumni, qui meliorem de se spem facient, hebraeo sermone 
et graeco biblico, atque etiam, quoad eius fieri possit, aliqua alia 
lingua semitica, ut syriaca aut araba, erunt excolendi. " Sacrae 
Scripturae rnagistris necesse est atque theologos addecet, eas 
linguas cognitas habere, quibus libri canonici sunt primitus ab 
agiographis exarati, easdemque optimum factu erit si colant 
alumni Ecclesiae, qui praesertim ad academicos theologiae gradus 
aspirant. Atque etiam curandum, ut omnibus in Academiis de 
ceteris item antiquis linguis, maxime semiticis, sint magisteria " 
(Litt. Encycl. Providentissimus). 

XI. In Seminariis, quae iure gaudent academicos theologiae 
gradus conferendi, augeri praelectionum de Sacra Scriptura 
numerum ; altiusque propterea generates specialesque pertractari 
quaestiones, ac biblicae vel archeologiae, vel geographiae, vel 
chronologiae, vel theologiae, itemque historiae exegesis plus 
temporis studiique tribui opportebit. 

XII. Peculiaris diligentia in id insumenda erit, ut secundum 
leges a Commissione Biblica editas, delecti alumni ad academicos 


Sacrae Scripturae gradus comparentur : quod quidem ad idoneos 
divinarum Litterarum magistros Seminariis quaerendos non 
parum valebit.* 

XIII. Doctor Sacrae Scripturae tradendae sanctum habebit, 
nunquam a communi doctrina ac Traditione Ecclesiae vel mini- 
mum discedere : utique vera scientiae huius incrementa, quae- 
cumque recentiorum sollertia peperit, in rem suam convertet, 
sed temeraria novatorum commenta negliget : idem eas dumtaxat 
quaestiones tractandas suscipiet, quarum tractatio ad intelligen- 
tiam et defensionem Scripturarum conducat : denique rationem 
magisterii sui ad eas normas diriget, prudentiae plenas, quae 
Litteris Encyclicis Providentissimus continentur. 

XIV. Alumni autem quod scholae praelectionibus ad hanc 
assequendam disciplinam deerit, privato labore suppleantoportet. 
Quum enim particulatim omnem enarrare Scripturam magister 
prae angustiis temporis non possit, privatim ipsi, certo ad hanc 
rem constituto spatio in dies singulos, veteris novique Testament! 
attentam lectionem continuabunt ; in quo optimum factu erit, 
breve aliquod abhiberi commentarium, quod opportune obscuriores 
locos illustret, difficiliores explicet. 

XV. Alumni in disciplina biblica, ut in ceteris theologiae, 
quantum nimirum e scholae praelectionibus profecerint, periculum 
subeant, antequam ex una in aliam classem promoveri et sacris 
ordinibus initiari possint. 

XVI. Omnibus in Academiis quisque, candidatus ad acade- 
micos theologiae gradus quibusdam de Scriptura quaestionibus, 
ad introductionem historicam et criticam, itemque ad exegesim 
pertinentibus, respondebit; atque experimento probabit, satis 
se interpretationis gnarum ac hebraei sermonis graecique biblici 

XVII. Hortandi erunt divinarum Litterarum studiosi, ut, 
praeter interpretes, bonos lectitent auctores, qui de rebus cum 
hac disciplina coniunctis tractant ; ut de historia utriusque 
Testamenti, de vita Christi Domini, de Apostolorum, de itineribus 
et peregrinationibus Palestinensibus : ex quibus facile locorum 
morumque biblicorum notitiam imbibent. 

XVIII. Huius rei gratia, dabitur pro facultatibus opera, ut 
modica conficiatur in quoque Seminario bibliotheca, ubi volumina 
id genus alumnis in promptu sint. 

Haec volumus et iubemus, contrariis quibusvis non ob- 

Datum Romae, apud S. Petrum sub annulo Piscatoris, die 
XXVII Martii anno MDCCCCVI, Pontificatus Nostri tertio. 

A. Card. MACCHI. 

* Cf. Acta Pontificia, vol. ii., pp. 201-203. 


I. Epistola Pii PP. ad Em urn Archiepiscopum Parisiensem 
commendans " Opus a Catechismis." 

Dilecto Filio Nostro Francisco S. R. E. Presbytero Cardinal! 
Richard, Archiepiscopo Parisians!. Lutetiam Parisiorum. 



Opus a catechismis sollerti et actuosa egregiarum feminarum 
pietate apud vos ante annos octodecim institutum in gratiam 
puerorum, qui nihil iam de doctrina religionis in scholis publicis 
audirent, rogasti tu quidem nuper, ut voluntatis Nostrae signi- 
ficatione aliqua ornaremus. Nos vero ea legentes quae per- 
scribenda curasti de ortu, progressione, fructibus istius operis, 
magnam scito cepisse animo voluptatem, praesertim quum in 
hoc etiam facto videremus divinae praesentiam bonitatis, tem- 
pestiva suggerentis et consilia et auxilia bonis ad communem 
salutem. Ac mirum non est, si hanc tarn opportunam de regno 
Christi ac de proximis bene merendi rationem Decessor Noster 
illustris probavitadmodum, et pontificalis indulgentiaemuneribus 
ditavit ; quum eadem celeberrimo civitatis iudicio, ut accepimus, 
in genere operum humanae societati utilium primas tulerit. 
Hinc dicere vix attinet, earn Nobis, non secus ac Decessori 
Nostro, caram acceptamque esse : eo magis quod ipsius nun- 
quam fortasse tanta fuit, quanta est hodie non modo opportunitas 
sed necessitas. Quandoenim, ut usuvenire istic dolemus, eripitur 
aut coangustatur sacro ordini nativum ius docendi publice, 
omnino res postulat ut sacerdotum ministerio navitas opituletur 
laicorum quo puerilis saltern aetas fidei morumque principia 
incorrupta imbibat. Quare pias feminas saluberrimo deditas 
operi, de quo loquimur, cum pro merito dilaudamus, turn 
hortamur vehementer, velint nova quotidie alacritate studioque 
propositum persequi : simul oramus enixe Deum, ut earum for- 
tunet labores, augeat numerum. Auspicem caelestium donorum 
ac singularis benevolentiae Nostrae testem habent Apostolicam 
Benedictionem, quam tibi primum, dilecte Fili Noster, atque 
etiam clero populoque tuo universe peramanter in Domino 

Datum Romae apud S. Petrum, die viii Decembris MDCCCCIII, 
Pontificatus Nostri anno primo. 



Epistola ad Archiepiscopum Valentinorum qua Summus Pontifex 
Officium Catholicorum in Hispania concurrendi ad Electiones 
Politicas et Administrativas inculcat. 

Venerabili Fratri Victoriano Episcopo Matrltensium, Valentinorum 
Archiepiscopo Praeconizato Matritum. 



Inter catholicos Hispaniae concertationes quasdam novimus 
esse ortas quae veteres partium discordias baud parum pos- 
tremis hisce mensibus acuerunt. Concertationum autem occasio 
studiose quaesita est ex binis scriptionibus quae in commentario 
Razon y Fe prodierunt de officio catholicorum adeundi comitia 
ad eligendos qui publicam rem administrent deque ratione in 
competentium electionibus habenda. Equidem scriptiones hasce 
cognosci ambas voluimus : nihilque in illis occurrit quod non a 
plerisque nunc de re morum doctoribus tradatur; Ecclesia 
non damnante nee contradicente. Nulla igitur subest ratio cur 
animi adeo exardescant : quamobrem optamus ac volumus ut 
orti dissensus diuque nimium nutriti penitus tollantur. 

Quod profecto eo vel magis desideramus quod, si alias unquam, 
nunc certe maxima opus est catholicorum concordia. Memine- 
rint omnes periclicante religione aut republica nemini licere esse 
otioso. lam vero qui rem sacram seu civilem evertere nituntur 
eo maxime spectant, ut si detur, capessant rem publicam legi- 
busque ferendis designentur. Catholicos igitur periculum omni 
industria cavere oportet : atque ideo, partium studiis depositis, 
pro incolumitate religionis et patriae operari strenue ; illud 
praecipue adnitendo, ut turn civitatum, turn regni comitia illi 
adeant que attentis electionis uniuscuiusque adiunctis nee non 
temporum locorumque circumstantiis, prout in memorati com- 
mentarii scriptionibus probe consulitur, religionis ac patriae 
utilitatibus in publica re gerenda prospecturi melius videantur. 

Haec te, Venerabilis Prater, haec ceteros Hispaniae Episcopos 
monere populum atque hortari cupimus, atque eiusmodi inter 
catholicos concertationes in posterum cohibere prudenter. Aus- 
picem vero divinorum munerum Nostraeque benevolentiae 
testem apostolicam benedictionem universis amantissime 

Datum Romae, apud S. Petrum, die xx Februarii, anno 
MCMVI, Pontificatus Nostri anno tertio. 



Epistola Pii PP. X ad Cl. R. Franc k, Praesidem Coetus Scriptis 
Catholicis per Bavariam Edendis. 


Dilecte fili, salutem et Apostolicam Bentdictionem, 

Praestito Nobis a te atque a collegis tuis e spectabili coetu 
scriptis catholicis per Bavariam edendis, nihil possit esse obsequio 
jucundius. Eos enim agnoscimus officia Nobis observantiae 
deferre, a quibus, sodalitatis vinculo coniunctis, quasi aptissimo 
augendarum virium praesidio, tarn multa exspectamus in tui- 
tionem sacrarum Bavariae rationum emolumenta. Quae vobis 
saluberrimi condendi coetus exstiterint initia, compertum id 
quidem est ; illata scilicet per adversas partes in catholicam 
professionem arma, ingesta tamen, ut est aetatis ingenio con- 
gruum, per eas maxime vias, quae ab omni litterarum genere 
praesto esse possint. At si decertandum bonis est sive ad cus- 
todiendam civitatem Dei sive ad eius amplificandam vim ; si, 
etiam non illud praetereundum dimicantibus bonis est artes 
artibus esse obiiciendas easdem, haec omnia fuere potissimum 
curae vobis, qui studio tuendae religionis acti, praeclarumque 
secuti exemplum virorum e sacro ordine, in unum generose 
coivistis, illas allaturi patriae utilitates, unde laetari Nobis libet 
in praesens. Magnis propterea laudibus, quemadmodum illus- 
tria merita postulant, ornamus cetum, teque imprimis indus- 
trium fortemque praesidem, eosque una simul omnes, quos 
scimus adlaborare animose tecum, immemores sui, memores 
autem Ecclesiae, cuius certe profectus cum civitatis bono con- 
iungitur. Commoda autem et incrementa Sodalitatis quum 
cordi Nobis sint, illud Bavariae universae commendamus, quod 
quidem plurimi in re gravissima refert, ut non modo sacrorum 
administri, verum etiam, praecipueque, laid nomen operi alacri- 
tatemque dedant. Omnes namque quotquot catholica fide 
gloriantur, huic oportet fidei sive protegendae sive honorandae 
dare operam, et quando aptum prae ceteris opportunumque 
praesidium in sodalitate vestra est, eidem sese sodales addere. 
Quoniam vero nullum putandum est litterarum scriptorumque 
genus ab industria coetus alienum, id equidem expedire omnino 
atque adeo necesse esse existimamus, ut non ad labores solum, 
sed ad impendia quoque ferenda, quae sane pergrandia esse non 
ambigimus, singuli gerant paratissimum anitnum, ea nimirum 
erecti atque excitati spe, quae per eos suppeditentur id genus 
subsidia,perindeaclectissima pietatis opera ad religionem referri, 
et ad comparandam animorum salutem conducere. Nostram 
demum ut operi voluntatem testimur, tibi, sodalibus cunctis, 
atque iis, qui nomine operave coetui favebunt, auspicem coeles- 


tium gratiarum Apostolicam Benedictionem peramanter in 
Domino impertimus. 

Datum Romae apud S. Petrum die xxvi Aprilis anno MCMVI, 
Pontificatus Nostri tertio. 

Epistola ad Emum. Card. Fisher, qua Vaticana Kyrialis Editio 
Authentica et Omnibus Ecclesiis Adhibenda Declaratur. 

Erne. acRevme. Domine Mi Obsme, 

Vaticana Kyrialis editio multas, ut Eminentiae Tuae com- 
pertum est, disceptationes, apud editores ceteros praesertim, 
commovit, ita quidem ut pronum sit credere minus justas de 
ejus indole opiniones fuisse diffusas. Hisce ut occurreret, illud 
Beatissimus Pater jussit me declarare Tibi, Vaticanam editionem 
Kyrialis non quidem esse emissam ut ad tempus tantummodo 
inserviret, sed esse vere et proprie authentieam ita ut hie et nunc 
in usum deveniat apud omnes ecclesias. Hujusmodi autem 
authenticitatis character, communisque pro praesenti tempore 
usus nihil obstare dicendi sunt quominus si quando, Sanctae 
Sedis judicio, mutationes aliquae afferendae esse videantur, 
eaedem induci in laudatum Kyriale, non proximo tamen tempore, 
possint. Interim Pontifex Summus non dubitat quin recentibus 
sacrorum concentuum formis Germania omnis obsecundet, eo 
vel magis quod eadem in natione, id est Argentorati, habita est 
non multo ante congressio de sacro gregoriano cantu, qua quidem 
congressione Beatissimus Pater jucunde est afFectus. 

Dum haec, Suae Sanctitatis mandato, pro Tua atque Archi- 
dioecesis notitia Tibi significo, peculiaris erga Te extimationis 
sensa profiteer, quibus manus Tibi humillime deosculor ac per 

Eminentiae Tuae, humillimus et addictissimus vere fam. 

Romae, die XXVI Januarii, a. 1906. 

Dno. Cardinali Antonio Fisher, Archiepiscopo Coloniensi. Coloniam 

Epistola Emi Secretar Status ad Emum. Card. Qoossensde Aucto- 
ritate Suprema Sanctae Sedis Abusive non Invocanda. 

Eminence Reverendissime, 

II a etc porte a la connaissance du Saint-Siege que les deux 
pretres Beiges, Daens et Fonteyne, condamnes justement par 
leurs eveques pour cause d'insubordination et pour avoir foment^ 
la discorde parmi les fideles, se permettent constamment d'invo- 


quer 1'autorite du Souverain Pontife dans leurs discours et dans 
les journaux qu'ils redigent, sans avoir obtenu 1'autorisation 
requise, comme si eux et leurs partisans agissaient en conformite 
des doctrines et des enseignements du Saint-Siege, et comme 
si les eveques Beiges, interpretant mal ces doctrines et ces en- 
seignements, avaient reprouv6 et continuaient a reprouver a 
tort leur maniere d'agir. 

Le Saint Pere, ayant eu connaissance de tout cela, a juge, 
dans sa grande sagesse et sa prudence, qu'il est opportun de 
mettre fin a un etat de choses qui pourrait nuire gravement aux 
interets de la religion catholique en Belgique. II est en effet 
facile de comprehendre que si Ton continue a tolerer certains 
agissements, un certain nombre de catholiques de bonne foi 
pourraient etre induits en erreur, et qu'ainsi, parmi les fideles, 
se perpetuerait le germe de la discorde qu'il importe souveraine- 
ment de faire disparaitre. 

Le Saint Pere veut done que Votre Eminence sache et fasse 
savoir en mem e temps aux eveques et aux catholiques Beiges 
qu'il condamne cette fa9on d'agir des pretres mentionnes, qui 
invoquent abusivement 1'autorite supreme du Saint-Siege. 

Je profile de 1'occasion pour vous redire les sentiments de 
profonde veneration avec lesquels, etc. 

Rome, 27 Fevrier 1905. 


De Christiana Catechesi Tradenda, 

Erne ac Revme Domine mi Observantissime. 

Communes litteras Episcoporum Borussiae, quibus pro Mag- 
noducatu Hassiae Episcopus Moguntinus accessit, Beatissimus 
Pater accepit, eaque qua par erat diligentia perlegit. lamvero 
iucundum Sanctitati Suae est idemque multae erga vos causa 
gratulationis, quod per receptas istic consuetudines et per piam 
sacerdotum optimorumque laicorum sedulitatem abunde satisfiat 
postulatis quorum mentio ac iussio in encyclicis litteris Aceybo 
nimis habetur. Equidem si quid summopere Sanctitas Sua 
exoptabat ac praecipiebat, id erat procul dubio ut Christiana 
catechesis omni ex parte et cum omnimoda fidelium utilitate 
traderetur. Quoniam vero haec tanta commoda iam sunt apud 
vos comparata ac provisa, hisce certe contentus Beatissimus 
Pater est, qui ea omnia unde melius et opportunius praeceptis 
eius obsecundetur, conscientiae et iudicio vestris committit. 

Dum Eminentiam Tuam ac Eminentissimum Cardinalem 
Archiepiscopum Coloniensem ceterosque in Episcopatu Borussico 


et Hassiae collegas de eiusmodi Pontificis Summi mente certiores 
efficio, altissimae existimationis sensus tibi aperio ac manus tuas 
humillime deosculatus, permaneo. 

Eminentiae Tuae, humillimus et addictissimus vere famulus. 

Romae, die 21 August! 1905. 


Pius X. laudat et probat Archisodalitatem cui nomen Opus a 
Catechismis, Parisiis erectam. 

Ex audientia SS.mi, die 29 Novembris a. 1905. 

Beatissimus Pater, libentissimo animo attendens florere in 
urbe Parisiensi egregiam Sodalitatem, cui nomen Opus a cate- 
chismis a S. M. Leone XIII, Decessore, probatam, et Archicon- 
fraternitatis titulo ac privilegiis ornatam, talemque Sodalitatem 
cohaerere intelligens cum sensu ac spiritu legis quartae litterarum 
Encyclicarum Acerbo nimis, Archiconfraternitatem eadem laude 
et probatione sua augere dignatus est, eamque in omnibus privi- 
legiis ac iuribus ipsi antea collatis benigna voluntate confirmavit, 
ita quidem ut qui nomen eidem Sodalitio dederint, praescriptis 
laudatae Epistolae Encyclicae plenissime satisfacere censeantur. 

Datum e Secratario Status, die, mense et anno supradictis. 



Breve quo Operi Propagations Fidei Patronus Caelestis datur 
S. Franciscus X aver i us huiusque solemne ad Ritum Dupli- 

cem Maiorem evehitur. 


In Apostolicum sublecti munus, atque in ipso christiani sacer- 
dotii vertice divinae clementiae dono collocati, longe maiorem 
profecto sollicitudinem sustinendam suscepimus, quam quae 
Romani vigilantia gregis contineatur. Excessurus enim e terris 
Christus Apostolos iussit, et in his Petrum praecipue, quern non 
modo dignitate, sed etiam caelestis gloriae studio praelucere 
ceteris voluit, gentes edocere universas, salubremque doctrinae 
novae praedicationem adremotissimasquasque aut immanissimas 
orbis partes afferre. Porro divinis praeceptis obsequentes 
Decessorumque Nostrorum clarissima exempla sectantes, nihil 
esse magis officio Nostro consentaneum arbitramur, quam ut, si 
quae ad patefaciendum Evangelii lumen atque ad proferendos 
Ecclesiae terminos videantur conducere, iis voluntatem omnem 
gratiamque impertiamus. Inter haec autem utilitate atque overa 
praestat opus illud, summa laude dignum, quod a Fidei pvopaga- 
tione, nobile nomen accepit. Huius origo operis divino plane 
instinctu in medios homines profecta videtur. Nam fidelis 
Ecclesiae populus, quum non in praedicanda Christi doctrina 
haberet sibi demandatam provinciam, consultum Dei providentia 
est ut stipe ac subsidiis Evangelii praecones iuvaret. Suasit 
hac de causa caritas, qua in Redemptorem Christum optimorum 
hominum pectora urgebantur, fideles ex omni gente ac natione 
coalescere in unum, conferre ex opibus aliquid in expeditiones 
sacras submittendum, sociata etiam prece administris sacrorum 
succurrere, atque ita id assequi quod votorum summa esset, 
divini nempe regni in terris incrementum. Compertum autem 
apud omnes est id genus sodalitatem praeclare de propaganda 
Christiana fide meruisse. Quod enim suppeteret unde catholicae 
doctrinae nuntii ad dissita ac barbara loca contenderent, bene- 
ficia illuc Religionis nostrae humanique cultus allaturi, tarn 
nobilis coetus tribui largitati debet. Hinc initia salutis innu- 
meris populis parta ; hinc fructus animarum comparati tanti, 

BRIEF. ii 

quantos nemo aestimet rite, nisi qui effusi per Christum san- 
guinis virtutem pernorit, hinc, contra quam expectari a disiunctis 
hominum viribus posset, Evangelii evulgandi legi mire obtem- 
peratum. Haec Nobiscum sodalitatis promerita reputantes, 
nullo non tempore sensimus in coetum insignem Nos studio 
ferri, nee vero illi pro tenui adiumenti parte defuimus, maiora 
tamen animo spectantes, si facultas, Deo propitio, daretur, lam 
quoniam id Nobis Omnipotentis Dei benignitas dedit, ut ex hac 
Petri Cathedra spiritualia fidelibus commoda dispertire possemus, 
praetermittere nolumus, ut quern supra laudavimus coetum 
peculiari quodam benevolentia argumento honestemus. Quae 
cum ita sint, omnes et singulos, quibos Nostrae hae Literae 
favent, a quibusvis, excommunicationis et interdicti, aliisque 
ecclesiasticis sententiis, censuris, et poenis, si quas forte incur- 
rerint, huius tantum rei gratia absolventes, et absolutos fore 
censentes, Auctoritate Nostra Apostolica, praesentium vi, ut 
cum externis Sodalitatis praesidiis tutela quoque et gratia de 
superis congruat, Sanctum Franciscum Xavierum caelestem 
eidem Patronum eligimus, damus, eique volumus omnes honori- 
ficentias tribui coelestibus Patronis, competentes ; huiusque 
diem festum, ut ad amplificandam ipsius celebritatem humanae 
quoque observantiae ampliorisque liturgiae accessio ne desit. 
Apostolica similiter Nostra Auctoritate per praesentes ad ritum 
Duplicem Maiorem, servatis rubricis, apud universam Ecclesiam 
provehimus. Est huic Coeliti cum Opere Fidei Propagandas 
ratio quaedam singularis et propria. Etenim cum vitam Fran- 
ciscus ageret, tanto animum studio talique cum eventu ad 
imbuendos Christiana veritate populos appulit, ut instrumentum 
Numinis electum in eo reviviscere non secus atque in ipsis 
Apostolis videretur. Qua propter spes Nos bona tenet, coetum 
hunc nobilissimum maiora in dies incrementa, deprecatore 
Francisco, fore suscepturum, atque etiam ubertate fructuum, 
numero Sodalium omniumque, qui stipem conferant liberalitate 
ac diligentia eo deventurum brevi, ut hanc eminentem atque 
apparentem rem praestet, sicut a Christo est Ecclesia condita, 
in qua salus credenti omni paretur, ita Sodalitatem Fidei Pro- 
pagandae esse divino consilio excitatam, ut nondum credenti 
Evangelii lumen affulgeat. Quam quidem ad rem multum 
procul dubio proficient Catholicorum voluntates, etsi disiuncte 
ac privatim liberales se praebebunt ad munera : verum nihil erit 
ad utilitatem praestantius quam si decuriati Catholici viri con- 
ferant quemadmodum est prudentia summa provisum. Scilicet 
quae minus inter se vires cohaerent, minus valent ad causam ; 
valent vero quamplurimum coniuncta et colligata ordine stadia. 
Illas recte facere dicemus, ista etiam rite. Servator autem et 
instaurator humani generis Christus, cuius sanctissimo propa- 


gando nomini coetus incumbit, tegat gratia praesidioque opus : 
qui enim non auro vel argento, sed pretioso Filii Dei sanguine 
redempti vivimus, divinam imprimis spem contendere cum 
magna prece debemus. Haec mandamus, praecipimus, decer- 
nentes praesentes Litteras firmas, validas, efficaces existere el 
fore, suoque plenarios et integros effectus sortiri et obtinere, 
illisque ad quos spectat et spectare poterit in omnibus et per 
omnia plenissime suffragan, sicque in praemissis per quoscum- 
que iudices ordinaries et delegates iudicari et definiri debere, 
atque irritum et inane si secus super his a quoquam quavis 
auctoritate scienter vel ignoranter contigerit attentari. Volumus 
autem ut praesentium Litterarum transumptis seu exemplis 
etiam impressis, manu alicuius Notarii publici subscriptis, et 
sigillo personae in ecclesiastica dignitate constitutae munitis 
eadem prorsus fides adhibeatur, qua adhiberetur ipsis praesen- 
tibus, si forent exibitae vel ostensae. Non obstantibus Con- 
stitutionibus, et Ordinationibus Apostolicis, ceterisque contrariis 

Datum Romae apud S. Petrum, sub annulo Piscatoris, die 
xxv, Martii MDCCCCIV., Pontificatu Nostri anno primo. 

A. Card. MACCHI. 


Litterae Apostolicae quibus Summits Pontifex decernit ut in Italia 
Insulisque Adiacentibus quicumque sive de Saeculari sive 
de Regular! Clero ad Sacros Ordine sint promovendi non ante 
promoveantur quam ab Episcopo Loci Diligent! Doctrinae 
Examine probati sint Idonei; Sublato quocumque Contrario 


Religiosorum Ordinum familias, utpote quae praeclaro semper 
et adiumento et ornamento fuerint Ecclesiae, peculiar! quadam 
Nos providentia studioque prosequimur ; in primisque dandam 
operam arbitramur, ut constanter pergant, pro necessitatibus 
temporum, salutares esse ac frugiferea. Hanc ob causam, quo- 
niam ipsae, praeterquam sanctarum exercitatione virtutum, 
etiam doctrinae laude floreant necesse est, Nos e re esse baud ita 
pridem duximus, aliquid in hoc genere statuere. Etenim, no- 
veramus quidem Sacram Congregationem, Episcoporum et 
Regularium negotiis et consultationibus praepositam, auctoritate 
decessoris Nostri fel. rec. Leonis XIII, die IV Novembris 
MDCCCXCII, prudentissime praescripsisse, ut " professi turn 


votonjm solemnium, turn votorum simplicium ab Ordinariis 
locorum ad sacros Ordines non admittantur, nisi, praeter alia 
a iure statuta, testimoniales litteras exhibeant, quod saltern per 
annum sacrae theologiae operam dederint, si agatur de sub- 
diaconatu ; ad minus per biennium, si de diaconatu ; et quoad 
presbyteratum saltern per triennium, praemisso tamen regular! 
aliorum studiorum curriculo." Sed praescriptiones huiusmodi 
non aliter videbantur suos omnes fructus afferre posse, quam 
si candidati ad sacros Ordines legitimo experimento probare 
deberent, se in constitutis doctrinae studiis satis profecisse. Id 
quod ceteroquin sacrosancta Tridentina Synodus iusserat : nam 
Sess. XXIII Cap. VII de Reform, haec habet generatim : " Epis- 
copus ordinandorum omnium mores et doctrinam diligenter 
investiget et examinet ; " nominatim autem de Regularibus eiusd. 
Sess. Cap. XII : " Regulares non sine diligenti Episcopi examine 
ordinentur, privilegiis quibuscumque quoad hoc penitusexclusis." 
Opportunum igiturapparebat esse,hanc Tridentini Concilii legem 
revocari, quae diuturnitate obsolevisset : idque Nos anno super- 
iore praestitimus pro Urbe, quum die XVI mensis lulii Motu- 
proprio decrevimus, ut quicumque sive de saeculari sive de 
regulari clero ad sacros Ordines promovendi essent, omnes 
excepto.nemine, doctrinae periculum facerent in Curia Cardinalis 
Vicarii Nostri. 1 

Nunc vero placet, etiam ex consulto Moderatorum Sacrae 
Congregationis Episcoporum et Regularium, memoratum Nos- 
trum decretum per has litteras extendere. Quare Nos, Motu 
item proprio, volumus ac iubemus, ut in Italia et in insulis Italiae 
ditioni subiectis, Religiosi omnes, vel ad Instituta votorum 
simplicium, vel ad votorum solemnium pertinentes, ne ante 
ad sacros Ordines promoveantur, quam ab Episcopo loci, diligenti 
doctrinae examine probati sint idonei : sublato, ad hunc tantum- 
modo effectum, quocumque contrario privilegio, etiam specialis- 
sima et individua mentione digno, abrogataque quacumque 
contraria consuetudine, etiam centenaria et immemoriali, quam 
in futurum quoque induci prohibemus. Id examen qua ratione 
instituendum sit, Episcopi definient : hique vero curabunt, que- 
madmodum Nos eo pro Urbe Motu-proprio constituimus, ut 
candidati non solum in iis rebus, quae ad Ordinem adeundum 
pertinent, sed in aliis quoque de theologia dogmatica tracta- 
tionibus periculum faciant. Contrariis non obstantibus 

Datum Romae apud S. Petrum die xix Martii anno millesimo 
noningentesimo sexto, Pontificatus Nostri tertio. 


1 Cf. Acta Pontificia, vol. iii., pag. 127. 



Sacrae Congregationes super Disciplina Regular! et de 
Statu Regularium Ordinum abolentur. 


Sacrae Congregation! super negotiis Episcoporum et Regu- 
larium providentissime constitutae duplicem aliam Romani Pon- 
tifices, decessores Nostri, congruenter necessitatibus temporum, 
adiecerunt. Nam Innocentius XII, ad tuendam in religiosis Italiae 
familiissanctiinstituti integritatem, die XVIII lulii an. MDCXCV 
Const. Sanctissimus, Congregationem instituit super Disciplina 
Regulari ; quae quidem Congregatio, praeter propriam provin- 
ciam, conservandi scilicet inviolatam in Italia disciplinam religio- 
sorum Ordinum internam, propositum habuit, opportuna Summo 
Pontifici concilia suggerere quae ad fovendam et reparandam 
earn ipsam disciplinam etiam extra Italiam pertinerent. Pius 
autem IX fel. rec. Congregationem de Statu Regulavium Ordimim, 
quam ab Innocentio X fundatam Innocentius XII sustulerat, 
decreto die VII Septembris an. MDCCCXLVI edito tamquam 
extraordinariam restituit, eiusque hoc voluit esse munus, quod 
memoratae modo Congregationis partim fuerat, disciplinam in 
religiosis Ordinibus per universam Ecclesiam instaurare novisque 
fovere decvetis. 

At vero, mutatis hodie adiunctis rerum ac temporum, iam non 
satis esse causae videtur, cur hae duae Congregationes a Congre- 
gatione Episcoporum et Regularium distinctae permaneant ; mul- 
tum esse, cur ipsae cum ilia coalescant, nempe ut religiosorum 
negotia melius et facilius, servato rerum ordine ac similitudine, ex- 
pediantur. Eo magis, quod Congregatio super Disciplina regulari 
iamdiu communi utitur Cardinal! Praefecto, et communis cum 
Congregatione Episcoporum et Regularium est utriusque Secre- 
tarius : Congregatio autem de Statu Regularium Ordinum munus 
sibi demandatum iam magna ex parte ad exitum feliciter adduxit. 
Itaque hisce omnibus mature perpensis, Nos Motu proprio Con- 
gregationem turn super Disciplina Regulari turn de Statu Regu- 
larium Ordinum penitus abolemus, abolitasque esse declaramus, 
ac facultates ipsarum omnes in Sacram Congregationem Episco- 
porum et Regularium perpetuo transferimus. Quod autem his 
litteris decretum est, ratum firmumque auctoritate Nostra Apos- 
tolica iubemus esse, contrariis quibusvis minime obstantibus. 

Datum Romae apud S. Petrum die xxvi Maii anno millesimo 
noningentesimo sexto, Pontificatus Nostri tertio. 



Sanctissimi Domini Nostri Pii Divina Providentia Papae X 

Epistola Encyclica 

Ad Archiepiscopos et Episcopos Qalliae. 
Venerabilibus Fratribus Qalliae Archiepiscopis et Episcopis. 


Venerabiles Fratres salutem, et Apostolicam Benedictionem, 

Gravissimo officii munere defungimur, eoque iamdudum vobis 
debito, quibus post latam legem de Gallicae Reipublicae Eccle- 
siaeque discidio edicturos Nos tempori significavimus, quid ad 
tuendam conservandamque istic religionem facto opus esse arbi- 
traremur. Equidem exspectationem desiderii vestri ut produce- 
remus usque adhuc, non modo magnitudo et gravitas huius 
causae fecit, sed ilia etiam singularis caritas, qua vos vestraque 
omnia, pro immortalibus nationis in Ecclesiam meritis prose- 
quimur. Damnata igitur, ut debuimus, improba lege, id con- 
siderate diligentissime coepimus, ullamne demum eiusdem 
praescripta legis relinquerent Nobis facultatem ita ordinandae in 
Gallia religiosae rei, ut sacrosancta principia quibus Ecclesia 
nititur, nihil detrimenti caperent. In quo visum Nobis est, vos 
etiam Galliae Episcopos adhibere in consilium universos ; indie- 
toque vestro omnium conventu, hoc ipsum vobis maxime, de quo 
consultaretis mandavimus. Nunc autem, cognitis consultis 
vestris, exquisitis complurium Cardinalium sententiis, re diu et 
multum Nobiscum meditata, magnisque precibus implorato 
Patre luminum, omnino videmus faciendum, ud quod ipsi 
fere ad unum omnes censuistis, idem Nos Apostolica auctori- 
tate confirmemus. Itaque de consociationibus civium, quales, 
divini cultus exercendi causa, lex constitui iubet, sic decernimus, 
nullo eas pacto conflari posse, quin sanctissima iura, quae ad 
vitam ipsam Ecclesiae pertinent, violentur. Dimissis vero con- 
sociationibus istis, quas probare Nos quidem conscientia officii 
prohibemur, opportunum videri potest experiri, an liceat, earum 
loco, aliquod aliud institui consociationum genus, quod simul 
legitimum sit et canonicum, atque ita laboriosissima, quae 
imminent tempora, catholicis Gallis defendere. Profecto tarn 
sollicitos atque anxios ista Nos tenent, ut nihil magis ; atque 
utinam spes affulgeat, si non bona, at aliqua tamen, posse Nos, 


divino salvo iure, id inire experimenti ut dilectos filios tantorum 
malorum metu liberemus. At quoniam, hac manente lege, spes 
istiusmodi nulla ostenditur, istud alterum consociationum 
tentare genus, negamus fas esse, usque dum legitime certoque 
non constiterit, divinam Ecclesiae constitutionem, atque immu- 
tabilia Roman! Pontificis et Episcoporum iura, eorumque in 
bona necessaria Ecclesiae, praecipue templa, potestatem, in- 
columnia per consociationes easdem et tuta semper fore : con- 
trarium velle Nos, nisi religionem officii deserendo, atque 
interitum Ecclesiae Gallicae conficiendo, non possumus. 

Restat, Venerabiles Fratres, ut vos, omni utentus ope, qua- 
cumque vos iura civitatis uti siverint, disponendo instruendoque 
religioso cultui operam detis. Nee vero hac tanta in re tamque 
ardua passuri sumus Nostras desiderari partes. Utique licet 
absentes corpore, cogitatione tamen atque animo vobiscum 
erimus, vosque consilio atque auctoritate opportune iuvabimus. 
Quapropter animose suscipite, quod, suadento Ecclesiae patriae- 
que vestrae amore, imponimus vobis onus : ceterum conquiescite 
in bonitate providentis Dei, cuius tempestivum auxilium non 
defuturum Galliae, omnino confidimus. 

lamvero quibus criminationibus religionis hostes decreta haec 
mandataque Nostra sint excepturi, non difficile est prospicere. 
Contendent persuadere ponendo ; nequaquam Nos Ecclesiae 
Gallicae salutem spectasse tantum ; aliud etiam, alienum 
religione, habuisse propositum : invisam Nobis esse in Gallia 
formam Reipublicae, eiusque evertendae Nos gratia velificari 
studiis partium : ea Nos abnuisse Gallis, quae non invite 
Apostolica Sedes aliis concessisset. Ista Nos et similia, 
quae, ut licet e certis quibusdam indiciis cernere, late ad irri- 
tandos animos spargentur in vulgus, iam nunc indignando de- 
nuntiamus esse falsissima, vestrumque, Venerabiles Fratres, et 
bonorum omnium eritredarguere,ne scilicet imperitos ignarosque 
decipiant. Nominatim vero quod ad illud attinet, faciliorem se 
alibi Ecclesiam impertivisse in causa simili, monstretis oportet, 
hoc earn fecisse, quum diversa prorsus verterentur momenta 
rerum, quumque praesertim divinis Hierarchiae rationibus aliquo 
saltern modo consultum esset. Quod si quaepiam ci vitas ita 
ab se segregavit Ecclesiam, ut plenam ei communis libertatis 
copiam fecerit, liberumque in propria bona arbitrium reliquerit, 
non uno quidem nomine iniuste se gessit, sed tamen in conditione 
Ecclesiam collocasse dicenda est non omnino intolerabili. Verum 
multo secus agitur hodie res in Gallia : ubi iniustae huius legis 
conditores instrumentum sibi comparasse non tarn ad separan- 
dam a Republica Ecclesiam, quam ad opprimendam videntur. 
Ita, studia pacis professi, concordiamque polliciti, inferunt reli- 
gion! patriae bellum atrox, iniectisque acerrimarum contentionum 


facibus, cives cum civibus committunt, quanta cum pernicie 
ipsius reipublicae, nemo non videt. Studebunt profecto certa- 
minis huius et eorum quae secutura sunt, malorum in Nos trans- 
ferre culpam. Sed quisquis facta sincere iudicio aestimaverit, 
quae Ipsi etiam in Litteris Encyclicis VeJiementer Nos attigimus, 
diiudicabit, utrum Nos reprehendendi simus qui, alias ex aliis 
perpessi iniurias toleranter, dilectae nationis causa, ad ultimum 
coacti sanctissimos Apostolici officii transire terminos, negavimus 
posse ; an potius tota in eis culpa resideat, qui catholici nominis 
invidia ad haec usque extrema provecti sunt. 

At enim catholici ex Gallia homines, si vere suum Nobis 
obsequium studiumque praestare volent, ita pro Ecclesia con- 
tendent, quemadmodum eos monuimus, constanter nimirum ac 
fortiter, nihil tamen seditiose violenterque faciendo. Non vi, sed 
constantia, tamquam in arce iustitiae collocati, frangent ali- 
quando inimicorum contumaciam : intelligant vero, quod diximus 
iam iterumque est dicendum, ad hanc se victoriam nisuros frustra, 
nisi summa inter se coniunctione in tutelam religionis con- 
spirarint. Nostram habent de nefastae legis usu sententiam ; 
sequantur, ut oportet, volentibus animis ; et, quidquid quisque 
de hac ipsa re adhuc disputando tenuit, caveant, obsecramus, 
ne quis- quem propterea offendat, quod melius viderit. Quid 
consentientium voluntatum connexarumque virium contentio 
possit, mature capiant ex adversariis documentum ; et quo pacto 
his licuit nequissimam civitati imponere atque inurere legem, 
eodem nostris tollere earn licebit et exstinguere. In tanto Galliae 
discrimine, si quidem universi omnes, quotquot maximum patriae 
bonum summa sibi ope tuendum putant, Nobiscum et cum 
Episcopis suis et inter se coniuncti, pro religione, quo modo opus 
est, elaborabunt, non solum non desperanda Ecclesiae Gallicae 
salus est, sed sperandum brevi fore, ut ad dignitatem prosperi- 
tatemque pristinam resurgat. Nos, quin Nostris satisfacturi sint 
praescriptionibus et votis, minime dubitamus : interea divinam 
benignitatem conciliare vobis omnibus, patrocinio confisi MARIAE 
IMMACULATAE, impense studebimus. 

Auspicem caelestium munerum ac testem paternae bene- 
volentiae Nostrae, Vobis, Venerabiles Fratres, universaeque 
Gallorum genti Apostolicam benedictionem amantissime im- 

Datum Romae apud S. Petrum, die X Augusti, in festo 
Sancti Laurentii Martyris, anno MCMVI, Pontificatus Nostri 



Litterae Encyclicae SS. D. N. Pii PP. X, Quibus Consociario 
" Mariavitarum " seu Sacerdotum Mysticorum reprobatur 
ac supprimitur. 

Venerabilibus Fratribus Archiepiscopo Varsaviensi atque Episcos 
Plocensi et Lublinensi apud Polonos. 



Tribus circiter abhinc annis huic Apostolicae Ssdi rite 
delatum, est nonnullos dioecesium vestrarum, praesertim e 
iuniori clero, sacerdotes, consociationem quamdam pseudo- 
monasticam, sub nomine Mariavitarum seu sacerdotum mysticomm 
absque ulla legitimorum Praesulum licentia, instituisse, cuius 
sodales sensim a recta via debitaque Episcopis subiectione 
" quos Spiritus Sanctus posuit regere Ecclesiam Dei " deflectere 
et in suas evanescere cogitationes visi sunt. 

Hi enim cuidam mulieri, quam sanctissimam, supernis donis 
mire cumulatam, plura divino lumine edoctam ac novissimis 
temporibus in perituri mundi salutem divinitus datam dictitabant 
sese totos tanquam pietatis et conscientiae magistrae committere 
ab eiusque nutibus pendere haud veriti sunt. 

Hiac, de praetenso Dei mandate, creberrima devotionis inter 
plebem exercitia (ceteroquin, si rite fiant, maxime commendanda) 
praecipue SSmi. Sacramenti adorationem ac frequentissimas 
Communiones, proprio marte et indiscriminatim promovere 
quotquot autem e sacerdotibus aut Praesulibus de eiusdem 
feminae sanctitate divinaque electione tantisper dubios existi- 
marent, vel Mariavitarum, quam vocant, consociationi minus 
amicos, eos criminationibus gravissimis impetere non dubitarunt 
ita ut, metus esset ne fideles haud pauci, misere decepti, a 
legitimis pastoribus recessuri forent. 

Quapropter, de consilio Venerabilium Fratrum Nostrorum 
S. R. E. Cardinalium Generalium Inquisitorum, decretum de 
memorata sacerdotum sodalitate omnino supprimenda, ac de 
communicatione quavis cum supradicta muliere penitus abrum- 
penda, die 4 mensis Sept., an. 1904, prout Vobis notum est, edi 
mandavimus. At vero memorati sacerdotes, etsi documentum 
scripto dederint de sua erga Episcoporum auctoritatem subiec- 
tione, etsi forte cum eadem muliere necessitudines partim, ut 
asserunt, abruperint ; nihilominus ab incoepto molimine haud- 
quaquam destiterunt, nee reprobatae suae consociationi sincere 
animo renuntiarunt ; adeo ut non solum adhortationes et inhi- 
bitiones vestras despexerint ; non solum, effronti quadam de- 
claratione a pluribus ipsorum subscripta, communionem cum 
suis Episcopis respuerint ; non solum seductam plebem haud 


uno loco concitarint ut legitimos propellerent pastores; sed 
etiam perduellium more, Ecclesiam asseruerint a veritate ius- 
titiaque defecisse, ac proinde a Spiritu Sancto esse derelictam, 
sibique soils, sacerdotibus Mariavitis, divinitus datum esse 
populum fidelem veram pietatem edocere. 

Nee satis, paucis abhinc hebdomadibus, in Urbem venerunt 
duo ex huiusmodi sacerdotibus, alter Romanus Prochniewski, 
alter loannes Kowalski quern Praepositum suum vi cuiusdam 
delegationis memoratae mulieris, sodales omnes agnoscunt. Hi 
ambo, supplici libello, de expresso Domini Nostri lesu Christi 
mandate, ut aiebant, conscripto, requirebant ut Supremus 
Ecclesiae Pastor, vel, ipsius nomine, Congregatio S. Officii 
documentum traderet his verbis expressum : " Mariam Fran- 
ciscam (id est praedictam mulierem) factam a Deo sanctissimam, 
esse matrem misericordiae pro omnibus hominibus a Deo ad 
salutem vocatis et electis hisce ultimis temporibus mundi ; 
omnibus vero sacerdotibus Mariavitis esse a Deo praeceptum 
cultum SSmi. Sacramenti et Beatissimae Virginis Mariae de 
Perpetuo Succursu, in toto orbe terrarum, propagare, sine ullis 
limitationibus neque a iure ecclesiastico, neque a legibus hu- 
manis, neque a consuetudinibus, neque a quacumque potestate 
ecclesiastica vel humana." 

Quibus ex verbis coniicere voluimus sacerdotes illos, non tarn 
forte conscia superbia quam inscitia et fallaci rerum specie 
obcoecatos, sicut falsi illi prophetae de quibus Ezechiel : " Vident 
vana et divinant mendacium dicentes : Ait, Dominus, cum 
Dominus non miserit eos ; et perseveraverunt confirmare ser- 
monem. Numquid non visionem cassam vidistis, et divina- 
tionem mendacem locuti estis ? Et dicitis : Ait, Dominus ; 
cum ego non sim locutus."* Hos igitur misericorditer exceptos 
adhortati sumus ut, posthabitis vanarum revelationum fallaciis, 
seipsos suaque opera salutifero Praesulum suorum regimini sin- 
cere subderent, et Christifideles ad tutam obedientiae ac rever- 
entiae erga pastores suos viam reducere festinarent ; ac denique 
Sedis Apostolicae aliorumque, ad quos pertinet, vigilantiae 
curam remitterent eas confirmandi devotionis consuetudines 
quae, pluribus in paroeciis dioecesium vestrarum, Venerabiles 
Fratres, vitae christianae plenius fovendae viderentur aptiores, 
et vicissim eos, si qui forte essent, sacerdotes corrigendi, qui 
pietatis exercitia et devotionis formas in Ecclesia probatas 
detrectare vel parvipendere reperti forent. Haud sine animi 
solatio conspeximus eos, paterna Nostra benignitate commotos, 
ad pedes procumbere obtestarique firmam voluntatem votis 
Nostris filiorum devotione obsequendi. Deinde iidem scriptot 
declarationem Nobis porrigendam curarunt, quae spem augebat 

* Ezechiel xiii. 6, 7. t Die 20 Febr. an. curr. 


fore ut decepti hi filii sincere animo praeteritas ludificationes 
abiicere ad rectumque tramitem vellent redire. 

" Nos semper (en verba) ad voluntatem Dei adimplendam, 
quae modo per Vicarium Eius tarn clare nobis patuit, parati, 
sincerrime et laetissimo animo revocamus hanc nostram epis- 
tolam, quam die i Febr. a. c. ad Archiepiscopum Varsavien. 
dedimus, et in qua declaravimus nos separari ab eo. Insuper 
sincerrime et cum gaudio maximo profitemur nos semper cum 
Episcopis nostris, in specie autem cum Episcopo Varsaviensi 
unites esse volumus, quoadusque Sanctitas Vestra id nobis 
iubebit. Praeterea, cum nos nomine omnium Maria vitarum 
modo agamus, hanc nostram professionem omnimodae obedien- 
tiae et subiectionis, nomine omnium non solum Mariavitarum 
sed universi coetus Adoratorum SSmi. Sacramenti, facimus. 
Specialiter autem facimus hanc professionem nomine Maria- 
vitarum Plocensium qui propter causam eamdem, uti Mariavitae 
Varsavienses, suo Episcopo declarationem porrexerunt se ab eo 
separari. Ideo omnes sine exceptione ad pedes Sanctitatis 
Vestrae provoluti, iterum iterumque amorem nostrum et 
obedientiam erga Sanctam Sedem et specialissimo modo erga 
Vestram Sanctitatem profitentes, humillime veniam petimus, 
si quid a nobis vel propter nos paterno corde Vestro dolorem 
attulerit. Denique declaramus nos statim omnibus viribus 
adlaboraturos ut pax populi cum Episcopis quamprimum resti- 
tuatur. Immo affirmare etiam possumus pacem hanc revera 
brevi secuturam." 

Quapropter periucundum Nobis erat sperare hosce filios 
Nostros benigne condonatos, vix in Poloniam reverses, operam 
daturos, ut ea quae promiserant, re quamprimum praestarent. 
Atque id circo Vos, Venerabiles Fratres, festine voluimus ad- 
monitos, ut eosdem eorumque socios, plenam auctoritati vestrae 
subiectionem profitentes, pari misericordia exciperetis et in pris- 
tinam, si facta promissis convenirent, conditionem pro muneribus 
sacerdotalibus exercendis, ad iuris tramitem, restitueretis. 

At spem fefellit eventus ; nuperis enim documentis rescivimus 
eos mentem suam mendacibus revelationibus rursus aperuisse, 
et in Poloniam receptos non solum obsequii ac subiectionis tes- 
timonium quod polliciti fuerant, nondum Vobis Venerabiles 
Fratres, exhibuisse, sed etiam ad socios et plebem quamdam 
dedisse epistolam, veritati ac genuinae obedientiae minime 

Verumtamen inanis est asseveratio fidelitatis erga Christi 
Vicarium ab iis edita, qui re non disistunt suorum Antistitum 
auctoritatem infringere. Etenim "Ex Episcopis constat pars 
Ecclesiae longe augustissima (prout legitur in epistola diei 17 
mensis Decembris 1888 s. m. Leonis XIII. Decessoris Nostri 


ad Turonensem Archiepiscopum) quae nimirum docet ac regit 
homines iure divino; ob eamque rem quicumque eis resistat, vel 
dicto audiens esse pertinaciter recuset, ille ab Ecclesia longius 
recedit. . . . Contra, inquirere in acta Episcoporum, eaque 
redarguere, nullo modo attinet ad privatos; verum ad eos dum- 
taxat attinet, qui sacro in ordine illis potestate antecedunt, 
praecipue ad Pontificem Maximum, quippe cui Christus non 
agnos modo sed oves, quotquot ubique sunt, ad pascendum 
commiserit. Ut summum in gravi aliqua conquerendi materia, 
concessum est rem totam ad Pontificem Romanum deferre ; id 
tamen caute moderateque, quemadmodum studium suadet 
communis boni, non clamitando aut obiurgando, quibus modis 
dissidia verius offensionesque gignuntur, aut certe augentur." 

Inanis pariter et subdola sacerdotis Joannis Kowalski ad 
socios erroris adhortatio de pace restituenda, si contra legitimos 
pastores blaterationes ac rebellionum fomenta perdurent atque 
audaces mandatorum episcopalium violationes. 

Quamobrem, ne Christifideles ut quotquot ex sic dictis 
Manavitis sacerdotibus in bona fide perstiterunt, ludificationibus 
memoratae mulieris ac sacerdotis Joannis Kowalski diutius 
decipiantur, decretum iterum confirmamus, quo Mariaviatamm 
consociatio, illegitimo irritoque consilio inita, omnino suppri- 
mitur, eamque suppressam reprobatamque declaramus, firma 
manente prohibitione, ne qui e sacerdotibus, eo tantum excepto 
quern Plocensis Episcopus, pro sua prudentia, confessarium 
deputaverit, ad mulierem quam diximus, quovis praetextu 
accedere aut earn excipere audeant. 

Vos autem, Venerabiles Fratres, vehementer hortamur, ut 
sacerdotes errantes, statim ac sincere resipuerint, paterna chari- 
tate amplectamini, eosque rite probates ad munia sacerdotalia, 
ductu vestro, denuo obeunda vocare non renuatis. Quod si, 
spretis adhortationibus vestris in sua contumacia persevera- 
verint quod Deus avertat muneris erit Nostri severius in eos 
animadvertendi. Christi vero fideles, nunc ignoscenda ludifi- 
catione deceptos, in rectam reducere viam studeatis ; atque in 
dioecesibus vestris christianae pietatis exercitia, multiplicibus 
Sedis Apostolicae documentis iamdiu recenterque comprobata, 
eo alacrius foveatis quo liberius nunc, Deo dante, apud vos 
ministerium suum sacerdotes exercere fidelesque antiquae pie- 
tatis exempla aemulari valent. 

interea, coelestium beneficiorum auspicem, paternaeque 
Nostrae benevolentiae testem, vobis, Venerabiles Fratres, clero 
populoque universe, vestrae fidei vigilantiaeque commisso 
Apostolicam Benedictionem peramanter in Domino impertimur 
Pontificatus Nostri anno tertio. 

Datum Romae apud S. Petrum die v Aprilis MDCCCCVI, 
Pontificatus Nostri anno tertio. PIUS PP. X. 


Bulla Apostolica qua Omnia Matrimonia Catholica, in Qermania, 
Decreto "Tametsi" subiiciuntur; excipiuntur Vero Matri- 
monia Mixta et Protestant! um. 



Provida sapientique cura quavis aetate Sancta Ecclesia legibus 
latis ea disposuit quae ad christianorum connubiorum firmitatem 
et sanctitatem pertinerent. In quibus legibus ilia emiaentem 
locum habet, qua Sancta Synodus Tridentina 1 clandestinorum 
matrimoniorum pestem abolere et ex populo christiano extirpare 
contendit. Magnam ex hoc Tridentino decreto utilitatem in 
universam rempublicam christianam promanasse et hodie quoque 
promanare apud pmnes in confesso est. Nihilominus, ut sunt 
res humanae, contigit alicubi, et praesertim in Imperio Germanico, 
propter lamentabilem maximamque in religione divisionem et 
catholicorum cum haereticis permixtionem in dies augescentem, 
ut cum praedictae legis observantia incommoda etiam quaedam 
nee levia coniungerentur. Nimirum cum ex voluntate Concilii 
caput Tametsi non antea in singulis paroeciis vim obligandi habere 
coepit quam in illis rite esset promulgatum, et cum haec ipsa 
promulgatio an facta sit multis in locis dubitetur, incertum 
quoque non raro sit an lex Concilii obliget etiam acatholicos uno 
aliove in loco morantes, maxima inde ac molestissima in plurimis 
Imperii Germanici locis nata est iuris diversitas et dissimilitude 
plurimaeque et spinosae exortae sunt quaestiones quae in iudici- 
bus quidem persaepe perplexitatem, in populo fideli quamdam 
legis irreverentiam, in acatholicis perpetuas cierent querelas et 
criminationes. Non omisit quidem Sedes Apostolica pro non- 
nullis Germaniae dioecesibus opportunas edere dispositiones et 
declarationes, quae tamen iuris discrepantias minime sustulerunt. 

Atque haec raoverunt complures Germaniae episcopos ut 
iterum iterumque Sedem Apostolicam adirent communibus pre- 
cibus huic rerum conditioni remedium petentes. Quorum preces 
Decessor Noster f. r. Leo XIII. benigne excipiens praecepit ut 
ceterorum quoque Germaniae Praesulum vota exquirerentur. 

1 Sess. xxiv. cap. i., De reform, matr. 

BULLA. 23 

Quibus acceptis et toto negotio in Suprema Congregatione Sacrae 
Romanae et Universalis Inquisitionis mature discusso, Nostrum 
esse officium intelleximus praesenti rerum statui efficax et 
universale levamen afferre. Itaque ex certa scientia et pleni- 
tudine Nostrae potestatis, ut consulamus sanctitati firmitatique 
matrimonii, disciplinae unitati et constantiae, certitudini iuris, 
faciliori reconciliation! poenitentium, ipsi quoque paci et tran- 
quillitati publicae, declaramus, decernimus ac mandamus : 

I. In universo hodierno Imperio Germaniae caput Tametsi 
Concilii Tridentini quamvis in pluribus locis, sive per expressam 
publicationem, sive per legitimam observantiam, nondum fuerit 
certo promulgatum et inductum, tamen inde a die festo Paschae 
(id est a die decima quinta Aprilis) huius anni millesimi nongen- 
tesimi sexti, omnes catholicos, etiam huiusque immunes a forma 
Tridentina servanda ita adstringat ut inter se non aliter quam 
coram parocho et duobus vel tribus testibus validum matrimo- 
nium celebrare possint. 

II. Matrimonia mixta quae a catholicis cum haereticis vel 
schismaticis contrahuntur, graviter sunt manentque prohibita, 
nisi accedente iusta gravique causa canonica, datis integre, for- 
miter, utr.imque legitimis cautionibus, per partem catholicam 
dispensatio super impedimento mixtae religionis rite fuerit 
obtenta. Quae quidem matrimonia, dispensatione licet impe- 
trata, omnino in facie Ecclesiae coram parocho ac duobus vel 
tribus testibus celebranda sunt, adeo ut graviter delinquant qui 
coram ministro acatholico vel coram solo civili magistratu vel 
alio quolibet modo clandestino contrahunt. Imo si qui catholici 
in matrimoniis istis mixtis celebrandis ministri acatholici operam 
exquirunt vel admittunt, aliud patrant delictum et canonicis 
censuris subiacent. 

Nihilominus matrimonia mixta in quibusvis Imperii Germanic! 
provinciis et locis, etiam in iis quae iuxta Romanarum Congre- 
gationum decisiones vi irritant! capitis Tametsi certo hucusque 
subiecta fuerunt, non servata forma Tridentina iam contracta 
vel (quod Deus avertat) in posterum contrahenda, dummodo nee 
aliud obstet canonicum impedimentum, nee sententia nullitatis 
propter impedimentum clandestinitatis ante diem festum Paschae 
huius anni legitime lata fuerit, et mutuus coniugum consensus 
usque ad dictam diem perseveraverit, pro validis omnino 
haberi volumus, idque expresse declaramus, definimus atque 

III. Ut autem iudicibus ecclesiasticis tuta norma praesto sit, 
hoc idem iisdemque sub conditionibus et restrictionibus decla- 
ramus, statuimus ac decernimus de matrimoniis acatholicorum, 
sive haereticorum sive schismaticorum, inter se in iisdem regio- 
nibus non servata forma Tridentina hucusque contractis vel in 


posterum contrahendis ; ita ut si alter vel uterque acatholicorum 
coniugum ad fidem catholicam convertatur, vel in foro ecclesi- 
astico controversia incidat de validitate matrimonii duorum 
acatholicorum cum quaestione validitatis matrimonii ab aliquo 
catholico contracti vel contrahendi connexa, eadem matrimonia, 
ceteris paribus, pro omnino validis pariter habenda sint. 

IV. Ut demum Decretum hoc Nostrum ad publicam notitiam 
perveniat, praecipimus Imperii Germanici Ordinariis ut illud 
per ephemerides dioecesanas aliosque opportuniores modos ante 
diem Paschae anni currentis cum clero populoque fideli com- 

Datum Romae apud S. Petrum die xvm Januarii MDCCCCVI, 
Pontificatus Nostri anno tertio. 





Cum Nobis const et de consilio proxime evulgandi in hac Urbe 
Roma librum cui titulus La question UUique au XX s siecle par 
Albert Hotitin, Paris, Librairie E. Nourry, 14, Rue N.-D. De 
Lorette 1906. 

Audita sententia aliquorum doctorum virorum, praedictum 
librum, auctoritate Nostra ordinaria, proscribimus atque pro- 
scriptum declaramus. 

Itaque nemini cuiuscumque gradus et conditionis Nostrae 
iurisdictioni subiecto librum proscriptum aut vendere aut legere 
vel retinere liceat sub culpa lethali. 

PETRUS RESPIGHI, Card. Vicarius. 

L. S. 

FRANCISCUS Can. FABERI, Secretarius. 





Quum circa reverentias a sacris ministris faciendas in ex- 
positione ac repositione SSmi Eucharistiae Sacramentidissideant 
probati S. Liturgiae interpretes, hodiernus Rmus. Procurator 
Generalis Piae Salesianae Societatis sequentia dubia Sacrorum 
Rituum Congregationi, pro opportuna declaratione, humillime 
subiecit ; nimirum : 

I. Cum flectendum est utrumque genu ad Sacramentum 
adorandum (puta in accessu ad altare ubi expositum est SS. 
Sacramentum et in recessu ab eodem), flectioni genuum estne 
addenda profunda inclinatio totius corporis an solius capitis ? 

II. Cum expositor, aperto ostiolo Tabernaculi, genuflectit 
priusquam SS. Sacramentum extrahat et cum, reposito Sacra- 
mento, genuflectit priusquam ostiolum claudat, debentne ceteri 
qui genuflexi adsunt adorare cum profunda inclinatione corporis, 
an cum inclinatione solius capitis, an, utpote iam genuflexi, 
nullam praeterea reverentiam exhibere ? 

III. An et quam reverentiam exhibere debeat minister 
genuflexus antequam surgat aliquid facturus ? Videlicet : (i) 
Celebrans antequam surgat recitaturus orationem Deus qui 
nobis sub Sacramento, etc., debetne omittere quamlibet reveren- 
tiam, an inclinare caput, an corporis inclinatione adorare ? 
(2) Idem quaeritur de Celebrante ac ministris surrecturis ad 
imponendum incensum ; (3) De celebrante antequam surgat ad 
altare ascensurus ut populo benedicat ; (4) De expositore ante- 
quam surgat ascensurus ad altare ad deponendum e throno SS. 
Sacramentum ; (5) De acolytho antequam surgat iturus ad 
abacum ad velum accipiendum. 

IV. Celebrans postquam, Benedictione impertita, ab altari 
descendit et genua flexit in infimo gradu, debetne omittere 
quamlibet inclinationem an inclinare caput, an totius corporis 
inclinatione adorare ? 

V. More apud Subalpinos recepto, secundo thus imponitur 
post cantatam orationem Deus qui nobis, etc. Iam quaeritur : (i) 
an mos servari possit ? Et quatenus affirmative, quaeritur : (2) 
an sacerdos, cantata oratione, debeat impositionem incensi 
aliquam praestare reverentiam et qualem ? 


VI. Utrum sacerdos qui SS. Sacramentum exposuit et ab 
altari descendit thus impositurus, debeat ante impositionem 
adorare uno genu flexo, an utroque, an statim absque genu- 
flexione incensum imponere ut quidam eruunt ex Memoriali 
Rituum Benedict! XIII, c II. III. n. 5 ? 

VII. luxta Caeremoniale Episcoporum dum Celebrans canit 
orationem Deusquinobis, etc., ministri librum sustinent genuflexi : 
contra Liturgiae expositores eos surgere iubent vel saltern id eis 
permittunt. Quaeritur qua norma utendum ? 

VIII. An Celebranti in impertienda Benedictione cum SS. 
Sacramento ministrare nequeant, loco diaconi et subdiaconi, duo 
clerici pluvialibus induti ? An diacono et subdiacono, dalmatica 
et tunicella indutis, adiungi queant duo vel quatuor clerici induti 
pluviali ? 

Et Sacra Rituum Congregatio ad relationem subscript! 
Secretarii, exquisito Commissionis Liturgicae suffragio, omni- 
busque sedulo perpensis, rescribendum censuit : 

Ad I. Inclinatio mediocris, id est capitis, et modica hwnerorum 
inclinatio, quae in casu hdbetur uti profunda. 

Ad II. Nulla veverentia facienda est. 

Ad III. Quoad i um . Nullam veverentiam debet facere ; quoad 2". 
Inclinationem mediocvem faciant ; quoad 3 mn , 4 um , et 5*. Nulla, 
reverentia facienda est ; at si acolvthus transeat ante altare, genufiectat 
in media . 

Ad IV. Nulla reverentia facienda est. 

Ad V. Quoad I 11 . Negative Quoad 2 um . Provisum in praecedenti. 

Ad VI. Ambo genua fleet at in infimo gradu, inclinationem mediocrem 
faciat, assurgat et ponat incensum in thuribulo. 

Ad VII. Ministri genuflexi maneant, libnim sustinendo iuxta 
Caeremoniale Episcoporum, lib. II. cap XXXIII., n. 27. 

Ad VIII. Quoad i um . Affirmative, si Benedictio cum SSmo Sacra- 
mento fiat immediate post Vesperas sollemnes, id est si Celebrans cum 
Pluvialistis non recedat ab altari : dummodo alter sacerdos vel diaconus 
exponat et reponat SSmum Sacramentum, illudque Celebranti tvadat et 
ab eo vecipiat. Quoad 2 um . Negative. 

Atque ita rescripsit. Die 16 Februarii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. 
L. S. 

^ D. PANICI, Avchiep. Laodicen., Secretarius. 


Hodiernus Rmus. Dnus. Episcopus Vilnensis a Sacrorum 
Rituum Congregatione solutionem sequentium dubiorum 
humillime petiit ; videlicet : 

I. Pro dioecesi Vilnensi habetur Decretum, quo permittitur 


Missa votiva cantata dicta Rorate tempore Adventus. Missa 
ista, quae celebratur cum magna solemnitate magnoque concursu 
populi, cantatur, vi antiquissimae consuetudinis, cum Gloria 
et Credo. Quaeritur, utrum haec consuetude possit servari, 
cum in Decreto supradicto nihil de modo cantandi tales Missas 
dicatur ? 

II. In eadem dioecesi solent cantari, post Missam solemnem, 
invocationes Sanctus Dens, Sanctus Fortis, Sanctus Immortalts, 
etc. coram Sanctissimo Eucaristiae Sacramento exposito in 
Pyxide. Quaeritur utrum expositio haec fieri possit per ex- 
positionem Pyxidis in superiori parte Tabernaculi, eo fine ut 
Pyxis possit a frequenti populo bene videri, an Sanctissimum 
Sacramentum non possit e Tabernaculo tolli ? 

III. Quaeritur, utrum pro valida consecratione altaris fixi vel 
portatilis sufficiat, ut in Sepulchro includantur Reliquiae unius 
Martyris et Confessorum aut Virginum, vel utrum unius solum- 
modo Martyris ; an sit omnino necessarium, ut in Sepulchro 
deponantur Reliquiae plurimorum Martyrum ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscript! 
Secretarii, audito etiam voto Commissionis Liturgicae reque 
accurate perpensa, rescribendum censuit : 0^8.8 

Ad I. luxta Decreta, Missa RORATE cantari potest in casu, 
cum GLORIA et CREDO solummodo in Novendiali ante festum Nativitatis 
Domini ratione consuetudinis et concursus populi ; in pvaecedentibus vero 
diebus Adventus cantari debet sine GLORIA (praeterquam in Sabbatis et 
infra Octavamfesti B. Mariae Virginis] et sine CREDO. 

Ad II. Negative ad primam part em ; affirmative ad secundam. 

Ad III. Affirmative ad primam partem quoad utmmque ; negative 
ad secundam. 

Atqua ita rescripsit. Die 16 Februarii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. 
L. S. 

^( D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 



De absolutione ad tumulum, et de cantu Responsorii 
" Liber a me" post Missas de die. 

Hodiernus R mus - Episcopus Samogitiensis a ' Sacrorum 
Rituum Congregatione humiliter expetivit, ut, ad devotionem 
populi pro animabus defunctorum fovendam et secundum anti- 
quam ac vigentem in dioecesi Samogitiensi consuetudinem, licite 
possit post Missas de die et non de Requie, cantatas vel lectas, in 


medio ecclesiae extend! pannus niger, et, posito prope et extra 
ilium crucifixo, cantari a sacerdote induto pluviali nigro et a can- 
toribus Libera cum aspersionibus et incensationibus, quae fieri 
solent ad tumulum. 

Et Sacra eadem Congregatio, exquisito voto Commissionis 
liturgicae, omnibusque accurate perpensis, rescribendum censuit : 

Servetur Decretum n. 3780 Romano, 12 lulii 1892 ad VIII ; 
et si dicatur Officium defunctorum, fiat in casu Absolutio imme- 
diate post ipsum et ante Missam. 

Atque ita rescripsit, die 17 Martii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praef. 
L. <S. 

j%4 D. PANICI, Archiep. Laodicen., Seer. 


Quum nonnulla dubia huic Sacrorum Rituum Congregation! 
proposita fuerint circa servitium Clerici, qui aliquando vel loco 
Subdiaconi in Missa solemni, vel loco Cappellani in Missa ab 
Episcopo vel ab alio Praelato lecta, vel etiam in Missa cantata 
absque Ministris inserviat, eadem Sacra Congregatio, audito 
voto Commissionis Liturgicae, ut dubia ipsa omnino diluantur 
haec statuenda et in posterum observanda decrevit : 

1. Clericus ad munus Subdiaconi obeundumin Missa solemni, 
nunquam deputetur, nisi adsit rationabilis causa et in minoribus 
ordinibus sit constitutus aut saltern sacra tonsura initiatus. 

2. Clericus pro Subdiacono inserviens, alba super amictu, 
cingulo et tunica absque manipulo sit indutus, atque omnia, 
quae ad Subdiaconum ex Rubricis spectant, rite expleat hisce 
tamen exceptis : (a) aquam ante Offertorium in calicem non 
infundat, quod in casu Diaconus praestabit ; (b] calicem ipsum 
infra actionem nunquam tangat, neque pallam ab eodem re- 
moveat aut super eum reponat ; (c) post ablutionem, calicem 
non abstergat (abstergente ipso Celebrante), sed tantummodo 
ilium componat more solito et velo cooperiat cum bursa et ad 
mensam deferat. 

3. Clericus qui loco Cappellani Episcopo vel Praelato in Missa 
lecta, aut alio Sacerdotiin Missa solemni sine Ministris inserviat, 
saltern tonsuratus esse debet, si alius Minister in sacris in 
promptu non sit. 

4. Clericus ipse omnia explere potest quae in Caeremoniali 
Episcoporum Lib. I., cap. XXIX. dicuntur, pro Missa ab Epis- 
copo lecta, iis exceptis quae supra n. 2 prohibentur Clerico 
munus Subdiaconi obeunti. Insuper : (a) calicem ante Offer- 


torium non abstergat ; (b) nee vinum nee aquam in eo infundat ; 
(c) nee patenam cum hostia, nee calicem Celebrant! tradat. 

5. Calix pro Missa ab Episcopo vel a Praelato lecta, sicuti et 
pro Missa cantata sine Ministris, velo et bursa coopertus in 
abaco statuatur, amoto abusu ilium non velatum retinendi et ad 
altare discoopertum deferendi. 

6. Calix ipse post Communionem a Celebrante rite abstersus 
a Clerico ministrante suis ornamentis instrui poterit, ac velo et 
bursa coopertus in abacum deferri. 

7. Si vero Clericus sacra non sit tonsura initiatus, poterit 
quidem ab Episcopo aut a Praelato in Missa lecta uti Minister 
assumi, sed eo in casu, calix velatus ante Missam, ad altare de- 
feratur, et more solito in medio mensae super corporale 
statuatur ; Clericus vero non tonsuratus ita se gerat ut in Missis 
a simplici Sacerdote celebratis. Poterit autem ad Missale 
Celebrantem adsistere, folia vertere, palmatoriam sustinere ; 
calix autem, ab ipso Celebrante suo tempore abstersus et 
velatus, ac in medio mensae collocatus, absoluta Missa in 
Sacristiam deferatur. 

Atque ita censuit et servari mandavit. Die i > Martii 1906. 

Super quibus facta postmodum Sanctissimo Domino Nostro 
Pio Papae X., per infrascriptum Cardinalem Sacrorum Rituum 
Congregationi Pro-Praefectum fideli relationi, Sanctitas Sua 
sententiam eiusdem Sacri Consilii in omnibus ratam habuit et 
adprobavit, quibusvis privilegiis vel consuetudinibus, quae 
omnino abrogata esse declaravit, aliisque contrariis quibus- 
cumque non obstantibus. Die 14 Martii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Pmefectus. 
L. H S. 

ffc D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretavius. 


Additio Martyrologio Ordinis S. Benedict! inserenda 
quinto Idus lulias (die 12). 

In Rhaetiae superioris monasterio Disertinensi, Sanctorum 
Fundatorum Sigisberti Hiberni, primi eiusdem Coenobii Abbatis, 
et Placidi Martyris, nobilis Rhaeti et primi ipsius discipuli : qui 
vitae sanctitate et miraculorum gloria monasticam disciplinam et 
Ecclesiam Dei illustrarunt : quorum cultum ex sacrorum Rituum 
Congregationis consulto Pius Papa X ratum habuit et con- 

Romae, beati Pii etc. 

Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X, referente infra- 
scripto Cardinal! Sacrorum Rituum Congregationi Pro-Praefecto. 


suprascriptam Additionem rite revisam Martyrologio Ordinis S. 
Benedict! inserendam, instantibus Rev mis - DD. Benedicto 
Prevost Abbate Disertinensi, et Hildebrando de Hemptinne 
Abbate Primate totius Ordinis Benedictini, benigne approbare 
dignatus est. Contrariis non obstantibus quibuscumque. 
Die 9 Maii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praef. 
L. 81 S. 

^) D. PANIC:, Archiep. Laodicen., Seer. 


Indulg. conceduntur Archiconfr. a Corde lesu Eucharistico. 

Beatissime Pater: 

Mathias Raus, Congregationis SS. Redemptoris Superior 
generalis, nee non Archisodalitatis SS"" 1 Cordis lesu Eucharistici 
supremus Moderator, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, 
suppliciter petit, ut Christifidelibus eidem Archisodalitati addictis, 
sequentes plenarias indulgentias, defunctis quoque applicabiles, 
Sanctitas Vestra benigne concedere dignetur, nempe : 

I. Quo die SS. Sacramentum in tabernaculo reclusum, in 
ecclesia Archisodalitatis vel in ecclesiis seu oratoriis ubi aliqua 
sodalitas Archisodalitati legitime aggregata reperitur, saltern per 
dimidium horae adoraverint. 

II. Prima dominica vel prima feria quinta cuiusvis mensis. 

III. In festis et diebus infra descriptis, scilicet : i, Epiphaniae 
Domini N, lesu Christi ; 2. Die anniversaria erectionis primae 
sodab'tatis (22 Ian.) ; 3. S. Tarcisii Mart. (27 Ian.) 4, Purifica- 
tionis B. M. V. (2 Febr.) ; 5. S. Thomae Aquinatis (7 Mart.) ; 6. 
S. loseph, Sponsi B. M. V. (19 Mart.) ; 7. S. Benedicti J. Labre 
(16 April) ; 8. S. Paschalis Baylon (16 Maii) ; 9. S. Antonii 
Patavini(i3 lunii) ; 10. B.M.V. de Perpetuo Succursu (dominica 
ante festum S. loannis Bapt.) ; n. Pretiosissimi Sanguinis D. N. 
I. Ch. (dominica prima mensis lulii) ; 12, SS Redemptoris 
(dominica tertia mensis lulii) ; 13. S. Alphonsi M. de Ligorio 
(2 Aug.) ; 14. S. loachim, patris B. M. V. (dominica infra 
octavam Assumptions) ; 15. Nativitatis B. M. V. (8 Sept.) ; 16. 
S. Theresiae Virg. (15 Oct.) ; 17. S. Gerardi Majella (16 Oct.) ; 
1 8. Omnium Sanctorum ; 19. Commemorationis Fidelium de- 
functorum ; 20. Immaculatae Conceptionis B. M. V. (8 Dec.) ; 
21, S. loannis Ap. et Evang. (27 Dec.) 

Dummodo praefatis diebus iidem sodales confessi ac sacra 


Synaxi refecti ecclesiam Sodalitatis devote visitaverint, et inibi 
ad mentem Sanctitatis Vestrae pias preces fuderint. 
Et Deus, etc. 

Ex audientia SS mi ~ diei 22 Novembris 1905. 

SS mus> D nus - Noster Pius PP. X benigne annuit pro gratia 
in omnibus iuxta preces, in perpetuum, absque ulla Brevis expe- 
ditione. Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae e Secretaria S. Congregationis Indulgentiis 
Sacrisque Reliquiis praepositae, die 29 Novembris 1905. 

A. Card. TRIPEPI, Praef. 
L. K S. 

f% D. PANICI, Archiep. Laodicen., Seer. 

Indulgentia 300 dierum conceditur recitantibus quandam precem 

ad S. Joachim. 

Beatissime Pater, 

Joseph Masquilier, Sacerdos Congregationis SSmi Redemp- 
toris, Director Annalium Sancti Joachim, ad Sanctitatio 
Vestrae pedes provolutus, humillime petit Indulgentiam pro 
sequente liturgica oratione. 

" O Joachim sancte, conjux Annae, pater Almae Virginis, hie 
famulis confer salutis opem." 

Recitantibus hanc precem semel in die Indulgentiam tercen- 
torum dierum in Domino concedimus. 

Pius PP. X. 

Praesentis rescript! authenticum exemplar a SS. D. N. die 
28 Maii 1906. Manu propria signatum, exhibitum fuit huic 
S. C. Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae. In quorum 
fidem, etc. 

Datum Romae e Secretaria ejusdem S. C. die 16 Junii 1906. 

ffc D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 

Beatissime Pater, 

Cardinalis Episcopus Barcinonensis S. V. humiliter quae 
sequuntur exposit : 

1 . Apud Monialium Monasteria haud lucrantur Indulgentiae 
invocation! " Cor Jesu Sacratissimum, miserere nobis " concessae, 
eo quod post Missam Conventualem dictae preces minime reci- 
tantur. Optaret igitur Cardinalis orator, ut Sanctimoniales In- 
dulgentias praedictae invocationi adnexas lucrarentur, earn 
recitantes post Antiphonam " Angelus Domini " quae ter in die 
exorari solet. 

2. Non ita pridem, S.V. benigne concessit, nonnullas Indul- 
gentias pie recitantibus " Domina nostra Sanctissimi Sacramenti, 


ora pro nobis," coram SSmo. Sacramento solemniter exposito ; 
sed plura extant Monialium Monasteria in quibus nonnisi raro 
Augustissimum Sacramentum solemniter expositur. Optandum 
ergo esset ut Illud in Tabernaculo asservatum, pro iis Indul- 
gentiis sufficiens conditio habeatur. 

3. Ad devotionem in Jesum, Mariam et Joseph magis magisque 
fovendam, implorat orator, ut fidelibus Eorum Nomina con- 
junctim invocantibus, prouti frequentissimum in Hispania, con- 
cedatur toties quoties Indulgentia septem annorum totidemque 
quadragenarum ; necnon Plenaria semel in mense lucranda, pro 
rite confessis ac Communione refectis, qui dictam invocationem 
quotidie recitare consueverint. 

Et Deus, etc. 

DIE 8 JUNII 1906. 


Praesentis rescripti authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
S. Congregationi Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorem fidem, etc. 

Datum Romae, ex Secretaria ejusdem S. Congregationis die 
16 Junii 1906. 

^ D. PANICI, AvcHep. Laodicen. Secret. 

Indulgentiae conceduntur fidelibus quasdam invocationes seu 
preces recitantibus. 


Beatissime Pater, 

Nicolaus Joseph Camelli, Archiepiscopus Episcopus Jassien. 
ad S. Pedes osculum provolutus, Sanctitatem Vestram supplex 
exorat, ut quandam indulgentiam concedere dignetur, defunctis 
qupque applicabilem, omnibus fidelibus, quoties devote sequen- 
tem invocationem recitaverint. 

Quod Deus, etc. 

" Nos, Jesu, Maria et Joseph bone 
Benedicite nunc et in mortis agone." 


SSmus. D.N. Pius PP. X. universis christifidelibus, quoties 
praefatam invocationem corde saltern contrito ac devote 
recitaverint, Indulgentia quinquaginta dierum, defunctis quoque 
applicabilem benigne concessit. Praesenti in perpetuum valituro . 
Contrariis non obstantibus quibuscumque. 


Datum Romae, e Secretaria S. Congregationis Indulgentiis 
Sacrisque Reliquiis praepositae, die 9 Junii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. 

L. S. 

f% D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


Beatissime Pater, 

P. Josephus Angelucci, Ord. Servorum B.M.V. parochus S. 
Marcelli in Urbe, ad pedes S.V. provolutus, humiliter supplicat, 
ut quandam Indulgentiam concedere dignetur omnibus qui 
recitant jaculatoriam precem : 

"Maria perdolens, Mater omnium christianorum, ora pro 
nobis." Potissimum ut conversio Ecclesiarum dissidentium 

Et Deus, etc. 


SSmus. auditis expositis, omnibus christifidelibus, qui corde 
saltern contrite, praefatam precem devote recitaverint, quoties 
id egerint, Indulgentiam tercentum dierum aminabus etiam in 
Purgatorio detentis profuturam, benigne concessit. Contrariis 
quibuscumque non obstantibus. 

In quorum fidem, etc. 

CASIMIRUS, Card. Gennari. 
L. iJS. 

Praesentis Rescript! exemplar delatum fuit ad hanc Secretariam 
S.C. Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae. In quorum 
fidem, etc. 

Datum Romae ex eadem Secretaria die 27 Junii 1006. 

ijl D. PANICI, Arckiep. Laodicen., Secret. 
L. S. 

Indulgentia 300 dierum conceditur recitantibus infrascriptam 

Cunctis invocantibus B mam - Virginem per jaculatoriam " Our 
Lady of Good Studies, pray for us," semel in die Indulgentiam 
tercentorum dierum in Domino concedimus. 
DIE 16 MAII, 1906. 

Praesentis rescripti authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
Secretariae S.C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 

In quorum fidem : 

Datum Romae, ex eadem Secretariae, die 22 Maii, 1906. 

jjl D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


Indulgentia Plenaria conceditur fidelibus renovantibus promis- 
siones in suscipiendo Baptismate emissas. 


SSmus. D. N. Pius PP. X., humillimaa preces R. P. Fran- 
cisci Xavierii ab Immaculata Conceptione, Provincialis Provinciae 
S. Joseph Ordinis SSmae Trinitatis, clementer excipiens, quo 
magis christifideles ad servandas promissiones in susceptione 
Baptismatis ab ipsis emissas excitentur, Plenariam Indulgen- 
tiam, defunctis quoque applicabilem, benigne concessit, ab 
omnibus lucrandam, qui, die festo Augustissimae Trinitatis, alicui 
piae caerimoniae in parochialibus aliisque ecclesiis, de Ordinari- 
orum licentia et juxta eorum normas, peragendae, in qua 
solemniter praefatae promissiones denuo nuncupentur, devote 
adstiterint, simulque sacramentali confessione expiati et S. 
Synaxirefecti ad mentem Sanctitatis Suae pie oraverint. Prae- 
senti in perpetuum valituro. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae, e Secretaria S. Congnis. Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae. Kalendis Junii an. 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. 

L. S. 

j% D. PANICI, Archiep. Laodicen. Secret. 


Cor Jesu Sanctissimum, large, quaesumus, effunde tuas bene- 
dictiones super Sanctam Ecclesiam, super Summum Pontificem, 
et super omnem clerum ; da justis perseverantiam, converte 
peccatores, illumina infideles, benedic nostros propinquos, amicos 
et benefactores, assiste morti proximos, libera animas in 
Purgatorio degentes, et super omnium corda dulce imperium tui 
amoris extende. Amen. 


SSmus. D.N. Pius PP. X., omnibus christifidelibus corde 
saltern contrito ac devote supracitatam precem recitantibus 
tercentorum dierum Indulgentiam, semel in die lucrandum, 
benigne concessit ; iis vero qui per integrum mensem, quotidie 
eamdem recitaverint, quo die confessi ad S. Synaxim accesserint, 
atque ad mentem Summi Pontificis oraverint, plenariam elargitus 
est. Quas Indulgentias Sanctitas Sua ad animas quoque in 
Purgatorio detentas applicabiles declaravit. Praesenti in per- 
petuum valituro absque ulla Brevis expeditione. Contrariis non 
obstantibus quibuscumque. 


Datum Romae, e Secretaria ejusdem S. Cbngregationis, die 
16 Junii 1906. 

A. Card. TREPEPI, Pro-Praefectus. 
L. S. 

j% D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


E Commissione Pontificia de re Biblica. 


Propositis sequentibus dubiis Consilium Pontificium pro 
studiis de re biblica provehendis respondendum censuit prout 
sequitur : 

i. Utrum argumenta a criticis congesta ad impugnandam 
authentiam Mosaicam sacrorum Librorum, qui Pentateuch! 
nomine designantur, tanti sint ponderis, ut posthabitis quam- 
pluribus testi-moniis utriusque Testament! collective sumptis 
perpetua consensione populi ludaici, Ecclesiae quoque constanti 
traditione nee non indiciis internis quae ex ipso textu eruuntur, 
ius tribuant affirmandi hos libros non Moysen habere auctorem, 
sed ex fontibus maxima ex parte aetate Mosaica posterioribus 
fuisse confectos ? 

Resp. Negative. 

II. Utrum Mosaica authentia Pentateuch! talem necessario 
postulet redactionem totius operis, ut prorsus tenendum sit Moy- 
sen omnia et singula rnanu sua scripsisse vel amanuensibus dic- 
tasse ; an etiam eorum hypothesis permitti possit qui existimant 
eum opus ipsum a se sub divinae inspirationis afflatu conceptum 
alteri vel pluribus scribendum commisisse, ita tamen ut sensa 
sua fideliter redderent, nihil contra suam voluntatem scriberent, 
nihil omitterent ; ac tandem opus hac ratione confectum, ab 
eodem Moyse principe inspiratoque auctore probatum, ipsiusmet 
nomine vulgaretur ? 

Resp. Negative ad primam partem, affirmative ad secundam. 

III. Utrum absque praeiudicio Mosaicae authentiae Penta- 
teuchi concedi possit Moysen ad suum conficiendum opus fontes 
adhibuisse, scripta videlicet documenta vel orales traditiones, ex 
quibus, secundum peculiarem scopum sibi propositum et sub 
divinae inspirationis afflatu, nonnulla hauserit aeque ad verbum 
vel quoad sententiam, contracta vel amplificata, ipsi operi 
inseruerit ? 

Resp. Affirmative. 

IV. Utrum, salva substantialiter Mosaica authentia et integri- 
tate Pentateuchi, admitti possit tarn longo saeculorum decursu 


nonnullaseimodificationes obvenisse, uti : additamentapostMoysi 
mortem vel ab auctore inspirato apposita, vel glossas et explica- 
tiones textui interiectas ; vocabula quaedam et forrnas e sermone 
antiquato in sermonem recentiorem translatas ; mendosas demum 
lectiones vitio amanuensium adscribendas, de quibus fas sit ad 
normas artis criticae disquirere et iudicare ? 

Resp. Affirmative, salvo Ecclesiae iudicio. 

Dieautem ayjunii an. 1906, in audientia R.mis Consultoribus 
ab Actis benigne concessa, Sanctissimus praedicta responsa 
adprobavit ac publici juris fieri mandavit. 



Consultoves ab Actis. 


Indulgetur Ministro General! O. FF. Minorum Capuccinorum 
Facultas Aggregandi Communitate Tertiariorum Regularium. 

Beatissime Pater, 

Infrascriptus Minister Generalis Ordinis FF. Minorum Capuc- 
cinorum, ad osculum S. Pedis prostratus humiliter exponit, quod 
ipsi interdum a congregationibus Tertiariorum S. Francisci in 
communitate viventium et vota simplicia emittentium porri- 
guntur preces eo tendentes ut primo et secundo Ordini ab ipso 
dependent! aggregentur, et sic vi decreti Apostolici* sub die 
28 Augusti anni 1903 editi a S. C. Indulgentiis sacrisque Reliquiis 
praepositae, indulgentiarum et spiritualium gratiarum eiusdem 
primi et secundi Ordinis, quantum concedere fas est, participes 
efficiantur. Porro inter has congregationes inveniuntur etiam 
tales, quae non dicti primi et secundi Ordinis habitum, nee 
nomen Capuccinorum mutuantur, licet tamen, uti relatum fuit, 
ad magnam Familiam Franciscanam pertineant. Quapropter 
idem Minister Generalis ad obsecundandum piis enunciatarum 
congregationum votis, ad praecavendas invalidas Tertiariorum 
regularium aggregationes et etiam ad sui Ordinis bonum spiri- 
tuale promovendum, Sanctitati Vestrae humiliter supplicatur 
pro gratia : 

i Ut tarn ipse quam sui successores, congregationes Ter- 
tiariorum et Tertiariarum Tertii Ordinis S. Francisci regulam a 
Leone XIII approbatam quoad substantiam profitentium, in 
communitate viventium et vota simplicia emittentium, sive 
primi et secundi Ordinis habitum et vota simplicia emittentium, 
sive primi et secundi Ordinis habitum et nomen mutuentur, sive 
non, eidem primo et secundo Ordini aggregare possint et valeant. 

* Cf. Acta Pontificia, vol. i., pag. 270. 


2 Ut earumdem congregationurn sodales, si id petant, ut 
quandoque evenit, participes reddere valeant omnium bonorum 
operum, quae in dicto primo et secundo Ordine a singulis mem- 
bris peraguntur, utque vicissim primiet secundi Ordinis membra 
participare possint omnibus bonis operibus quae a sodalibus 
congregationum ut supra aggregatarum perficiuntur. 

Vigore specialium facultatum a SSmo. Domino Nostro con- 
cessarum, Sacra Congregatio Emorum. et Rmorum. S. R. E. 
Cardinalium negotiis et consultationibus Episcoporum et Regu- 
larium praeposita, attends expositis, benigne annuit precibus 
P. Ministri Generalis pro gratia, dummodo enunciatae Societates 
sint rite Tertio Ordini Franciscali addictae, nee alterius Familiae 
Franciscalis seu Fratrum Minorum vel Fratrum Minorum Con- 
ventualium directioni subiaceant. Contrariis quibuscumque non 

D. Card. FERRATA, Praef. 
L. S. 

PH. GIUSTINI, Secret. 

Monialis simpliciter professa potest cum sola moderatricis 

gen. licentia, mutare dispositionem reddituum. 
Beatissime Pater, 

Sanctimonialis N . . . praemisso pedis osculo, humillime 
exponit quatenus, ante religiosam professionem, ita de propriis 
redditibus disposuit, iuxta normam proprio Ordini assignatam a 
S. Congregatione Episcoporum et Regularium 12 lulii 1896, quae 
in Collectanea Andrea Bizzarri praescripta legitur pro Maristis 
in articulo quod votum paupertatis, ut illos quasi ex aequo suo fratri 
et propriae communitati cederet. 

lamvero frater nunc, ob auctas necessitates, maiori subsidio 
indiget, quod illi concedere oratrix in votis habet. Quapropter 
humillime postulat : 

I. An iuxta normas a S. Congregatione Episcoporum et Regu- 
larium, die 28 lunii 1901 datas, possit cum sola superiorissae 
licentia dispositionem reddituum mutare ? 

II. Et quatenus negative, ut S. Sedes praedictam facultatem 
indulgere dignetur. 

Prc qua gratia . . . 

Sacra Congregatio Emorum S. R. E. Cardinalium negotiis et 
consultationibus Episcoporum et Regularium praeposita, super 
praemissis rescribendum censuit prout rescribit : 

Ad I. Affirmative. 

Ad II. Provisum in primo. 

Romae, 2 lunii 1905. 

D. Card. FERRATA, Praef. 

L. S. 





Nonnullis in locis Theatinae Archidioeceseos, cum praeter 
parochum et capellanum confraternitatis ibidem erectae nulli 
sacerdotes reperirentur, Pro-vicarius generalis, ex mandate sui 
Archiepiscopi, in libello S. Rituum Cong, oblato exposuit saepe 
contingere ut capellanus, aetate plerumque iunior, ad fere omnes 
functiones sacras in ecclesia confraternitatis peragendas adni- 
tatur, dum parochus continenter ex eo refragatur, quod nil vel 
admodum parum adventitiorum emolumentorum ipsi cedat. 
In his adiunctis ut certa norma ad controversias huiusmodi 
dirimendas habeatur, Pro-vicarius trium dubiorum solutionem 
humiliter expostulavit. 

Quum vero Sacra Rituum Congregatio, audita Commissione 
liturgica, quae exquisite voto R. Consultoris inhaesit, rem 
H.S.C. remisisset, quaestio hodie resolvenda proponitur. 

En autem quibus verbis facta dubia sunt proposita : quae- 
situm scilicet est : 

" i Se la risposta al quesito 10 del decreto emanato da 
cotesta S. C. in data 12 Gennaio 1704, intorno ai diritti dei 
parroci e delle confraternite riguardi soltano le masse parate, 
quelle cio che si celebrano con 1'assistenza dei ministri, come 
pare doversi dedurre dall'aggettivo solenne aggiunto a Messa, 
o anche le Messe cantate semplici, come pretendono i parroci. 

"2 Se la risposta al quesito 20 dello stesso decreto si 
riferisca indistintamente a tutti i sudditi del parroco, o sola- 
mente a quelli che sono ascritti alle confraternite. 

" 3 Se i cappellani possono liberamente celebrare tridui e 
novene nelle chiese delle confraternite, anche nel giorni non 
contemplati negli statuti." 

Ex his dubiis, uti patet, duo priora ad interpretationem sese 
referunt responsionum quae sunt in celebri decreto S. RR. C. 
" Urbis et orbis," n. 2123, dato sub die 10 mensis Decembris a. 
1703, et a Clemente Papa XI die 12 Januarii 1704 approbate ; 
postremum vero dubium versatur circa triduanas et noven- 
diales preces, de quibus in decreto specialis mentio non habetur. 

Interim notandum est Consultorem a S. RR, C. de sententia 
apposite rogatum, votum hisce verbis conclusisse : 

" Ad questiones propositas solvendas, prius notandum est 
sequens decretum S. C. Concilii diei 13 Januarii 1844 (apud 
Thesaur. resolut. S. C. Concilii, torn. 104, pag. 8-13), Reatina, 
ss. functionum." 

Quaesitum est : Dub. I. " An liceat capellano novenas, triduos 
et alias functioned cum expositions et benedictione SSmi. Sacra- 


menti explere in oratoria S. Dominici independenter a parocho in 

Dub. II. "An liceat eidem capellano missas solemniter canere 
independenter a paracho incasu ? " Et S. Cong. Concilii respondit : 
" Ad I um et 1 1 1 " 11 Affirmative in omnibus ad formam decretorum 
Urbiset Orbis S. Congr. Rituum diei 10 Decem. 1703 (scil. num. 
2123), salvo tamen iure Episcopi super licentia benedicendi 
populum solemniter cum SSmo. Sacramento prout de iure." 

" Itaque ad I am quaest. respondeo Affirmative ad primam 
partem, Negative ad secundam. Ad II am quaest. Affirmative 
ad primam, Negative ad secundam partem. Ad III* quaest. 
Affirmative, salvo tamen, etc., ut supra." 

Nunc, ut nonnulla attingamus, quae propius ad rem faciant 
et aliqua rationum momenta hinc inde adducamus, notandum 
est primum quod proponitur dubium, verti super responso dato 
ad io um in praefato decreto a. 1703. Cum nempe tune quaesitum 
esset : ' 10 An celebratio missarum solemnium per annum, sive 
pro vivis sive pro defunctis, sit de dictis iuribus parochialibus" 
responsum fuit : " Negative, prout iacet, sed licere confratribus 
dumtaxat in festivitatibus solemnioribus eiusdem ecclesiae vel 
oratorii, ut in Brundusina, sub die i lunii 1601." 

Quae responsio ex parte capellanorum videretur tantummodo 
respicere missas quae cum ministorum adsistentia cantantur 
cum ipsa responsio se quidem referat ad dubium ita tune con- 
cinnatum : "An celebratio missarum solemnium per annum . . . 
sit de dictus iuribus parochialibus." lamvero ipse " ritus servandus 
in celebratione missae ' qui Missali Romano praemittitur, 
supponere videtur solemnem missam esse quae cantetur cum 

Quod si ad solemnitatem non opus est concursu populi et 
apparatu extrinseco, necessarium tamen videtur ut missa cum 
diacono et subdiacono canantur. 

Atque heic animadverti etiam posset quod ex responsione ad 
io um videretur celebrationem ipsarum missarum solemnium non 
esse per se de parochialibus iuribus, quia ad interrogationem hac 
in re respondetur "Negative per se prout iacet ; " eo minus igitur 
dicenda erit de parochialibus iuribus missa quae cum cantu ab 
uno sacredote celebratur. 

In quam sententiam et Curia Theatina inclinare videtur, 
dubio ita confecto : " Se la risposta . . . riguardi soltanto le 
messe parate, quelle cioe che si celebrano con 1'assistenza, 
dei ministri, come pare doversi dedurre dalV aggettivo solenne, 
aggiunto a messa, o anche le messe semplici, come pretendono i 

In specie vero quoad missas de requie cum cantu adest dilu- 
cidum decretum S.RR.C. diei 10 Maii 1879: "An liceat in aliena 


Ecclesia et apud regulares cantare missam de requie, quam fideles cele- 
brari petunt pro parentibus vel amicis defunctis, postquam funeralia in 
ecclesia parochiali persoluta fuerint, etiamsi missa exequialis in ecclesia 
parochiali non celebratur" Resp. " Affirmative^ servatis tamen rubri- 
carum regulis." 

E contra ex parochorum parte videretur responsum ad' io um 
quambilet missam cum cantu respicere, quia secus ipsius respon- 
sionis finis frustraretur, qui fuit confratribus limites hac in re 
imponere, adhibitis hisce verbis : " licere confratibus dumtaxat 
in festivitatibus solemnioribus eiusdem ecclesiae vel oratorii." 

Praeterea dum missa cum adsistentia diaconi et subdiaconi, 
quia maiores expensas exigit, fit rarior, quibusdam in locis 
frequens est usus ut sacerdos sine ministris sacrum cum cantu 
conficiat, quo in casu eleemosyna ipsi celebranti fere integra 
cedit. Cum vero parochi onus animarum curae persentiant, 
congruum iustitiae non esset frequentioribus emolumentis ipsos 

Parochi autem argumentum adducunt eis taxas super lucris 
adventitiis a fisco imponi, utpote Curia Theatina exponit : 
1 Gli arcipreti reclamano continuamente, non solo perchfc riten- 
gono spettare a loro esclusivamente i diritti di stola bianca e 
nera, ma anche perchfc 1'agente fiscal, senza tener conto della 
rivela fatta per la liquidazione del supplemento di congrua, 
aumenta incessantemente la tasa di ricchezza mobile su 

Quod si etiam stricto iure missa cum cantu confraternitatibus 
non fuerit praefato decreto interdicta, tamen id ex aequitate 
inducendum videretur adiunctis saltern inspectis dioecesis de qua 

Secundum autem dubium est circa responsum ad 20 eiusdem 
decreti a. 1703. Cum enim quaesitum esset sub n. 20 : An ad 
parochum spectet faceve officium funebre super cadaveribus sepeliendis in 
saepedictis ecclesiis et oratoriis publicis confraternitatum? responsum 
fuit ' Affirmative, quando tumulandus est subiectus parocho intra 
cuius fines est ecclesia vel oratorium.' Nunc vero proponitur 
dubium : " Se la risposta al quesito 20 dello stesso decreto si riferisca 
indistintamente a tutti i suddenti del parroco, o solamente a quelli che sono 
ascritti alle confraternite." 

Quoad nempe eos qui confraternitati sint adscripti propatula 
sunt verba decreti, iusta quae ius peragendi funus in ipsa confra- 
ternitatis ecclesia competit parocho, intra cuius paroeciae fines 
est ecclesia confraternitatis, si tumulandus eidem parocho est 
subiectus ; quod in aliis decisionibus SS. CC. confirmatum fuit, 
si vero tumulandus non est subditus parocho intra cuius paroeciae 
limites est ecclesia confraternitatis, tune ius funerandi pertinet 
ad capellanum, ut ex pluribus decisionibus desumitur. 


At ex adverse quod spectat ad ipsam formam qua proponitur 
dubium, adnotandum videtur si responsio ad 20, valet quoad 
confratres e vita functos, eo magis valere quoad reliquos parochi 
subditos. Contrario quidem ordine servato, alia proposita 
fuerunt huiusmodi dubia ad H. S. C. et responsum hoc in sensu 
prodiit, ut in Apmtina 28 lanuarii 1893, luris funerandi, in qua 
ad dubia : " i. An confraternitates, de quibus supra, exemptae sint, a 
parochiali iurisdictione, et ius habeant funerandi super cadaveribus illorum 
qui ad eovum ecclesiam pro funere exponi elegerunt et ab ipsis deferri ad 
coemeterium voluerunt, salva tamen parocho quarto, ftmeraria in casu. 2. 
An confraternitates quae ordinibus religiosis non successerunt ius habeant 
funerandi independenter a parocho solummodo super cadaveribus confra- 
trum, salva semper eidem quarta funeraria in casu" rescriptum fuit : 
Ad i^ et 2 um Negative et amplius. 

Et hoc eruitur ex ipsa parochiali iurisdictione. 

Quoad denique tertium dubium, ex parte parochorum dene- 
gandum videretur capellanos triduanas et novendiales preces 
caeterasque functiones sacras in eccelsiis confraternitatum libere 
exercere posse. Et parochorum rationes communi iure nituntur, 
qua ipsi auctoritatem in omnibus ecclesiis et oratoriis habent, 
ex eo quod in solo et ambitu paroeciae continentur, cap. Dilectus, 
2 de cappellis monachorum ; quum e contra confraternitates non 
ad hoc sint institutae, ut ecclesiasticas functiones obeant et 
hierarchicum ordinem in Ecclesia perturbent, sed ut, sociatis 
viribus, actus poenitentiae ac misericordiae opera irnpendant. 
Quod eo magis patet, si quis consideret quam caute Apostolica 
Sedes privilegia regularibus concesserit, quorum merita a 
laicorum sodalitiis longissime absunt. 

Adde quod sacras functiones a digniori peragi convenit, et 
quidem ab eo qui ex officio vocatur, non vero a mercenario et 
conductitio operario, qui auctoritatem suam a laicis recipit et 
non raro rebus novis studere solet. 

Et si decretum S. RR. C. a. 1703 edixerit functiones quasdam 
ex iuribus stricte pariochialibus non esse, non ideo eruendum est 
eas cuilibet sacerdoti competere. 

Neque in casu praetereunda est Pro-vicarii. generalis relatio 
quoad ne honestas quidem artes, quibus capellani ad suas 
ecclesias functiones trahunt, et quoad frequentia nee parva 
emolumenta quae ita auferunt parochis. 

At ex parte capellanorum videretur triduanas et novendiales 
preces ceterasque functiones sacras in suis ecclesiis libere pera- 
gere posse etiam diebus quae in statutis non adnumerantur ; 
quoad enim functiones quae a statutis praescribuntuur, nulla 
quaestio esse potest, cum statuta confirmata fuerint superiori 

Revera ex cap. ult. de officio archidiaconi iam eruitur ecclesias 


positas intra limites parochialis ecclesiae subesse ei tantum in 
parochialibus iuribus, non quoad alia nisi paroecia causus et 
rationes suae petitiones afferat, ut argumentatur Benedictus 
XIV. loc. cit., num. 108 ; non apparet autem qua de causa 
triduanae et novendiales preces parochialibus iuribus pertineant. 

Plures decisiones autem SS. CC. huic thesi pro capellanis 
adstipulantur. Neque decisiones quae prodiere ante decretum 
a. 1703 attendi debent, sed potius responsiones quae ex tune 
datae fuerunt seu post praefatum decretum et in quo sit sequen- 
dum indicarunt. 

Quibus decisionibus in praesentiarum addi etiam posset 
urgent nequitia temporum, nulli medio parcendum esse ut 
foveatur pietas laicorum, praesertim in pia sodalitia coeuntium 
promotione inter ipsos ss. functionum. 

His utrinque adnotatis sueta sapienta et prudentia EE. PP. 
proposita dimiserunt dubia, respondentes : 

Ad I" " Per se et generatim loquendo, affirmative ad i" partem, 
negative ad 2 am et ad mentem quae est, ut quoties missa solemnis cum 
ministris in aliquo loco habitualiter haberi non possit ob cleri defectum, et 
missa cum cantu sine ministris ordinario stet loco missae solemnis, 
Archiepiscopus opportunis ordinationibus caveat ne ex hoc vevum statu 
spiritus legis seu decreti anni ijo$ fmstrettir et abusus subvepant" 

Ad II 1 " 11 " Affirmative ad i"" partem ; negative ad 2*." 

Ad II I" " Affirmative sub dependentia Episcopi" 



A S. C. C. quaesitum fuit : 

1. An pro alienationibus publicarum versurarum (vulgo titoli 
publici di credito al portatore), ad entia ecclesiastica vel ad pias 
causas tutelae ecclesiasticae subjectas pertinentium, necessarium 
sit Apostolicum beneplacitum sicuti pro alienationibus bonorum 
immobilium ac rerum pretiosarum ? 

2. An eadem facultas requiratur pro earumdem permutatione 
in alias publicas versuras vel valores etiam immobiles ? 

3. Anvenditoreset acquirentessubjaceantpoenis ecclesiasticis, 
statutis a Cone. Tridentino, cap. XL, Sess. XXII. de reform, 
ab Extrav. Ambitiosae et Constitutione Apostolicae Sedis? 

E mi- Patres S. C. Concilii praepositi, tribus praefatis dubiis, die 
17 Feb. 1906, respondendum censuerunt: 

Ad. i. Affirmative. 

Ad. 2. Affirmative, excepto casu urgentis necessitatis, in quo 
periculum sit in mora et tempus non suppetat recurrendi ad 
S. Sedem, habito tamen in his adjunctis Ordinarii beneplacito, 
et sub lege ut permutatio fiat in titulis quam maxime tutis. 


Ad. 3. Affirmative, quoad poenas in Extravagant! Ambitiosae et 
Constitutione Apostolicae Sedis statutas. 



Rescripto H.S.C. diei 9 lunii 1903 Episcopus Anniciensis 
prorogatam obtinuit facultatem, ut cum parochis suae dioecesis 
super obligatione applicandi Missam pro populo diebus festis 
suppressis, pro suo arbitrio et conscientia, gratis dispensare 
possit et valeat ; ad effectum, accedente eorumdem parochorum 
consensu, deponendi et erogandi in sustentationem minorum 
Seminariorum dioecesis, eleemosynas ex enunciatis Missis 
obventuras. Nunc idem Episcopus supplici oblato libello duplex 
petit resolvi dubium, videlicet : 

1. Quando parochi diebus festis suppressis celebrant Missam 
cantatam, sive manualem sive fundatam, quae in Dominica 
praecedenti praenuntiata fuerit cum indictione diei et horae, 
licetne ipsis ad Episcopum transmittere tantummodo stipendium 
Missae lectae juxta taxam diocesanam, an debent tradere 
integram stipendium per constitutiones, an dioecesanas pro 
hujusmodi Missis praestitutum ? 

2. Si Missam exequialem cum cantu praedictis diebus cele- 
brant, satisfaciuntne suae obligationi, mittendo stipendium 
Missae lectae communis juxta taxam dioecesanam, an debent 
mittere stipendium Missae cantatae juxta praedictum taxam, 
salvis juribus stolae ? 

S. Cong. Concilii, duobus propositis dubiis rite perpensis, die 
24 Martii 1906, rescribendum censuit : 

Ad utrumque, affirmative ad primam partem, negative ad 
secundam, quoties morali certitudine constet augmentum com- 
munis eleemosynae datum fuisse ob majorem laborem vel in- 
commodum, ad quae aliunde parochus obligatus non sit. 



Sacra Congregatio Eminentissimorum ac Reverendissimorum 
Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium a Sanctissimo Domino 
Nostro Pio Papa X Sanctaque Sede Apostolica Indici librorum 
pravae doctrinae eorumdemque proscriptioni, expurgation! ac 
permissioni in universa Christiana republica praepositorum et 
delegatorum, habita in Palatio Apostolico Vaticano die 5 Aprilis 
1906, damnavit et damnat, proscripsit proscribitque, atque in 


Indicem librorum prohibitorum referri mandavit et mandat quae 
sequuntur opera : 

PAUL VIOLLET, L' Infallibilite du Pape et le Syllabus.. Etude 
historique et theologique. Besancon, Paris, 1904. 

L. LABERTHONNI&RE, Essais de Philosophic veligieuse. Paris, s. D. 
Le Realisme Chretien et V Idealisme grec. Paris, s. D. 

ANTONIO FOGAZZARO, II Santo. Romanzo, Milano, 1905. 

NICOLAUS JOZZELLI Decreto S. Congregationis, edito die 12 
Decembris 1905, quo liber ab eo conscriptus notatus et in Indi- 
cem librorum prohibitorum insertus est, laudabiliter se subiecit. 

Itaque nemo cuiuscumque gradus et conditionis praedicta 
opera damnata atque proscripta, quocumque loco et quocumque 
idiomate, aut in posterum edere, aut edita legere vel retinere 
audeat sub poenis in Indice librorum vetitorum indictis. 

Quibus Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X. per me 
infrascriptum Secretarium relatis. Sanctitas Sua Decretum 
probavit, et promulgari praecepit. In quorum fidem, etc. 

Datum Romae die 5 Aprilis 1906. 


Fr. THOMAS ESSER, Ord. Pvaed. a Secretis. 

Die 6 Aprilis 1906, ego infrascriptus Mag. Cursorum testor 
supradictum Decretum affixum et publicatum fuisse in Urbe. 



Brevis forma determinatur pro administranda Extrema Unctione 
in casu necessitatis. 


Cum huic Supremae Congregation! quaesitum fuerit ut 
unica determinaretur formula brevis in administratione Sac- 
ramenti Extremae Unctionis in casu mortis imminentis, Em 1 - et 
Rev ml- Patres Generales Inquisitores, maturrime re perpensa, 
praehabitoque R moram - Consultorum voto, decreverunt : 

In casu verae necessitatis sufficere formam : Per istam 
sanctam unctionem indulgeat tibi Dominus quidquid deliquisti. 

Sequenti vero feria V. die 26 ejusdem mensis et anni, in 
audientia a SS mo - D.N. Pio. div. providentia PP. X. R.P.D. 
Adsessori impertita, SS mus - D.N. decretum E morum - et R n 
Patrum adprobavit. 

L. S. 



Qua Plus X laetatur de felici exitu conventus catholicorum 
Qermaniae nuper Essendiae celebrati. 

Dilecto Filio Nostro. 

Antonio Tit. 55. Nerei et Achillei. 

S. R. E. Presbytero Cardinal! Fischer. 

Coloniensium Archiepiscopo. 


Dilfctc Fili N osier, saint em et Apostolicam benedictionem. 

Quod felices exitus sortitus fuerit catholicorum Germaniae 
conventus Essendiae habitus superior! Sextili mense, id non 
una tantum ex parte comperimus, ac in primis ex iis quae coram 
diserteque retulit Ven. Frater Noster Praenestinus Episcopus, 
zelum et actuosam Germanorum sollertiam testatus. Opinionem, 
quae firma iamdiu Nostro inerat animo de gravitate filiorum qui 
Germaniam incolunt, firmiorem adhuc reddidit notitia discep- 
tationum, quae in Essendiensi conventu habitae sunt. Haud 
tamen minor delectatio fuit quam hausimus ex proposito iterum 
iterumque prolato, quo actionem religiosam Apostolicae Sedis 
auctoritati obnoxiam velle catholici e Germania orti declararunt. 
Haec quidem obedientia, uti diuturna experientia constat, 
peramplam et integram, licet aliter nonnulli oblatraverint rei 
veritatis ignari, cuique relinquit libertatem quoad ea quae 
religionem non attmgunt, ideoque earn gignit singulorum 
animorum concordiam quae, a singulis ad societatem progrediens, 
sociale firmat bonum duplici coalescens elemento, religioso 
scilicet ac civili. Hoc valde probari visum est Augustissimo 
Imperatori ac Regi, qui grati et benevolentis animi sensa pro- 
fessus est erga eos qui, ortu ipsi religione autem Nobis subditi, 
statim ac Essendiam convenissent quum ipsum turn Nos 
obsequio prosecuti sunt. Laetitiam igitur, quam ex Essendiensi 
conventu profitemur haustam, tibi, dilecte Fili Noster, testatam 
volumus, ac per te clero populoque Archidioeceseos tuae 
cunctisque Nostris e Germania filiis qui ad participandos 
praefati congressus labores mu tiplici sane modo confluxerunt. 
Grati insuper animi praecipuaeque benevolentiae Nostrae testis 
sit tibi ac illis Apostolica benedictio, quam caelestium munerum 
auspicem vobis impertimur. 

Datum Romae apud S. Petrum, die xxx Octobris MCMVI, 
Pontificatus Nostri anno quarto. 




Speciales facultates conceduntur Societati Hispanicae pro Navi- 
gatione Transatlantica. 

Beatissime Pater, 

Claudius Lopez Bru, Marchio de Coroillas, Praeses Societatis 
Hispanicae pro Navigatione Transatlantica, ad pedes S. V. 
humiliter provolutus implorat prorogationem et quamdam neces- 
sariam ampliationem nonnullarum facultatum ipsi Societati iam 
pridem ad decennium concessarum, nempe : 

I. Pro eiusdem Societatis presbytens cappellanis. 

i. Celebrandi per mare Missam, cum adsistentia tamen, si 
fieri possit, alterius sacerdotis superpelliceo induti, dummodo 
mare sit tranquillum et nullum adsit periculum irreverentiae ; 
facta etiam potestate iis qui Missae adstiterint accedendi ad 
Sacram Synaxim. 

2. Celebrandi item per mare Missam, cum potestate admit- 
tendi fideles ibi adstantes ad Sacram Communionem, etiam in 
adimplementum praecepti Paschalis, Feria V in Coena Domini. 

3. Administrandi pueris Sacramentum Baptismatis, non tamen 
solemniter, cauto semper obligation! dandi quamprimum baptizati 
parentum parocho collati Baptismatis testimonium. 

4. Administrandi infirmis Sacramentum Extremae Unctionis, 
atque etiam Communionis in forma Viatici, statim post Missam, 
cum particula in eodem Missae Sacrificio consecrata, ac servatis 

5. Impertiendi iis qui in navi fuerint in articulo mortis con- 
stituti, Apostolicam benedictionem cum Indulgentia Plenaria, 
dummodo iidem vere poenitentes, confessi ac Sacra Communione 
refecti, vel si id nequiverint, saltern contriti, ore si potuerint, sin 
minus corde, SS. Nomen lesu invocaverint, iuxta formam in 
Ecclesia consuetam. 

6. Benedicendi coronas precatorias, cruces, parvas statuas et 
sacra numismata eisque applicandi Indulgentias quae continentur 
in elencho a S. C. de Propaganda Fide typis edito. 

7. Concionandi atque sacras fidelium confessiones in navibus 
excipiendi, dummodo sacerdotes a proprio Ordinario ad confes- 
siones sint approbati ; et quoad confessionem mulierum, dum- 
modo opportuna adhibeatur craticula. 

8. Utendi omnium praedictarum facultatum non tantum per 
mare ac durante itinere, sed etiam dum naves in portu vel in 
sicco adsunt prout aliquando contigit. 


II. Pro cappellanis, viatoribus ac vectoribus necnon ceteris omnibus 
navium scvvitio addictis vel inibi quomodocumque adstantibus. 

i. Vescendi carnibus, ovis ac lacticiniis singulis anni diebus 
etiam ieiunio consecratis, facta quoque exemptione a lege ieiunii, 
et adiecta facultate permiscendi carnes cum piscibus. 

2. Lucrandi Indulgentiam Plenariam benediction! Apostolicae 
adnexam in articulo mortis, etiam si naufragio vel alia quavis 
causa sacerdos absens fuerit ; dummodo vere poenitentes et 
contriti, ore si potuerint, sin minus corde SS. Nomen lesu 

3. Adimplendi in navi Praecepto Communionis Paschalis, si 
diebus Paschatis iter agere eis contigerit ; et pro vectoribus 
aliisque navium servitio addictis, etiam si naves praedicto tern- 
pore firmae in statione steterint. 

4. Peragendi Sacramentalem Confessionem apud quemcum- 
que sacerdotem saecularem vel regularem, dummodo a proprio 
Ordinario ad Confessiones sit approbatus. 

5. Satisfaciendi Praecepto in diebus festis pro iis omnibus qui 
in navi Missam audiunt, quamvis non in cappella fixa, sed in 
altare portatili Sacrum celebretur. 

Et Deus, etc. 

Ex Audientia SSmi. die 20 Maytii anno 1906. 

Beatissimus Pater benigne excipiens preces quae supra scriptae 
sunt, a clarissimo Marchione de Comillas oblatas, omnes ac 
singulas gratias quae iisdem precibus implorantur, concedere 
dignatus est ad decennium, ea non excepta quae est de permis- 
cendis, in comestionibus Quadragesimalis temporis, carnibus 
cum piscibus : qua tamen posteriore gratia uti non licebit sextis 
feriis Quadragesimae aliisque diebus, quibus abstinere ab eadem 
permixtione iubetur exercitus Hispaniae. 

Datum a Secretaria Status die, mense et anno supradictis. 

L. S. 


Quam Pius PP. X habult in Consistorio diei 6 Decembris 1906, de 
mira Episcoporum concordia cum S. Sede deque eadem 
exoptanda f idelium cum Episcopis concordia. 

Venevabiles Fratres, 

Nobis cum ammo reputantibus quid hodie potius cum amplis- 
simo coetu vestro communicaremus, nihil occurrit, quod sollicitos 
magis habeat, nisi ea acerbior in dies rerum atque hominum 
calamitosa procella, qua catholicum nomen miserrime affligitur. 
Equidem hoc maxima tempore Ecclesia sancta naviculae illi est 
verissime comparanda, quae in medio mari operiebatur fluctibus. 
Attamen minime nutat fides Nostra ; quin imo firmissime per- 
suasum est, nunc quoque nobis adesse Christum, qui mature 
opitulandi momento, surgens imperet ventis et mari, atque 
optata fiat tranquillitas magna. Interea, Venerabiles Fratres, 
tametsi magnis premimur aerumnis, solatium non deest Nobis, 
grande illud quidem planeque mirandum, quodque vel ipsi 
stupent catholicarum partium osores. Concordiam inquimus 
singularem, qua universus coalescit Episcoporum ordo, atque 
Nobiscum est coniunctissimus. Una enim omnium est con- 
spiratio, unus consensus cum Pastore summo, Christi in terris 
Vicario ; ut nemo sit illorum, qui insigne illud Augustini verbum 
iterate non gaudeat : Roma loquuta est caussa fintia est. Sicubi 
vero turbulentis inimicorum ausibus sacrorum Antistites acrius 
vexantur ; eo ceterorum Episcoporum videmus oculos ani- 
mosque converti addereque fratres fratribus solatia afflictis, ut 
scilicet malis ne cedant, sed stent fortiores tortoribus. Pater 
sancte, qui illos posuisti regere Ecclesiam tuam, custodi in 
aeternum hanc voluntatem cordis eorum ! 

Utinam porro ad praeclarissimum hoc Episcoporum suorum 
exemplum catholicus etiam populus componatur ubique ! Id 
utique toto Nos pectore exoptamus, id toto nisu hortamur, ut 
fideles suis omnino consentiant pastoribus, nihilque antiquius 
habeant, quam illorum nutu duci suasuque moveri. Postulat 
hoc quidem christiani nominis omcium ; sed postulat modo 
impensius religionis bonum ; ut videlicet, ubi christianae rei 
oppugnatio iam premit, constanti fortitudine superetur ; ubi 
vero parantur religioni infesta, catholici, partium studiis animo- 
rumque dissensionibus generose depositis, quidquid leges sinunt 
nee Christiana conscientia prohibet, id totum audeant ut ea 
feliciter avertantur. 


Haec ad commune solatium atque ad animos excitandos visum 
est significare ; nunc vero officium exigit, Venerabiles Fratres, 
ut nonnullarum viduitati ecclesiarum, imprimisqueinclitaeSedi 
Patriarchali Hierosolymitanae latinae, quae per obitum Ven. 
Fratris Ludovici Piavi vacat, provideamus. Ad quam, re 
mature perpensa, Ven. Fratrem Philippum Camassei Archi- 
episcopum Naxiensem destinare placuit. Quae huius Anti- 
stitis in Apostolicam Sedem sit voluntas, quae sint multarum 
ornamenta virtutum fusius prosequi non opus est. Curiae 
Vicarii Pontificis Maximi in Urbe primum navavit operam, 
matrimoniis fidelium rite ordinandis praefectus. Turn vero, per 
annos quindecim, Collegio Urbaniano Rector cum laude praefuit, 
inter Pontificiae Domus Antistites merito cooptatus. Ilium 
demum, ante annos duos, Archiepiscopatu Naxiensi, Nos ipsi 
auximus. In quo administrando quoniam egregie se probavit ; 
de eo ad latinum Hierosolymitanum Patriarchatum evehendo 
cogitavimus. Quae auctoritate Omnipotentis Dei, Sanctorum 
Apostolorum Petri et Pauli et Nostra, electionem facimus de 
persona praedicti Philippi Camassei, quern absolvimus a vinculo 
quo tenebatur ecclesiae Naxiensi, ac transferimus ad Patriarch- 
alem ecclesiam latinam Hierosolymitanam, praeficientes eum 
Patriarcham et Pastorem eidem Patriarchali ecclesiae latinorum, 
prout in decreto et schedula consistorialibus exprimetur ; con- 
trariis quibuscumque non obstantibus. In nomine Patris >J| et 
Filii >Ji et Spiritus f% Sancti. Amen. 


55. D. F. Pii div. prov. Papae X ad Archiepiscopos et Episcopos 
Italiae, de inobedientiae ac independentiae spiritu in clericis 



Venerabili Fratelli, salute ed Apostolica benedizione, 

Pieni 1'animo di salutare timore per la ragione severissima, 
che dovremo rendere un giorno al Principe dei pastori Gesu 
Cristo a riguardo del gregge da lui affidatoci, passaimo i di 
Nostri in una continua sollecitudine, a preservare, quanto e 
possibile, i fedeli dai mali perniciosissimi, onde e afflitta di pre- 
sente 1'umana societa. Teniamo percio come detta a Noi la 
parola del Profeta : Clama ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam ;* 
e non manchiamo, ora di viva voce ed ora per lettere, di 
avvertire, di pregare, di riprendere, eccitando soprattutto lo zelo 
dei Nostri Fratelli nell' episcopate, onde spieghi ciascuno la piu 
sollecita vigilanza sulla porzione dell'ovile, a cui lo Spirito Santo 
lo ebbe preposto. 

II motive, che Ci spinge a levare di nuovo la voce, del piu 
grave momento. Trattasi di richiamare tutta 1'attenzione del 
vostro spirito e tutta 1'energia del nostro pastorale ministero 
contro un disordine, di cu gia si provano i funesti effetti : e, se 
con mano forte non si svella dalle piu ime radici, conseguenze 
adcor piu fatali si proveranno coll'andare degli anni. Abbiamo 
infatti sott'occhi le lettere di non pochi fra voi. O Venerabili 
Fratelli ; lettere piene di tristezza e di lagrime, le quali deplo- 
rano lo spirito d'insubordinazione e d'indipendenza, che si manifesta 
qua e la in mezzo al clero. Purtroppo un'atmosfera di veleno 
corrompe largamente gli animi ai nostri giorni ; e gli effetti mor- 
tiferi sono quelli che gia descrisse 1'apostolo S. Giuda. Hi car- 
nem quidem maculant, dominationem autem spernunt, maiestatem autem 
Uasphemant ; f oltre cioe alia piu degradante corruzione dei cos- 
tumi, il disprezzo aperto di ogni autorita e di coloro che la eser- 
citano. Ma che tale spirito penetri comecchessia fino nel san- 
tuario ed infetti coloro, ai quali piu propriamente convenir 
dovrebbe la parola dell' Ecclesiastico : Natio illorum, obedientia et 

* Is. LVIII, i, f lud., 8. 


dilectio ; * e cosa questa che Ci ricolma 1'animo d'immenso 
dolore. Ed e soprattutto fra i giovani sacerdoti che si funesto 
spirito va menando guasto, spargendosi in mezzo ad essi nuove 
e riprovevoli teorie intorno alia natura stessa dell'obbedienza. 
E, cid ch'fe piu grave, quasi ad acquistar per tempo nuove re- 
clute al nascente stuolo dei ribelli, di tali massime si va facendo 
propaganda piu o meno occulta fra i giovani, che nei recinti dei 
Seminari si preparano al sacerdozio. 

Pertanto, O Venerabili Fratelli, sentiamo il dovere di fare 
appello alia vostra coscienza, perche, deposta ogni esitazione, 
con animo vigoroso e con pari costanza diate opera a distrug- 
gere questo mal seme, fecondo di esicialissime conseguenze. 
Rammentate ognora che lo Spirito Santo vi ha posti a reggere. 
Rammentate il precetto di S. Paolo a Tito : Argue cum omni im- 
perio. Nemo te contemnat.\ Esigete severamente dai sacerdoti 
e da chierici quella obbedienza, che, se per tutti i fedeli asso- 
lutamente obbligatoria, pei sacerdoti costituisce parte precipua 
del loro sacro dovere. 

A prevenire pero di lunga mano il moltiplicarsi di questi animi 
riottosi, giovera assaissimo, Venerabili Fratelli, 1'aver sempre 
presence 1'alto ammonimento dell'Apostola a Timoteo : Manus 
cito nemini imposucris.\ E la facilita infatti nell'ammettere alle 
sacre ordinazioni quella, che apre naturalmente la via ad um, 
moltiplicarsi di gente nel santuario, che poi non accresse letizia. 
Sappiamo esservi citta e diocesi, ove, lungi dal potersi lamentare 
scarsita. nel clero, il numero dei sacerdoti di gran lunga 
superiore alia necessita dei fedeli. Deh ! qual motivo, O Vener- 
abili Fratelli, di rendere cosi frequente la imposizione delle 
mani ? Se lar scarsita del clero non puo essere ragione baste- 
vole a precipitare in negozio di tanta gravita ; la dove il clero 
sovrabbonda al bisogno, nulla che scusi dalle piu sottili cautele 
e da somma severita nella scelta di coloro, che debanno assu- 
mersi all'onore sacerdotale. N 1'insistenza degli aspiranti puo 
menomare la colpa di siffatta facilita. II sacerdozio, istituito 
da Gesu Cristo per la salvezza eterna delle anime, non e per 
fermo un mestiere od un ufficio umano qualsiasi, al quale ognum 
che il voglia e per qualunque ragione abbia diritto di liberamente 
dedicarsi. Promuovano adunque i Vescovi, non secondo le 
brame o le pretese di chi aspira, ma, come prescrive il Tridentino, 
secondo la necessita delle diocesi ; e nel promuovere di tal 
guisa, potranno scegliere solamente coloro che sono veramente 
idonei, rimandando quelli che mostrassero inclinazioni contrarie 
alia vocazione sacerdotale, precipua fra esse la indisciplinatezza 
e cio che la genera, 1'orgoglio della mente. 

* lud. HI, i. f !ud. ii, 15. J I Timoth. v, 22. 


Perche poi non manchino i giovani che porgano in se attitu- 
dine per essere assunti al sacro ministero, torniamo, Venerabili 
Fratelli, ad insistere con piu premura su cio che gia piu volte 
raccomandammo : sull'obbligo cioe che vi corre, gravissimo 
dinanzi a Dio, di vigilare e promuovere con ogni sollecitudine il 
retto andamento del vostri Seminari. Tali avrete i sacerdoti, 
quali vio li avrete educati. Gravissima e su cio la lettera che vi 
diresse, in data 8 Dicembre 1902, il Nostro sapientissimo Pre- 
decessore, quasi testamento del suo diuturno pontificate. Nulla 
Noi vogliamo aggiungervi di nuovo : richiamiamo solo alia vostra 
memoria le prescrizioni in essa contenute ; e raccomandiamo 
vivamente, che al piu presto sieno messi in esecuzione i Nostri 
ordini, emanati per organo della Sacra Congregazione dei Ves- 
covi e Regolari, sulla concentrazione dei Seminari, specialmente 
per gli studi della Filosofia e della Teologia, a fine di ottenere 
cosi il grande vantaggio derivante dalla separazione dei Seminari 
piccoli dai Seminari maggiori, e 1'altro non meno rilevante della 
necessaria istruzione del clero. 

I Seminari siano gelosamente mantenuti nello spirito proprio, 
e rimangano csclusivamente destinati a preparare i giovani, non a 
civili carriere, ma all' alta missione di ministri di Cristo. Gli 
studi di Filosofia, di Teologia e delle scienze affini, specialmente 
della Sacra Scrittura, si compiano, tenendosi alle pontificie pre- 
scrizioni, e allo studio di S. Tommaso, tante volte raccomandato 
dal venerato Nostro Predecessore e da Noi neile Lettere Apos- 
toliche del 23 Gennaio 1904. I Vescovi poi esercitino la piu 
scrupolosa vigilanza sui maestri e sulle loro dottrine, richia- 
mando al dovere coloro, che corressero dietro a certe novita 
pericolose, ed allontanando senza riguardo dall' insegnamento 
quanti non approfittasero delle ricevute ammonizioni. II fre- 
quentare le pubbliche Universita non sia permesso ai giovani 
chierici se non per molto gravi ragioni e con le maggiori cautele 
per parte dei Vescovi. Sia onninamente impedito che dagli 
alunni dei Seminari si prenda parte comecchessia ad agitazioni 
esterne ; e percio interdiciamo loro la lettura di giornali e di 
periodici, salvo per questi ultimi, e per eccezione, qualcuno di 
sodi principi, stimato dal Vescovo opportuno allo studio degli 
alunni. Si mantenga con sempre maggior vi^ore e vigilanza 
1'ordinamento disciplinare. Non manchi da ultimo in verun 
Seminario il direttore di spirito, uomo di prudenza non ordinaria 
ed esperto nelle vie della perfezione cristiana, il quale, con cure 
indefesse, coltivi i giovani in quella soda pieta, ch'e il primo 
fondamento della vita sacerdotale. Queste norme, O Venerabili 
Fratelli, ove sieno da voi coscienziosamente e costantemente 
seguite, vi porgono sicuro affidamento di vedervi crescere intorno 
un clero, il quale sia vostro gaudio e corona vostra. 


Se non che il disordine d' insubordinazione e d' indipendenza, 
finora da noi lamentato, in taluni del giovane clero va assai piu 
oltre, con danni di gran lunga maggiori. Imperocche non man- 
cano di coloro, i quali sono talmente invasi da si reprobo spirito, 
che, abusando del sacro ministero della predicazione, se ne fanno 
apertamente, con rovina e scandalo dei fedeli, propugnatori ed 

Fin dal 31 Luglio 1894. il Nostro Antecessore, per mezzo della 
Sacra Congregazione dei Vescovi e Regolari, richiamo 1'atten- 
zione degli Ordmari su questa grave materia. Le disposizioni e 
le norme date in quel pontificio documento Noi le manteniamo 
e rinnoviamo, onerando su di esse la coscienza dei Vescovi, 
perche non abbiano ad avverarsi mai in veruno di loro le porole 
di Nahum profeta : Dormitaverunt pastores tui* Nessuno pud 
avere facolta di predicare, nisi prius de vita et scientia et moribus 
prolatas fuevit.\ I sacerdoti di altre diocesi non debbono ammet- 
tersi a predicare senza le lettere testimoniali del proprio Vescovo. 
La materia della predicazione sia quella indicata dal divin 
Redentore, la doue disse : Praedicate evangdium. \ . . . Docentes 
eos servare omnia quaecumque mandavi vobis.^ Ossia, come com- 
menta il Concilio di Trento : Annunciantes eis vitia, quae eos decli- 
nare, et vivtutes quas sectari oportet, ut poenam aeternam evadere et 
caelestcm gloriam consequi valeant.\\ Quindi si bandiscano del tutto 
dal pulpito gli argomenti piu acconci alia palestra giornalistica ed 
alle aule accademiche che al luogo santo ; si antepongano le pre- 
diche morali a conferenze, il men che possa dirsi, infruttifere ; si 
parli non in persuasibilibus humanae sapientiae verbis, sed in ostensione 
spiritus et virtutis.^ Percio la fonte precipua della predicazione 
devono essere le Sacre Scritture, intese, non gia secondo i pri- 
vati giudizi di mentiilpiu delle volte offuscate dalle passioni,ma 
secondo la tradizione della Chiesa, le interpretazioni dei Sand 
Padri e dei Concili. 

Conformemente a queste norme, Venerabili Fratelli, egli e 
duopo che voi giudichiate di coloro, ai quali vien da voi com- 
messo il ministero della divina parola. E qualora troviate che 
talun di essi, piu cupido degli interessi propri che di quelli di 
Gesu Cristo, piu sollecito di plauso mondano che del bene delle 
anime, se ne allontani ; e voi ammonitelo, correggetelo ; e se cio 
non basti, rimovetelo inesorabilmente da un ufficio, di cui si 
manifesto affatto indegno. La quale vigilanza e severita tanto 
piu dovete voi adoperare, perche il ministero della predicazione 
fe tutto proprio di voi ed e parte precipua dell'ufficio episcopale ; 

* Cfr. Acta S. Sedls, m. 18. Matth. xxvm, 20. 

t Cone. Trid., Sess. v, cap. 2, de Reform. || Loc. cit. 

I Marc, xvi, 15. IT I Cor. n, 4. 


e chiunque oltre di voi lo esercita, lo esercita in nome vostro ed in 
vostro luogo ; ond'fc che restra sempre a voi il rispondere innanzi a 
Dio del modo col quale viene dispensato ai fedeli il pane della pa- 
rola divina. Noi,per declinare da parte Nostra ogni responsibility, 
intimiamo ed ingiungiamo a tutti gli Ordinari di rifiutare o di 
sospendere, dopo le caritatevoli ammonizioni, anche durante la 
predicazione qualsivoglia predicatore, sia del clero secolare sia 
del regolare, il quale non ottemperi pienamente alle ingiunzioni 
della precitata Istruzione emanata dalla Congregazione dei Ves- 
covi e Regolari. Meglio fe che i fedeli si contentino della semplice 
omelia e della spiegazione del Catecbismo fatta dai loro parroci, 
anzichfe dover assistere a predicazioni che producono piu male 
che bene. 

Un altro campo, dove tra il giovane clero si va trovando pur- 
troppo ansa ed eccitamento a professare e propugnare la esen- 
zione da ogni giogo di legittima autorita e quello della cosi detta 
azione popolare cristiana. Non gia, o Venerabili Fratelli, perche 
questa azione sia in sfc riprovevole o porti di sua natura al dis- 
prezzo dell'autorita ; ma perchfc non pochi, fraintendendone la 
natura, si sono volontariamente allontanati dalle norme che a 
rettamente promuoverla furono prescritte dal Predecessore 
Nostro d'immortale memoria. 

Parliamo, ben 1'intendete, della Istruzione, che circa 1'azione 
popolare cristiana emano, per ordine di Leone XIII, la Sacra 
Congregazione degli Afifari Ecclesiastici Straordinari, il 27 Gen- 
naio 1902, e che fu trasmessa a ciascun di voi, perche nelle 
rispettive diocesi ne curaste 1'esecuzione. Questa Istruzione 
altresi Noi manteniamo, e colla pienezza di Nostra potesta ne 
rinnoviamo tutte e singole le prescrizioni ; come pure confer- 
miamo e rinnoviamo tutte le altre da Noi stessi all'uopo 
emanate iiel Motu-proprio del 18 Dicembre 1903 De populari 
actione Christiana moderanda, e nella Lettera circolare del diletto 
figlio Nostro il Cardinale Segretario di Stato, in data 28 Luglio 

In ordine alia fondazione e direzione di fogli e periodici, il 
clero deve fedelmente osservare quanto prescritto nel 1'art. 
42 della Costituzione Apostolica " Offidovum " * : Viri e clero. 
. . . prohibentur quominus, absque praevia Ordinariorum venia, 
diaria el folia periodica moderanda suscipiant. Parimente, senza il 
previo assenso dell'Ordinario, niuno del clero puo pubblicare 
scritto di sorta, sia di argomento religioso o morale, sia di carat- 
tere meramente tecnico. Nelle fondazioni di circoli e societa, 
gli statuti e regolamenti debbono previamente esaminarsi ed 
approvarsi dall'Ordinario. Le conferenze sull'azione popolare 

* 25 Gennaio 1897. 


cristiana o intorno a qualunque altro argomento, da nessun 
sacerdote o chierico potranno essere tenute senza il permesso 
dell'Ordinario del luogo. Ogni linguaggio, che possa ispirare 
nel popolo avversione alle class! superior!, e e deve ritenersi 
affatto contrario al vero spirito di carita cristiana. E simil- 
mente da riprovare nelle pubblicazioni cattoliche ogni parlare, 
che, ispirandosi a novita malsana, derida la pieta dei fedeli ed 
accenni a nuovi orientamenti della vita cristiana, nuove direzioni della 
Chiesa, nuove aspirazioni dell' anima moderna, nuova vocazione 
sociale del clero, nuova civilta cristiana, e simili. I sacerdoti, 
specialmente i giovani, benche sia lodevole che vadano al popolo, 
debbono nondimeno procedere in cio col dovuto ossequio all 1 
autorita e ai comandi dei Superior! ecclesiastic!. E pure occu- 
pandosi, con la detta subordinazione, dell'azione popolare cris- 
tiana, deve essere loro nobile compito " di togliere i figli del 
popolo alia ignoranza delle cose spirituali ed eterne, e con indus- 
triosa amorevolezza avviarli ad un vivere onesto e virtuoso ; 
riafiermare gli adult! nella fede dissipandone i contrari pregiudizi, 
e confortarli alia pratica della vita cristiana ; promuovere tra il 
laicato cattolico quelle istituzioni, che si riconoscano veramente 
efficaci al miglioramento morale e materiale delle moltitudini ; 
propugnar sopra tutto i principi di giustizia e carita evangelica, 
ne' quali trovano equo temperamento tutti i diritti e i doveri 
della civil convivenza. . . . Ma abbiano sempre presente, 
che anche in mezzo al popolo il sacerdote deve serbare integro 
il suo augusto carattere di ministro di Dio, essendo egli posto 
a capo dei fratelli animarum causa : * qualsivoglia -maniera di 
occuparsi del popolo, a scapito della dignita sacerdotale, con 
danno dei doveri e della disciplina ecclesiastica, non potrebbe 
essere che altamente riprovata."! 

Del resto, Venerabili Fratelli, a porre un argine efficace a 
questo fuorviare d'idee ed a questo dilatarsi di spirito d'indi- 
pendenza, colla Nostra autorita proibiamo d' oggi innanzi asso- 
lutamente a tutti i chierici e sacerdoti di dare il nome a qualsiasi 
societa che non dipenda dai Vescovi. In modo poi piu speciale, 
e nominatamente, proibiamo ai medisimi, sotto pena pei chierici 
d'inabilita agli Ordini sacri e pei sacerdoti di sospensione ipso facto 
a divinis, di ascriversi alia Lega democratica nazionale, il cui Pro- 
gramma fu da Roma-Torrette li 20 Ottobre 1903, e lo Statuto, 
pur Senza nome dell'autore, fu nell'anno stesso stampato a 
Bologna presso la Commissione Provvisoria. 

Sono queste le prescrizioni, che, avuto riguardo alle condizioni 
present! del Clero d'ltalia, ed in materia di tanta importanza, 
esigeva da Noi la sollecitudine dell' Apostolico ufficio. Ora 

* S. Greg. M., Regul. Past., pars n, c. vn. f Ep. Encycl. 8 Dec. 1902. 


altro non Ci resta, che aggiungere nuovi stimoli al vostro zelo, 
Venerabili Fratelli, affinche tali disposizioni e prescrizioni Nostre 
abbiano pronta e plena esecuzione nelle vostre diocesi. Pre- 
venite il male dove fortunatamente ancor non si mostra ; estin- 
guetelo con pontezza dov'e sul nascere ; e dove per isventura sia 
gia adulto, estirpatelo con mano energica e risoluta. Di cio 
gravando la vostra coscienza, vi imploriamo da Dio lo spirito di 
prudenza e fortezza necessaria. Ed a tal fine vi impartiamo dall' 
intimo del cuore 1'Apostolica Benedizione. 

Dato a Roma presso S. Pietro, il 28 Luglio 1906, anno terzo 
del Nostro Pontificate. 



De religiosorum sodalitatibus nisi consulta Apostolica Sede non 



Dei providentis benignitatem, opportune Ecclesiae temporibus 
subvenientem, cum alia multa ostendunt, turn hoc praeclare, 
quod veteribus religiosorum Ordinibus ob conversionem publi- 
carum rerum dispersis afflictisque, nova instituta accessere, quae, 
professionem religiosae vitae retinendo, ingravescentibus chris- 
tiani populi necessitatibus multipliciter deserviunt. Illas hoc 
loco, ut apparet, utriusque sexus Familias dicimus, proprio et 
titulo et habitu distinctas easdemque solo simplicium votorum 
aut nullo id genus vinculo adstrictas, quarum sodales, licet in 
plures distributi domos, eisdem tamen legibus ac sub uno summo 
praeside omnes vivunt, eo proposito, ut perfectionem virtutis 
ipsi assequantur, seque proximorum causa in variis religionis 
aut misericordiae operibus exerceant. Profecto sodalitatum 
istiusmodi, tarn bene de Ecclesia deque ipsa civili societate 
merentium, sperandum est, numquam defuturam copiam : hodie- 
que libet agnoscere, usque adeo eas increbuisse, ut nullum 
videatur esse ministrandae caritatis christianae genus quod illae 
reliquum fecerint. Verumtamen, quae est humanae conditionis 
infirmitas, ex ipsa ista talium sodalitatum frequentia, nisi tem- 
peratio aliqua iuris accesserit, fieri non potest quin aliquando 
sacrae disciplinae perturbatio quaedam oriatur et confasio. 
Itaquc ad hoc advertendum incommodum plura iam Apostolica 
Sedes edixit ; nominatimque cavit, ne ibi sodalitas nova con- 
deretur, ubi per alias iam conditas necessitatibus loci satis con- 


sultum esset ; neve ulla usquam sineretur institui, quae aut 
redditibus careret, ad sodalium victum necessariis, aut quidquam 
minus decorum in titulo, in habitu, in opere exercendo prae se 
ferret. Praeterea Sacrum Consilium Episcoporum et Regu- 
larium negotiis praepositum nonnulla praescripsit antea ser- 
vanda, quam hae sodalitates earumque constitutiones approba- 
tione aut laude Sedis Apostolicae honestarentur. At vero ex- 
perimentis compertum est, nondum per has praescriptiones satis 
esse provisum, ne sodalitates ab suis exordiis in eo statu collo- 
centur, unde postea, quum Apostolicae Sedis comprobatio erit 
assequanda, debeant magno saepe cum detrimento recedere. 
Quare, de eiusdem Sacri Consilii sententia, haec Nos quae infra 
scripta sunt, motu proprio statuimus : 

I. Nullus Episcopus aut cuiusvis loci Ordinarius, nisi habita 
Apostolicae Sedis per litteras licentia, novam alterutrius sexus 
sodalitatem condat aut in sua dioecesi condi permittat. 

II. Ordinarius, huius licentiae impetrandae gratia, Sacrum 
Consilium Episcoporum et Regularium negotiis praepositum 
adeat per libellum supplicem, quo haec docebit : quis qualisque 
sit novae sodalitatis auctor, et qua is causa ad earn instituendam 
ducatur; quibus verbis conceptum sit sodalitatis condendae 
nomen seu titulus ; quae sit forma, color, materia, partes habitus 
a novitiis et professis gestandi ; quot et quaenam sibi opera 
sodalitas assumptura sit ; quibus opibus tuitio eiusdem contin- 
atur : an similia in dioecesi sint instituta, et quibus ilia operibus 

III. Accepta Sacri Consilii venia, nihil iam obstabit, quo- 
minus Ordinarius novam sodalitatem instituat aut institui per- 
mittat, eo tamen titulo, habitu, proposito ceterisque rebus ab 
ipso Sacro Consilio recognitis, probatis designatisve : quae num- 
quam deinceps, nisi eodem consentiente, immutare licebit. 

IV. Conditae sodalitatis constitutiones Ordinarius recog- 
noscat : verum ne prius approbet, quam eas ad norman eorum, 
quae Sacrum Consilium in hac causa decrevit, exigendas cu- 

V. Instituta sodalitas, quamvis decursu temporis in plures 
dioeceses diffusa, usque tamen, dum pontificiae approbationis 
aut laudis testimonio caruerit, Ordinariorum iurisdictioni sub- 
iaceat, ut Decessoris Nostri constitutione Conditae sanctum est. 

Quae vero per has litteras decreta sunt, ea Nos rata et firma 
esse volumus, contrariis quibusvis minime obstantibus. 

Datum Romae apud S. Petrum, die xvi lulii anno MCMVI, 
Pontificatus Nostri tertio. 



Tribuitur Magistro gen. O. P. facultas delegandi sacerdotes ad 
recipiendos Christifideles in Societatem SS. Rosarii. 

Beattissime Pater, 

Fr. Hyacinthus Maria Cormier, Magister Generalis Ordinis 
Fratrum Praedicatorum, ad pedes S. V. provolutus, ab Ea 
humiliter petit sibi suisque Successoribus fieri facultatum 
delegandi ubique locorum Sacerdotes, sive Regulares sive 
Saeculares, ad hoc ut Christifideles utriusque sexus in So- 
cietatem SS. Rosarii recipere, eorumque Rosaria, Rosas et 
candelas benedicere valeant, cum applicatione Indulgentiarum 
a Summis Pontificibus eidem Rosarii Confraternitati conces- 
sarum, firmo remanente onere mittendi, data opportunitate, 
adscriptorum nomina ad aliquam Confraternitatem canonice 

Et Deus. 

luxta preces, die 31 lulii anno 1906. 


lam abrogata centum annorum totidemque quadragenarum indul- 
gentia fratribus ac sororibus societatis a SS. Rosario, ipsius 
Rosarii signa devote deferentibus, semel in die lucranda, 
rursus conceditur. 

Bcatissime Pater, 

Fr. Hyacinthus Maria Cormier, Magister Generalis Ordinis 
Fratrum Praedicatorum, ad pedes S. V. provolutus exponit quod 
Innocentius VIII., in Bulla " Splendor paternac gloriae" diei 26 
Febr. 1491, ita edixerat : 

" Nos cupientes ut ipsi Confratres et Consorores sedulius 
Rosarium praedictum ob Virginis Mariae reverentiam deferant... 
quo ex hoc dono caelestis gratiae uberius conspexerint se fore 
refectos, de Omnipotentis Dei misericordia ac Sanctorum 
Petri et Pauli Apostolorum eius auctoritate confisi, volu- 
mus et Auctoritate Apostolica ordinamus et concedimus, ac 
omnibus et singulis confratribus et consororibus conscriptis, 
vere poenitentibus, nunc et pro tempore existentibus, Rosarium 
deferentibus centum annos et totidem quadragenas Indulgenti- 
arum de iniunctis sibi poenitentiis, misericorditer in Domino 

" Praesentibus perpetuis futuris temporibus duraturis." 

Cum autem huius Indulgentiae mentio non reperiatur in 
Catalogo Indulgentiarum, die 29 Aug. 1899, a fel. rec. Leone XIII 
approbate, quo edicitur " quascumque alias Indulgentias Con- 
fraternitatibus Sanctissimi Rosarii tributas, abrogatas, seu 
revocatas esse censendas," praedictus Magister Generalis, suo 

INSTRUCTIO 1880. 59 

et omnium SS. Rosarii Confratrum et Consororum nomine, 
humiliter et enixe Sanctitatem Vestram rogat ut praedictam 
centum annorem et totidem quadragenarum Indulgentiam, 
semel in die lucrandam ab iis qui Rosarium apud se, ob Beatae 
Virginis reverentiam, devote gestaverint, renovare, renova- 
tamque declarare dignetur. 

Et Deus. 

luxta preces in Domino, die 31 lulii anno 1906. 



Instructio S. C. de Prop. Pide. 

De modo servando in cognoscendis et definiendis causis crimi- 
nalibus et disciplinaribus Clericorum in Foederatis Statibus 
Americae Septentrionalis. 

Cum Magnopere hujus S. Consilii intersit in eccksiasticis judiciis earn 
methodum servari quae et temporum circumstantiis opportune respondeat, 
et regular i justitiae administrations nee non Praelatorum auctoritati 
tuendae querelisque reorum praecavendis par omnino sit, placuit iterum ad 
examen revocari ea omnia quae in hoc re pro ecclesiis Focderatorum 
Americae Septentrionalis Statuutn in Instructione diei 26 Julii anni 
1878, nee non in responsione ad dubia circa eamdem posterius proposita, 
continebantur. Itaque S. C. omnibus mature perpensis, SSmo. D. N. 
Leone PP. XIII. approbante, haec quae sequuntur observanda decrevit, 
praecedenti Instructione ac successiva declaratione abrogata, iis exceptis 
quae in hoc continentur. 

I. Ordinarius pro suo pastorali munere tenetur disciplinam 
correptionemque clericorum ita diligenter curare, ut circa eorum 
mores assidue vigilet, ac remedia a canonibus statuta sive 
praecavendis sive tollendis abusibus in clerum aliquando 
irrepentibus provide adhibeat. 

II. Haec vero remedia alia praeventiva sunt, alia repressiva. 
Ilia quidem ad praepedienda mala, scandalorum stimulos 
amovendos, voluntarias occasiones et causas ad delinquendum 
proximas vitandas ordinantur. Haec vero eum in finem con- 
stituta sunt, ut delinquentes ad bonam frugem revocentur, ac 
culparum consectaria e medio tollantur. 

III. Conscientiae Ordinarii remittitur cujusque remedii appli- 

[" Within the last few years the Instruction S.C.P.F. 'Cum Magnopere' 
has been also extended to England except in the cases of the smaller dioceses. ' ' 
(The Law of the Church, Taunton, p. 209.)] 

6o INSTRUCTIO 1880. 

catio canonicis praescriptionibus servatis pro casuum ac circum- 
stantiarum gravitate. 

IV. Praeventiva remedia sunt praecipue spiritualia exercitia, 
monitiones, praecepta. 

V. Antequam vero ea adhibeantur, summaria factorum recog- 
nitio praecedat oportet ; cujus notitiam Ordinarius servari curet 
ut, si opus sit, ad ulteriora procedere possit, et ut auctoritati 
ecclesiasticae superioris gradus in casu legitimi recursus totius 
rei rationem reddat. 

VI. Canonicae monitiones vel secreto fiunt (etiam per epis- 
tolam vel per interpositam personam) ad modum paternae cor- 
reptionis, vel servata forma legali adhibentur, ita tamen ut 
illarum executio ex aliquo actu pateat. 

VII. Quod si monitiones in irritum cedant, Ordinarius jubet, 
per curiam delinquent! analogum praeceptum intimari ita, ut in 
hoc explicetur quid ipse vel facere vel vitare debeat, addita 
respectivae poenae ecclesiasticae comminatione quam si prae- 
ceptum transgrediatur, incurret. 

VIII. Praeceptum delinquent! a curiae cancellario coram 
vicario generali injungitur, aut etiam coram duobus testibus 
ecclesiasticis vel laicis spectatae probitatis. 

i c . Actus injunctionis praecepti signatur a partibus praesenti- 
bus, et a delinquente etiam, si velit. 

2. Vicarius generalis jusjurandum testibus imponere potest 
de secreto servando, si prudenter a natura rei, de qua agitur, id 

IX. Quod vero pertinent ad remedia repressiva seu poenas, 
animadvertant Ordinarii in suo pleno vigore manere remedium 
extrajudiciale ex informata conscientia pro occultis reatibus 
a S. Concilio Tridentino constitutum Sess. XIV., Cap I. de 

X. In actione criminali vel ob praecepti inobservantiam, vel 
ob communes reatus, vel ob ecclesiasticarum legum trans- 
gressionem processus summarie et sine strepitu judicii servatis 
semper in tota sua substantia justitiae regulis conficiatur. 

XI. Processus ex officio instruitur, vel accepto supplici libello, 
vel accusatione, vel nuncio quoquomodo ad curiam perlato, et 
usque ad terminum perducitur eo consilio, ut omni studio ac 
prudentia veritas detegatur, ac turn de crimine turn de reitate 
vel innocentia accusati causa eliquetur. 

XII. Ubi curiae iam constitutae sunt, compilatio processus 
committi potest probo ac perito viro ecclesiastico, cui assistat 

XIII. In qualibet curia episcopali procurator fiscalis consti- 
tuetur, ut justitae et legi satisnat. 

XIV. Pro intimationibus vel notificationibus, si apparitores 

INSTRUCTIO 1880. 61 

curiae desint, utatur Episcopus persona aliqua qualificata quae 
eas exhibeat, ac de hoc ipsum certiorem reddat : vel etiam a 
curia per publicos tabellarios commendatae (quibus locis hoc 
systema vigeat) transmittantur, exquisita fide exhibitionibus 
atque acceptionis vel repudii. Intimationes et notificationes semper 
in scnptis absolute fiant. 

XV. Delicti fundamentum erui potest ex ipsa expositione 
habita in processu, quae authenticis informationibus vel con- 
fessione extrajudiciali, vel testium depositionibus confirmetur : 
transgressio vero praecepti ex ipso decreto et actu intimationis 
ad normam art. VH. et vin. factae deducitur. 

XVI. Ad admittendam 'ero rei culpabilitatem necessaria est 
probatio legalis, quae iis momentis constare debet, quibus 
veritas vere demonstrata elucescat, vel saltern moralis con- 
victio inducatur quocumque rationabili dubio oppositi remote. 

XVII. Personae quae examini subiiciendae sunt, separatim 

XVIII. Testes ad probationem sive ad defensionem, si legalia 
impedimenta id non prohibeant, audiantur praestito juramento 
de veritate dicenda, et si res postulet, etiam de secreto servando. 

XIX. Testes qui in locis longe dissitis vel in aliena dioecesi 
degunt, mediante auctoritate ecclesiastica loci in quo manent 
examinentur, in quern finem specimen factorum transmittetur : 
quae quidem auctoritas in responsione normas in hac Instruc- 
tione contentas observabit. 

XX. Si indicentur testes qui de factis vel circumstantiis ad 
meritum causae substantiale spectantibus interrogandi essent, 
nee examinari possint, vel quia non licet aut decet eos citare in 
judicium, vel quia rogati adesse recusent, necesse est id in actis 
commemorare, eorumque deficientia suppletur testimoniis 
aliorum qui vel de relato vel aliter rem de qua quaeritur, 

XXI. Ubi id omne quod ad veritatem factorum constituendam 
et culpam accusati probandam pertinet absolutum fuerit, impu- 
tatus intimation* scripta ad examen vocatur. 

XXII. In intimatione, nisi prudentia obstet, accusationes 
contra reum perlatae per extensum referuntur, ut ad responsionem 
se praeparare possit. 

XXIII. Quod si ob accusationum qualitatem vel alia de causa 
haud expediat ut in intimatione exprimantur, in hac satis erit 
innuere ipsum ad examen vocari ut in causa, de qua contra eum 
fit inquisitio, sese defendat. 

XXIV. Si ad examen accedere recuset, iterum fit intimatio, 
atque in ea congruum tempus peremptorium praefinitur, intra 
quod reus coram tribunal! se sistere debeat, eique significatur, 
si non pareat, contumacem esse judicandum : quam intima- 

62 INSTRUCTIO 1880. 

tioneni si baud probato legitimo impedimento transgrediatur, ut 
contumax de facto habebitur. 

XXV. Verum si ad examen accedat, audiatur : et ubi induc- 
tiones alicuius valoris exhibeat, eae quantum fieri potest accurate 

XXVI. Dein accedendum est ad contestationem delicti et 
argumentorum, quae prostant, ut inquisitus et culpabilis 
habeatur et in poenas canonicas incurrisse censeatur. 

XXVII. Inquisitus, ubi ex his noverit quae in actis contra 
ipsum relata sunt, ad ea respondere potest, ac si velit utetur jure 
defensionis a seipso in scriptis peragendae. 

XXVIII. Potest etiam, si postulet, obtinere ut terminus ad 
defensionem scripto exhibendam praefigatur : maxime si ob ea 
quae art. xxm indicata sunt, responsionem ad accusationes contra 
se latas parare non potuerit. 

XXIX. Absolute processu redactor actorum summarium 
praecipuorum argumentorum, quae ex ipso elucent, conficiat. 

XXX. Qua die causa proponetur, inquisito fiet facultas defen- 
sionem suam per alium sacerdotem suo nomine in scriptis 
exhibendi. Quod si idoneum non reperiat, laicum catholicum 
adhibere potest. Quisque autem ex iis ab Ordinario approbandus 

XXXI. Si vero reus defensorem deputare recuset, Ordinarius 
ilium ex officio designabit. 

XXXII. Defensor debitis sub cautelis in cancellaria curiae 
processum ejusque summarium inspiciet, ut reum tueatur ; ac 
defensionem ante causae ipsius propositionem scripto exhibebit. 
Ipse quoque ad juramentum de secreto servando tenetur, quando 
judex indolem causae id postulare censuerit. 

XXXI II. Processus ejusque summarium ad procuratorem 
fiscalem mittitur, ut officio suo fungi possit. Postquam procurator 
fiscalis suas conclusions ediderit, eaedem dcfensori rei communicandae 
sunt ut ad easdetn si placuerit in scriptis respondent ; turn omnia ad 
ordinarium remittuntur qui, ubi in plenam causae cognitionem 
devenerit, diem constituet in qua sententia dicenda sit. 

XXXIV. Praestituta die, ab Episcopo vel vicario generali 
praesente procuratore fiscali et defensore sententia pronunciatur, 
ejusque pars dispositiva cancellario dictatur, expressa mentione 
facta, si damnation! sit locus, sanctionis canonicae quae contra 
imputatum applicatur. 

XXXV. Sententia reo intimetur, qui potest ad auctoritatem 
superioris instantiae appellationem interponere. 

XXXVI. In appellatione observentur normae expressae in 
constit. s. m. Benedicti XIV. Ad militantis diei 30 Martii 1742, ac 
ceterae indictae a S. C. Ep. et RR. decreto diei 18 Decembris 
1835, et epistola circulari diei i Aug. 1851. 

INSTRUCTIO 1880. 63 

XXXVII. Intra terminum decem dierum a notificatione sen- 
tentiae interpositio appellationis fieri debet, quo elapso tempore 
sententiae executio locum habet. 

XXXVIII. Appellatione interposita, continuo curia ad 
auctoritatem ecclesiasticam superioris instantiae omnia acta 
causae in suis auto graphis, id est processum, ejus summarium, 
defensionem ac sententiam mittit. 

XXXIX. Haec porro superioris instantiae auctoritas appella- 
tione cognita appellant! injungit, ut intra tnginta dies defen- 
sorem deputet, qui ab ipsa approbandus est. 

XL. Eo termino peremptorio frustra elapso, censetur reus 
beneficio appellationis renuntiasse, quam propterea judex gradus 
superioris peremptam declarat. 

XL I. In appellatione a sententia curiae episcopalis ad raetropo- 
litanam Archiepiscopus in causa cognoscenda acdefinienda eadem 
procidendi methodo utetur, quae in hac instructione indicatur. 

XLII. Si clericus ob communes reatus a civili potestate 
privilegio fori non obstante processui ac judicio subjiciatur, 
Ordinarius summariam informationem criminis assumit, ac 
inquirit num ad normam sacrorum canonum infamiae, irregu- 
laritati, vel alii ecclesiasticae sanction! locus esse possit. 

i. Pendente judicio vel imputato in carcere deten to prudens con- 
silium erit, ut Ordinarius ordinationes mere provisorias adhibeat. 

2. Judicio absoluto, si liber accusatus remittatur, curia epis- 
copalis juxta informationes ut supra assumptas ea ratione pro- 
cedet, quae in hac instructione constituitur. 

XLIII. In casibus dubiis diversisque in praxi difficultatibus 
Ordinarii Sacram hanc Congregationem consulant, ut conten- 
tiones ac nullitatem actorum devitent. 

Ex. and. SSmi. diei n Junii 1880. 

SSmus. Dnus. Noster LEO div. prov. PP. XIII., audita rela- 
tione praesentis Instructionis ab infrascripto Sac. Congreg. 
Episcoporum et Regularium Secretario, earn in omnibus appro- 
bare et confirmare dignatus est. 
Romae die et anno quibus supra. 

I. B. AGNOZZI, Secretarius. 

[XLIV. Haud ita facile curiae episcopales ad damna vel 
expensas resarciendas damnari poterunt ; quoties enim ex 
processu informative indicia sufficientia ad agendum contra 
inquisitum appareant, judex apelationis a talibus damnationibus 
abstineat, cum ea indicia sufficiant ut in judice, qui antea 
processit, ea vera et propria calumnia excludatur, quae ad 
hujusmodi damnationem requiritur. 


XLV. Concilii Plenarii Baltimorensis II. decreta n. 125 quoad 
naturam missionum, et nn. 77, 108 quoad juridicos eftectus 
remotionis missionariorum ab officio, nullatenus innovata seu 
infirmata intelligunter, salvis iis quae recentius de parochis seu 
rectoribus inamovibilibus constituta sunt.] 


Decretum quo approbantur leges Yen. Archisodalitatis Doctrinae 


Quam provido studio SSmus. D. N. Pius PP. X curaverit, ut, 
in tanta rerum divinarum ignoratione christianae doctrinae prae- 
ceptio vigeat, aut sicubi fuerit neglecta restituatur, plane decla- 
rant Encyclicae Litterae ad sacros universi terrarum orbis 
Antistites datae die xv mensis Aprilis an. MDCCCCV., quibus 
initium Acerbo nimis. In iis inter alia praescriptum est, ut " in 
omnibus et singulis paroeciis consociatio canonice constituatur, 
cui vulgo nomen Congregatio Doctrinae Christianae." Huiusmodi 
autem sodalitatem principem a sa. me. Paulo V. in Urbe institu- 
tam temperare novisque rerum adiunctis aptare volens idem 
SSmus. D. N. Pius Constitutiones edidit eiusdem Ven. Archi- 
sodalitatis Doctrinae Christianae a se reformatas et approbatas 
Apostolicis Litteris in forma Brevis diei v mensis Decembris an. 
MDCCCCV. In iis Constitutionibus, tit. in., n. xxm. haec 
leguntur : " Ad efficacius exequenda superius praescripta et ad 
propositum finem facilius asseqaendum, lex ab Archisodalitate 
proponetur, vim habitura postquam Cardinali vice sacra Urbis 
Antistiti fuerit probata." Nos itaque supremae Pontificis 
voluntati morem gerentes, uti decet, nihilque magis pensi 
habentes, quam ut per ordinatum regimen Venerabilis Archiso- 
dalitatis romanae, ceterae id genus minores consociationes 
incrementa et robur accipiant, exarandas leges virorum coetui 
commisimus, qui ipsi Archisodalitati praeest. Quas leges 
iudicio Nostro subiectas ac diligenter expensas quum proposito 
fini congruere censuerimus, propositam earn totam Regulam vi. 
titulis ac LXXIX. capitibus distinctam et comprehensam, aucto- 
ritate Nostra ordinaria approbamus, edicentes ut singula eius 
legis praescripta ab omnibus, ad quos pertinuerint, integre 
sancteque serventur. 

Datum Romae ex aedibus Vicariatus, die vn Novembris 


PETRUS RESPIGHI, Card. Vicarius. 
L. ^( S. FRANCISCUS FABERI, Secretarius. 




Quo per elenchum quaestionum praescribitur modus et ratio con- 
ficiendi triennalem relationem Institutorum vota simplicia 

In approbandis seu commendandis novis Institutis votorum 
stmplicium iampridem praescribi consuevit ut a moderaribus 
seu moderatricibus generalibus tertio quoque anno ad S. Sedem 
Apostolicam transmittatur relatio de statu personal!, disciplinari, 
materiali et oeconomico propriae cuiusque congregationis. 
Huiusmodi enim relatione singula Instituta, quorum domus in 
variis extant dioececibus dissitisque locis, explorata perspectaque 
fiunt eidem S. Sedi ; quae idcirco continua providentia ea pro- 
sequi, et si quando a legibus deflectere videantur, sive cohorta- 
tionibus sive correctionibus mandatisque ad pristinam observan- 
tiam revocare potest. 

Cum vero perspicuum sit parum vel nihil utilitatis inesse 
praedictae relationi si, uti non raro factum est, fusius expositis 
quibusdam ad rem minus facientibus, vix innuatur aut plane re- 
ticeantur ea, quae potissimum cognoscere oportet ; hinc ad 
optatum finem facilius ac tutius assequendum peropportunum 
visum est, ut etiam modus et ratio conficiendi relationem omni- 
bus et singulis, ad quos spectat, communi lege praescribatur. 

Itaque haec S. Congregatio negotiis et consultationibus Epis- 
coporum et Regularium praeposita redigendum curavit elen- 
chum quaestionum, quibus distincte indicantur ea omnia, quae 
in relatione utiliter seu necessario sunt exponenda, eumque, post 
maturum examen, in plenario Emorum Patrum coetu appro- 
batum, cum omnibus et singulis moderatoribus et moderatrici- 
bus generalibus Institutorum, per modum instructionis, cui sese 
conformare oporteat, communicandum esse censuit. 

His autem relatis SSmo. Dno. Nostro Pio Divina Provi- 
dentia PP. X in audientia habita ab infrascripto Cardinali eius- 
dem S. Congregation! s Praefecto die 17 lunii 1906, Sanctitas Su& 
rem ultro probavit, iussitque per hanc ipsam S. Congregationem 
omnibus et singulis moderatoribus et moderatricibus Institu- 
torum vota simplicia profitentium Apostolica Auctoritate 
mandari, prout praesentis decreti tenore mandatur, ut in triennali 


relatione proprii cuiusque Instituti ad singulas quaestiones in 
elencho hisce litteris adiuncto conscriptas et ab Eadem Sanctitate 
Sua approbatas confirmatasque, memores rationis quam Deo, 
cordium scrutator], reddituri erunt, fideliter atque examussim 
respondeant : contrariis quibuscumque etiam special! et individua 
mentione dignis non obstantibus. 

Datum Romae ex Secretaria praefatae S. Congregations, die 
1 6 lulii 1906. 

D. Card. FERRATA, Praefectus. 

L. >B S. PH. GIUSTINI, Secretarius. 




*d quas respondendum est a moderatoribus seu moderatricibus 
generalibus Institutorum vota simplicia profitentium in Re- 
latione ad 5. Sedem tertio quoque anno transmittenda. 


1. Doceatur quae decreta approbationis seu commendationis 
et quando Institutum a S. Sede obtinuerit. 

2. Quinam sit finis sive scopus peculiaris Instituti. 

3. Num titulus Instituti ab initio assumptus aut scopus vel 
habitus sodalium aliquatenus postmodum immutati fuerint et 
quanam auctoritate. 

4. *Quot sodales ab initio usque in praesens, aut saltern ultimo 
vicennio, habitum Instituti induerint. 

5. *Quot sodales a fundatione Instituti usque in praesens, aut 
saltern ultimo vicennio, et quomodo ab eo recesserint, sive tern- 
pore novitiatus, sive post emissa vota temporanea, sive post 
emissa vota perpetua. Num et quot fuerint fugitivi. 

6. Quandonam ultima relatio ad S. Sedem missa fuerit. 


a) DC admissis. 

7. Quot novi sodales ab ultima relatione admissi fuerint. 

8. Num omnes praescripta testimonia exhibuerint. 

9. Num speciali aliquo modo seu industria ad nomen Instituti 
dandum quis allectus fuerit ; et praesertim num ephemeridum 
ope moderatores hunc in finem usi sunt. 

10. (In Institutes religiosorum). Num litterae testimonials per 

* Ad interrogationes aut interrogationum partes asterisco notatas non nisi 
in prima, post promulgatum bane instructionem, relatione respondendura erit . 


Decretum Romani Pontifices praescriptae in singulis casibus ex- 
petitae fuerint. 

11. Quo ties et super quibus impedimentis seu defectibus dis- 
pensatio necessaria fuerit et a quonam superiore ecclesiastico 

12. In quanam domo et quant o tempore Post ul antes seu can- 
didati commorati fuerint. 

b) De Novitiis. 

13. Quot sint domus Novitiatus et num unaquaeque auctoritate 
S. Sedis instituta sit. 

14. Quot novitii post ultimam relationem habitum Instituti 

15. Quot nunc in Novitiatu degant. 

ID. Num Novitii a Professis rite separati existant. 

17. Num omnes habeant integrum exemplar Constitutionum. 

1 8. Num omnes ante professionem per annum integrum et 
continuum in domo Novitiatus sub cura magistri degerint. 

19. Num, quantum et qua auctoritate, tempus Novitiatus ultra 
tenninum in constitutionibus praefinitum prorogatum vel immi- 
nutum fuerit. 

20. Utrum Novitii primo novitiatus anno vacaverint tantum- 
modo exercitiis pietatis, an aliis etiam et quibus operibus addicti 

21. Num durante secundo anno Novitiatus (ubi peragitur) 
novitii in alias domus missi fuerint. 

22. (In Institutis Sororum). Num ante admissionem ad habitum 
et ad primam professionem Episcopus vel eius delegatus examen 
praescriptum instituerit. 

c) De Pvofessis. 

23. Quot nunc sint in Institute sodales a) votorum tempo- 
raneorum, b) votorum perpetuorum. 

24. Num vota temporanea semper tempore debito fuerint re- 

25. Num sodales tempore debito ad vota perpetua admissi 
fuerint post elapsum tempus votorum temporaneorum. 

26. Quot sodales sive professi sive novitii post ultimam re- 
lationem obierint. 

d) De egressis et dimissis. 

27. Quot post ultimam relationem ab Instituto recesserint a) 
ex novitiis, b) ex professis temporaneis, c) ex professis perpetuis. 

28. Num in dimittendis sodalibus semper observatae fuerint 
normae in Constitutionibus praescriptae. 

29. Num semper et a quo superiore ecclesiastico, in casibus 
dimissionis, obtenta fuerit dispensatio super votis emissis. 

30. (In Institutis Soromm). Num in casibus dimissionis pro- 
fessarum in perpetuum accesserit confirmatio apostolica. 


31. (In Institutis virorum). Num in dimittendis sodalibus 
semper et in omnibus observatum fuerit Decretum Auctis ad- 
modum ; et nominatim num in casu professi perpetui, vel profess! 
votorum temporaneorum quidem, sed constituti in Ordine sacro, 
Moderatores Instituti. 

a) praemiserint trinam monitionem ; 

b) admiserint, concesso congruo tempore, legitimam rei 
defensionem, eiusque rationem debitam habuerint ; 

c) an, quoties et qua facultate processerint summario 

32. (In Institutis Soronim). Num egressis quacumque de causa 
dos, quomodolibet constituta, integre tradita fuerit, una cum 
supellectili quam ad Institutum attulerant, in eo statu in quo 
tempore egressus reperiebatur. 

33. Num iis quae propriis bonis destitutae erant, in casu 
egressus ex Institute, necessaria suppeditata fuerint, quibus tuto 
et decenter in propriam familiam reverti potuerint. 


a) De domibus. 

34. Quot domos Institutum habeat, et in quibusnam dioecesi- 
bus : an et quot habeat provincias. 

35. An et quot novae domus post ultimam relationem apertae 
fuerint : et an in omnibus intercesserit legitima auctoritas et 
servata fuerit ratio in constitutionibus praescripta, 

36. Quot sodales diversarum classium in singulis domibus 
commorentur, et (si diversa opera ab Institute exerceantur) qui- 
busnam operibus addicti sint. 

37. Num post ultimam relationem domus aliqua suppressa 
fuerit et cuiusnam auctoritate. 

38. Utrum singuli sodales proprias cellas habeant, an saltern 
in communi dormitorio suum quisque cubile convenienter ab 
omnibus aliis separatum. 

39. Num infirmis curandis separatus locus undequaque aptus 
addictus sit. 

40. Num pro recipiendis hospitibus adsint in domo cubicula 
sufficientur, ut decet, a communitate religiosa separata. 

41. (In Institutis Sororum). Num habitatio Capellani sive con- 
fessarii ingressum separatum, et nullam cum Sororum habita- 
tione communicationem habeat. 

b) De bonis. 

42. Quinam fuerint ab ultima relatione annui reditus et ex- 
pensae a) turn Instituti in communi, &) turn uniuscuiusque domus. 

43. Numab ultima relatione sive Institutum in communi, sive 
certae domus in particular! nova bona mobilia vel immobilia et 
cuius valoris obtinuerint. 


44. Num pecuniam semper utili foenore et honesto ac tuto 

45. Utrum et quam iacturam bonorum suorum, post ultimam 
relationem, fecerint, vel damna subierint, et qua de causa. 

46. Num et quae bona sive immobilia sive mobilia pretiosa 
abalienaverint, et qua facultate. 

47. Num illorum bonorum, quae capitalia vocantur, partem 
aliquam consumpserint. 

48. Num area communis vel domus aliqua particularis acre 
alieno gravetur, et quanto. 

49. Num ab ultima relatione nova debita contraxerint ; quae- 
nam, et qua auctoritate. 

50. Num unaquaeque domus procuratorem sive oeconomum, 
distinctum a Superiore domus et ab oeconomo generali, habeat. 

51. Num Procuratores, sive generalis sive locales, rationem 
suarum administrationum praescriptis temporibus reddiderint ; 
^t an huiusmodi rationes modo praescripto examinatae et ap- 
probatae fuerint. 

52. Num lites de bonis habeant. 

53. Num in omnibus domibus adsit area tribus clavibus 
clausa ; et an serventur leges ad rem latae. 

54. Num et quo pacto pecuniam sive res pretiosas, a saecul - 
aribus depositas, custodiendas acceptaverint. 

55. (In Institutes Sovorum). Utrum dotes Sororum iuxta leges 
canonicas in tuto ac fructifero investimento collocatae fuerint ; 
an et qua earum pars, quo modo et cuius permissu in expensas 
faciendas insumpta fuerit. 

56. Num et quaenam legata pia sea fundationes in Institute, 
sive pro missis celebrandis, sive pro operibus caritatis exercendis, 

57. Num huiusrnodi onera fideliter adimpleta fuerint. 

58. Num pecunia, qua huiusmodi fundationes factae fuerunt, 
rite collocata et seorsim ab aliis quibuslibet administrata fuerit. 

59. Num Episcopo iuxta Constitutionem Conditae de huius- 
modi fundationibus ratio reddita fuerit. 

60. Quantum superfluae pecuniae in fine cuiuslibet anni a 
singulis domibus in arcam communem collatum fuerit. 

61. Utrum sponte an invite huiusmodi pecuniae collatio ab 
omnibus facta fuerit. 

62. An superiorissa vel oeconoma habeat pecunias, de quibus 
libere, etsi pro bono Instituti, disponat, quin ullam rationem 


a) De vita nligiosa. 

63. Num in unaquaque domo exercitia spiritualia pro singulis 


diebus, mensibus, annis vel aliis certis temporibus statuta accu- 
rate peragantur. 

64. Num omnes sodales quotidie missae sacrificio assistant. 

65. Utrum omnes sodales exercitiis communibus interessc 
possint, et an illis qui quandoque pro negotiis domesticis ab 
aliquo exercitio communi eximuntur, saltern concedatur tempus 
privatim illud peragendi. 

66. Num observetur Decretum Quemadmodum a) quantum ad 
conscientiae manifestationem non exigendam, 1} quoad sacra- 
mentalem confessionem : num pariter servetur decretum Sacra 
Tridentina circa communionem eucharisticam ; et an utrumque 
Decretum statis temporibus lingua vernacula in communi 

67. Num in Institutis Sororum ubique quovis triennio con- 
fessarius ordinarius mutetur, vel debita auctoritate confirmetur. 

68. Num praescriptiones de clausura servanda in parte domus 
Religiosis reservata fideliter observentur. 

69. Num Religiosis frequenter permittatur locutorium adire 
et an Constitutiones in hac re serventur. 

70. Num Religiosis e domo egredientibus semper a Superiori- 
bus socius addatur. 

71. Num, qua ratione et quibus temporibus habeantur insti- 
tutiones catechisticae et piae exhortationes ad conversos aliosque 
alumnos nee non ad famulos seu convictores. 

72. Num scripta circa pietatem, religionem, etc. etiam ad 
usum Instituti tan tarn, typis edantur absque Episcopi licentia. 

73. Num et quibus libris, sive antiquis sive recentioribus, 
etiam manu scriptis. sola moderatorum Instituti licentia editis 
sodales utantar. 

b) De obscrvantia quarwtdam specialium legum. 

74. Num omnia circa Capitulum Generate praescripta dili- 
genter observata fuerint : a) quoad litteras convocatorias ; b) 
quoad electionem delegatorum : c) quoad electionem scrutatorum 
et secretarii ; d) quoad electionem Moderatoris generalis ; e) 
quoad electionem Consiliariorum, Oeconomi et Secretarii gene- 

75. Num omnino liberum fuerit sodalibus litteras, quae ab 
inspectione Superiorum exemptae sunt, sive scribere sive reci- 

76. Num lex de mutandis Superioribus post statutum tempus 
fideliter observetur. Num, quot dispensationes et a quo super 
hac lege impetratae fuerint. 

77. Num Moderator Generalis et Superiores Provinciales 
praescriptam domorum visitationem rite peregerint. 

78. Num Moderator Generalis et Superiores sive Provinciales 
sive locales praefinitis temporibus consiliarios suos convocent, 


ut cum eis agant de negotiis sive Instituti sive Provinciae sive 

79. Num in deliberationibus debita libertas consiliariis servata 

80. Oum in Consilio Generali electiones libere et iuxta normas 
praescriptas factae fuerint. 

81. Utrum omnibus sodalibus necessaria, praecipue quoad 
victum et vestitum, a Superioribus ea qua decet caritate paterna 
suppeditentur, et an forte sint qui haec sibi ab extraneis pro- 

82. An alicubi sodales sint numero insufficientes ita ut nimis 
graventur laboribus cum gravi valetudinis discrimine. 

83. Num provideatur ne quid desit infirmis ex iis, quibus iuxta 
propriam cuiusque conditionem indigent, atque ut in corporalibus 
et spirit ualibus necessitatibus qua par est caritate subleventur. 

84. (In Institutis Clericorum). Quot annis clerici vacent studiis 
a) litterarum humaniorum, b) philosophiae, et c) theologiae. 

Quatenus autem studia domi peragantur, quot professores sin- 
gulis disciplinis tradendis sint addicti. 

85. Num omnes studentes : 

a) integrum cursum studiorum perfecerint antequam e 
domo studiis destinata exierint ; 

b) ante promotionem ad sacros Ordines studia per ponti- 
ficium decretum Auctis admodum respective praescripta rite per- 
fecerint ; 

c) caetera omnia a sacris canonibus pro admissione ad 
Ordines requisita (circa titulum Ordinationis, litteras dimissorias 
etc.) religiose observaverint. 

86. N um Pontificia decreta statis temporibus publice legenda, 
reipsa lecta fuerint. 

c) De operibus Instituti. 

87. Quot personis (vel classibus personarum) beneficia contu- 
lerint sodales iis operibus quibus iuxta scopum sui Instituti sese 

88. Si numerus istarum personarum post ultimam relationem 
alicubi imminutus fuerit, indicentur rationes. 

89. (Pro institutis qwe stipem ostiatim colligunt). 

a) An ex constitutionibus clare et certo constet de iure 
seu officio stipem ostiatim colligendi ; 

b) Num decretum Singular* d. d. 27 Mart. 1896 ipsis Con- 
stitutionibus insertum sit ; 

c) num illud decretum in omnibus religiose observetur. 

90. Num ab Institutis Sororum habeantur in suis domibus 
diversoria aut valetudinaria pro personis quibuscumque, etiam 
diversi sexus ; et quatenus affirmative, cuius licentia et quibus 


91. Num et quomodo Sorores in seminariis vel collegiis vel 
quibuscumque ecclesiasticorum virorum domibus rem domesti- 
cam gerendam assumpserint. 

92. Num Sorores opera quaedam caritatis exerceant (v. g. 
erga infantes aut parturientes aut chirurgi cultro incicos) quae 
virgines Deo dicatas et habitu religioso indutas dedecere vi- 

93. Num Sorores, qua infirmis in privatorum domiciliis inser- 
viunt, praescriptas a Constitutionibus cautelas semper adhi- 

94. Num Superiores permiserint commorationem sodalium 
in domibus saecularium, et quanto tempore. 

95. (Pro Institutis Religiosorum). Num aliquod Institutum 
Sororum quasi ab ipsis dependens, sibique aggregatum, directe 
vel indirecte, retineant vel dirigant et quanam auctoritate. 

96. Num post ultimam relationem aliquod novum opus, vel 
potius nova species operum aliis iam existentibus adiuncta fuerit, 
et quanam auctoritate. 

97. Num in Istituto vel in aliquibus domibus irrepserint abusus 
t qui ? 

98. Num querelae vel difficultates existant a) cum Ordinariis 
locorum, V) cum confessariis, c) cum capellanis. 

Responsa autem ad suprascriptas quaestiones non solum a 
moderatore seu moderatice generali, sed etiam a singulis con- 
siliariis seu assistentibus generalibus, praevio maturo examine, 
signanda erunt. 

Quod si quis ex iisdem consiliariis seu assistentibus aliquid 
magni momenti praeterea S. Sedi significandutn esse putaverit, 
id etiam per privatas atque secretas litteras praestare poterit. 
Verumtamen memor ipse sit conditionis suae et sciat conscien- 
tiam suam graviter oneratum iri, si quid a veritate alienum 
secretis eiusmodi litteris exponere audeat. 

D. Card. FERRATA, Praefectus. 
L. |J| S. PH. GIUSTINI, Secretarius. 


Quo conceditur usus Cappae Magnae Praesulibus Congregationum 
Ordinis S. Benedict!. 

Romani Pontifices non semel Religiosorum Ordines bene de 
Ecclesia et civili societate meritos, laudibus, honoribus privi- 
legiisque honestarunt. Quod in primis erga Monachorum 
Nigrorum S. Benedict! Ordinem factum est, quippe qui, historia 
testante, in his occidentalibus oris, non modo totius monasticae 
vitae semen, sed etiam bonarum artium eximius vindex et cultor 


extiterit. Cum igitur Hildebrandus de Hemptinne Abbas 
Primas totius Ordinis S. Benedict! SSmo. D. N. Pio PP. X 
postulaverit, ut usus Cappae Magnae, quo ex S. Sedis privilegio, 
nonnulli Praesules dicti Ordinis fruuntur omnibus Capitibus 
Congregationum Monachorum Nigrorum Confoederationi suae 
adscriptarum extenderetur, Eadem Sanctitas Sua Predecessorum 
suorum vestigiis inhaerens, peculiarisque suae benevolentiae 
pignus praefato inclito Ordini dare volens, in Audientia habita 
ab infrascripto Cardinali Praefacto S. Congregationis Episco- 
porum et Regularium die 15 lulii 1906, benigne concessit, prout 
praesentis Decreti tenore concedit, usum Cappae Magnae omni- 
bus Praesulibus Congregationum eidem Ordini adscriptarum, 
ipsis Praesulibus indulgens, ut ea uti valeant non modo in pro- 
priis ecclesiis, verum etiam in ecclesiis totius Congregationis, 
cui praesunt. Contrariis non obstantibus quibuscumque. 

Datum Romae ex Secretaria memoratae S. Congregationis 
Episcoporum et Regularium die 30 lulii 1906. 

D. Card. FERRATA, Pvaejectus. 
L. %4 S. PH. GIUSTINI, Secretaritis. 

De plena exemptione Ordinis S. Joannis de Deo a jurisdictione 

Ordinarii dioecesani. 


An Religiosus Ordinis S. Joannis de Deo a suo superiore 
deputatus uti cappellanus in domo hospitali Massiliensi S. Bar- 
tholomaei eidem Ordini credito, possit absque Ordinarii facultate 
excipere confessiones personarum ibi receptarum in casu. 

Emi. Patres S. Cong. EE. et. RR., praehibita matura delibera- 
tione, die 3 Augusti 1906 responderunt ; Affirmative et ad 

Romana et Aliarum. 


De SS. Communione puerorum nuper ad S. Synaxim admissorum, 
necnon infirmorum morbo chronico laborantium et naturale 
ieiunium servare non valentium. 

Die 30 Decembris 1905 SSmus. D. N. Pius PP. X ex S. H. C. 
consulto Decretum edidit De quotidiana SS. Eucharistiae sumptione, 
quo "omnibus christifidelibus cuiusvis ordinis aut conditionis" 
summopere commendatur " Communio frequens et quotidiana, 
utpote a Christo Domino et a catholica Ecclesia optatissima ; ita 


ut nemo, qui in statu gratiae sit et cum recta piaque mente ad 
S. Mensam accedat, prohiberi ab ea possit." 

Inibi praeterea sub n. 7 statuitur : " Communio frequens et 
quotidiana praesertim in religiosis Institutis cuiusvis generis 
promoveatur. . . ; quam maxime quoque promoveatur in clericorum 
Seminariis, quorum alumni altaris inhiant servitio, item in aliis 
christianis omne genus ephebeis." 

Quin imo ut laudabilis ac valde Deo acceptus Communionis 
quotidianae usus efficacius in dies ubicumque propagetur, atque 
uberiores fructus edat, Sanctitas Sua nedum die 30 Maii 1905 
omnibus christifidelibus, qui devote recitaverint orationem pro 
pii usus quotidianae Communionis propagatione, indulgentias 
tribuit, verum etiam per Decretum Urbis et Orbis diei 14 Feb- 
ruarii 1906 a Sacra Congr. Tndulgentiis Sacrisque Reliquiis 
praeposita datum, benigne elargitus est ut per quotidianam Com- 
munionem lucrari possint omnes indulgentiae, absque onere 
confessionis hebdomadariae. 

Quanto cum obsequio universim, et quam laetanter apud 
plures exceptae sint benignae S. Sedis dispositiones et declara- 
tiones hac de re, probant litterae quamplures Episcoporum, ac 
Superiorum Ordinum religiosorum ad S. C. directae, nee non 
ephemerides non paucae quae de Decreto diei 20 Decembris 
1905 egerunt. 

At una simul dubia et postulationes ad S. C. exhiberi coepe- 
runt, inter quae duo potissimum peculiarem considerationem 
merentur, quae nempe respiciunt iuvenes nuper ad S. Mensam 
admissos et infirmos chronico morbo laborantes. 
En quae ad rem scribebat religiosus vir e Belgio : 
" D'abord, les pauvres malades resteront-ils seuls exclus des 
faveurs du Saint-Siege ? Ceux qu'une infirmit6 chronique ou 
prolongee empeche d'observer dans toute sa rigueur le jeune 
eucharistique n'obtiendront-ils pas quelque adoucissement, de 
maniere a n'dtre pas prives, durant de longues semaines, du 
Pain de Vie. Actuellement la plupart des pretres ne croient 
pas pouvoir accorder la Communion, sauf a ceux qui ont re9u 
les sacrements des mourants, et dans la periode ou le danger 

" Un autre vceu concerne les enfants. Le Decret du Saint- 
Pere, quoique re9u avec la plus entiere soumission, ne detruit pas 
subitement 1'effet de longs prejuges, puis6s dans 1'etude et accrus 
par la pratique. Pour ce motif, des pretres sages et pieux 
redoutent qu'on ne se montre encore hesitant et severe pour 
accorder la Communion quotidienne aux jeunes enfants. Leur 
crainte s'augmente de ce que le mot ephebeis du Decret, pourrait 
etre restreint, par des esprits prevenus, aux seuls adolescents. 
II est pourtant certain, et par la raison et par 1'experience, qu'il 


importe avant tout de faire communier les plus jeunes enfants, 
afin qu'ils s'impregnent de la grace de Notre Seigneur im- 
buantur Christo avant que les passions n'aient ravage leurs 
coeurs. HeUas ! trop souvent maintenant c'est le contraire, et la 
difficulte" grossit doublement et de faire accepter un remede 
aussi n^cessaire, et de detruire les efFets deja si profonds, dans 
1'esprit, dans le corps et dans la volont6, des passions mauvaises 
aux quelles les enfants sont plus exposes que jamais. Les 
pretres qui pensent ainsi vous offrent leurs humbles et instantes 
prieres pour que Sa Saintete daigne redire avec autorite a tous 
les pretres la parole de Jesus-Christ : Sinite pavvulos venire ad me ! 
Leurs voeux seraient comples si en meme temps 1'exemple de 
Cottolengo, de Dom. Bosco, et d'autres apotres, si saints et si 
e'claire's, de 1'enfance, etait publiquement Iou6 et propose a 

Sciendum est enim in pluribus dioecesibus mos hucusque 
fuisse quod pueri et puellae ad primam Communionem semel 
admissi, prohibebantur de S. Synaxi cito iterum participare ; 
imo alicubi nonnisi post annum ad novam eucharisticae Mensae 
participationem accedere permittebantur, in nova nempe solemni 
functione primae Communionis. 

Unde clarissimus vir rogavit SSmum. D. N. ut dignaretur duo 
haec dubia resolvere : 

I. Quotidiana Eucharistiae sumptio in catholicis ephebeis suaderi ne 
debet etiam pueris quibuscumque post susceptam primam Communionem ? 

II. Infirmis, qui diuturno morbo labor ant, nee naturale ieiunium in 
sua integritate obsevvare queant, nullum remedium suffragan potest, ne 
Pane eucharistico tarn longo tempore priventur ? 

Cum autem Sanctitas Sua huius negotii examen ad S. H. O. 
remiserit, nonnulla de more hinc inde quoad utrumque dubium 

Et quoad primum rationes quae militant ad continendos 
pueros a frequenti S. Synaxis participatione ita plerumque ex- 

Ipsi enim non ea adhuc discretionis mente praediti apparent, 
quae requiritur ad hoc ut digne et efficaciter sumere frequenter 
valeant SS. Corpus Christi. Quum praeterea a rebus sensibili- 
bus et extrinsecis facile abstrahantur, atque facilius a contem- 
platione mysteriorum Dei avertantur, saepe saepius absque 
debita praeparatione et gratiarum actione ad S. Eucharistiam 
accedere solent, sacramentum periculo irreverentiae ita ex- 

lamvero, uti docet Card. Bellarminus (De sacram. Euchar. lib. 4, 
cap. 23), "ex duobus malis semper est eligendum minus malum : 
est autem minus malum ut homines aliqui careant bono non 
necessario quam ut sacramentum Dei evidenter periculo irre- 


verentiae exponatur." In casu igitur cum pueri quotidiana 
Communione non necessario indigeant, nee sine irreverentia eis 
dari possit, consultius eisdem deneganda esse videtur. 

Accedit quod per nimiam Communionis quotidianae commen- 
dationem maior in pueris foveri potest hypocrisis, qui proinde vi 
etiam metus reverentialis in maiora quoque sacrilegia prola- 
buntur. Unde Tarino (// libra del buon pastore), quamvis moneat 
rectorem clericorum in Seminariis degentium, ut in genere 
frequentiam sacramentorum, praesertim vero Communionis, 
indigitet, addit tamen : " Ma ti guarda assai dal dire a qualche- 
duno che si accosti piu di frequente alia Comunione, perche le 
tue parole potrebbero essere causa di sacrilegio e d' ipocrisia." 

Quinimo Innocentius XI in Bulla Cum awes diei 12 Februarii 
1679, normam tradens Communionis quotidianae concedendae, 
earn dimetiendam esse docet " ex conscientiarum puritate et 
frequentiae fructu, et ad pietatem profectu." Quae omnia 
difficulter verificantur in pueris, qui, utpote a vehementibus 
passionibus moti, conscientiae anxietatibus agitantur, in peccata 
saltern venialia prolabuntur, atque parum vel nihil pietatis aug- 
menti ostendunt. 

Demum in ipso Decreto H. S. C. sub n. 7 edicitur ut haec 
Communio "quam maxime promoveatur in clericorum Semi- 
nariis..., item in aliis christianis omne genus ephebeis." 
Quapropter non satis patet Communionem in casu aliis pueris, 
qui extra dicta loca seu in medio saeculi versantur, suaderi. 
Insuper ephebus idem est ac pubes, qui, iuxta ius romanum et 
canonicum, iam ad annos 14 pro maribus, et 12 pro feminis 
pervenerit, et apud Graecos, teste Forcellini, qui decimum sextum 
aetatis annum attigerit. Ideoque pueri exclusi videntur. 

At ex adverse non minora stant pro frequenti puerorum Com- 
munione. Atque in primis suffragatur vetus plurium ecclesiarum 
disciplina, vi cuius sacramentum Eucharistiae parvulis quoque 
concessum fuit, ut late probat Card. Bona [Revum liturg., lib. 2, 
cap. 12, n. 2). Tune temporis in usu erat ut quicumque baptiza- 
bantur, sive adulti sive infantes, una simul Pane eucharistico 
reficerentur. Quae quidem praxis, quamvis tractu temporis 
abolita fuerit, tamen minime reprobanda est, quum et ipsum 
Cone. Trid. (Sess. 21, cap. 4, de Comm.) dicat : " Neque ideo 
damnanda est antiquitas, si eum morem in quibusdam locis 
aliquando servavit." Et merito ; nam, ut habet Bellarminus 
(loc. cit., lib. i, c. 7), "infantes in baptismate ius acquirunt ad 
Eucharistiam percipiendam." 

Quocirca factum est ut primis Ecclesiae saeculis pueri ante 
mensam assisterent, atque primi post clericos communicarent ; 
item si multae particulae Corporis Christi superessent, sacerdotes 
pueros incorruptos accerserent, qui eas comederent, quemad- 


modum idem Card. Bona (loc. cit.*) ex pluribus testimoniis refert. 
Nulla igitur habetur ratio cur haec frequens, imo et quoti- 
diana Communio hodierno tempore non sit pueris raaxime con- 

Idque eo vel magis quia necesse omnino est ut pueri, ante- 
quam passionibus praeveniantur, Christo imbuantur, et ita 
maiori vi repellere possint conatus diaboli, carnis, aliorumque 
internorum et externorum hostium. Ad rem in aureo libro 
De imitatione Christi (lib. 4, cap. 3) haec leguntur : " Proni enira 
sunt sensus hominis ad malum ab adolescentia sua ; et nisi 
succurrat divina medicina, labitur homo mox ad peiora.... 
Retrahit ergo sancta Communio a malo et confortat in bono." 
Eucharistia enim sacramentis novae legis accensetur, quae 
gratiam turn sanctificantem turn sacramentalem conferunt 
ex opere operate, quandocumque obicem in suscipiente non re- 
periant. Nee plus aliquid obicis in pueris quam in adultis 
expectandum est ex opere opevantis, quia, praeterquamquod ignor- 
antia in pueris ab innocentia compensaretur, inconsideratio 
eorum ac levitas nimis urgenda non est. 

Unde De Segur (La SS. Comunione) haec inter alia habet : 
" I giovanetti, al pari degli adulti, possono e debbono comuni- 
carsi spesso. Nostro Signore non richiede da loro, se non quel 
che son capaci di dargli ; ed egli conosce meglio di noi questa 
leggerezza che ci spaventa ; ma egli sa altresi, e molto meglio 
di noi, che 1'innocenza & il piu prezioso di tutti i tesori, che il 
demonio vuol rapirla ad essi per tempo, e che la sola Comunione 
pud difenderli dalle astuzie del nemico.... Per ben comuni- 
carsi basta ricevere il Salvatore con buona volonta. Cio si 
avvera tanto nei fanciulli che negli adulti ; e 1'esperienza fa 
conoscere che nella buona volonta di un fanciullo, che ha fatta 
la sua prima Comunione, si trova la sincerita piu schietta. 
Egli ama Gesu Cristo, egli lo desidera ; e perche non darglielo ? 
Bene spesso egli e degno di riceverlo piu di noi altri, che 
non apprezziamo la di lui pieta.... La leggerezza non fa 
ostacolo alia santa Comunione, se non quando e volontaria.... 
I ragazzi son leggeri. Si, ma son buoni ed affettuosi ; 
e percio al bisogno che hanno di amare, fa d'uopo dare il suo 
vero alimento. Bisogna far loro amare Gesu Cristo, e a tal fine 
metterli spesso in intimo rapporto con lui. I loro difetti, per 
quanto sieno reali, hanno poca consistenza ; ed appunto la 
pieta quella che impedisce a questi difetti di diventar vizi." 

Hoc dumtaxat modo verificari potest illud verbum Domini : 
Sinite parvulos venire ad me, talium est enim regnum coelorutn. 
Regnum autem coelorum in terris nonnisi Eucharistia est, 
quae instituta fuit ad vitam spiritualem conservandam ac 


Quaenam praeterea sit hac de re mens Ecclesiae, hodiernis 
praesertim temporibus, luculenter apparet ex litteris, quibus 
Card. Antonelli, Secretarius Status S. S., de special! Pii IX 
mandate, die 12 Martii 1866 plurium Episcoporum Galliae 
attentionem et sollicitudinem excitat, ut rectam sequantur nor- 
mam, pueros ad sacramentorum frequentiam admittentes. 
Scribit enim : " ...Que meme apres les avant admis (nempt 
infantes) pour la premiere fois a la table eucharistique, on 
a coutume de les en tenir eloignes pendant long-temps, leur 
defendant, dans certains endroits, de communier au temps de 
Paques, 1'annee qui suit leur premiere Communion. Qu'enfin il 
y a meme des s6minaires ou regne 1'usage d'eloigner pour 
plusieurs mois les jeunes eleves du sacrement de 1'Autel, sous 
pretexte d'attendre une plus mure preparation. Sachant com- 
bien la frequentation des sacrements de penitence et d'eucharistie 
importe a la garde et a la conservation de 1'innocence dans les 
enfants ; sachant que cet usage frequent des sacrements con- 
tribue admirablement a alimenter et fortifier la piete naissante 
dans les jeunes coeurs auxquels elle fait embrasser avec ardeur 
les pratiques de notre sainte religion... ; le Saint- Pere, de- 
sireux de voir modifier un systeme si mal entendu et si pre- 
judiciable aux interets spirituels des jeunes enfants, m'a charge 
d'appeler sur cet abus 1'attention de V. S.... afin de par- 
venir a reformer, dans un sens plus conforme a 1'esprit, et a la 
discipline de 1'Eglise, ce defecteux systeme de soins spirituels a 
1'egard des enfants." 

Hoc idem eruitur ex Decreto ab hac S. C. die 20 Decembris 
1905 edito, in quo omnibus christifidelibus commendatur frequens 
ac quotidiana Communio ; necnon ex duobus aliis superius 
recensitis Decretis S. C. Ind. et SS. Rel., quibus hac de causa 
speciales indulgentiae ac privilegia omnibus indiscriminatim 
fidelibus conceduntur. Inter quos proinde etiam pueros, qui 
usum rationis adepti sunt, quique primam perceperunt Com- 
munionem, non est dubium recensendos esse. Haec S. C. 
mandavit quidem,ut in clericorum Seminariis aliisque christianis 
omne genus ephebeis quam maxime foveatur quotidiana Com- 
munio, sed praeterquamquod heic sermo est de peculiari com- 
mendatione Seminariis ac ephebeis facta, quin alii fideles ex- 
cludantur, vox cphebeorum lato sensu accipienda esse videtur, ut 
nempe significet omnia pia Instituta, in quibus etiam pueri 
instruantur atque educentur. 

Ex quibus omnibus non immerito infertur quotidianam 
Eucharistiae sumptionem non solum adultis sed etiam pueris 
summopere suadendam esse. 

Quoad alterum quaestionis punctum, notum Emis. Patribus 
est, S. C. S. Officii concedere solere, nostro aevo largius ac 


benignius quam olim, ut senio aut chronica infirmitate labor- 
antes, et naturale ieiunium servare non valentes, semel in 
hebdomada vel etiam pluries, si agatur de monialibus aut piis ac 
religiosis viris, ad S. Mensam accedere possint, aliquid prius per 
modum potus quam vis sumpserint. 

Verum occasione arrepta Decreti diei 20 Decembris 1905, 
aliquid amplius postulari videtur, et super hoc sententia EE. 
PP. requiritur, an scilicet et quaenam nova disciplina hac de re 
possit opportune induci. 

Uti patet, heic sermo non est de infirmis graviter aegro- 
tantibus atque in proximo mortis periculo versantibus, qui etsi 
non ieiuni, ad Eucharistiam per modum Viatici sumendam 
admitti possunt ac debent. Rituale enim Romanum (tit. 4, 
cap. 4, n. 3, et 4) ad rem statuit : " Pro Viatico autem ministrabit 
(parochus) cum probabile est, quod (infirmus) earn amplius sumere 
non potent.... Poterit quidem Viaticum brevi morituris dare 
non ieiunis." Consuetudo autem Ecclesiae, ut habet Reuter 
(Neo-confessarius, part. 3, cap. 6, n. 3) " videtur absolute a prae- 
cepto ieiunii eximere periculose infirmos, si commode non possint 
manere ieiuni." 

Aliqua dumtaxat extat dissensio inter doctores in praefiniendo 
temporis spatio, quod intercedere deberet ad hoc ut infirmo 
periculoso, intra eamdem infirmitatem, iterum dari possit 
Viaticum. Sunt enim qui cum Navarro, putant multum tem- 
poris inter unam alteramve Communionem intercedere debere ; 
alii unum mensem ; alii decem, octo aut etiam tres dies ; alii 
denique cum Laymann (Summ., lib. 5, tract. 4, cap. 6, n. 20) toties 
quoties devotio et dispositio poenitentis hoc suadeat, ac proinde 
singulis quoque diebus. Cfr. S. Alphonsus (6, 2, 85, d. i), 
Ferraris (verb. Infirmitas, n. 21), De Lugo (De Sacr. Euch., 
disp. 15, sect. 3, n. 64) etc. Practice autem quae vera, quae pia, 
quae iusta sit doctrina, tradit Benedictus XIV (De Syn. dioec., 
lib. 7, cap. 12, n. 4) : " Ne parochi renuant sanctissimam 
Eucharistiam iterato deferre ad aegrotos, qui etiam perseverante 
eodem morbi periculo, illam saepius per modum Viatici, cum 
naturale ieiunium servare nequeunt, percipere cupiunt." 

Sed missa quaestione de infirmis graviter decumbentibus, si 
discussio fiat de infirmis chronicis aliisque diuturno morbo 
absque discrimine laborantibus, ne vetus disciplina mutetur, 
stat in primis dispositio Ritualis Romani, quae ita sonat : " Coe- 
teris infirmis qui ob devotionem in aegritudine communicant, 
danda est Eucharistia ante omnem cibum et potum." 

Accedit quod si a lege generali ieiunii cum infirmis extta 
mortis periculum dispensaretur, non pauci abusus obrepere pos- 

Praetermisso enim parochorum incommodo, quod grave fieri 


posset si praesertim plures infirmi chronici in paroecia haberen- 
tur ; considerandum insuper est, iuxta Rituale Romanum (loc. 
cit., n. 6, 7 et 8) SSmum. Sacramentum infirmis deferendum esse 
manifesto atque honorifice. Et Sacra Rituum Congregatio in 
Mantuana diei 6 Februarii 1875, n. 3337, uti abusum eliminan- 
dum decrevit consuetudinem ad infirmos Viaticum deferendi 
secreto, sine ullo exterioris cultus signo, nisi adsint gravia motiva 
sic agendi. 

Ast si chronici ad Communionem admittantur non ieiuni, et 
excitentur ad S. Synaxim frequenter suscipiendam, delatioSSmae. 
Eucharistiae, vel paullo frequentius per vias et in infirmorum 
aedes deferri oporteret ; et id vix aut ne vix quidem cum debita 
reverentia fieri posset. 

Firma autem lege hucusque vigente, et devotioni ac pietati 
infirmorum succurrendo per opportuna indulta, incommodis 
hucusque expositis aditus maneret praelectus. Unde nil inno- 
vandum videretur. 

Ex altera vero parte observari potest legem ecclesiasticam 
ieiunium naturale etiam aegrotis praescribentem, antequam 
S. Communionem ipsi sumant, datam esse turn ad praecavendos 
abusus quorumdam qui, potu et escis repleti, ad S. Mensam 
accedere non verebantur, turn ad reverentiam excolendam erga 
augustissimum Sacramentum. Atqui cum infirmis chronicis 
praefati abusus contingere non possunt ; nee reverentia erga 
Sacramentum ob ieiunii defectum in casu infirmitatis detrahitur ; 
nam causa excusans intercedit. Ergo videtur adesse ratio ad 
legis moderationem inducendam. 

Aliunde quum omnibus indiscriminatim christifidelibus con- 
sulatur quotidiana vel saltern frequens Communio, nulla adest 
ratio cur infirmis, qui ieiunium servare non possunt, hoc prohibi- 
tum sit. Idque eo vel magis quod ipsi maiori detinentur necessi- 
tate vescendi Corpore Christi. 

Observari insuper posset quod lex ieiunii naturalis sit ecclesias- 
tica : et Concilium Constantiense (Sess. 13), quamvis edicat quod 
" huiusmodi sacramentum non debet confici post coenam, neque 
a fidelibus recipi non ieiunis," addit tamen : "nisi in casu in- 
firmitatis aut alterius necessitatis." 

Lex itaque ieiunii, utpote ecclesiastica, urgenda non nimium 
videtur ; nee unquam ita, ut videatur pugnare cum iure fidelium 
recipiendi sacramenta. Si enim rigide, ut hucusque consuevit, 
accipiatur, non raro fidelem ab hoc divino subsidio impediret. 

Quoad incomrnoda vero quae superius indicata sunt, forsan 
distinctio fieri potest inter eos qui degunt in Seminariis, in 
monasteriis utriusque sexus, in nosocomiis, aliisque piis Institutis, 
a ceteris qui in privatis domnibus versantur, nee privilegio 
oratorii domestici fruuntur. 


Liquet autem incommoda superius recensita non posse con- 
tingere quoad infirmos prioris conditionis; eo vel magis quia 
Sacra RR. C. die 7 Februarii 1874, n. 3322, permisit, ut in piis 
domibus nosocomiisque Eucharistia deferatar modo minus pub- 
lico et solemni. 

Quoad ceteros vero succurri posset, dando Ordinariis potesta- 
tem, ut saltern in maioribus anni festivitatibus, eisdem per 
opportunas dispensationes occurrant. 

De cetero prudentia ac sapientia Emorum Patrum ut super, ita 
etiam in praesenti causa quae iusta, quae aequa sint statuet. 

Quare, etc. 

Resolutiones. Sacra Congr. Concilii, omnibus rite perpensis 
die 15 Septembris 1906 decernendum censuit : 

Ad I. Sacrae Communionis frequentiam commendari iuxta articulum 
primum Decreti etiam pueris, qui ad sacram Mensam iuxta normas in 
Catechismo Romano, cap. 4, n. 63, semel admissi, ab eius frequenti par- 
ticipatione prohiberi non debent, sed potius eos ad id hortari, vepvobata 
praxi contrana alicubi vigente. 

Ad II. Iuxta mentem, facto verbo cum SSmo. 

Collides. i. Dispositiones, quae necessario requiruntur ut 
quis etiam frequenter imo et quotidie ad sacram Synaxim acce- 
dere valeat, sunt status gratiae et recta intentio. 

2. lamvero hae dispositiones potissimum in pueris nuper ad 
primam Communionem admissis inveniuntur, quorum intellec- 
tum nondum mutavit malitia, et quorum anima non est a fictione 

3. Quapropter frequens ac quotidiana Eucharistiae sumptio 
praesertim pueris commendanda est, quum optandum sit ut ipsi, 
antequam passionibus praeveniantur, imbuantur Christo, atque 
ita corroborentur in innocentia et in pietate. 

4. Haec saluberrima praxis quam maxime foveatur oportet 
in Seminariis, monasteriis utriusque sexus aliisque piis Institutis, 
in quibus etiam infantes instruuntur et educantur. 

Aquilana. Cathedratici et Missae pro Populo. 

Aquiliana urbs saec. XIII. ad urbis fastigium evecta fuit, post 
Amiterni Furconiique excidium, opera finitimorum oppidorum, 
quorum quodque suum vicum cum ecclesia, platea viisque in 
nova urbe aedificavit, et parochi, qui prius in antiqua sede extra 
Urbem morabantur, in Urbe residere coeperunt. Progressu 
vero temporis, aucto clericorum numero civitatis ecclesiae, prius 
simpliciter parochiales, ad collegiatae dignitatem evectae fuerunt 
atque provisum animarum curae in antiqua sede per Vicarium 
prius amovibilem, posteavero perpetuum. 


Haec inter oppida Paganica adnumeratur ; atque hue refer- 
endum duplicem extitisse Paganicam, quarum altera ad intra, 
altera ad extra hodie quoque appellatur. 

Anno 1600 Episcopus tune temporis Vicariam Curatam manu- 
alem in ecclesia Paganicae ad extra in perpetuam erexit ei 
assignans congruam ducat. 50, a Capitulo Ecclesiae Collegiatae 
Paganicae ad intra praestandam, utpote accidit usque ad annum 
1799 quo Capitulum vectigalibus gravatum illam amplius prae- 
stare non potuit, quare, interesse habentium consensu, statuit 
Episcopus praebendam vacantem in praedicta Collegiata Ecclesia 
Vicariae Curatae Paganicae ad extra in congruam portionem 
unire atque assignare, decernens nullum alium hanc canonicalem 
praebendam possidere eiusque fructus ac redditus percipere 
posse, nisi Vicarium Curatum terrae Paganicae omnesque eius 
in animarum cura successores. 

Suppressis Collegiatis ab Italico gubernio, etiam Vicariis 
Curatis extra civitatem assignata sunt congrua paroecialis ex- 
pensaeque pro cultu. 

Odiernus Ordinarius nunc, cum comperuisset quosdam ex 
praedictis Vicariis Curatis nee Cathedraticum solvere, nee 
missam applicare pro populo, ratus omnes ad utrumque teneri 
illos admonuit ut utrique satisfacerent oneri, sed unus, D. Hen- 
ricus Juvenitti Vicarius Curatus S. Mariae de Paganica ei refra- 
gatus est asserans se ad neutrum teneri, unde huius controversiae 

Ad rectam quaestionis intelligentiam recolendum est, cathe- 
draticum seu pensionem Episcopo annuatim praestandam in 
signum subiectionis erga ecclesiam cathedralem solvere teneri 
omnes ecclesiae capellaeque Episcopo subiectae, etsi monasteriis 
exemptis sint unitae, necnon omnes beneficiatos iuxta redditum 
beneficiorum, et ab unoquoque beneficiato singulatim solvendam 

Quoad applicationem missae pro populo, non praetereundum 
est omnes, quibus animarum cura commissa est, teneri, iure 
divino, ad missam pro ovibus sibi commissis applicandam, et 
quidem parochi tenentur etsi redditus ita sint tenues ut inde nee 
congruam habeant, nam tenentur non ratione substentationis sed 
ratione officii. 

Huic obligationi obnoxii sunt nedum parochi sed omnes curam 
animarum actu exercentes, sive appellanturVicarii, sive Oeconomi. 

Ab hac S. C. alias declaratum fuit Capitulares et beneficiatos 
etsi habeant praebendas distintas a massa communi, non teneri 
solvere cathedraticum pro qualibet eorum praebenda ultra 
cathedraticum in communi. In casu Vicarius Curatus Paganicae 
ad extra est Capitularis Collegiatae S. Mariae de Paganica ad 
intra, cum possideat praebendam in dicta ecclesia Collegiata, 


ergo non tenetur solvere Cathedraticum cum hoc ab Archi- 
presbytero pro omnibus solvatur. 

Secundo ne ad missam quidem pro populo applicandam teneri 
videtur, cum huic obligation! obnoxii sint qui actu curam 
animarum exerceant, sive nomen parochi obtineant, sive Vicarii 
vel Oeconomi, sed independentes a quocumque alio sint, ita ut 
veram et propriam paroeciam habeant, nam si quis in cura 
animarum ab alio dependeat, qui iurisdictionem obtinet super 
gregem suum, ille non est parochus independens, nee tenetur 
missam pro populo applicare. In casu Vicarius Curatus terrae 
Paganicae curam animarum exercere non videtur nomine et iure 
proprio, sed ecclesiae Collegiatae S. Mariae de Paganica ad intra, 
quod constat ex pluribus decretis episcopalibus, ergo cum paro- 
chialis ecclesia non praesumatur, et cum Vicarius Curatus 
Paganicae dependeat in sua cura ab Archipresbytero Collegiatae 
S. Mariae de Paganica, concludi posse videtur ipsum ad missam 
pro populo applicandam non teneri. 

Tamen sequentia ex adverso adverti - possunt. Vicarius 
Curatus Paganicae ad Cathedraticum solvendum tenetur, nam 
tune solum solvitur in communi quando nullus suam possidet 
specialem praebendam, sed sustentatur ex massa communi, 
prouti ex pluribus decisionibus confirmatur. Hoc nunquam 
verificatur inpraesentiarum.nam, suppressis a gubernio ecclesiis 
Collegiatis, quisque directe ab eodem gubernio suam congruam 
recipit et consequenter quisque singulatim Cathedraticum solvere 
tenetur. In casu vero Vicarius Curatus nedum praebendam 
canonicalem possidet sed alios quoque redditus percipit ratione 
muneris, nempe incerta ex stola v.g., quare nisi teneatur qua 
Capitularis, adstringeretur qua Vicarius Curatus et quidem 
perpetuus, nam Vicaria perpetua est verum beneficium. 

Hac eadem ratione tenetur missam pro populo applicare, qua 
obligatione eo magis adstringitur, quo vere et proprie parochus 
independens ab Archipresbytero S. Mariae de Paganica ad intra 
sit, prouti testatur Episcopus, qui asserit ei administrationem 
paroeciae competere cum potestate ordinaria in sacramento 
poenitentiae et matrimoniis, eum possidere fontem baptismalem, 
archivium parochiale omniaque quae sunt veri parochi et inde 
omnino independentem retinendum esse ab Archipresbytero 
Ecclesiae Collegiatae de Paganica ad intra. Quod maxime pro- 
batur ex duobus decretis ab Archiepiscopo missis, circa divi- 
sionem territorialem parochiarum extra moenia, ex quibus non 
constat dependentiam paroeciae de Paganica ad extra ab altera 
de Paganica ad intra. 

Quibus rationibus, validis argumentis illustratis, sedulo matur- 
eque perpensis, Emi. Patres quaestionem dimiserunt decern- 
entes : " Ad utvumqut teneri." 



De excardinatione et sacra Ordinatione. 

Decreto diei 20 mensis lulii 1898, quod incipit A primis Emi. 
S. C. Concilii Patres, probante v. m. S. P. Leone XIII., circa 
excardinationem et incardinationem clericorum eorumque subse- 
quentem ordinationem, haec quae sequuntur statuerunt : 

" I. Excardinationem fieri non licere nisi iustis de causis, nee 
effectual undequaque sortiri, nisi incardinatione in alia dioecesi 
execution! demandata. 

" II. Incardinationem faciendam esse ab Episcoponon oretenus. 
sed in scriptis, absolute et in perpetuum, id est nullis sive 
expressis sive tacitis limitationibus obnoxiam ; ita ut clericus 
novae dioecesi prorsus mancipetur, praestito ad hoc iuramento 
ad instar illius quod Constitutio ' Speculators ' pro domicilio 
acquirendo praescribit. 

"III. Ad hanc incardinationem deveniri non posse, nisi prius ex 
legitimo documento constiterit alienum clericum a sua dioecesi 
fuisse in perpetuum dimissum, et obtenta insuper fuerint ab 
Episcopo dimittente, sub secreto, si opus sit, de eius natalibus, 
vita, moribus ac studiis opportuna testimonia. 

" IV. Hac ratione adscriptos posse quidem ad Ordines prorao- 
veri. Cum tamen nemini sint cito manus imponendae, officii 
sui noverint esse Episcopi, in singulis casibus perpendere, an, 
omnibus attentis, clericus adscriptus talis sit, qui tuto possit 
absque ulteriori experimento ordinari, an potius oporteat eum 
diutius probari. Et meminerint quod sicut 'nullus debet 
ordinari qui iudicio sui Episcopi non sit utilis aut necessarius 
suis Ecclesiis ' ut in cap. 16, sess. 23 de reform. Tridentinum 
statuit ; ita pariter nullum esse adscribendum novum clericum, 
nisi pro necessitate aut commoditate dioecesis. 

" V. Quo vero ad clericos diversae linguae et nationis, opor- 
tere ut Episcopi in iis admittendis cautius et severius procedant, 
ac numquam eos recipiant, nisi requisiverint prius a respective 
eorum Ordinario, et obtinuerint secretam ac favorabilem de 
ipsorum vita et moribus informationem, onerata super hoc 
graviter Episcoporum conscientia. 

"VI. Denique quoad laicos, aut etiam quoad clericos, 
qui excardinationis beneficio uti nequeunt vel nolunt, stan- 
dum esse dispositionibus Const. ' Speculatores ' quae, nihil 
obstante praesenti decreto, ratae ac firmae semper manere 

Sed pluribus in locis mos iam pridem invaluerat ut quaedam 
litterae quasi excardinatoriae, seu excorporationis aut exeat nuncu- 
patae, laicis quoque traderentur, eodem ferme modo ac pro 
clericis fieri consueverat : quibus litteris Episcopus originis 


laicum suae dioecesis subditum dimittebat, et ius nativum, quo 
pollebat eum in clericalem statum adscribendi, in alium Ordi- 
narium transferre eique cedere videbatur : et vicissim hie ilium 
suscipiens eum proprium subditum sibi facere, et qua talem ad 
primam tonsuram et ss. Ordines promovere libere posse 
arbitrabatur, quin aut ratione domicilii aut ratione familiaritatis 
subditus sibi esset iuxta Constitutionis " Speculatores " prae- 

Porro evulgato decreto A primis, de huius praxis legitimitate 
disputari coepit, et plura dubia hac de re ad S. Sedem delata 

Quapropter de mandato SSmi. quaestione semel et iterum in 
hac S. Congregatione examinata, tandem die 15 Septembris 
1906 Emi. Patres censuerunt, permitti posse, si Sanctitas sua id 
probaverit, ut praefatae litterae, quibus laici a propria dioecesi 
dimittuntur, ab Ordinariis concedantur, earum vi extradioecesa- 
nus fieri proprius valeat Episcopi benevoli receptoris, et hoc 
titulo ad clericalem tonsuram et ad ss. Ordines ab eo promoveri ; 
dummodo tamen : 

i. Dimissio ab Episcopo proprio ex iusta causa, in scriptis et 
pro determinata dioecesi concedatur. 

2. Acceptatio ne fiat nisi servatis regulis quae pro clericis 
incardinandis statutae sunt, et superius sub num. II., III., IV. et 
V. recensentur ; et servato quoque decreto " Vetuit " diei 22 
Decembris 1905 quoad alumnos a Seminariis dimissos. 

3. Sed iuramentum ad tramitem Constitutionis " Speculatores " 
requisitum, praestandum esse ante clericalem tonsuram, 
Verum cum obligatio permanendi in dioecesi non propria, eique 
in perpetuum serviendi, ante maiorem aetatem non sine 
diificultatibus et periculis suscipi possit, cavendum esse ab 
Episcopis ne ad clericalem tonsuram admittant qui aetate maior 
non sit. 

Facta autem de his omnibus relatione SSmo. D. N. Pio Papae 
X ab infrascripto Secretario in audientia diei 16 Septembris 
1906, Sanctitas Sua deliberationem Em. Patrum probavit et 
confirmavit, mandavitque ut evulgaretur per litteras S. C. Con- 
cilii, ut omnibus ad quos spectat lex et regula esset, contrariis 
quibuslibet minime obstantibus. 

Datum Romae, die 24 mensis Novembris 1906. 

f VINCENTIUS Card. Episc. Praenestinus, Praefectus. 
C. DE LAI, Secvetarius. 

De S. Communione infirmis non ieiunis. 

Post editum de frequenti et quotidiana SS. Eucharistiae 
sumptione decretum die 20 mensis Decembris 1905, concessasque 


a SSmo. D. N. Pio PP. X die 30 mensis Mali eiusdem anni 
indulgentias omnibus Christi fidelibus, qui certas preces devote 
recitaverint pro quotidianae Communionis propagatione ; post 
additum praeterea decretum Urbis et Orbis, die 14 mensis Feb- 
ruarii 1906 a S. C. Indulgentiarum et Reliquiarum, cuius decreti 
vi possent Christi fideles per quotidianam Communionem lucrari 
omnes indulgentias, absque onere confessionis hebdomadariae, 
vix dicere est, quanta laetitia benignae huiusmodi S. Sedis dis- 
positiones exceptae sint, praesertim ab Episcopis et moderatori- 
bus religiosorum Ordinum. Excitato inde studio fovendae 
pietatis, quaesitum est, si quo forte modo consuli posset aegrotis 
diuturno morbo laborantibus et eucharistico Pane baud semel 
confortari cupientibus, qui naturale ieiunium in sua integritate 
servare nequeant. Quare supplices ad hoc preces delatae sunt 
SSmo. D. N. Pio PP. X ; qui, re mature perpensa auditoque 
consilio S. Congregationis Concilii, benigne concessit ut infirmi, 
qui iam a mense decumberent absque certa spe ut cito con- 
valescant, de confessarii consilio SSmam. Eucharistiam sumere 
possint semel aut bis in hebdomada, si agatur de infirmis qui 
degunt in piis domibus, ubi SSmum. Sacramentum adservatur, 
aut privilegio fruuntur celebrationis Missae in Oratorio domes- 
tico ; semel vero aut bis in mense pro reliquis, etsi aliquid per 
modum potus antea sumpserint, servatis de cetero regulis a 
Rituali Romano et a S. Rituum Congregatione ad rem prae- 
scriptis. Praesentibus valituris, contrariis quibuslibet noa 

Datum Romae, die 7 mensis Decembris 1906. 

t VINCENTIUS Card. Episc. Praenestinus, Praefectus. 
C. DE LAI, Secretarius. 



" An dispositio Concilii Baltimorensis quae admisit incardina- 
tionem praesumptam abrogata fuerit ex decreto. ' A primis ' 
20 Julii 1898 quo statutum fuit ut incardinatio in scriptis fiat." 
Resp. Affirmative. 

" An haec abrogatio retrotrahenda sit ad casum quo aliquis 
clericus admissus in non propria dioecesi, ibi expleverit triennium 
vel quinquennium commorationis (quo praesumitur incardinatio) 
ante diem 20 Julii 1898 scilicet ante decretum ' A primis ' quo 
vetus disciplina mutata est." Resp. Negative. 


Circolare della S. Congregazione di Propaganda Fide sui 
Cappellani dell' Esercito e Marina Inglese. e Signore, 

Questa S. Congregazione di propaganda Fide volendo regolare 
con sicure norme la dipendenza e 1'essercizio del sacro minister 
dei Cappellani Cattolici, tanto dell'Esercito come della Marina 
Inglese, ha preso coll'approvazione dell Sommo Pontefice le 
seguenti disposizioni : 

1. L'Arcivescovo pro tempore di Westminster e il Superiore 
Ecclesiastico di tutti Cappellani Militari Cattolici Commissionati 
dell'Esercito Inglese di terra : come altresi di quelli di mare. 

2. Per cio che riguarda i primi trattera col Governo per la 
nomina dei medesimi, e ne sorvegliera in seguito la condotta con 
quelle misure che credera espedienti ; esigendo da essi che ogni 
semestre od almeno ogni anno lo informino del proprio stato e 
delle proprie occupazioni. 

3. I Cappellani Commissionati nominati dal Governo ricever- 
anno esclusivamente dal detto Arcivescovo le facolta che in 
forza della giurisdizione ordinaria o delegata possono da lui con- 
cedersi : quali facolta verranno esercitate dai detti Cappellani 
nel luogo determinato dallo stesso Arcivescovo a vantaggio sol- 
tanto dei militari, delle loro mogli e figli viventi sotto la tutela 
dei genitori. Le dette facolta perdurano anche nel tempo delle 
translazioni dei Cappellani, fino a che prendano la cura della 
nuova stazio ma subito che saranno avvisati della translazione, 
son tenuti a renderne informato 1'Arcivescovo stesso. 

4. Detti Cappellani si presenteranno all'Ordinario del luogo 
dove si trovino occupati, considerandosi soggetti a lui in cio che 
riguarda la loro condotta come ecclesiastici : ne mancheranno 
di fargli conoscere le facolta ricevute dal Delegata della S. Sede 
relativamente ai militari : quantunque per 1'esercizio di queste 
sole facolta non sia necessario il consenso deH'Ordinario del 
luogo. Qualora poi desiderassero esercitare altresi il s. minis- 
tero in favore dei fedeli non militari della localita, in tal caso e 
necessaria 1'autorizzazione dell'Ordinario. 

5. Venendo a cessare 1'orficio ciascun Cappellano dovra ritor- 
nare nella propria Diocesi. 

6. Finalmente 1'Arcivescovo di Westminster non concedera le 
facolta pel s. ministero ai Cappellani Commissionati in Irlanda 
e nelPIndia : e per cio che riguarda PAfrica Australe procurera 
colla sua prudenza e discrezione d'ottenere che i detti Cappellani 
vengano in quella Colonia surrogati dal Clero del luogo. 

7. Percio poi che spetta ai Cappellani della Marina, parimenti 
1'Arcivescovo pro tempore di Westminster s'intendera, esclusiva- 
mente da ogni altro Ordinario, col Ministero della Marina per la 


nomina del detti Cappellani, ai quali potra accordare le oppor- 
tune facolta che gode per la sua giurisdizione ordinaria o dele- 
gata, con la legge che i Cappellani ne faranno uso in qualunque 
parte del mondo, ma pero intra navim. Che se alcuna volta per 
le disposizioni del Comandante navale fosse necessario d'eserci- 
tare queste facolta in terra firma, bastera, ove sia possibile, dare 
semplice notizia di cio aH'Ordinario del luogo, non per ottenere 
autorizzazione, ma per la deferenza dovutagli ; eccetto sempre il 
caso di esercitare il sacro ministero con altri, che colpersonale 
della nave: nella quale ipotesi sarebbe necessario il ricorso 
all'Ordinario del luogo. 

Tanto aveva a comunicare a V.S. e prego il Signore che la 
conservi e la prosperi. 

Roma dalla Propaganda li 15 Maggio 1906. 

Devotissimo Servitore. 

Fr. Girolamo Ma. Card. GOTTI, Prcfctto. 
LUIGI VECCIA, Segretario. 


Canonic! honorarii aequiparandi sunt canonicis titularibus quoad 
usum insignium. 

Postulate hodierni Praepositi et Canonicorum insignis Eccle- 
siae Collegiatae S. Apostolorum Petri et Andreae in loco 
" Montecarlo " nuncupate, Dioeceseos Piscien. : " An Canonici 
honorarii aequiparandi sint Canonicis titularibus quoad usum 
insignium " ; 

Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscript! Secre- 
tarii, audito etiam voto specialis Commissionis Liturgicae, 
rescribendum censuit : 

"Affirmative, iuxta Decretum Num. 3393, Patavina, 16 Martii 
1876, et Motu Proprio Inter Multiplices, 21 Februarii 1905. 

Atque ita rescripsit, die 21 lulii 1906. 
L. %< S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


De loco quo in Processionibus incedere debent laici aliquo tantum 
signo catholico exornati. 

Hodiernus Rmus. Pro-Vicarius Generalis Aversanaedioeceseos 
Sacrorum Rituum Congregationi sequentia dubia pro opportuna 
solutione humillime proposuit, nimirum : 


I. An in Sanctorum Processionibus liceat laicis sive adultis 
sive pueris sine sacco, aliquo tamen catholico signo exornatis, et 
intorticia manu ferentibus, sodales confraternitatum sacco indutos 
et clerum praecedere, an debeant ipsi, in hisce Processionibus 
B. M. V. vel Sanctorum statuam sequi ? 

II. An quod in casu disponitur de Sanctorum Processionibus 
debeat intelligi etiam de Processionibus Poenitentialibus, quando 
nempe clerus cum populo adeunt Dei templum ad implorandam 
divinam misericordiam ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, audito voto Commissionis Liturgicae, omnibusque accurate 
perpensis rescribendum censuit : 

Ad I. Possunt procedere vel ante sodales confraternitatum 
sacco indutos vel post sacras imagines. 

Ad II. Affirmative. 

Atque ita rescripsit, die 8 Augusti 1906. 
L. )% S. t D. PANICI, Avchiep. Laodiceu., Secvetavius. 

De privilegio celebrandi Missam votivam Immaculatae 
Conceptions B.M.V. 

Ordinis Minorum Capuccinorum. 

Rev. Fr. Franciscus Tischler, Lector Ordinis Minorum 
Capuccinorum in Provincia Tirolis Septemtrionalis, Sacrorum 
Rituum Congregationi exposuit, quod rescripto Apostolico diei 
14 Martii vertentis anni eadem Sacra Congregatio privilegium, 
quo gaudet Ordo Fratuum Minorum Capuccinorum, celebrandi 
Missam vetivam de Immaculata Conceptione B. M. V. extend! 
concessit etiam ad ecclesias et oratoria Religiosarum Congrega- 
tionum, quae in horis canonicis persolvendis Kalendario Ordinis 
Minorum Capuccinorum legititime utuntur. Quaeritur an ter- 
minis " in horis canonicis persolvendis" comprehendantur omnes 
etiam Religiosae Congregationes quae quidem legitime Kalen- 
dario Minorum Capuccinorum utuntur quoad Missam, etc., loco 
autem horarum canonicarum Officium parvum B. M. Virginis 
tantum recitant ? 

Et Sacra Eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii P. Procuratore Generali Ordinis Minorum Capucci- 
norum, exquisitaque sententia Commissionis Liturgicae respon- 
dendum censuit: "Affirmative, juxta Decretum ' Ordinis 
Fratrum Minorum,' 15 Aprilis 1904 ad I." 

Atque ita rescripsit, die 25 Maii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefect. 
L. |J| S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


Ordinis Fratrum Minorum. 

Quoad horam, orationes, cantum, symbolum atque ultimum 
Evangelium Missae votivae de Immaculata Conceptione. 

Quo facilius uniformitas habeatur in celebranda Missa votiva 
Immaculatae Conceptionis ex Indulto Apostolico Ordini Fra- 
trum Minorum in Duplicibus etiam permissa, hodiernus Rever- 
endissimus Procurator Generalis eiusdem Ordinis sequentia 
dubia Sacrorum Rituum Congregation! exsolvenda humiliter 
proposuit ; nimirum : 

I. An Missa votiva cantata celebrari possit ac debeat semper 
post Primam in Choro recitatam, vel pro commoditate populi 
etiam post Nonam ; prouti Rubricae Generales sub tit. XV, n. 
3, de Missis Defunctorum, extra solemnem eorumdem Com- 
memorationem, permittunt ? 

II. An in Missa votiva, etiam Vigiliae respondente, dicenda, 
in qua commemoratur Duplex eo die integrum Officium ac 
Missam habens, debeat ratione Duplicis omitti Oratio tertia de 
Tempore, et si memoria fiat Duplicis secundae classis, Collectae 
debeant in Missa votiva cantata reticeri, et in privatis ad libitum 
Celebrantis permitti ? 

III. An in Missa votiva, in qua commemoratur Semiduplex 
eo die integrum Officium ac Missam obtinens, possint post tertiam 
et Collectas aliae pro Celebrantis lubitu adiungi Orationes intra 
septenarium numerum ; in iisque aliqua etiam pro Defunctis 
Oratio valeat recitari, prouti in diebus ritus simplicis seu ferialis 
conceditur ? 

IV. An in Missa votiva cantata vel solemni, vel Conventualis 
instar habenda, si omittenda sit Commemoratio Duplicis, vel 
Semiduplicis eo die occurrentis, quia nempe de alterutro vel una 
Missa votivam praecesserit, vel Conventualis de eodem Officio 
occurrente debeat celebrari ; ad Missam votivam eiusmodi 
Orationum numerus et qualitas ita debeant ordinari, perinde ac 
si Duplex vel Semiduplex non occurreret ? 

V. An in Missa votiva Tonus festivus seu solemnis reservari 
dumtaxat debeat pro casu in quo eadem votiva respondeat 
Officio Duplici vel Semiduplici (quamvis per accidens Simplici) 
ipsius Personae ? 

VI. An in aliis casibus adhibendus sit Tonus simplex ferialis, 
etiamsi Duplex vel Semiduplex in Votiva commemoretur, ex- 
cepto Hymmo Angelico et Ita Missa est in Missis Deiparae 
votivis ? 

VII. An in Missa votiva Symbolum adhiberi debeat, si pro 
Votiva sumatur Missa Duplicis eo die ad instar Simplicis re- 
dacti, cum idem Festum Deiparae vel Sanctorum Credo re- 
poscat ? 


VIII. An in Missa votiva, quae respondet diei infra Octa- 
vam, quae solam eo die Commemorationem habeat ; vel etiam, 
si occurrat Feria maior Missam propriam obtinens, quamvis 
Officium fuerit de die infra Octavum peractum ; ultimum Evan- 
gelium possit esse de Feria occurrenti, et Missa post Tertiam 
celebrari ? 

IX. An in Missa votiva cantata, vel solemni, vel instar Con- 
ventualis habenda in diebus ritus simplicis et ferialis plures 
usque ad septem pro Celebrantis lubitu addi possint Orationes, 
prouti in iisdem diebus licet in Missa votiva privata ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, audita sententia Commissionis Liturgicae adhaerentis voto 
Reverendissimi Consultoris Petri Piacenza, respondendum cen- 
suit : " Communicetur Votum praelaudati Reverendissimi Con- 
sultoris in exemplari authentico " : 

Ad I. Affirmative, sed servari quoque potest consuetudo cantandi 
kuiusmodi Missam ante Priman, aut post Sextain, iuxta Decreta 3059 
ad XII., et 3914 ad IV.; excepta tamen Missa votiva pro re gravi, 
vel cum populi concursu, quae post Nonam omnino cantari debet iuxt 

Ad II. Affirmative in omnibus, ad mentem Decretorum 2542 ad 
II., et 2597 ad II., ac praesertim 3574 ad V. (quaest, 1-4). 

Ad III. Negative, ad mentem Decretorum 1322 ad VIII., et 3832 
ad VIII. 

Ad IV. Affirmative, iuxta Decretum 3553 ad II. 

Ad V. Affirmative. 

Ad VI. Affirmative, iuxta Decretum 3574 ad V. (quaest. 5). 

Ad VII. Affirmative, ad mentem Decreti 15 Maii 1903 ad III. in 
una Ordinis Minorum Capuccinorum Provinciae Belgicae. 

Ad VIII. Serventur Deer eta pro Missis votivis edita ac praesertim 
3922 tarn quoad ultimum Evangelium, quam quoad horam celebrationis 
Missae solemnis. 

Ad XI. Negative, iuxta rubricas Missalis, tit. V. n. 4 pro Missis 
Defunctorum. In Missis aut em Conventualibus et Cantatis, quando 
did possint ad libitum aliquae Orationes, non pro libitu Celebrautis, sed 
Praefecti Capituli aut Superioris Communitatis sunt eligendae. 

Atque ita rescripsit, die 12 Maii 1905. 

A. Card. TRIPEPI, Pvo-Praef. 
L. |J| S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen. Secret. 

Ordinis Cisterciensis. 
In Kalendario Cisterciensium quaedam ritus elevationes ac 

variationes inducuntur. 

Ad maiorem uniformitatem habendam cum Kalendario Ec- 
clesiae Universalis, Rmus. D. Amedeus de Bie, Abbas Generalis 


Ordinis Cisterciensis, nomine quoque Capituli Generalis nuper 
coacti, a SSmo. Domino Nostro Pio Papa X insequentes ritus 
elevationes ac variationes in Kalendarium ipsiusmet Ordinis 
inducendas, humillimis precibus expetivit nimirum : 

i. ut festum Sacratissimi Cordis lesu ad ritum duplicem 
primae classis absque Octava elevetur, extendendo integrum 
Decretum diei 28 lunii 1889 ad Breviarium Cisterciense. 

2. ut festum Annuntiationis B. M. V. evehatur ad duplex 
primae classis sine Octava, recolendum una eademque die cum 
Ecclesia Universali, iuxta Decretum diei 23 Aprilis 1895. 

3. ut festum Exaltationis S. Crucis ad ritum duplicis maioris 
elevetur, sicut obtinet in Ecclesia universal!. 

4. ut extendatur ad Breviarium Cisterciense Decretum diei 
13 Augusti 1892, quo festum S. Joseph Conf. Sponsi B. M. V. 
quoties impeditum occurrat Dominica Passionis aut quindena 
paschali, adsignetur diei fixae, tamquam propriae sedi. 

Demum 5. ut normae quoad Orationes in Missis Defunctorum 
praescriptae per Decretum generate diei 30 lunii 1896 exten- 
dantur ad Breviarium Cisterciense, firmis manentibus Rubricis 
de solemni Ordinis Tricenario. 

Sanctitas porro Sua, referente infrascripto Cardinale Sacrorum 
Rituum Congregation! Pro-Praefecto, benigne precibus annuere 
dignata est : servatis ceterum peculiaribus Ordinis Rubricis. 
Contrariis non obstantibus quibuscumque. 

Die 8 Novembris 1905. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Praefectus. 
L. 1^1 S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

The English Martyrs. 

At the beginning of the current year, their Lordships the 
Archbishop and Bishops, together with the heads of the Religious 
Orders of England, petitioned the Holy See for leave to erect 
altars in honour of nine representative Martyrs among those 
already beatified. To this petition the following answer was 
returned : 


Sanctissimus Dominus noster Pius Papa X, clementer deferens 
supplicibus votis Sacrorum Antistitum Provinciae Ecclesiasticae 
Westmonasterien., ab infrascripto Cardinal! Sacrae Rituum 
Congregatione Pro-Praefecto relatis, benigne indulgere dig- 
natus est, ut erigi valeant et consecrari altaria fixa minora in 
honorem novem Beatorum Martyrum Angliae, h.e. unum Altare 
in novem cuiusque dioeceseos memoratae Provinciae Eccles 
in honorem singulorum Beatorum, nimirum 


Beati Joannis Fisher Cardinalis Episcopi Roffensis, 
Beati Thomae More, 

Beati Richardi Houghton ex ordine Carthusianorum, 
Beati Richardi Reynolds ex ordine S. Brigittae, 
Beati Joannis Forest ex ordine Minorum, 
Beati Richardi Whiting ex ordine S. Benedicti, 
Beati Cuthberti Mayne Protomartyris Seminariorum, 
Beati Edmundi Campion e Societate Jesu, et 
Beati Gulielmi Hart e Clero Saeculari. 
Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 14 Februarii, 


A. Card. TRIPEPI, Pvo-Praef. 
L. ft S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 

This concession seeming to their Lordships somewhat re- 
stricted, a second petition was presented requesting an extension 
of the privilege ; in reply to which the Sacred Congregation was 
so good as to give an authentic declaration of the conditions 
under which representations of the Beati might be multiplied 
without further privilege : 

Nihil obstat quod ubi fiat Officium cum Missa seu Festum 
Beatoruni de quibus infra, ibi exponatur Imago eorundem 
Beatorum, in aliquo altari, etsi portatili, vel consecrato in hono- 
rem aliorum Sanctorum ; quum altaria fixa in honorem Beatorum 
erigenda concedi non soleat, nisi cum limitationibus, prout in 
casu iam indultum est. 



Circa Lectiones I Nocturni, et circa Missam exequialem in 
Feria IV Cinerum. 

Rmus. dnus. Franciscus Xaverius Schoepfer, Episcopus Tar- 
biensis,a Sacrorum Rituum Congregatione sequentium dubiorum 
solutionem reverenter expostulavit ; nimirum : 

I. Decreto n. 3923 diei 30 lunii 1896 Plurium dioecesium, prae- 
cipiente Lectionem de Scriptura occurrente in duplicibus infra 
II. classem, excipiuntur tamen Lectiones, quae "iam appro- 
batae fuerunt, vel in Breviario habentur pro duplicibus seu 
maioribus, seu etiam minoribus." Quaeritur : Utrum ea 
exceptione comprehendantur non tantum eae peculiares Lec- 
tiones, quae certis quibusdam Sanctis assignantur et integre 
inseruntur in Breviario sicut et in Proprio dioecesano, sed etiam 
eae omnes, quae assignantur de Communi, et in praedictis 
Breviario et Proprio tantummodo indicantur, Rubrica ad eas 
remittente ; sicut v. g. in festo S. Dominici die 4 Augusti 
indicantur pro I. Nocturno Lectiones Beatus vir etc. de Com- 


muni Conf. non Pontif. 2. loco ; sicut etiam v. g. in festo S. 
Fausti (in Proprio Provinciae Auxitanae ad 28 Septembris) 
remittitur, pro clero Tarbiensi, ad Lectiones Fidelis sermo ? 

II. Utrum feria IV. Cinerum in ecclesiis parochialibus ubi 
unicus est sacerdos, celebrari possit Missa exequialis ? 

Et Sacra eadem Congregatio, referente subscripto Secretario, 
audito etiam voto Commissionis Liturgicae, reque mature per- 
pensa, respondendum censuit : 

Ad I. et II. Affirmative. 

Atque ita rescripsit, die 5 lulii 1906. 

D. Card. FERRATA, Praefectus. 
L. f% S. f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


An Episcopo petenda sit licentia celebrandi Missam in oratoriis 

secundariis Religiosorum. 

Rmus. dnus. Leopoldus Schuster, Episcopus Secoviensis, 
Sacrorum Rituum Congregationi reverenter exposuit et enixe 
petiit, ut sequentia dubia solvantur ; nimirum : 

In dioecesi Secoviensi, vasta sunt quinque monasteria, 
nimirum tria Ordinis S. Benedict!, unum Ordinis Cisterciensis 
et unum Canonicorum Regularium Lateranensium ; insuper 
permulta coenobia aliorum Ordinum Mendicantium S. Francisci 
et S. Dominici, S. loannis de Deo etc. Interdum in illis mona- 
steriis casus accidit, ut novum oratorium e. g. pro recitando 
Officio tempore hiemali in aedibus monasterii erigatur simul 
cum altari sive fixo, sive portatili, ut ibi etiam Missa celebrari 
possit ab infirmis et senibus debilibus. Praeterea talia oratoria 
cum altari interdum etiam in domibus extraneis, quae a mona- 
sterio sive longe, sive parum distant et peculium monasterii sunt, 
eriguntur, in quibus domibus unus vel plures Patres per aliquod 
tempus sive oeconomiae sive sanitatis colendae causa versantur. 
Hinc quaeritur : 

I. Estne licentia, Missam ibi celebrandi, ab Episcopo Ordi- 
nario petenda, an sufficit necessitas vel utilitas communitatis 
religiosae ? Et si affirmative ad secundam, 

II. Valet hoc etiam de oratoriis, quae extra monasterium 
ipsum sita sunt, sed ad eius peculium pertinent ? 

Porro Sacra Rituum Congregatio, exquisita Commissionis 
Liturgicae sententia, reque mature examine perpensa, ita respon- 
dere rata est : 

Ad. I. Si agatur de Regularibus proprie dictis, negative ad 
primam partem ; affirmative ad secundam, de licentia superioris 
generalis aut provincialis iuxta decretum n. 4007 Super oratoriis 


semipublicis 23 lanuarii 1899 ; si vero sermo sit de aliis com- 
munitatibus, servetur decretum n. 3484 Nivernen. 8 Martii 1879 
ad II. 

Ad. II. Negative, nisi adsit indultum. 

Atque ita rescripsit. Die 10 Novembris 1906. 
S. Card. CRETONI, Pvaefectus. 
L. 1^1 S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secvetarius. 

Ordinis Fratrum Minorum. 
Provinciae Germaniae Inferioris. 

De Missis defunctorum in oratoriis, de orationibus in Missa 
votiva, de symboloin Missa conventual! et in festis secundariis 
Sanctorum, deque festo Titularis. 

R. P. Vitalis Keenen, Minister Provincialis Provinciae Ger- 
maniae Inferioris, Ordinis Fratrum Minorum, sequentia dubia 
enodanda Sacrorum Rituum Congregation! humiliter exponit ; 
nimirum : 

I. Ad controversias tollendas circa interpretationem de- 
cretorum n. 3903 Aucto 8 lunii 1896, n. 3944 Romano, 12 
lanuarii 1897, Vicen. 3 Aprilis 1900, et Labacen. 23 Aprilis 1902, 
quaeritur : 

i. An in oratoriis privatis et semipublicis dici possint Missae 
de Requie omnibus et singulis diebus, exceptis festis de prae- 
cepto et duplicibus primae classis et diebus ipsa duplicia primae 
classis excludentibus, ab obitu usque ad sepulturam, quamdiu 
nempe corpus praesens est in domo ? 

2. Et quatenus affirmative : An idem privilegium valeat 
etiam pro oratoriis publicis et ecclesiis Seminariorum, colle- 
giorum et religiosarum communitatum, ita ut liceat omnibus et 
singulis diebus ab obitu usque ad sepulturam, exceptis diebus 
ut supra indicatis, inibi Missas de Requiem celebrare, quamdiu 
corpus praesens est in domo, ecclesiis vel oratoriis publicis 
praedictis adnexa ? 

II. Quum Missa votiva de Immaculata Conceptione Beatae 
Mariae Virginis, singulis diebus infra Octaram eiusdem Mysterii 
atque singulis sabbatis per annum concessa, iuxta Sacrae Rituum 
Congregationis decreta dici nequeat, si eodem die agatur com- 
memoratio Officii trium vel novem Lectionum ad ritum sim- 
plicem redacti ; sed celebrari debeat, pro votiva, Missa Officii 
de Beata Maria Virgine ad instar simplicis redacti, iisdem 
iuribus ac privilegiis iam pro votiva concessis, quaeritur : 

i. An in Missa votiva respondente Officiis ad instar simplicis 
redactis, quae ritum duplicem alias obtinereat, excludatur 


secunda et tertia oratio de Tempore, et solum admittantur com- 
memorationes occurrentes et collectae, si iuxta Rubricas et 
decreta admittendae sint ? 

2. An diebus infra Octavas Beatae Mariae Virginia Officio 
duplici vel semiduplici impeditis, si Missa Octavae pro votiva 
Immaculatae Conceptionis solemniter vel in cantu vel con- 
ventualis instar celebretur, ad Missam duplicis vel semiduplicis 
Sanctorum conventualem, quum omnis commemoratio Octavae 
per se excludatur ne bis solemniter fiat de eodem Officio occur- 
rente, extra Dominicam debeat omitti Symbolum, quod solum 
ratione Octavae ad conventualem Officii iuxta Rubricas et 
decreta suspensae alioquin requiritur ? 

III. An omnia eiusdem religiosae Familiae oratoria semipub- 
lica, solemniter saltern benedicta enumerate in decreto n. 4007 
diei 23 lanuarii 1899, ius habeant ut illorum Titularis festum 
celebretur sub ritu duplici primae classis cum Octava, ita ut de 
eo agatur inter Suffragia Sanctorum, et ut nominetur in. oratione 
A cunctis ? 

IV. Quum non una sit sententia circa Symbolum addendum 
in festis secundariis Sanctorum vel infra eorumdem Octavas, 
quae Credo in festo principal! vel ipsa solemnitatis die exigunt, 
quaeritur : 

i. An in festis Patronorum dioecesis et Fundatorum Ordinis 
seu Congregationis regularis, si ritu saltern duplici gaudeant, 
dicendum sit ad Missam Symbolum, prouti dicitur in eodem 
festo principali ; ita ut apud Fratres Minores trium Ordinum 
dici debeat Credo in festis secundariis Sancti Patris Nostri Fran- 
cisci et apud Moniales II. Ordinis in festis Sanctae Clarae 
Assisiensis earumdem Fundatricis ? 

2. An in festis secundariis Patroni principalis vel Titularis 
ecclesiae dici debeat in Missa Symbolum, si sub ritu saltern 
duplici celebrentur, sicuti dicitur iu eodem festo principali; 
ac dici consequenter debeat in festo Decollationis Sancti 
loannis Baptistae, si idem Praecursor Domini sub quavis 
Mysterii nuncupatione sit Patronus praecipuus vel Titularis 
principalis ecclesiae ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, audito Commissionis Litur- 
gicae suffragio, omnibusque accurate perpensis respondendum 
censuit : 

Ad. I. Quoad i um Affirmative in oratoriis privatis dummodo 
cadaver sit adhuc physice praesens in domo ; negative in oratoriis 
semipublicis quae locum tenent ecclesiae. 

Quoad < 2 am Negative sed semel tantum in una ex tribus diebus 
ab obitu usque ad sepulturam decurrentibus. 

Ad II. Quoad i um Affirmative, quia est Missa festivi Officii 
duplicis, licet, per accidens, simplicis. 


Quoad 2 um Affirmative iuxta decretum Ordinis Fratrum Minonim 
19 lunii 1903 ad 2, quia de Octava in casu nulla ratio habenda 
est iuxta decretum Einsielden. Reliqua dubia 5 Mail 1736 
ad 26. 

Ad III. Negative, sed tantum in oratorio principali, deficiente 

Ad IV. Quoad i um Affirmative iuxta decretum n. 2484 Ordinis 
Minorum S. Francisci Capuccinonim 27 Augusti 1768, et. n. 3249 
Ratisbonen. 22 Aprilis 1871 ad I. 

Quoad 2 um Affirmative. 

Atque ita rescripsit. Die 10 Novembris 1906. 
S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. ^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretariat. 


Seu Congr. SS. Redemptoris Provinciae Bavaricae. 
De mensa et de titulo altaris fix!. 

R. P. Mathias Prechtl, Rector Provinciae Bavaricae Congre- 
gationis SSmi. Redemptcris, de consensu sui Rmi. Procuratoris 
generalis, Sacrorum Rituum Congregation! sequentia dubia pro 
opportuna solutione humillime subiecit ; nimirum : 

I. In ecclesia S. Sepulchri, Congregationis SSmi. Redemptoris 
in civitate Deggendorf, intra fines Ratisbonensis dioecesis, extant 
tria altaria scil. S. loannis Nepomuceni M., Septem Dolorum 
B. M. V., et Quindecim ss. Auxiliatorum, quorum mensa non 
constat ex uno et integro lapide, sed ex duobus lapidibus 
inaequalibus, qui tamen coemento in unum coniuncti sunt. 
Quaeritur : Utrum haec tria altaria sint valide consecrata, an 
potius consideranda sint tanquam exsecrata ? 

II. In ecclesia parocbiali eiusdem civitatis mensa altaris 
maioris fixi constat ex tribus lapidibus, et quidem media maior 
pars ex marmore, duae aliae laterales partes ex petra arenaria ; 
sed hi tres lapides coemento in unum sunt coniuncti. Itaque 
quaeritur : Estne hoc altare fixum valide consecratum ; et si 
negative, media maior pars ex marmore poteritne adhiberi tan- 
quam altare portatile ? 

III. Num absque indulto Apostolico et auctoritate tantum 
ordinaria, titulus altaris fixi commutari possit cum altero titulo, 
v. gr. titulus S. Sebastiani M. cum titulo B. M. V. de Perpetuo 
Succursu, et si negative, num saltern super altare collocari possit 
imago B. M. V. de Perpetuo Succursu loco imaginis S. Sebas- 
tiani tituli altaris ? 

IV. Sufficitne ut imago tituli altaris fixi in tabula vitrea picta 
retro post altare, in fenestra, applicetur ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, exquisita sententia Commis- 


sionis Liturgicae, omnibusque sedulo perpensis rescribendum 
censuit : 

Ad. I. luxta Pontificate Romanum et decreta S. R. C. n. 2862 
Fanen. 17 lunii 1843 ad i, n. 3725 Meliten. 26 Aprilis 1890, et n. 
3750 Salamantina 14 Novembris 1891, mensa altaris fixi ex unico 
et integro lapide constare debet. Hinc ad prim am pattern 
negative, ad secundam affirmative ; et si commode altarium con- 
secratio cum mensa ex unico et integro lapide fieri nequeat, 
parvus lapis rite consecratus in medio mensae collocetur ad instar 
altaris portatilis. 

Ad. II. Negative ad utrumque. 

Ad. III. Negative ad utrumque iuxta decretum n. 2752 Congre- 
gationis Missionis 27 Augusti 1836 ad 5 et 7. 

Ad. IV. Negative. 

Atque ita rescripsit. Die 10 Novembris 1906. 
S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. >Jt S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Eremitarum Camaldulensium. 
Congregationis mentis coronae. 

De genuf lectionibus et osculis in Missa, ac de Communione 
infirmis ministranda. 

Expetenti Kalendaristae Eremitarum Camaldulensium Con- 
gregationis Montis Coronae, de consensu sui Rmi. Superioris 
generalis, authenticas declarationes super nonnullis dubiis litur- 
gicis, Sacra Rituum Congregatio, exquisita sententia Commis- 
sionis Liturgicae, ita respondere rata est : 

I. Minister inserviens Missae in altari, ubi SSmum. Eucharis- 
tiae sacramentum non asservatur, unico genu flectere debet 
accedens ad altare, et quoties ante medium altaris transibit aut 
ab eo recedet. 

II. Minister tarn in porrigendo quam in recipiendo osculetur 
utramque ampullam vini et aquae, quin tamen osculetur manum 

III. Oscula in Missa pro defunctis et Feriae vi. in Parasceve 
omittenda sunt ; similiter Diaconus in dictis casibus non oscu- 
letur calicem et patenam, iuxta Rubricam Missalis part II. , tit. 
13, n. 2, et Caeremoniale Episcoporum lib. I., cap. 18, 76, et 
lib. II., cap. II., 5. 

IV. i. Sacerdos infirmo Communionem distribuens serrpcr 
dicere debet Misereatur tui, etc., sive infirmus accipia* Viaticum, 
sive communicet ex devotione aut ad implendum praeceptum 

2. Infra Missam vero, si sacerdos in altari proximo penes 
infirmum celebrat, dicendum est Misereatur vestri, etc. 


3. Minister infra Missam in casu Confiteor et Celebrans 
Misereatur dicere debent ad altare more solito, non vero prope 

Atque ita rescripsit. Die 16 Novembris 1906. 

S. Card. CRETONI, Pratfectus. 

L. 1^1 S. \ D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Circa nonnullas coeretnonias in sacris functionibus, orationes in 
Missa et Benedictione, conformitatem Kalendarii, etc. 

Insequentium dubiorum declarationes a Sacra Rituum Con- 
gregatione expostulatae sunt ; nimirum : 

I. An clerici prima tantum tonsura initiati, ad mentem decreti 
14 Martii 1906, tangere possint vasa sacra et lintea sacra ac 
calicem praeparare in sacristia absque speciali indulto ? 

II. An omnes qui vestem talarem induunt, sint vel non ton- 
surati, debeant iuxta Rubricas Missalis (Ritus servandus in celebra- 
tione Missae, tit. II., I.) superpelliceum induere dum Missae 
inserviunt ? 

III. An Diaconus ratione ministerii sui possit, etiam praesen- 
tibus sacerdotibus et extra casum necessitatis, Sanctissimum 
Sacramentum de uno altari ad alterum deferre ? 

IV. Iuxta Caeremoniale Episcoporum (Lib. II., cap. 3, n. 5) 
Celebrans Vesperarum, in initio huius Officii, quando ad suum 
locum pervenit, sedet paululum, exceptis pluvialistis ; an 
omnes de choro sedere debeant in eodem momento, est in 
sensu affirmative consuetude contraria pro clero de choro potestne 
servari ? 

V. Utrum in Missa solemni coram SSmo Sacremento exposito 
Celebrans, postquam dixit in initio Oramus te et ad Offertorium 
Veni Sanctificator, debeat cum ministris rursus genuflectere ante- 
quam aliquantulum se retrahat versus cornu Evangelii in thuris 
impositione ? 

VI. In eadem Missa, Subdiaconus, accepta patena post 
oblationem calicis genuflectit in suppedaneo ad dexteram dia- 
coni, debetne iterum genuflectere, cum venerit ante infimum 
gradum i 

VII. Sacra Rituum Congregatio decrevit quod Missa Ordina- 
tionis in Sabbatis Quatuor Temporum sit de Feria ; quaeritur 
utrum in hac Missa facienda sit commemoratio simplicis aut 
sirnplificati occurrentis ? 

VIII. In quodam Seminario studiorum causa sunt duae 
categoriae sacerdotum sub aliquo respectu distinctae sive quoad 
exercitia spiritualia, sive quoad alia exercitia. Alii eorum certae 


vivendi disciplinae minus strictae subiecti sunt et extra Semi- 
narium in ecclesiis diversis Missam celebrant, alii vero in Semi- 
nario Missam celebrant. luxta indultum alumni omnes huius 
Seminarii se conformare tententur Kalendario Congregationis 
religiosae ad quam pertinent Moderatores et Directores praedicti 
Seminarii. Quaeritur an utraque categoria sacerdotum huius 
Seminarii se conformare teneantur Kalendario eiusdem Familiae 
religiosae ? 

IX. Utrum a sacerdote Missam celebrante in ecclesia dedicata 
alicui mysterio Divinarum Personarum vel in oratorio quod Titu- 
lare non habet, in oratione A cunctis nominari debeat Patronus 
loci, si in loco ubi celebrat consuetudo adsit faciendi in Suffragiis 
commemorationem de loci Patrono ? 

X. Quando transfertur festum v. g. Annuntiatio B. M. V. in 
quo exequiae cum Missa exequiali prohibentur, haec prohibitio 
subsistitne die impedita vel die in qua Officium transfertur ? 

XI. An in functione Benedictionis SSmi Sacramenti, praeter 
orationem de eodem, alia cantari possit ? 

Sacra porro Rituum Congregatio, exquisita sententia Com- 
missionis Liturgicae, omnibus sedulo perpensis, rescribendum 
censuit : 

Ad I. Affirmative. 

Ad II. Affirmative, nisi pro laicis alicuius Familiae religiosae 
obstent specialia statuta approbata. 

Ad III. Affirmative. 

Ad IV. Consuetudinem servari posse. 

Ad V. Negative. 

Ad VI. Negative, iuxta Rubricas Missalis (Ritus servandus in 
celebratione Missae, tit. X., n. 8), et iuxta decretum n. 4027 Plurium 
dioecesium g lunii 1899 ad II. 

Ad VII. Affirmative in Sabbato Pentecostes; Negative in 
aliis, nisi Officium fuerit de Feria, quo in casu commemoratio 
non est omittenda. 

Ad VIII. Affirmative, nisi agatur de presbyteris beneficiatis, 
qui, ut alias resolutum est, tenentur sequi Kalendarium ecclesiae 
sui beneficii. 

Ad IX. Affirmative, si vigeat consuetudo faciendi de Patrono 

Ad X. In die sola impedita, nisi Annuntiatio transferatur cum 

Ad XI. Affirmative, priusquam cantetur Tantum ergo, quando 
aliae dicendae sint preces. Negative in casu opposite, nee non 
in festo et infra Octavam SSmi. Corporis Christi. 

Atque ita rescripsit. Die 23 Novembris 1906. 
S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. f% S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 



Indulg. 300 d. conceditur recitantibus precem in hcnorem S. Ritae 

a Cascia. 


O gloriosa S. Rita, voi che foste prodigiosamente partecipe 
della dolorosa Passione di N. S. Gesu Cristo, ottenetemi di 
soffrire con rassegnazione le pene di questa vita, e proteggetemi 
in tutte le mie necessita. 

Ex Audientia SS.mi, die 30 lulii 1906. 

SS.mus omnibus Christifidelibus qui praefatam precem devote 
recitaverint, tercentum dierum indulgentiam, semel in die luc- 
randam, animabus etiam in Purgatorio detentis, profuturam, 
benigne concessit. 

Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

In quorum fidem. 

CASIMIRUS, Card. Gennari. 

Praesentis Rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
S. C. Indulg. Sacrisque Reliq. praepositae. 
In quorum fidem, etc. 
Datum Romae, ex Secria. eiusdem S. C., die n Aug. 1906. 

L. >^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Indulg. conceduntur recitantibus certam precem ad 55. Cor. lesu. 


O Cuore Santissimo di Gesu, spandete a larga copia le vostre 
benedizioni sopra la S. Chiesa, sopra il Sommo Pontefice e sopra 
tutto il clero ; date ai giusti la perseveranza, convertite i pecca- 
tori, illuminate gl'infedeli, benedite i nostri parenti, amici e 
benefattori, assistete i moribondi, liberate le anime del Purga- 
torio e stendete su tutti i cuori il dolce impero del vostro amore. 
Cosi sia. 

Ex Audientia SS.mi, diei 15 lunii 1906. 

SS.mus D. N. Pius PP. X, omnibus Christifidelibus corde 
saltern contrito ac devote suprarelatam precem recitantibus, 
trecentorum dierum indulgentiam, semel in die lucrandam, 
benigne concessit, iis vero, qui per integrum mensem quotidie 
eamdem recitaverint, quo die confessi ad S. Synaxim accesserint 
atque ad mentem Summi Pontificis oraverint, plenariam elar- 


gitus est. Quas indulgentias S. S. ad animas quoque in Purga- 
torio detentas applicabiles declaravit. Praesenti in perpetuum 
valituro, absque ulla Brevis expeditione. Contrariis quibus- 
cumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria S. C. Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, die 16 lunii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
L. |J| S. t D. PANIC:, Archiep. Laodicen., Secretaries. 


Beatissime Pater, 

Archiepiscopus Sidensis, Parisiensis Coadjutor, Baiocensis 
Apostolicus Administrator, ad pedes S. V. humiliter provolutus, 
honori sibi ducit Eidem exponere, in sua privata Audientia, die 
22 Novembris p. p. Sanctitatem Vestram fuisse dignatam, 
oratoris precibus annuendo, concedere Monialibus Monasterii a 
Visitatione, Cadomi, Indulgentiam trecentorum dierum, recitan- 
tibus hanc invocationem : " Sacrum Cor Jesu, adveniat regnum 
tuum ! " 

Cupiens subscriptus Archiepiscopus, magis magisque hujus 
regni benedicti adventum promoveri, audet humiliter apud S. V. 
instare ut praedicta indulgentia ad omnes fideles extendatur, qui 
eamdem invocationem recitaverint. 

S. V. films devotissimus et obedientissimus. 


LEO ADULPHUS, Archiep. Siden. Coad. 

Ex AUDIENTIA SSMi. DIE 29 JuNii 1906. 

SSmus. Dominus noster Pius, divina Providentia Papa X, 
precibus annuens Revmi. Archiepiscopi oratoris, petitam Indul- 
gentiae extensionem ad omnes christifideles supra relatam 
precationem pie recitantes benigne concedere dignatus est. 

Datum Romae e Secretaria Status, die, mense et anno prae- 


Praesentis rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
Sacrae Congregat. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorum fidem, etc. 

Datum Romae, e Secretaria ejusdem S. C., die 6 Julii 1906. 

L. |J| S. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


Indulg. 300 d. conceditur christifidelibus recitantibus quasdam 
preces. dum Venerabile Eucharistiae Sacramentum in proces- 
ione comitantur. 

Si reciti un Pater Ave e Gloria ; poi si dica per dieci volte: 
Lodiamo ogni momenta il SS. Sacramento, e si risponda : Ora e sempre 
sia lodato nostro Dio sacramentato ; quindi si ripeta il Pater Ave e 
Gloria, e cosi si seguiti finche duri la processione. 

Ex Audientia SS.mi, die 30 lulii 1906. 

SS.mus omnibus Christifidelibus Venerabile Eucharistiae 
Sacramentum in processione comitantibus, qui praefatum exer- 
citium devote peregerint, indulgentiam tercentum dierum, 
animabus etiam in Purgatorio detentis profuturam, benigne 
concessit. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. 
In quorum, etc. 

CASIMIRUS, Card. Gennari. 

Praesentis Rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorum fidem, etc. 
Datum Romae e Secria. eiusd. S. C. die n Aug. 1906. 

D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Conceditur Absolutio et Indulgentia in festis Viae Dolorosae 
D. N. I. C., et Septem Qaudiorum B. M. V. 

Beatissime Pater, 

Frater Bonaventura Marrani Procurator Generalis Ordinis 
Fratrum Minorum, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, 
humillime petit, ut eadem Sanctitas Vestra pro Festi : (a) 
Mysteriorum Viae Dolorosae (Feria VI ante Dominicam Sep- 
tuagesimae), et (b) Septem Gaudiorum Beatae Mariae Virginis 
(Dominica I post Octavam Assumptionis eiusdem Beatae 
Mariae Virginis), sequentes spirituales gratias benigne concedere 
dignetur, nempe : 

I. Absolutionem generalem Fratribus ac Sororibus trium 
Ordinum Regularium impertiendam, prouti in aliis Festis Christi 
Domini eiusque Beatissimae Matris iam concessum est. 

II. Plenariam Indulgentiam ab omnibus ex utroque sexu 
Christifidelibus lucrandam, qui in praefatis duobus Festis con- 
fessi ac Sacra Synaxi refecti, aliquam ecclesiam vel aliquod 
publicum sacellum ipsorum Fratrum ac Sororum devote vi- 
sitaverint, ibique ad mentem Sanctitatis Vestrae pie oraverint. 

Et Deus etc. 

Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X in Audientia 
habita die 13 lunii 1906 ab infrascripto Cardinal! Praefecto 


Sacrae Congregationis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis prae- 
positae, benigne annuit pro gratia in omnibus iuxta preces. 
Praesenti in perpetuum valituro absque ulla Brevis expeditione. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem Sacrae Congregationis, 
die 13 lunii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
L. (^l S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Indulgentiae pro pio exercitio mensis SS. Cordi lesu dicati. 

Beatissimo Padre, 

Essendo la devozione al Cuore SS. di Gesvi la piu feconda di 
frutti spirituali, di grazie e di meravigliose conversioni, per cui 
uomini ostinati nella colpa si sono ravveduti, ed essendo il pio 
esercizio del mese consacrato a quel Cuore Divino il mezzo piu 
adatto ad estendere e perfezionare la detta devozione, il sotto- 
scritto, umilmente prostrato ai piedi della S. V., supplica che alle 
indulgenze gia largite dalla s. m. di Leone XIII si degni aggium- 
gere la concessione perpetua : 

i. dell'indulgenza plenaria toties quoties, applicabile alle anime 
dei defunti, il giorno 30 giugno, in quelle, chiese dove il mese del 
Sacro Cuore sia statosolennemente compiuto ; 

2. del favore dell'altare Gregoriano ad instar nella loro 
messa del 30 giugno ai predicatori del mese del Sacro Cuore, ed 
ai Rettori delle chiese, ove il pio esercizio venne solennemente 
compiuto ; 

3. per le persone, che promuovono il pio esercizio, del- 
1'indulgenza di 500 giorni, da lucrarsi con qualsiasi loro opera 
buona, intesa a propagarlo o a farlo compier meglio ; dell'indul- 
genza plenaria nelle loro Communioni del giugno ; tutto applic- 
abile alle anime sante del Purgatorio. 

Ex audientia SSmi., die 8 Augusti 1906. 

SSmus. Dominus Noster Pius PP. X, qui in votis vel maxime 
habet, ut pium exercitium mensis Cordi lesu Sacratissimo dicati 
magis in dies propagetur, et in Christifidelibus saluberrimas 
sane radices fortius et fructuosius agere conspiciatur, infra- 
scriptis precibus libenter annuens pro gratia, indulgentias 
expetitas perpetuo valituras benigne elargiri dignatus est, 
atque optatam benedictionem Apostolicam peramanter im- 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 

Pro R. P. D. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretario. 
L. % S. losephus M. Can. COSELLI, Substitutus. 


Conf rater nitates SS, Rosarii in urbe Quebecensi conservantur, 
non obstante domus fundatione FF. Praedicatorum. 

Beatissime Pater, 

Vicarius Provincialis Fratrum Ordinis Praedicatorum in 
regione Canadensi degentium, ad pedes S. V. provolutus, 
exponit quod sequitur: 

Assentiente Rmo. Archiepiscopo Quebecensi, Fratres Prae- 
dicatores in ipsa urbe Quebecensi recenter advenerunt, ec- 
clesiam et conventum ibidem fundaturi. Variae ergo SS. Ro- 
sarii confraternitates, quae iam in tribus ecclesiis eiusdem urbis, 
nempe B. V. Mariae, SS. Salvatoris et S. Rochi, legitime 
erectae fuerant, ad ipsam Fr. Praedicatorum ecclesiam, ipso 
facto redire deberent, ut cautum fuit in earumdem confraterni- 
tatum erectione. Cum tamen huiusmodi confraternitatum 
translatio absque notabili fidelium pietatis detrimento. fieri non 
valeat, praedictus superior, ad ipsiusmet Rmi. Ordinarii peti- 
tionem, humiliter a S. V. necessariam implorat dispensationem, 
vi cuius, non obstante erectione confraternitatis SSmi. Rosarii 
in ecclesia Fratrum Praedicatorum, tres supradictae eiusdem 
nominis confraternitates in eadem civitate Quebecensi existentes, 
in suo robore legitime existere et conservari valeant. 

Et Deus, etc. 

SSmus. D. N. Pius PP. X, in audientia habita die 13 lunii 
1906 ab infrascripto Cardinali Praefecto S. C. Indulgentiis 
sacrisque Reliquiis praepositae, benigne annuit pro gratia iuxta 
preces. Contrariis non obstantibus quibuscumque. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S.C., die 13 lunii, 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pvaefectus. 
L. <% S. t D. PANICI, Avchiep. Laodicen., Secretarius. 

Actus consecrationis SS. Cordi lesu recolatur quotannis in festo 
SS. Cordis, indulgentiis concessis. 


Quo perennis extet memoria illius amplissimi religionis actus, 
quo f. r. Leo XIII, anno 1899, su ^ die 25 Maii augustissimo 
Cordi lesu totius humani generis communitatem devovere 
decrevit, et salutares qui ex illo fructus emanarunt iugiter per- 
severent, preces sunt delatae SSmo. Dno. Nostro Pio Papae X, 
ut, apertis quoque indulgentiarum thesauris, die festo eiusdem 
SSmi. Cordis, ilium consecrationis actum quotannis esse recol- 
endum edicere dignaretur. 

Has porro preces eadem Sanctitas Sua peramanter excipiens, 
et summopere exoptans, ut in Christifidelibus, erga sacratissi- 


mum Cor lesu iam excitata pietas magis alatur, et cuncti per 
hunc consecrationis actum eidem suavissimo Cordi seipsos fer- 
ventius coniungere satagant, mandavit, ut singulis annis, memo- 
rato die festo, in omnibus parochialibus templis nee non in illis, 
in quibus idem festum agitur, coram SSmo. Sacramento pub- 
licae adorationi exposito, formula consecrationis, ab eodem 
Pontifice Leone XIII proposita recitetur, ad quam Litaniae in 
honorem SSmi. Cordis erunt adiiciendae. 

Sanctissimus vero, universis Christifidelibus, huic piae caere- 
moniae corde contrito ac devote adstantibus, et ad mentem 
Suam orantibus, indulgentiam septem annorum totidemque 
quadragenarum benigne concessit ; iis autem, qui sacramentali 
confessione expiati, etiam ad S. Synaxim accesserint, plenariam 
indulgentiam clementer est elargitus ; quas indulgentias anima- 
bus igne Purgatorii detentis fore applicabiles declaravit. Prae- 
senti in perpetuum valituro. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae, e Secretaria S. Congregationis Indulgentiis 
Sacrisque Reliquiis praepositae, die 22 Augusti 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
L. |J< S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretariats. 

Prayer to Our Lord for Blessed Sacrament. 

Indulgentiae conceduntur fidelibus quasdam preces recitantibus 
vel aliud pium opus agentibus. 

Oratio ad Jesum in Sacramento. 

Peccata nostra, Domine, intellectum nostrum obnubilant, et 
ad bonum negligendum, Te, quemadmodum dignus es diligendi 
nos adducunt. Vividae tuae lucis radio, mentes nostra sillumina, 
Tu amicus, Redemptor, Pater es poenitentium ad Cor tuum 
redeuntium ; et nos poenitentes ad Te revertimur. Salva nos, 
Jesu, infinita tua bonitate, nostris dignare supplere miseriis ! 
In Te, Jesu, speramus ; novimus enim, nostram salutem Te 
crucis morti subjecisse, Teque, ad perenniter in SSmo. Sacra- 
mento manendum, induxisse, ut nobiscum conjungereris, quo- 
tiescumque voluerimus. Ut Tibi, Domine, de tanto, quo nos 
afficis, amore gratias referamus, Te, Sacramenti velamine 
absconditum, recipere, tua gratia, tarn saepe, quoties licebit, 
pollicemur; tuas laudes in templo et ubique, absque vano 
nominum metu, recitare. Te supplices, Domine, in tuo sacra- 
tissimo Corde confidentes, quaesumus, diligentes Te in tuo 
amore conserva, et voca omnes ad Te quotidie, secundum tuum 
vehemens desiderium, in altari suscipiendum. 



SSmus. omnibus christifidelibus praefatam precem, corde 
saltern contrito, devote recitantibus, quoties id egerint, ter- 
centum dierum indulgentiam, animabus in Purgatorio detentis 
etiam profuturam, benigne concessit. Contrariis quibuscumque 
non obstantibus, et absque Brevis expeditione. 
L. ^ S. CASIMIRUS, Card. Gennari, 

Praesentis Rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit 
huic S.C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorum fidem, etc. 

Datum Romae, e Secretaria e jusdem S.C. die 6 Julii, 1906. 
L. ^ S. D. PANICI, Archiep. Laodicen. Secret. 

Sacerdotibus Congregationis Missionis conceditur indultum 
quoad impositionem Scapularis B. M. V. de Monte Carmelo. 

Beatissime Pater, 

Augustinus Veneziani, Procurator Generalis Congregationis 
Missionis, ad pedes S. V. humiliter provolutus, enixe petit 
indultum, cuius vigore sacerdotes dictae Congregationis, qui 
facultate gaudent benedicendiacimponendiScapularia B. M. V. 
de Monte Carmelo, occasions tantummodo magni concursus ilia bene- 
dicere valeant, quin teneantur eadem singulis christifidelibus 
imponere, omissa etiam nominum inscriptione in album con- 

Et Deus etc. 

SS. D. N. Pius PP. X, in Audientia habita die 13 lunii 1906 
ab infrascripto Card. Praefecto S. C. Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, benigne annuit pro gratia, iuxta preces. 
Praesenti in perpetuum valituro. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem Sacrae Congregationis, 
die 13 lunii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
L. ^ S. tD. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

De Corona Septem Qaudiorum B. M. V. 

Beatissime Pater, 

Procurator Generalis Ordinis FF. Minorum se ad S. V. pedes 
humillime provolvit, haec exponens : Per Ap.licas Litteras in 
forma Brevis sub die 15 Sept. 1905 editas, in favorem Coronae 
Septem Gaudiorum B. M. V. concessam novimus Indulgentiam 
Plenariam iis, qui confessione expiati et S. refecti, 
eamdem Coronam recitaverint in Festis cuiusque e Septem 


Gaudiis, atque in Festis principalioribus B. M. V. vel per octavam 
utraque Festa subsequentem. 

Cum vero per Deer. S. R. C. d. d. 14 Martii 1906 Festum 
Septem Gaudiorum Beatae eiusdem Virginis Mariae, sub ritu 
Duplici secundae Classis, Dominica I post Octavam Assumptions 
celebrandum approbatum fuerit, humillimus orator enixe S. V. 
rogat, ut Indulgentiam Plenariam benigne concedere velit fideli- 
bus, qui eamdem Coronam in Festo Septem Gaudiorum confessi 
ac SS. Communione refecti recitaverint, prout in Festo unius- 
cuiusque e Septem Gaudiis concessum fuit. 

Et Deus, etc. 

SS.mus D. N. Pius PP. X in Audientia habita, die 12 Sep- 
tembris 1906, ab infrascripto Card. Praefecto S. Congregationis 
Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae, benigne annuit pro 
gratia iuxta preces. Praesenti in perpetuum valituro absque 
ulla Brevis expeditione. Contrariis quibuscumque non obstan- 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
12 Septembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praef. 

L. >^ S. | D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 

Beatissime Pater, 

Procurator Generalis Ordinis Fratrum Minorum se ad Sancti- 
tatis V. pedes humillime provolvit, enixe implorans in favorem 
Coronae Septem Gaudiorum, ut Fideles recitationi publicae 
eiusdem Coronae in Ecclesiis trium Ordinum Sancti Patris 
Francisci adsistentes, atque aliis in recitatione ipsa sociati, 
Indulgentias lucrari valeant, quin Coronam materialem prae 
manibus teneant ; itemque, ut quoties duo vel plures eamdem 
simul Coronam recitaverint, sufficiat recitationem moderanti 
Coronam materialem habere, ceteris vero, amotis occupationibus 
applicationem animi impedientibus, moderatori in recitatione 
sociari, prouti pro Rosario et Crucifixis Viae Crucis, et signanter 
pro Corona Septem Dolorum Virginis a Sacra Congregatione 
Indulgentiarum die 8 lunii 1893 indultum est, ne secus Fideles 
Coronam non habentes tot Indulgentiarum thesauro saepius 
remaneant in recitatione expertes. 

Et Deus, etc. 

SS.mus D. N. Pius PP. X in Audientia habita die 12 Septem- 
bris 1906 ab infrascripto Card. Praefecto S. Congregationis In- 
dulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae, benigne annuit pro 
gratia in omnibus iuxta preces, ceteris servatis de iure servandis. 
Praesenti in perpetuum valituro absque ulla Brevis expeditione. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. 


Datum Romae, e Secretaria eiusdem Coagregationis, die 
12 Septembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praef. 

L. %4 S. I D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 

De Numismate 5. Benedict!. 


Procurator Generalis Ordinis FF. Minorum S. Francisci huic 
S. Congregation! Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae, 
sequens dubium dirimendum exhibuit, nempe : 

" Utrum Numisma S. Benedict! iubilare, a S. M. Pio PP. IX 
per Litteras Apostolicas in forma Brevis sub die 31 August! 
anni 1877 specialibus Indulgentiis ditatum, adnexam habeat In- 
dulgentiam Portiunculae ? " 

Et Em.mi Patres ad Vaticanum in Generali Congregatione 
coadunati, die 7 Augusti 1906, proposito dubio respondendum 
mandarunt : 


Quam resolutionem E.morum Patrum SS.mus D. N. Pius 
PP. X, in Audientia habita ab infrascripto Card. Praefecto, die 
8 eiusdem mensis et anni, ratam habuit et confirmavit. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis die 
8 Augusti 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praef. 

L. %4 S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretar. 

Dubia solvuntur quoad indulgentias Tertiariis concessas. 


Per Decretum huius S. Congregationis Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, sub die 28 Augusti 1903, concessum est, 
ut Tertiariorum in Communitate viventium et vota simplicia 
emittentium Ecclesiae aut Oratoria publica iisdem Indulgentiis. 
gaudeant, quibus perfruuntur Ecclesiae aut Oratoria publica re- 
spectivi priini et secundi Ordinis. Altero dein Decreto sub die, 
22 Martii 1905, hoc indultum in favorem horum Tertiariorum 
et personarum cum ipis in Communitate degentium extensum 
fuit etiam ad eorum Oratoria semipublica. 

Nunc vero Procurator Generalis Ordinis FF. Capuccinorum, 
inspecto Decreto huius S. Congregationis, sub die 18 Augusti 


1868, dubitavit, an huiusmodi indulta possint etiam extend! ad 
Ecclesias et Oratoria publica vel semipublica eorum Institutorum 
(scilicet Xenodochiorum, Orphanotrophiorum, Collegiorum), 
quae etsi non sint in vera proprietate ipsorum Tertiariorum, ab 
ipsis tamen custodiuntur, qui eorum curam habent temporalem, 
et in iis sacras functiones sive publice sive privatim exercent. 
Quare sequentia dubia proposuit dirimenda : 

I. An Indultum, per Decretum sub die 22 Martii 1905, 
concessum, extendatur ad Ecclesias et Oratoria publica veli semi- 
publica eorum Institutorum (Xenodochiorum, Orphanotrophio- 
rum, Collegiorum, etc.), quae non pertinent ad Tertiarios prae- 
dictos, quorum tamen cura vel spiritualis vel temporalis (uti 
relate ad Congregationes Sororum verificatur) hisce Tertiariis 
concredita est ? 

Et quatenus negative : 

II. An non expedia concedere, ut dictae Ecclesiae vel Ora- 
toria, sive publica sive etiam semipublica eodem Indulto gaudeant 
saltern in fa vorem dictorum Tertiariorum et personarum eorum 
curae concreditarum, aut cum ipsis sub eodem tectohabitantium, 
ne Tertiariorum longe maior pars plurimis privetur Indulgentiis 
respectivi primi aut secundi Ordinis ? 

III. An non expediat indulgere, ut Membra Congregationum 
Tertii Ordinis in Institutis (ex. gr. Xenodochiis, Orphano- 
trophiis, Scholis, etc.) degentia, in quibus non existunt Ecclesiae 
aut Oratoria nee publica nee semipublica, lucrari valeant 
Indulgentias Ecclesiis sui primi et secundi Ordinis concessas, ea 
conditione, ut loco Ecclesia aut Oratorii primi et secondi Ordinis 
parochialem Ecclesiam visitent, quum Tertiarii saeculares S.ti 
Francisci simile privilegium obtinuerint (Decret 31 Ian. 1903) ? 

IV. luxta Summarium Indulgentiarum Ordini FF. Min. Ca- 
puccinorum concessarum, ab hac Sacra Congregatione appro- 
batum, "Altare maius omnium Ecclesiarum Ordinis gaudet 
Privilegio quotidiano pro Missis, quae in eodem, celebrabuntur, 
etc." lam quaeritur, utrum hoc Privilegium, vi Decreti huius 
S. Congregationis, die 22 Martii 1905, etiam extensum fuerit 
ad Altare maius Oratorii semipublici Congregationum Terti- 
ariorum ? 

Et quatenus negative : 

V. Utrum hoc privilegium Altaris saltern extendatur ad Altare 
maius Oratorii Xenodochii, in quo Tertiarii debite primo et 
secundo Ordini FF. Min. Capuccinorum aggregati ad infirmorum 
assistentiam sive spiritualem sive temporalem degunt, et quidem 
vi Indulti eidem Ordini concessi, quod ita sonat : " Religiosi, qui 
debitis cum licentiis ad infirmorum assistentiam degunt, omnibus 
et singulis spiritualibus gratiis gaudent, ac si in respectivis Con- 
ventibus moram haberent ? 


Et E.mi Patres, in Generali Congregatione ad Vaticanum 
coadunati, responderunt, die 7 Augusti 1906 : 

Ad. I. Negative. 

Ad. II. Affirmative, facto verbo cum 

Ad, III. Affirmative, et ad mentem ; mensautem est quod si in 
loco ubi degunt Tertiarii, adsit Ecclesia vel publicum Oratorium 
primi et secundi Ordinis haec erunt omnino visitanda, nisi distent 
nimis ib Institutis, quibus ipsi inserviunt, id est non ultra milliarii 
spatiurr.. His vero deficientibus, indultum concedi poterit, quo 
Eccleia parochialis similiter non distans ultra milliarium visitari 
valeat, scus alia quaecumque Ecclesia, prout libuerit adeunda, 
facto verbo cum Sanctissimo. 

Ad. IV, et V. Non proposita. 

De qunus omnibus facta relatione Nostro Pio 
PP. X in Xudienta habita a Card. Praefecto S. Congregationis 
Indulgentr.s Sacrisque Reliquiis praepositae, die 8 Augusti 
1906, iderr Ss.mus E.morum PP. resolutiones approbavit et 
confirmavii, simulque petitam in II dubio extension em, nee non 
indultum in III dubio propositum benigne concessit. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
8 Augusti 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praef. 
L. |J( S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 

De Religbsis votorum simplicium ad saeculum redeuntibus. 


Raphael Delarbre, Ordinis Minorum S. Francisci, Minister 
ProvincialisAquitaniae in Gallia, sequentis dubii solutionem ab 
hac S. Cong-egationelndulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae 
humiliter poitulavit, nempe : 

Utrum Reiigiosi votorum simplicium, qui ante ingressum in 
Religionem ai habitum Tertii Ordinis saecularis admissi fuerant, 
ad saeculum,per solutionem a votis rite redeuntes,nova indigeant 
receptione, u: Tertiarii haberi possint et sint ? 

Et E.mi latres, in Congregatione Generali, ad Vaticanas 
Aedes habita, die 7 Augusti 1906, respondendum mandarunt : 


In Audientii autem diei 8 eiusdem mensis et anni E.morum 
Patrum senteitiam, relatam ab infrascripto Cardinali Praefecto, 
S. Congregations Indulgentiis sacrisque Reliquiis praepositae, 
SS.mus D. N. Pius Pp. X approbavit et confirmavit. 

Datum Rom;e, e Secretaria eiusdem S. C., die 8 Augusti 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
L. ^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen, Secret. 



De presbyteris saecularibus sexagenariis in Hispania quoad 
carnes vescendas feriis II et III Maioris Hebdomadae. 

Romae ex aedibus S. Officii, diei 31 Martii 1906. 
Erne, ac Rme. Domine mi Observantissime, 

Litteris datis die 15 lanuarii anni currentis, Rmus. rstius 
ecclesiae Cathedralis Canonicus Poenitentiarius, ut consulta- 
tionibus sibi factis ex diversis Hispaniae provinciis faceret satis, 
sequentes quaesitus Emo. DomincP^ardinali Poeniteatiario 
Maiori proponebat : 

I. Utrum in Hispania presbyteri saeculares sexagenarii, 
vi Bullae Cruciatae et indulti pro carnibus vescendis, prafecisione 
facta ab eorum maiori vel minori robore vel infirmitate, uti 
carnibus possint feria secunda et tertia Maioris Hebdomadae, 
sicuti fideles laici ? 

II. Et quatenus negative : utrum illos oporteat generaii dispen- 
satione ad huiusmodi usum communire ? 

Re ad Supremam hanc Congregationem S. Officii deata et in 
generaii conventu habito feria IV die 28 curr. mensis mature 
discussa : 

Ad I. Emi. ac Rmi. Domini Cardinales una mecum Inquisitores 
Generales respondendum decreverunt : Negative. 

Ad II. veroSSmus. D. N. in solita audientia R. P. P.Adses- 
sori impertita, eorumdem Eminentissimorum Patifcm voto 
inhaerens, benigne declarare dignatus est presbyteros jaeculares 
sexagenarios in Hispania, vi Bullae Cruciatae et udulti pro 
carnibus vescendis, praecisione facta ab eorum maioriyel minori 
robore vel infirmitate, uti carnibus posse feriis II et ft I Maioris 
Hebdomadae, sicut fideles laici. 

Quod dum ad Eminentiae Tuae notitiam, ut mei nuneris est, 
deferre propero, impensos altissimae aestimationis rjeae sensus 
testatos volo tibi, cui manus humillime deosculor. 

Eminentiae Tuae. 

Hmus. et Addmus. v^rus famulus 

Emo. ac Rmo. Domino 
D. Card. Sancha y Hervas, Arch. Toletano. 

De ieiunii et abstinentiae lege in Italia refor 


Frequentes pluribus abhinc annis preces Italia Praesules ad 
Sedem Apostolicam dirigere consueverunt, quibu ecclesiasticae 


legis ieiunii et abstinentiae mitigationem temporum condition! 
congruam pro dioecesi quisque sua petierunt. In quo tempera- 
mento efflagitando illud etiam intenderunt ut, uniformi vicinarum 
saltern regionum disciplina constituta, non levibus incommodis 
quae ex vairia legis observantia sponte sua consequuntur, reme- 
dium afFerretur. 

Re penes Supremam hanc S. Officii Congregationem discussa, 
Emi. ac Rmi. DD. Cardinales in rebus fidei et morum Inquisi- 
tores Generales, omnibus mature perpensis, in plenario conventu 
habito feria IV, die 5 currentis mensis Septembris, haec statuenda 
decreverunt : 

i. In omnibus et singulis Italiae regionibus, dioecesibus quoque 
Melitensi et Gaudisiensi comprehensis, quae dispositionibus hac 
in re pro Italia latis uti solent, ieiunium, seu lex unicae per diem 
refectionis, servandum erit : 

Toto tempore Quadragesimae, Dominicis tantum diebus ex- 
ceptis ; 

Feriis sextis et sabbatis Adventus ; 

Feriis quartis, sextis et sabbatis Quatuor anni Temporum ; 

Vigiliis : Pentecostes, SS. Apostolorum Petri et Pauli, 
B. M. V. in coelum Assumptae, Omnium Sanctorum et Nativi- 
tatis D. N. I. C. 

Quibus vero diebus ieiunium praecipitur, vetatur insimul 
semper et absolute, in Quadragesima ne diebus quidem Do- 
minicis exceptis, carnium pisciumque in eadem comestione per- 

2. Praeter ieiunium, in cunctis (ut supra) Italiae regionibus, 
servanda etiam erit lex abstinentiae a carnibus ab iisque omni- 
bus quae ex carne trahunt originem, lacte scilicet, butyro, caseo, 
ovis et ex quocumque animali adipe condimentis : 

Feria sexta Quatuor Temporum in Quadragesima ; 

Feria sexta in Parasceve ; 

Vigiliis Assumptionis B. M. V. et Nativitatis Domini Nostri 
lesu Christi. 

3. Prima vero die quadragesimalis ieiunii ; 

Feriis sextis et sabbatis Quadragesimae ; 

Feriis sextis et sabbatis Adventus ; 

Feriis quartis, sextis et sabbatis Quatuor Temporum ; 

Vigiliis : S. loseph Sponsi B. M. V. ; Annunciationis eiusdem 
B. M. V., ubi haec festa sub praecepto recoluntur et, ad vigiliam 
Annunciationis quod spectat, dummodo ea intra Quadragesi- 
mam incidat ; Pentecostes ; SS. Apostolorum Petri et Pauli et 
Omnium Sanctorum abstinentia a carnibus tantum et a iure a 
carnibus quomodocumque expresso servanda erit ; ita ut liceat 
pro lubitu in principali refectione vesci ovis et lacticiniis, et 
turn in eadem principali refectione turn in refectiuncula uti ex 

ii 4 DECREES. 

quovis adipe, butyro, margarina (quam vocant) et similibus 

4. Haec eadem abstinentia a carnibus tantum et a iure carnis 
servanda panter erit omnibus et singulis aliis sextis per annum 
feriis, absque tamen obligatione ieiunii et, consequenter, nulla 
refectionum facta distinctione quoad ovorum, lacticiniorum et 
condimentorum liberum usum. 

5. Quoties autem in aliquem ex supradictis diebus, ieiunio 
aut abstinentiae aut utrique consecratis, incident vel festum 
aliquod ex solemnioribus in Ecclesia vel festum Titularis aut 
Patroni principalis alicuius loci vel dioecesis, vel extraordinaria 
aliqua religiosa solemnitas (uti centenaria, piae peregrinationes 
et similia), vel publicae annuales nundinae quae inusitato populi 
concursu celebrantur, conceditur locorum Ordinariis, excepto 
tempore Quadragesimae et Adventus, ut turn ieiunium turn 
abstinentiam vel pro tota dioecesi vel, iuxta diversos casus, 
pro determinatis aliquibus locis in alium liberum diem sibi bene- 
visum anticipare aut etiam, gravissimis tamen ex causis, super 
iis dispensare valeant. 

6. leiunia et abstinentias in aliquibus locis ex peculiari voto 
servandas hoc decretum non respicit. Quod autem attinet ad 
Regulares utriusque sexus Familias special! abstinentiae aut 
ieiunii voto non adstrictas, eas eadem ac simplices fideles lege 
uti posse decernitur. 

7. Praesenti decreto revocantur, abrogantur ac penitus abo- 
lentur quaevis in contrarium localia indulta, concessiones, privi- 
legia, consuetudines etiam immemorabiles, ne Bulla quidem 
Cruciata (ubi et quavis sub forma nunc in Italia viget) excepta. 
Vehementer vero fideles sibi subditos hortentur Ordinarii ut 
Apostolicam indulgentiam aliis bonis operibus compensare 

Et sequent! feria V, die 6 huius eiusdem mensis SSmus. Dnus. 
N. Pius divina providentia PP. X in solita audientia R. P. D. 
Adsessori huius S. Supremae Congregationis impertita haec 
omnia et singula Sibi relata Suprema Sua auctoritate adprobare 
et confirmare dignatus est, mandans ad quos spectat, ut eadem, 
ad fidelium notitiam opportune deducta, inde a Dominica I 
Adventus currentis anni 1906 ad unguem servent atque ab 
omnibus servari satagant. 

Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae ex Aedibus S. O. die 7 Septembris 1906. 

L. (2&S. 


De Sanatione in Radice. 

Beatissime Pater, 

OrdinariusCovingtonen.adpedes SanctitatisVestra provolutus 
haec quae sequuntur exponit : 

Inter Facultates Apostolicas Ordinariis Stat. Foed. Amer. 
Sept. ad Quinquenn. nunc concedi solitas, reperitur etiam (Form. 
D. art. VI) sequens : 

" Sanandi in radice matrimonia contracta quando comperitur 
adfuisse impedimentum dirimens super quo, ex Apostolicae Sedis 
Indulto, dispensare ipse possit, magnumque fore incommodum 
requirendi a parte innoxia renovationem consensus, monita 
tamen parte conscia impediment! de effectu hujus sanationis." 

Cum autem pluribus iisque gravis momenti controversiis 
quoad rectam ejus interpretationem, dicta facultas ansam prae- 
buerit et adhuc praebeat, sequentia dubia pro opportuna enoda- 
tione proponere ausus est : 

1. Quomodo intelligi debet expressio "Super quo, ex Apos- 
tolicae Sedis Indulto, dispensare possit " ? Utrum nempe solos 
casus Indultorum quinquennalium (seu particularium) contineat, 
an etiam omnes casus Indulti generalis a Rom. P. Leone XIII 
omnibus Ordinariis concessi die 20 Febr. a. 1888 quoad concu- 
binarios, quorum unus versatur in periculo mortis adeo ut, vi 
praedictae facultatis Episcopi sanare valeant in radice omnia 
matrimonia pro quibus reliqui Ordinarii facultatem habent sim- 
plicem concedendi dispensationem, supposito utique quod adsit 
species seu figura quaedam matrimonii. 

2. Quid exacte intelligendum est per voces " pars innoxia et 
pars conscia impedimenti " ? Facile quidem usus intelligitur 
Facultatis pro casu quo matrimonium quoddam nullum et iritum 
existat ob impedimentum affinitatis ex copula illicita soli parti 
reae (non innoxiae et simul consciae) cognitum. At praeter 
hunc casum, alios etiam reperiri in quibus, ex mente h. Supr. 
Congr. locus sit usui facultatis, vel ex eo solo patet quod Sanc- 
titas Vestra rescribere dignata est Illmo. et Rmo. D. G. Elder 
Archiepiscopo Cincinnatensi d. 20 Junii 1892 pro impediment 
Disparitatis Cultus ; unde ulterius petet : 

3. Utrum adhuc sit locus facultatis si ambae quidem partes 
cognoscunt nullitatem matrimonii sed una earum adduci non 
potest ad renovandum consensum ; item si ambae hie et nunc 
earn ignorant, dummodo postea una pars moneatur de sanatione 
obtenta ejusque effectu. 

4. Utrum valeat Ordinarius sanare in radice matrimonium 
nullum ob disparitatem cultus, quando impedimentum quidem 
evanuit, sed gravis adest difficultas expetendi renovationem 
consensus prouti in casu sequenti nuper contigit. 


Maria non baptizata sed ut Cathoiica ab omnibus reputata, 
matrimonium in forma Tridentina iniit cum juvene Catholico. 
Postea vero sacerdotem secreto adiit eique omnem veritatem 
patefacit, enixe efflagitans ut statim baptizaretur et iusuper orans 
ut altum servetur silentium coram marito ob gravia dissidia 
probabiliter oritura ea manifestatione veritatis. Sacerdos votis 
ejus obsecundans earn baptizavit. An locus est sanationi in 
radice, vi Indulti ? 

5. Ex repetitis S. Inquisitionis decretis et responsis, notanter 
a. 1898, 1899, 1900 emanatis, constat omnes facultates habituales 
a Sede Apostolica Episcopis concessas et concedendas intelligi 
debere datas Ordinariis locorum, sub quo nomine, praeter Epis- 
copum, veniunt Vicarii in spiritualibus Generales, Vicarii Capi- 
tulares, etc. Quo posito, petit utrum recte sentiant D.D. qui 
affirmant limitationes quascumque olim appositas facultatibus 
absque ulla delegatione vel communicatione facta ab Episcopo 
gandere praedictis facultatibus, eisque servatis servandis semper 
valide uti. 

Feria IV die 22 Augusti 1906. 

In Congregatione Generali S. R. et U. Inquisitionis propositis 
suprascriptis dubiis, re mature discussa auditoque RR. DD. 
Consultorum voto, Emi. ac Rmi.DD. Cardinales in rebus fidei et 
morum Generales Inquisitores scribendum mandarunt : 

Ad Pvimum : "Facultatem art. VI, Formulae D.extendi posse 
ad casus Indulti diei 20 Febr. 1888, servatis ejusdem Indulti 
clausulis, facto verbo cum SSmo." 

Ad Secundum : " Providebitur in sequenti." 

Ad Tertium : " Quoad primam partem, Negative, nisi constet 
verum datum fuisse consensum sub specie matrimonii et eumdem 
ex utraque parte perseverare ; ad secundam, prout exponitur, 

Ad Quartum : " In casu exposito, Affirmative" 

Ad Quintum : " Affirmative, quoad facultates de quibus in dubio 
proposito, servato tamen, quoad licitum usum, debito subordina- 
tionis officio erga proprium Episcopum." 

Insequenti vero feria V ejusdem mensis et anni SSmus. D.N. 
D. Pius divina providentia Papa X, in audientia r. p. d. Adses- 
sori S. O. impertita, habita hac de. re relatione, resolutionem 
Emorum Patrum adprobavit, et benigne annuere dignatus est. 

CAESAR Rossi, Sulstitutus Notarius, S.O. 
L. S. 






De cera in sacris functionibus adhibenda. 

Nonnulli Sacrorum Antistites a Sacrorum Rituum Congrega- 
tione semel atque iterum reverenter postularunt : " An attenta 
etiam magna difficultate vel veram ceram apum habendi vel 
indebita cum alia cera commixtiones eliminandi, candelae super 
Altaribus ponendae, omnino et integre ex cera apum esse debeant ; 
an vero esse possint cum alia materia seu vegetali seu animali 
commixtae ? " 

Et Sacra Rituum Congregatio, in Ordinario Coetu die 29 No- 
vembris hoc vertente anno in Vaticanum coadunato, omnibus 
perpensis, una cum suffragio Commissionis Liturgicae, anteacta 
decreta mitigando, rescribere rata est : "Attenta asserta diffi- 
cultate, Negative ad primam partem ; Affirmative ad secundam, et 
ad mentem. Mens est, ut Episcopi pro viribus curent ut cereus 
paschalis, cereus in aqua baptismali immergendus et duae can- 
delae in Missis accedendae, sint ex cera apum saltern in maxima 
parte ; aliarum vero candelarum, quae supra Altaribus ponendae 
sunt, materia in majori vel notabili quantite ex eadem cera sit 
opportet. qua in re parochi aliique rectores ecclesiarum et orato- 
riorum tuto stare poterunt normis a respectivis Ordinariis traditis, 
nee privati Sacerdotes Missam celebraturi de qualitate candel- 
arum anxie inquirere tenentur." 

Atque ita rescripsit, die 14 Decembris 1904. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Pvaefectus. 
L. ^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secret. 


Attention is called to the fact that the Bishops of England 
and Wales, at a meeting held on December 4, 1906, resolved as 
follows : 

" The Bishops having before them the Rescript of 
the S. Congregation of Rites of Dec. 14, 1904, resolved 
to instruct the Clergy and others that the Paschal 
Candle, the two candles for Low Mass, the six candles 


for High Mass, and the candles obligatory for Benedic- 
tion of the Blessed Sacrament must contain at least 
65 per cent, of genuine beeswax, and all other candles 
placed upon the Altar at least 25 per cent. 

" They decided to direct that all candles to be used 
as above be guaranteed by the makers, and bear 
stamped upon them the percentage of beeswax they 
are so guaranteed to contain." 

These decisions will come into force throughout the Province 
not later than March 25, 1907, and we desire them to bs observed 
in this Diocese with as little delay as possible. 

t FRANCIS, Archbishop of Westminster. 
Dec. 13, 1906. 


Plus X gratulatur R. P. Wernz e S. I. de editis quatuor volumi- 
nibus circa lus Decretalium. 

Difecto Filio Francisco Xaverio Wernz, sac. e Soc. lesu, 
Qregorianae studiorum universitatis rectori. 

DiUcte Fili, Salutem et Apostolicam Benedictionem : 

Solertium sane curarum, quibus doctores decuriales Lycaei 
magni Gregorian! lectos frequentesque numero adolescentes rite 
sacris disciplinis instruunt, praeclarum specimen Nobis, rector 
ipse Lycaei, dedisti nuper de scientia et facultate tua. Volumina 
enim quatuor muneri obtulisti, a te adhuc edita de lure Decre- 
talium. Quod opus, etsi susceptum habes, ut alumnis discip- 
linae tuae esset usui, sic tamen videmus probari, ut omnibus 
ecclesiasticarum legum studiosis, eis etiam, qui hanc ipsam 
profitentur doctrinam, accommodatum valde atque utile prae- 
dicetur. In quo quidem docti atque intelligentes viri et disper- 
titam subtiliter materiam laudant, et singulorum copiosam 
eruditissimamque trectationem capitum, et petita vel ab historia 
canonum vel a philosophia iuris vel a finitimis doctrinis in rem 
lumica. Quum autem caetera merito efferuntur, turn numeris 
omnibus absoluta habetur ea pars operis tui, quae de Matri- 
monio est ; ob singularem nempe summamque peritiam, quam 
diuturno usu eius generis causarum, consultor apud sacra Urbis 
Consilia, es consecutus. Est igitur, hoc tuorum laborum exitu, 
quod tibi et inclitae Societati lesu gratulemur; idque quum 
libenter ex animoque facimus, te, ut instituta absolvere simili 
studio pergas, vehementer hortamur. Auspicem interea divi- 
norum munerum, ac testem peculiaris benevolentiae Nostrae, 
tibi, dilecte Fili, Apostolicam benedictionem peramanter in 
Domino impertimus. 

Datum Romae, apud S. Petrum, die 26 lunii anno 1905, 
Pontificatus Nostri secundo. 



Pii Pp. X ad E.mum D. Card. Cassetta Patronum Sodalitatis 
Hieronymlanae Sacris Evangeliorum libris vulgandis. 


Venerabilis Prater Noster, Salutem et Apostolicam Benedictiontm : 

Qui piama Sancto Hieronymo Sodalitatem iam inde precatione 
bona felicibusque auspiciis sumus prosecuti, quum Patriarch alem 
Venetiarum administraremus Ecclesiam, nunc, nee tamen multos 
post annos, ex Ecclesiae suprema sede singularem quamdam 
videmus voluptatem posse percipere, quod, brevi tempore, pro- 
fectus eamdem fecisse tantos fructusque tulisse tarn uberes in- 
telligamus. Non enim Italiam modo, cuius in urbibus tria 
condita scimus, pro fecundiore efficacitate rei, consociationis 
domicilia, sed etiam Americum Hieronymiana Sodalitas vulgatis 
Evangeliis pervasit, eo usque proferens libros, ubi italicam com- 
periret personantem linguam, iis maxime adiuvandis qui ex 
Italia migrassent. Equidem exemplariorum ferme quingenta 
millia esse edita et opportuno iudicio disseminata in vulgus, ista 
splendide commostrat res, socios operis institisse negotium in- 
credibili quodam studio, pregrandemque agendi campum sodali- 
tatem esse complexam. Mirum procul dubio facinus, tantoque 
id magis si tenuia assequendae rei praesidia cogitentur : iucun- 
dum etiam et fauste auspicatum, si propositum sodalitio bonum 
spectemus, opportunitatem nempe, facilitatemque multitudini 
offerendam Evangelii perlegendi contemplandique, riorum potis- 
simum in necessitatibus temporum quando nimis, quam unquam 
alias, ardentius lectioni opera datur, animis, ut plurimum, noxiae; 
frugiferum quoque et salubre, quum quidem ipsum per se, quippe 
vi abundat divina rerum, Christi, id est, describenda vita, qua 
ad sanctitudinem morum nihil praestantius aut efficacius : turn 
vero ideo praesertim quia magisterio Ecclesiae usui magno est, 
sive aptius comparandis animis ad divina excipienda praeconia, 
sive iis defigendis in memoria clariusque custodiendis, quae 
antea fuerint a Curionibus de Evangelio explanata. Ad haec, 
non illud est in postremis eorumdem librorum beneficiis censen- 
dum, si quidem tempora spectes, quod istis vulgandis legendisque 
imago divinae vocis quaedam ad eos etiam pertingit, quibus, 
desperatione vitae aut odio aut errore occupatis, cum sacerdote 
necessitudo nulla est : magnum certe et peroptandum Nobis 
benefactum, libris posse, ubi per vocem non licet, mederi animis 
hominum, et perturbatas publice privatimque res documentis 
vitae Christi restituere. Iam, sollertia Nobis perspecta est et 
explorata, qua in munere obeundo suo sodalitas incumbit, prop- 
tereaque non e re esse arbitramur hortari socios et acuere, quo 

EPISTOL^). 121 

alacrius in incepto perstent. Hoc tamen, ad uberiora quotidie 
incrementa operis accuranda, ne fugiat : earn esse omnium 
utilissimam rem, qua tempori magis respondeat ; eamque opor- 
tere duplicatis urgere viribus, qua brevi, adeo se, allatis bonis, 
probavit. Communem idcirco legendi Evangelii cupidinem, 
studio excitatum vestro, poscite progrediente exemplariorum vi 
non sine fructu exerenda unquam ; erit id ad eametiam abolendam 
opinionem utile, Scripturis Sacris, vernacula lingua legendis 
repugnare Ecclesiam aut impediment quidpiam interponere. 
Quum autem illud maxime intersitynon modo hoc tale sodali- 
tatis propositum prae ceteris persequi, qua alacritatem eius 
actuosam possint allicere, verum etiam viribus persequi nulla 
ratione disiectis, id quoque erit comrnodi factum, si in libris 
vulgandis qui Evangelia et Apostolorum acta continent satis 
esse amplam adlaborandi provinciam consociatio vestra positam 
putet. Perge tu igitur, Venerabilis Frater Noster, perge pro- 
batissimum Nobis opus auctoritate consilioque provehere ; 
pergant sodales se ita operi addicere, quemadmodum addixere 
antea, id est, diligentia et studio summis. Omnia in Christo 
instaurare volentibus, nihil certe Nobis optatius quam ut id moris 
filii Nostri usurpent, Evangeliorum exemplaria non solum 
frequenti, sed quotidiana etiam lectione tenere, e quibus maxime 
addiscitur quo demum pacto omnia in Christo instaurari possint 
ac debeant. Auspicem divinorum munerum Nostraeque testem 
benevolentiae, Apostolicam Benedictionem tibi et sodalibus, 
iisque universis qui ferant consociationi opem, peramanter in 
Domino impertimus. 

Datum Romae apud S. Petrum die xxi Januarii anno MCUYII, 
Pontificatus Nostri quarto. 


SS. D. N. Pii PP. X. ad Episcopatum, clerum et populum Qalliae, 
de Qallica persecutions. 

A nos Veneres Freres les Cardinaux, Archeveques et Eveques 
de France, au Clerge et au Peuple Francais. 


Venerables Freres, bien times Fils, Salut et Benediction Apostoliquc : 

Une fois encore les graves evenements qui se precipitent en 
votre noble pays, Nous amenent a adresser la parole a 1'Eglise 
de France pour la soutenir dans ses epreuves et pour la consoler 
dans sa douleur. C'est, en effet, quand les fils sont dans la 


peine que le cceur du Pere doit plus que jamais s'incliner vers 
eux. C'est, par consequent, lorsque Nous vous voyons souffrir 
que, du fond de Notre ame paternelle, les flots de tendresse 
doivent jaillir avec plus d'abondance et aller vers vous plus 
r6confortants et plus doux. 

Ces souffrances, Venerables,Freres et bien aim^s Fils, ont un 
cho douloureux dans toute 1'Eglise catholique en ce moment ; 
mais Nous les ressentons d'une fa9on bien plus vive encore et 
Nous y compatissons avec une tendresse, qui, grandissant avec 
vos epreuves, semble s'accroitre chaque jour. 

A ces tristesses cruelles, le Maitre a mele, il est vrai, une con- 
solation on ne peut plus precieuse a Notre coeur. r Elle nous est 
venue de votre inebranlable attachement a 1'Eglise, de votre 
fidelity indefectible a ce Siege Apostolique et de 1'union forte et 
profonde qui regne parmi vous. De cette fidelite et de cette 
union, Nous en etions surs d'avance, car Nous connaissions trop 
la noblesse et la generosite du cceur fran9ais pour avoir a craindre 
qu'en plein champ de bataille la desunion put se glisser dans vos 
rangs. Nous n'en eprouvons pas moins une joie immense au 
spectacle magnifique que vous donnez actuellement et, en vous 
en louant hautement devant 1'Eglise tout entiere, Nous en be- 
nissons du fond du cceur le Pere des misericordes, auteur de 
tous les biens. 

Le recours a ce Dieu infiniment bon est d'autant plus neces- 
saire que, loin de s'apaiser, la lutte s'accentue et va sans cesse 
s'etendant. Ce n'est plus seulement la foie chretienne qu'on 
veut a tout prix deraciner du milieu des cceurs, c'est encore 
toute croyance qui, elevant 1'homme au dessus des horizons de 
ce monde, reporte surnaturellement son regard lasse vers le ciel. 
L'illusion en effet n'est plus possible. On a declare la guerre a 
tout ce qui est surnaturel, parce que, derriere le surnaturel, Dieu 
se trouve, et que ce qu'on veut rayer du cceur et de 1'esprit de 
1'homme, c'est Dieu. 

Cette lutte sera acharnee et sans repit de la part de ceux qui 
la menent. Qu'au fur et a mesure qu'elle se deroulera, des 
epreuves plus dures que celles que vous avez connues jusqu'ici 
vous attendent, c'est possible, et meme probable. La sagesse 
commande done a chacun de vous de s'y preparer. Vous le 
ferez simplement, vaillamment et avec confiance, surs que, quelle 
que soit la violence de la bataille, finalement, la victoire restera 
entre vos mains. 

Le gage de cette victoire sera votre union, union entre vous 
d'abord, union avec ce Siege Apostolique ensuite. Cette double 
union vous rendra invincibles et centre elle tous les efforts se 

Nos ennemis ne s'y sont pas mepris du reste. Des la premiere 

EPISTOL^. 123 

heure, et avec une surete de vue tres grande, ils ont choisi leur 
objectif : en premier lieu, vous separer de Nous et de la Chaire 
de Pierre, puis semer la division parmi vous. Depuis ce moment, 
ils n'ont pas chang6 de tactique ; ils y sont revenus sans cesse 
et par tous les moyens : les uns avec des formules envelop- 
pantes et pleines d'habilete, les autres avec brutalite et cynisme. 
Promesses captieuses, primes deshonorantes offertes au schisme, 
menaces et violences, tout a etc mis en jeu et employe. Mais 
votre clairvoyante fidelite a dejoue toutes ces tentatives. 
S'avisant alors que le meilleur moyen de vous separer de Nous, 
c'etait de vous oter toute confiance dans le Siege Apostolique, ils 
n'ont pas hesite, du haut de la tribune et dans la presse, a Jeter 
le discredit sur Nos actes, en meconnaissant et parfois m6me en 
calomniant Nos intentions. 

L'Eglise, a-t-on dit, cherche a susciter la guerre religieuse en 
France et elle y appelle la persecution violente de tous ses voeux. 
Etrange accusation qu'une accusation pareille. Fondee par 
Celui qui est venu dans ce monde pour le pacifier et pour recon- 
ciHer I'homme avec Dieu, messagere de paix sur cette terre, 
1'Eglise ne pourrait vouloir la guerre religieuse qu'en repudiant 
sa mission sublime et en y mentant aux yeux de tous. A cette 
mission de douceur patiente et d'amour, elle reste au contraire 
et restera toujours fidele. D'ailleurs, le monde entier sait 
aujourd'hui, a ne plus pourvoir s'y tromper, que si la paix des 
consciences est rompue en France, ce n'est pas du fait de 
1'Eglise, mais du fait de ses ennemis. Les esprits impartiaux, 
mme lorsqu'ils ne partagent pas notre foi, reconnaissent que 
si on combat sur le terrain religieux dans votre patrie bien 
aimee, ce n'est point parce que 1'Eglise y a leve 1'etendard la 
premiere, mais c'est parce qu'on lui a declare la guerre a elle- 
meme. Cette guerre, depuis vingt-cinq ans surtout, elle ne fait 
que la subir. Voila la verite. La declarations, mille fois faites 
et refaites dans la presse, dans les Congres, dans les convents 
ma9onniques, au sein du Parlement lui-meme, le prouvent, aussi 
bien que les attaques qu'on a progressivement et methodique- 
ment menees contre elle. Ces faits sont indeniables et centre 
eux aucune parole ne pourra jamais prevaloir. L'Eglise ne veut 
done pas la guerre, la guerre religieuse moins encore que les 
autres, et amrmer le contraire, c'est la colomnier et 1'outrager. 

Elle ne souhaite pas davantage la persecution violente. Cette 
persecution, elle la connait pour 1'avoir soufferte dans tous les 
temps et sous tous les cieux. Plusieurs siecles passes par elle 
dans le sang lui donnent done le droit de dire avec une sainte 
fierte qu'elle ne la craint pas et que, toutes les fois que ce sera 
necessaire, elle saura 1'affronter. Mais la persecution en soi, 
c'est le mal, puisque elle est 1'injustice et qu'elle empeche 


1'homme d'adorer Dieu en Iibert6. L'Eglise ne peut done pas 
la souhaiter, meme en vue du bien que, dans sa sagesse infinite, 
la Providence en tire toujours. En outre, la persecution n'est 
pas seulement le mal, elle est encore la souffrance, et c'est une 
raison nouvelle pour laquelle, par pitie pour ses enfants, 1'Eglise, 
qui est la meilleure des meres, ne la desirera jamais. 

Du reste, cette persecution a laquelle on lui reproche de 
vouloir pousser et qu'on se declare bien decide a lui refuser, on 
la lui inflige en realite. N'a-t-on pas, tout dernierement encore, 
expulse de leurs eveches le Eveques, meme le plus venerables, 
et par l'age et par les vertus ; chasse les seminaristes des grands 
et petits Seminaires ; commence a bannir les cures de leurs 
presbyteres ? Tout 1'univers catholique a vu ce spectacle avec 
tristesse et, sur le nom qu'il convenait de donner a de pareilles 
violences, il n'a pas hesite. 

En ce qui touche les biens ecclesiastiques, qu'on Nous accuse 
d'avoir abandonnes, il importe de remarquer que ces biens 
etaient pour une partie le patrimoine des pauvres et le patri- 
moine, plus sacre encore, des trepasses. II n'^tait done pas 
plus permis a I'Eglise de les abandonner que de les livrer ; elle 
ne pouvait que se les laisser arracher par la violence. Personne 
ne croira du reste qu'elle ait deliberement abandonne, sinon sous 
la pression de raisons les plus imperieuses, ce qui lui avait et6 
ainsi confie et ce qui lui etait si necessaire pour 1'exercice du 
culte, pour 1'entretien des Edifices sacres, pour la formation de 
ses clercs et pour la subsistance de ses ministres. C'est perfide- 
ment mise en demeure de choisir entre la ruine materielle et une 
atteinte consentie a sa constitution, qui est d'origine divine, 
qu'elle a refuse, au prix meme de la pauvret6, de laisser toucher 
en elle a 1'oeuvre de Dieu. On lui a done pris ses biens, elle ne 
les a pas abandonnes. Par consequent, declarer les biens eccle- 
siastiques vacants a une epoque determinee, si a cette epoque 
I'Eglise n'a pas cree dans son seiii un organisme nouveau ; sou- 
mettre cette creation a des conditions en opposition certaine avec 
la constitution divine de cette Eglise, mise ainsi dans 1'obligation 
de les repousser ; attribuer ensuite ces biens a des tiers, comme 
s'ils etaient devenus des biens sans maitre, et, finalement, 
affirmer qu'en agissant ainsi on ne depouille pas I'Eglise, mais 
qu'on dispose seulement de biens abandonnes par elle, ce n'est 
pas simplement raisonner en sophiste, c'est ajouter la derision 
a la plus cruelle des spoliations. Spoliation indeniable du reste 
et qu'on chercherait en vain a pallier, en amrmant qu'il n'existait 
aucune personne morale a qui ces biens pussent etre attribues ; 
car 1'Etat est maitre de conferer la personalite civile a qui le 
bien public exige qu'elle soit conferee, aux 6tablissements catho- 
liques comme aux autres, et, dans tous les cas, il lui aurait etc 


facile de ne pas soumettre la formation des associations cultuelles 
a des ^conditions en opposition directe avec la constitution divine 
de 1'Eglise qu'elles etaient censees devoir servir. 

Or, c'est precisement ce que Ton a fait, relativement aux 
associations cultuelles. La loi les a organisees de telle sorte 
que ses dispositions a ce sujet vont directement a rencontre de 
droits qui, decoulant de sa constitution, sont essentiels a 1'Eglise, 
notamment en ce qui touche la hierarchic ecclesiastique, base 
inviolable donnee a son reuvre par le Divin Maitre lui-meme, 
De plus, la loi confere a ces associations des attributions qui 
sont de 1'exclusive competence de 1'autorite ecclesiastique, soit 
en ce qui concerne 1'exercice du culte, soit en ce qui con- 
cerne la possession et Padministration des biens. Enfin, 
non seulement ces associations cultuelles sont soustraites a la 
juridiction ecclesiastique, mais elles sont rendues justiciables 
de 1'autorite civile. Voila pourquoi Nous avons ete amene, 
dans Nos precedentes Encycliques, a condamner ces associations 
cultuelles, malgr les sacrifices materiels que cette condamnation 

On Nous a accuse encore de parti-pris et d'inconsequence. 
II a et6 dit que Nous avions refuse d'approuver en France ce 
qui avait ete approuve en Allemagne. Mais ce reproche manque 
autant de fondement que de justice. Car, quoique la loi Alle- 
mande fut condamnable sur bien des points et qu'elle n'ait ete 
que toleree, a raison de maux plus grands a ecarter, cependant 
les situations sont tout a fait differentes et cette loi reconnait 
expressement la hierarchic catholique, ce que la loi fran9aise ne 
fait point. 

Quant a la declaration annuelle, exigee pour 1'exercice du 
culte, elle n'offrait pas toute la securite legale qu'on etait en 
droit de desirer. Neanmoins bien qu'en principe les reunions 
des fideles dans les eglises n'aient aucun des elements constitu- 
tifs propres aux reunions publiques et qu'en fait il soit odieux 
de vouloir les leur assimiler pour eviter de plus grands maux, 
1'Eglise aurait pu etre amenee a tolerer cette declaration. Mais, 
en statuant que " le cure ou le desservant ne serait plus " dans 
son eglise " qu'un occupant sans titre juridique ; qu'il serait 
sans droit pour faire aucun acte d'administration," on a impose 
aux ministres du culte, dans 1'exercice meme de leur ministere, 
une situation tellement humiliee et vague que, dans des pareilles 
conditions, la declaration ne pouvait plus etre acceptee. 

Reste la loi recemment votee par les deux Chambres. 

Au point de vue des biens ecclesiastiques, cette loi est une loi 
de spoliation, une, loi de confiscation, et elle a consomme le de- 
Pouillernent de 1'Eglise. Quoique son Divin Fondateur soit ne 

126 EPISTOL^. 

pauvre dans une creche et soit mort pauvre sur une croix, 
quoique elle ait connu elle-meme la pauvrete des son berceau ; 
les biens qu'elle avait entre le mains ne lui en appartenaient pas 
moins et propre et nul n'avait le droit de Ten depouiller. Cette 
propriete indiscutable a tous les points de vue, avait etc encore 
officiellement sanctionnee par 1'Etat : il ne pouvait par conse- 
quent pas la violer. Au point de vue de 1'exercice du culte, 
cette loi a organise 1'anarchie; ce qu'elle instaure surtout en 
effet, c'est 1'incertitude et le bon plaisir. Incertitude si les edi- 
fices du culte, toujours susceptibles de desaffectation, seront mis 
ou non, en attendant, a la disposition du clerge et des fideles ; 
incertitude s'ils leur seront conserves ou non, et pour quel laps 
de temps ; arbitraire administratif reglant les conditions de la 
jouissance, rendue eminemment precaire ; pour le culte, autant 
de situations diverses en France qu'il y a de communes ; dans 
chaque paroisse, le prStre mis a la discretion de Pautorite muni- 
cipale, et, par consequent, le conflit a 1'etat possible organise 
d'un bout a 1'autre du pays. Par centre, obligation de faire face 
a touts les charges, meme les plus lourdes, et, en meme temps, 
limitation draconienne en ce qui concerne les ressources destinees 
a y pourvoir. Aussi, nee d'hier, cette loi a-t-elle deja souleve 
d'innombrables et dures critiques de la port d'hommes apparte- 
nant indistinctement a tous les partis politiques et a toutes les 
opinions religieuses et ces critiques seules suffraient a la juger. 

II est aise de constater par ce que Nous venons de vous 
rappeler, Venerables Freres et bien aimes Fils, que cette loi 
aggrave la loi de separation et Nous ne pouvons des lors que la 

Le texte imprecis et ambigu de certains des articles de cette 
loi met dans une nouvelle lumiere, le but poursuivi par nos 
ennemis. Us veulent detruire 1'Eglise et dechristianiser la 
France, ainsi que Nous vous 1'avons deja dit, mais sans que le 
peuple y prenne trop garde et qu'il y puisse, pour ainsi dire, 
faire attention. Si leur entreprise etait vraiment populaire, 
comme ils le pretendent, ils ne balanceraient pas a la pour- 
suivre, visiere relevee, et a en prendre hautement toute la 
responsabilite. Mais, cette responsabilite, loin de 1'assumer, 
ils s'en defendent, ils la repoussent et pour mieux y reussir, ils 
la rejettent sur 1'Eglise, leur victime. De toutes les preuves, 
c'est la plus eclatante que leur ceuvre nefaste ne repond pas aux 
vreux du pays. 

C'est en vain, du reste qu'apres Nous avoir mis dans la neces- 
site cruelle de repousser les lois qu'ils ont faites voyant les 
maux qu'ils ont attires sur la patrie et sentant la reprobation 
universelle monter comme une lente maree vers eux ils 
essayent d'egarer 1'opinion publique et de faire retomber la 


responsabilite des ces maux sur Nous. Leur tentative ne 
reussira pas. 

Quant a Nous, Nous avons accompli Notre devoir, comme 
tout autre Pontife Romain 1'aurait fait. La haute Charge dont 
il a plu au Ciel de Nous investir, malgre Notre indignite, comme 
du reste la foi du Christ elle-meme, foi que vous professez avec 
Nous, Nous dictait Notre conduit. Nous n'aurions pu agir 
autrement, sans fouler aux pieds Notre conscience, sans forfaire 
au serment que Nous avons prete, en montant sur la Chaire de 
Pierre, et sans violer la hierarchic catholique, base donnee a 
1'Eglise par N. S. Jesus-Christ. Nous attendons sans crainte 
par consequent le verdict de 1'histoire. Elle dira que, les yeux 
immuablement fixes sur les droits superieurs de Dieu a defendre, 
Nous n'avons pas volu humilier le pouvoir civil, ni combattre 
une forme de gouvernement, mais sauvegarder 1'ceuvre intangible 
de Notre Seigneur et Maitre, Jesus-Christ. Elle dira que Nous 
vous avons defendus de toute la force de Notre immense ten- 
dresse, 6 bien aimes Fils ; que ce, que Nous avons reclame et 
reclamons pour 1'Eglise, dont 1'Eglise de France est la Fille 
ainee et une partie integrante, c'est le respect de sa hierarchic, 
Pinviolabilite de ses biens et la liberte ; que, si Ton avait fait 
droit a Notre demande, la paix religieuse n'aurait pas ete 
troublee en France et que le jour ou en 1'ecoutera, cette paix, si 
desirable, y renaitra. Elle dira enfin que si, surs d'avance de 
votre generosite magnanime, Nous n'avons pas hesite a vous 
dire que 1'heure des sacrifices avait sonne, c'est pour rappeler 
au monde, au nom du Maitre de toutes choses, que 1'homme 
doit nourrir ici bas des preoccupations plus hautes que celle des 
contingences perissables de cette vie et que la joie supreme, 
1'inviolable joie de 1'ame humaine sur cette terre, c'est le devoir 
surnaturellement accompli coute que coute et, par la-meme, Dieu 
honore, servi et aime malgre tout. 

Confiant que la Vierge Immaculee, Fille du Pere, Mere du 
Verbe, Epouse du St. Esprit, vous obtiendra de la Tres Sainte 
et Adorable Trinite des jours meilleurs, comme presage de 
1'accalmie qui suivra la tempete, Nous en avons la ferme espe- 
rance, c'est du fond de 1'ame que Nous vous accordons Notre 
Benediction Apostolique, a Vous, Venerables Freres, ainsi qu'a 
votre clerge et au peuple fran9ais tout entier. 

Donne a Rome, pres de St. Pierre le jour de 1'Epiphanie, 
6 Janvier 1907, de Notre Pontifical le quatrieme. 



Qua Pontifex gratias agit de constructs aedibus pro Delegate 
Apostolico Washington!. 

Dilecto Filio Nostro. 
lacobo S. R. E. Presb. Card. Gibbons. 

Archiepiscopo Baltimorensi. 
Caeterisque Venerabilibus Fratribus. 

Archiepiscopis et Episcopis. 
Foederatarum Americae Septentrionalis Civitatum. 

Dilecte Fili Noster et Venerabiles Fvatres, Salutem et Apostolicam 
Btnedictionem : 

Absolutis, ut acceptimus, ferme aedibus, quas Delegatus 
Apostolicus Washington! posthac habebit sibi proprias ad 
incolendum, libenter facimus, ut per has litteras benevolen- 
tissimum vobis animum Nostrum testemur. Vos enim, quum 
Delegatum Nostrum videretis paullo habitare angustius, quam 
deceret eum qui Nostram apud vos personam sustinet, sub- 
veniendum hac quoque in re tenuitati Sedis Apostolicae de- 
crevistis; ultroque collata pecuniae copia, honestius ipsi com- 
modiusque domicilium comparastis. In quo vestra non solum 
laudanda liberalitas est ; sed etiam et praecipue studioso vo- 
luntas erga Pontificem Romanum cuius dignitatem maximae 
vobis esse curae ostendistis. Quare gratias vobis Nos quidem 
agimus pro tribute nobis officio, singulares ; peramplas autem 
referat, precamur, Christus Dominus, cuius Nos, nullo Nostro 
merito, gerimus vices ; actuosamque virtutem vestram ad 
laetiora quotidie incrementa Ecclesiae, lectissimis gratiae suae 
muneribus, promoveat. Horum auspicem et peculiaris Nostra 
benevolentiae testem, vobis, dilecte Fili Noster et Venerabiles 
Fratres, itemque vestro cuiusque clero ac populo Apostolicam 
benedictionem amantissime in Domino impertimus. 

Datum Romae apud S. Petrum die ix Novembris anno 
MCMVI, Pontificatus Nostri quarto. 



Varia Damnantur Opera. 


Sacra Congregatio Eminentissimorum ac Reverendissimorum 
Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium a Sanctissimo Domino 
Nostro Pio Papa X Sanctaque Sede Apostolica Indici librorum 
pravae doctrinae, eorumdemque proscription!, expurgation! ac 
permission! in universa Christiana Republica praepositorum 
et delegatorum, habita in Palatio Apostolico Vaticano die n 
Decembris 1906, damnavit et damnat, proscripsit proscribitque, 
atque in Indicem librorum prohibitorum referri mandavit et 
mandat quae sequuntur opera : 

L'Abbe E. LEFRANC. Les conflits de la Science et de la Bible. 
Paris, 1906. 

SEGISMUNDO PEY-ODEIX. El Jesuitismo y sus Abusos. Colec- 
cion de articulos. Barcelona, s. a. 

IDEM. Crisis de la Compania de Jesus, hecha por personas 
eminentes en santitad y letras. Ibid. 

ALBERT HOUTIN. La Question Biblique au XX s Siecle. Paris, 

L. LABERTHONNIERE Decreto S. Congregationis, edito die 
5 Aprilis 1906, quo liber ab eo conscriptus notatus et in Indicem 
librorum prohibitorum insertus est, laudabiliter se subiecit. 

Itaque nemo cuiuscumque gradus et conditionis praedicta 
opera damnata atque proscripta, quocumque loco et quocumque 
idiomate, aut in posterum edere, aut edita legere vel retinere 
audeat, sub poenis in Indice librorum vetitorum indictis. 

Quibus Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X per me 
infrascriptum Secretarium relatis, Sanctitas Sua decretum pro- 
bavit, et promulgari praecepit. In quorum fidem, &c. 

Datum Romae, die 12 Decembris 1906. 

L. ^ S ANDREAS Card. STEINHUBER, Praefectus. 

Fr. THOMAS ESSER Ord. Praed., a Secretis. 

5^ Die 14 Decembris 1906 ego infrascriptus Mag. Cursorum tester 
supradictum decretum affixum et publicatum fuisse in Urbe. 




Quo facultas sacerdotibus conceditur excipiendi in navi con- 
fessiones fidelium secum navigantium. 


In Congregatione generali S. R. et U. Inquisitionis Emi. ac 
Rmi. Dni. decreverunt : 

Sacerdotes quoscumque maritimum iter arripentes, dummodo 
vel a proprio Ordinario, ex cuius dioecesi discedunt, vel ab Ordi- 
nario portus in quo in navim conscendunt, vel etiam ab Ordi- 
nario portus cuiuslibet intermedii, per quern in itinere transeunt, 
sacramentales confessiones excipiendi, quia digni, scilicet, atque 
idonei recogniti ad tramitem Cone. Trident, sess. XXIII, cap. XV 
de Ref., facultatem habeant vel obtineant ; posse toto itinere 
maritime durante, sed in navi tantum, quorumcumque fidelium 
secum navigantium confessiones excipere, quamvis inter ipsum 
iter navis transeat, vel etiam aliquandiu consistat diversis in locis 
diversorum Ordinariorum iurisdictioni subiectis. 

Sequenti vero feria V, die 24 eiusdem mensis et anni, SSmus. 
D. N. Pius PP. X decretum Emorum. PP. adprobavit. 

I. Can. MANCINI S. U.I. Notarius. 


Quo sacerdotibus navigantibus conceditur facultas excipiendi 
in itinere confessiones etiam fidelium non navigantum. 


In Congregatione generali S. R. et U. Inquisitionis Emi. ac 
Rmi. Dni. decreverunt : 

Supplicandum SSmo. ut concedere dignetur sacerdotes navi- 
gantes, de quibus supra, quoties, durante itinere, navis consistat, 
confessiones excipere posse turn fidelium qui quavis ex causa ad 
navem accedant, turn eorum qui, ipsis forte in terram obiter 
descendentibus confiteri petant eosque valide ac licite absolvere 
posse etiam a casibus Ordinario loci forte reservatis, dummodo 
tamen quod ad secundum casum spectat nullus in loco vel 
unicus tantum sit sacerdos adprobatus et facile loci Ordinarius 
adiri nequeat. 

Sequenti vero feria V, die 13 eiusdem mensis et anni, SSmus. 
D. N. Pius PP. X annuit pro gratia iuxta Emorum. Patrum 

PETRUS PALOMBELLI, 5. R. et U. I. Notarius. 



Super dispensatione ab irregularitate ex defectu natalium ob 

haeresim parentum. 


In Congregatione general! S. R. et U. Inquisitionis Emi. ac 
Rmi. Dni. decreverunt : 

Dispensationem super irregularitate, ex defectu natalium ob 
haeresim parentum semel concessam ad suscipiendam tonsuram 
et Ordines minores, valere etiam ad suscipiendos Ordines 

Sequenti vero feria V, die 6 eiusdem mensis et anni, SSmus. 
D. N. Pius PP. X decretum Emorum. Patrum adprobavit. 

PETRUS PALOMBELLI, S. R. et U. /. Notarius. 

Super observantia festorum in locis Missionum. 


In Congregatione generali S. R. et U. Inquisitionis, proposito 
dubio a S. Congregatione de Propaganda Fide : utrum indultum 
super observantia festorum concessum alicui Missioni validum quoque 
habendum sit pro aliis Missionibus, quae in posterum a pristina Missions 
seiungantur ; Emi. ac Rmi. Dni. respondendum mandarunt : Affir- 

Sequenti vero feria V, die 13 eiusdem mensis et anni, SSmus. 
D. N. Pius PP. X decretum Emorum. PP. adprobavit. 

PETRUS PALOMBELLI, 5. R. et U. I. Notarius. 


Secta Mariavitarum iterutn reprobatur atque eiusdem duces 
excommunicati vitandi declaruntur. 


Mariavitarum sacerdotum secta quae ab aliquot annis non- 
nullas Poloniae dioeceses infeliciter infestat, in earn paullatim 
devenit obstinatam pervicaciam et insaniam,ut iam Apostolicae 
Sedis postulet extremas coercitiones. Haec enim secta, cum 
in exordiis suis simulasset singulare studium gloriae divinae, 
mox spretis Episcoporum suorum monitionibus et correctionibus, 
spretis ipsius Summi Pontificis primum paternis adhortationibus 
turn severioribus comminationibus, spretis quoque censuris in 


quas non unam ob causam inciderat, tandem ecclesiasticae 
auctoritati se penitus subduxit, agnoscens pro capite foeminam 
quandam Feliciam, alias Mariam Franciscam Kozlowska, quam 
Sanctissimam matrem dicunt, SS. Dei Genetrici sanctitate 
parem, sine cuius patrocinio nemo salvus esse possit, et quae 
delegavit loannem Kowalski, ut suo nomine tamquam Minister 
generalis totam Mariavitarum societatum regat. Cum igitur 
constet praedicta totius societatis capita, loannem Kowalski et 
Mariam Franciscam Kozlowska etsi iterum iterumque monitos 
in suis perversis doctrinis et molitionibus quibus simplicem 
multitudinem decipiunt et pervertunt, obstinate persistere, atque 
in censuris in quas inciderunt sordescere, haec Sacra Suprema 
Congregatio S. R. U. I. de expresso SSmi. Domini Nostri man- 
dato, ne quis, cum detrimento salutis aeternae, ulterius communi- 
cet operibus malignis loannis Kowalski et mulieris Kozlowska, 
declarat atque edicit dictum sacerdotem loannem Kowalski 
memoratamque foeminam Mariam Franciscam Kozlowska, 
nominatim ac personaliter maiori subiacere excommunicationi, 
ambosque, a gremio Ecclesiae Sanctae Dei penitus extorres, 
omnibus plecti poenis publice excommunicatorum, ideoque 
loannem Kowalski et Mariam Franciscam esse vitandos ac vitari 

Committit insuper RR. PP. DD. Varsaviensi Archiepiscopo, 
Plocensi, Lublinensi, Kielcensi aliisque, quorum forte interest, 
Episcopis Polonis, ut, nomine ipsius Sanctae Sedis, declarent 
singulos et omnes respectivae suae dioeceseos sacerdotes infami 
sectae Mariaviticae adhuc addictos, nisi infra viginti dies, ab 
ipso praesentis intimationis die computandos, sincere resipuerint, 
eidem excommunicationi maiori, personali et nominali, pariter 
subiacere eademque ratione vitandos esse. 

Praelaudati vero Praesules magis ac magis satagant e grege 
suo fideles, a sacerdotum Mariavitarum insidiis ac mendaciis 
misere deceptos, admonere non amplius Ecclesiae Sanctae Dei 
geminos esse posse filios quotquot damnatae sectae Mariaviticae 
scienter adhaereant. 

L. |ij< S. PETRUS PALOMBELLI, 5. R. et U. I. Notarius. 

Decernitur ex deductis non constare de absentia impediment! 

primi gradus in linea collateral!. 
Erne. Domine, 

Titius et Berta matrimonium canonicum contrahere volunt ; 
sed suspicatur quod primo in linea collateral! gradu sint ligati. 
Quae suspicio innititur tribus fundamentis quae pro fraternitate 
Titii et Bertae militant : 


i. Rumor publicus : incolae omnes reputant fratres Titium 
et Bertam. 

2. Assertio Mariae, matris Bertae alimenta petentis coram 
iudice a Sempronio, eo quod ab eo genita esset Berta. 
Sempronius et Maria erant tune temporis soluti. 

3. Recognitio, declaratio, confessio paternitatis facta a 
Sempronio in articulo mortis et in libro parochiali conscripta. 

Sempronius matrimonium contraxit cum Anna ex qua 
procreavit Titium oratorem, et mortua Anna, viduus transivit 
ad secundas nuptias cum Maria, matre Bertae oratricis. 

Parochus vi rationum, quae expositae sunt, timens ut ligati 
sint oratores vinculo fraternitatis, matrimonium interdixit. 

Titius et Berta oratores non acquiescunt agendi ration! 
parochi nee a proposito matrimonium ineundi. 

Re ad Ordinarium delata, Maria, interposito iuramento, 
asserit iterum atque iterum filiam suam Bertam nequaquam 
esse Titii sororem ; illam enim edidit non ex Sempronio patre 
Titii, sed ex quodam Francisco eiusdem oppidi, cum quo tantum 
copulam illicitam habuit ante matrimonium. 

Tribus argumentis propositis respondet : Rumorem publicum 
a vocibus a seipsa prolatis falso ne cum altera matrimonium 
contraheret, natum esse. 

Eadem causa coram iudice alimenta petivisse a Sempronio 
Bertae, filiae non Sempronii sed Francisci. 

Demum a seipsa Sempronium in articulo mortis non parvis 
precibus et viribus inductum esse et coactum ad declarationem 
paternitatis quae toto coelo a veritate abest. 

Cum autem Titius et Berta concubinarie et cum prole vivant, 
praefatus vicarius generalis, consulendo saluti spirituali ora- 
torum et Mariae morti proximae, enixe rogat ut declaretur 
fraternitatis suspicionem solido argumento non inniti, et ideo a 
matrimonio contrahendo non esse prohibendos, aut ad separa- 
tionem esse cogendos, quia fraternitas est praesumenda. 
Feria VI, die 6 Aprilis 1906. 

In Congregatione Generali S. R. et U. Inquisitionis, pro- 
posito suprascripto dubio, rite perpensis omnibus turn facti turn 
iuris rationum momentis, praehabitoque RR. DD. Consultorum 
voto, Emi. ac Rmi. DD. Cardinales in rebus fidei et morum 
Generales Inquisitores decreverunt : Ex deductis non constare de 
absentia impediments ; ideoque matrimonium de quo agitur permitti non 

Eadem vero feria ac die eiusdem anni, Sanctissimus D. N. 
Pius divina providentia Papa X in audientia r. p. d. Adsessori 
S. Officii impertita, habita hac relatione, resolutionem Emorum. 
Patrum adprobavit. 

PETRUS PALOMBELLI, S. R. et U. I. Notarius. 


Dispensations ab Irregularitate. 

Dispensatur cum subdiacono Jam epileptico ut ad diaconatum 
tantum promoveri possit. 

Subdiaconus Marianus Rose in votis habet se ad superiores 
Ordines promoveri; sed obstat quod, accepto subdiaconatu, 
compertum est ipsum aliquando comitiali morbo fuisse ob- 
noxium. Quare Episcopus initio anni 1905 supplicem libellum 
ad S. C. Concilii obtulit pro sanatione quoad iam collates 
Ordines et pro dispensatione ab huiusmodi defectu in futurum. 

Rogatus Episcopus ut clarius edpceret de natura et gravitate 
enunciati morbi, insimul transmissa peritia medica, ipse litteris 
Martii successivi exhibuit turn iuratam declarationem parentum 
eiusdem clerici, qui negant ipsorum filium esse epilepticum, sed 
tantum asserunt eumdem iam a tenera aetate morbo trauma 
vocato laborasse et modo bona frui valetudine ; turn testi- 
monium rectoris Seminarii, qui fatetur oratorem semel in anno 
1903 et bis in anno 1904 subiectum fuisse gravibus accessibus, 
qui pro epilepticis habiti sunt. 

His acceptis, die 16 dicti mensis eidem Episcopo rescriptum 
fuit, ut clericus Rose per aliquod tempus poneretur sub direc- 
tione et vigilantia docti et prudentis medici, cuius votum et 
relationem deinde remitteret. Haec iussa Episcopus adimplens 
die 1 6 Maii 1906 retulit praefatum clericum a mense lanuario 
an. 1905 usque ad hunc diem numquam morbo fuisse correptum, 
iuxta votum et relationem duorum medicorum, qui praeterea 
fidem faciunt eumdem versari in florenti sanitatis statu et 
liberum esse a morbis infectivis. Episcopus ingeminabat preces 
pro obtinendo favorabili indulto. 

Responsum. Emi. Patres S. Congr. Concilii, omnibus ma- 
ture perpensis, die 24 Novembris 1906 rescripserunt : 

Arbitvio et prudentiae Episcopi ad diaconatum tantum, facto verbo 
cum SSmo. 

Colliges. i. Dummodo moralis certitudo habeatur de non 
iteratione morbi comitialis in futurum, Ecclesia facilius dis- 
pensare solet ab irregularitate cum clericis iam ad subdiacon- 
atus ordinem promotis. 

2. Subdiaconus in casu reputatur quidem morbo epileptico 
non amplius obnoxius, sed ad maiorem cautelam differtur con- 
cessio gratiae pro susceptione presbyteratus. 




Quo approbantur et confirmantur Constitutions fratrum Dis- 
calceatorum Ordinis Sanctissimae Trinitatis Redemptionis 

SSmus. D. N. Divina Providentia Pius PP. X in Audientia 
habita ab infrascripto Card. Praefecto S. Congregationis Epis- 
coporum et Regularium die 17 Februarii 1907 suprascriptas 
Constitutiones Ordinis Discalceatorum Sanctissimae Trinitatis 
Redemptionis Captivorum, latino idiomate exaratas, prout in hoc 
exemplari continentur, cuius autographum in Archivio praelau- 
datae S. Congregationis asservatur, benigne approbavit et con- 
firmavit : prout praesentis decreti tenore Constitutiones ipsae 
approbantur et confirmantur. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae ex Secretaria memoratae S. Congregationis 
Episc. et Regul. die 18 Februarii 1907. 

L. )jl S. DOMINICUS Card. FERRATA, Pvatfectus. 


Approbantur Constitutiones Sororum a 5. I u liana. 

SSmus. D. N. Pius Divina Providentia PP. X, in audientia 
habita ab infrascripto Cardinali Sacrae Congregationis Epis- 
coporum et Regularium Praefecto die 6 huius mensis, attentis 
litteris commendatitiis Antistitum locorum in quibus reperitur 
Institutum Sororum a S. Juliana, vulgo Apostolines du Tres 
Saint Sacrtment nuncupatarum, domum principem habentium in 
archidioecesi Mechliniensi, eiusdem Instituti Constitutiones, 
prout continentur in hoc exemplari, cuius authographum in 
archivio praefatae S. Congregationis asservatur, ad sexennium 
per modum experimenti approbare et confirmare dignatus est, 
prout praesentis decreti tenore approbat et confirmat, salva 
Ordinariorum iurisdictione, ad formam SS. Canonum et Apos- 
tolicarum Constitutionum. 

Datum Romae, ex Secretaria memoratae S. Congregationis 
Episcoporum et Regularium, die 7 Maii 1906. 

D. Card. FERRATA, Pvaejcctus. 
PH. GIUSTINI, Secretaritts. 


Conceditur Postulantibus in casu peragandi probationem intra 

claustra monasterii. 

Beatissime Pater, 

Episcopus Auriensis, ad pedes S. V. provolutus, exponit quae 
sequuntur : 

Mos invaluit in conventu monialium S. Francisci oppidi 
vulgo Allariz, huius dioecesis, ut postulantes priusquam habitum 
accipiant, probationis periodum peragant intra claustra monas- 
terii commorando, quin in scriptis ullam licentiam a S. Sede 
obtinuerint, neque postulaverint. Episcopus orator iuri clau- 
surae papalis, cuius est custos, prospiciens et tranquiilitati monia- 
lium consulendo, petit a S. V. licentiam in scriptis competentem 
ut quaecumque habitum monialium in hoc monasterio accep- 
turae sunt, nomine et titulo postulantium, intra claustra degere et 
commorari possint per probationis periodum. Et Deus. 

Vigore specialium facultatum a SSmo. Domino Nostro con- 
cessarum, Sacra Congregatio Emorum. S. R. E. Cardinalium 
negotiis et consultationibus Episcoporum et Regularium prae- 
posita benigne annuit precibus Episcopi oratoris pro petita 
facilitate ad quinquennium. Contrariis quibuscumque non ob- 

Romae, 8 Maii 1906. 

D. Card. FERRATA, Pracfectus. 

PH. GIUSTINI, Secretarius. 


Dominicanis in Insulis Philippinis conceditur facultas antici- 
pandi Matutinum cum laudibus. 

Ex Aitdientia SSmi., habit a die H^Aprilis 1905. 

Sanctissimus Dominus Noster Pius divina providentia Papa X. 
referente me infrascripto Sacrae Congregationis Negotiis Eccle- 
siasticis extraordinariis praepositae Subseeretario, R. P. Pro- 
vincial! Ordinis Praedicatorum in Philippinis insulis nee non 
eiusdem Provinciae Religiosis eiusdem Ordinis facultatem tribuit 
recitandi privatim, legitima concurrente causa, matutinum cum 
laudibus diei sequentis statim elapsis duabus horis post meridiem. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis die et 
anno praedictis. 

JOSEPH AVERSA, Subsecvetarius. 


Nonnullasolvuntur practica dubia relate ad hodiernatn Ecclesiae 
persecutionem in Gallia. 

Q. Quomodo procedendum cum mandatario civilis potestatis 
ad bona ecclesiastica sequestranda adveniente ? 

R. Parochi, Vicarii, Superiores ecclesiastic! passive se habeant, 
absque ulla cooperatione in huiusmodi bonorum sequestratione. 
Quoad veto Praesides, Thesaurarios, aliosque bonis ecclesiasticis 
rite administrandis et fideliter custodiendis adlectos, Ordinarius, 
si, attends peculiaribus adiunctis, iudicaverit ipsos gravia habi- 
turos damna ex clavium denegatione, poterit, re pro conscientia 
et coram Deo perspecta, tolerare ut ipsi, praemissa contra 
violentiam sibi illatam protestatione explicita, claves in propriis 
locis derelinquant, quin ulterius opem conferant, aut quodpiam 
peractae spoliationis instrumentum subscribant. 

Q. An liceat Gubernii officialibus acceptare munus Admini- 
stratoris-Sequestri, uti dicunt, si recusare nequeant absque 
periculo amittendi officium, propriae substentationi et familiae 
necessarium, aut aliud grave damnum sustinendi ? 

R. Dummodo revera grave huiusmodi hominibus instet 
damnum, et admiratio fidelium amoveatur, (quod quomodo 
faciendum sit Ordinarii erit definire) tolerari posse. 

Q. An possint Parochi aliive Sacerdotes aut viri catholici, 
intuitu maioris mali praecavendi, eiusdem Administratoris 
Sequestri quamdam acceptare delegationem seu commissionem ? 

R. Nullatenus posse. 

Q. Utrum locatarius bonorum ecclesiasticorum a praefato 
Administratore, vi legis iniquae ereptorum, pretium locationis 
huic Administratori solvere possit ? 

R. Negative, nisi contractus locationis absque gravi damno 
ipsius locatarii rescindi nequeat. 

Q. Utrum liceat piarum fundationum reditus, si ab Admini- 
stratore exsolvantur, acceptare ? 

R. Affirmative. 

Q. Quid de missis fundatis, aliisque piis fundationibus, si 
capitalia seu fundus, vi legis iniquae, subripiantur ? 

R. Onus missarum aliarumque fundationum iis strictim in- 
cumbere, qui fundatum eripuerunt aut detinent. 

Q. Utrum bona ecclesiastica, puta Ecclesiae, aedes presby- 
terales et episcopales, seminaria, etc., vi legis iniquae Municipiis, 
etc., devoluta aut Administratoribus civilibus commissa, in loca- 
tionem accipi possint ? 

R. Non posse, nisi in casibus verae necessitatis praemissa 
tamen,'ex parte Parochi vel Episcopi, protestatione de nullitate 
peractae spoliationis ac de permanentibus Ecclesia iuribus : ex 
parte vero Municipiorum vel Administratorum declaratione, qua 
constet ipsos nullatenus intendere praefata iura negare, nee ullo 


modo sacri Ministerii libertatem imminuere velle : prius habito 
toties quoties Ordinarii dioecesani consensu. 

Q. Utrum viri ecclesiastici, servitio militari vi legis iniquae 
rursus obnoxii, vix ac ad arma vocati fuerint, recursum ad 
supremum Status Consilium contra iniquam convocationem 
porrigere possint ? 

R. Posse ac debere, in protestationem contra illegitimam 
huiusmodi convocationem. 

Q. Utrum iidem possint, response supremi Concilii nondum 
accepto, ne poenis contra renitentesintimatis subiaceant, militari 
convocationi obtemperare ? 

R. Posse obtemperare. 

Q. Utrum Parochus, si forte contingat in sua paroecia cultua- 
lem Associationem ad normam iniquae legis efformari, Ecclesiam 
suam derelinquere debeat ? 

R. Parochum omnino teneri in Ecclesia sua cultum prosequi 
et in aedibus parochialibus perstare, usquedum violenter 

Q. Quid si dicta Associatio schismatica nefarium forte 
invenerit sacerdotem qui in Ecclesia, de mandate Associationis, 
officia divina celebret ? 

R. Parochum legitimum, praemissa protestatione et admonito 
populo ne cultui schismatico participet, Ecclesiam suam statim 
derelinquere debere. 


Dominicanis Angliae datur ad quinquennium indultum cele- 
brandi Missam de Requie bis in hebdomada in die duplici. 


SSmus. Dominus Noster Pius divina previdentia PP. X, 
referente me infrascripto S. Congregationis de Propaganda Fide 
Secretario, de speciali gratia indulsit, ut in ecclesiis Ordinis 
Praedicatorum regularis Provinciae Angliae celebrari valeat bis in 
hebdomada Missa de Requie, occurrente etiam festo ritus duplicis, 
exceptis primae et secundae classis, diebus Dominicis aliisque 
festis de praecepto servandis, necnon vigiliis, feriis atque octavis 
privilegiatis, et dummodo hujus indulti causa nihil omnino 
praeter consuetam eleemosynam percipiatur. De consensu 
Ordinarii ad quinquennium. 

Datum Romae ex aedibus S. Congregationis de Propaganda 
Fide, die et anno ut supra. 

ALOISIUS VECCIA, Secretarius. 



Laudis novi Instituti Sororum Tertii Ordinis 5. Dominici eius- 
que constitutionum ad tempus approbationis ad quin- 

Cum Reverenda Mater Maria Aemilia a SS. Angelis, Priorissa 
generalis Instituti Sororum Tertii Ordinis S. Dominici congre- 
gationis Sanctae Catharinae Senensis, quarum domus princeps 
est in loco archidiocesis Milwaukiensis Statuum Foederatorum 
Americae Septentrionalis qui vulgo dicitur Racine, enixe petierit 
ut Sancta Sedes praedictum Institutum illiusque constitutiones 
adprobare dignaretur, eius petitio Romanae Commissioni pro 
examine constitutionum novorum Institutorum ab hac S. Con- 
gregatione dependentium institutae, cui Eminentissimus Car- 
dinalis Franciscus Satolli praeest, prout opus erat, delata fuit. 
Praelaudata vero Reverendissima Commissio, attenta huius 
Instituti pro missionibus in supradicta regione utilitate, de qua 
litterae commendatitiae Ordinariorum in quorum diocesibus 
Sororum domus exstant, ridem faciunt, et attenta etiam illius 
aggregatione ad Tertium Ordinem Sancti Dominici a R. P. 
Magistro general! peracta, idem Institutum interim laudandum 
eiusque constitutiones iuxta schema exhibitum, introductis 
tamen modificationibus prout in annexo exemplari habetur, ad 
quinquennium per modum experiment! approbandas censuit. 
Quare haec Sacra Congregatio de Propaganda Fide, iuxta 
votum Reverendissimae Commissionis, decretum laudis praefato 
Institute et temporaneam praedictam approbationem eius con- 
stitutionibus dare decrevit, sperans ipsum tale incrementum 
consecuturum, ut Sedis Apostolicae approbationem suo tempore 
obtinere valeat. Quam S. Congregationis sententiam ab infra- 
scripto eiusdem Secretario, in audientia diei 9 maii 1905 SSmo. 
Dno. N. Pio divina providentia PP. X relatam, eadem Sanctitas 
Sua in omnibus ratam habere et confirmare dignata est, et super 
his praesens decretum fieri mandavit. 

Datum Romae, ex aedibus S. Congregationis de Propaganda 
Fide, die 10 Maii 1905. 

Fr. H. M. Card. GOTTI, Praefectus. 
ALOISIUS VECCIA, Secretavius. 



Ordinis Fratrum Praedicatorum. 

Renovatur Indulgentia iam ab Innocentio VIII. SS. Rosarium 

Deferentibus Concessa. 
Beatissime Pater, 

Fr. Hyacinthus M. Cormier, Magister Generalis Ordinis 
Fratrum Praedicatorum, ad pedes S. V. provolutus, exponit quod 
Innocentius VIII in Bulla Splendor aetevnae gloriae, diei26 Febru- 
arii 1491, ita edixerat : 

' Nos cupientes ut ipsi confratres et consorores sedulius 
Rosarium praedictum ob Virginis Mariae reverentiam deferant 
. . . quo ex hoc dono coelestis gratiae uberius conspexerint 
se fore refectos, de Omnipotentis Dei misericordia ac Sanctorum 
Petri et Pauli Apostolorum eius auctoritate confisi, volumus, et 
auctoritate Apostolica ordinamus et concedimus, ac omnibus et 
singulis confratribus et consororibus conscriptis, vere poenitenti- 
bus, nunc et pro tempore existentibus, Rosarium deferentibus 
centum annos et totidem quadragenas indulgentiarum de iniunctis sibi 
poenitentiis misericorditer in Dno. indulgemus. . . . Prae- 
sentibus perpetuis futuris temporibus duraturis.' 

Cum autem huius Indulgentiae mentio non reperiatur in cata- 
logo indulgentiarum, die 29 Augusti 1899, a fel. rec. Leone 
PP. XIII approbate, quo edicitur ' quascumque alias indul- 
gentias confraternitatibus Sanctissimi Rosarii tributas, abro- 
gatas, seu revocatas esse censendas, 1 praedictus Magister Gene- 
ralis, suo et omnium SS. Rosarii confratrum et consororum 
nomine humiliter et enixe Sanctitatem Vestram rogat, ut prae- 
dictam centum annorum et totidem quadragenarum indul- 
gentiam, semel in die lucrandam, ab iis qui Rosarium apud se, 
ob Beatae Virginis reverentiam, devote gestaverint, renovare, 
renovatamque declarare dignetur. 

Et Deus. . . . 

luxta preces in Domino, die 31 lulii anno 1906. 


Indulgentia conceditur recitantibus precem 
"O Mad re di Misericordia "in honorem B.M.V. a Providentia. 


O Madre di misericordia, aiuto dei Cristiani, ministra fedelis- 
sima della Divina Provvidenza, tesoriera di tutte le grazie, ricor- 
datevi non essersi mai inteso al mondo che abbiate lasciato 


senza consolazione coloro che a voi devotamente ricorsero. 
Onde io, confidando nelle viscere della vostra pieta e nella 
liberalissima vostra provvidenza mi prostro umilmenti ai vostri 
piedi affinchfc vogliate ascoltare le mie orazioni. 

Ottenetemi Voi la santa provvidenza, ossia le grazie in tutti 
i miei spirituali bisogni, e quella provvidenza inoltre temporale, 
necessaria per tirare innanzi la vita in questa valle di pianto. 

Raccomando fervorosamente al vostro cuore amoroso e ma- 
terno la santa Chiesa, il Sommo Pontefice, la conversione delle 
anime, la propagazione della fede cattolica, nonche le Spose 
elette del Signore che sorffono nelle atroci fiamme del Purga- 
torio, affinchfc vengano tosto consolate coll' eterno refrigerio. 
Cosi sia. 

A quanti reciteranno questa preghiera e accordata per una volta al 
giorno V Indulgenza din 300 giorni. 


Praesentis Rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit 
Secretariae S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorum fidem, etc. 
Datum Romae, ex eadem Secretaria, die 19 Decembris 1906. 

t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretaries. 

Oratio ad B. Virginem Mariatn "Maria Mater Misericord iae," 
quam in suis Ecclesiis recitare solent Filiae Cordis lesu, in 
dulgentiis ditatur. 

Maria Mater Misericordiae, Mater et Filiailliusqui Pater est Mi- 
sericordiarum et Deus totius consolationis, Dispensatrix thesaurorum 
Filii tui, Ministra Dei, Mater Summi Sacerdotis Christi, Sacerdos 
pariter et Altare, Sacrarium immaculatum VerbiDei, Magistra Aposto- 
lonim omnium et Discipulorum Christi; protege Pontificem Maxi- 
mum, intercede pro Nobis et pro Sacerdotibus nostris, ut Sum- 
mus Sacerdos Christus lesus conscientias nostras purificet, et 
digne ac pie ad sacrum convivium suum accedamus. 

O Virgo Immaculata, quae non modo dedisti nobis panem coe- 
kstem Christum in remissionem peccatorum, sed es Tu ipsa Hostia, 
acceptissima Deo litata, et gloria sacerdotum, quaeque, teste Beatis- 
simo famulo tuo S. Antonino, quamvis sacramentum Ordinis non ac- 
cepens, quidquid tamen dignitatis et gratiae in ipso conjertur de hoc plena 
fuisti ; unde merito Virgo Sacerdos praedicaris ; respice super 
nos et super Sacerdotes Filii tui, salva nos, purifica nos, sanc- 
tifica nos, ut ineffabiles sacramentorum thesauros sancte sus- 
cipiamus et aeternam animarum nostrarum salutem consequi 
mereamur. Amen. 


Mater Misericordiae, ora pro nobJs, 
Mater aeterni Sacerdotis Christ! lesu, ora pro nobis. 
Regina cleri, ora pro nobis. 
Maria Virgo Sacerdos, ora pro nobis. 

Trecentos dies Indulgentiae acquirat quisque pie ac devote 
hanc orationem recitaverit. 
Die 9 Maii an 1906. 


Praesentis Rescript! authenticum exemplar exhibitum fuit huic 
S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. 
In quorum fidem. 
Datum Romae e Secretaria eiusdem S. C. die 9 lanuarii 1907. 

L. ^( S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Indulgentia plenaria quotidiana Basilicae 5. Mariae Angelorum 
de Portiuncula applicari valet etiam defunctis. 

Beatissime Pater, 

Hodiernus Procurator generalis Ordinis Fratrum Minorum, 
se ad Sanctitatis Vestrae pedes humillime provolvit, enixe im- 
plorans ut indulgentia Plenaria per Summum Pontificem Inno- 
centium XII. , in Bulla Redemptoris, die 18 Augusti 1695, fidelibus 
concessa ad Basilicam Sanctae Mariae Angelorum de Portiun- 
cula intra fines dioeceseos Assisiensis " conftuentibtts, qui illam vere 
poenitentes et confessi ac sacra communione refecti, in quocumque anni die 
devote visitaverint, et ibi pro Christianorum Pvincipum concordia, haere- 
sum exstirpatione, ac sanctae Mains Ecclesiae exaltatione pias ad Deum 
pveces effuderint ; " non solum pro vivis, sed etiam pro defunctis 
valeat applicari, sicque fidelium votis annuatur, qui ad Sanctu- 
arium illud Assisiense etiam animabus suorum defunctorum 
suifragaturi per annum saepe conveniunt. 

Et Deus, &c. 

Sacra Congregatio Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praeposita, 
utendo facultatibus a Sanctissimo Domino Nostro Pio Papa X 
sibi tributis, benigne annuit pro gratia iuxta preces. Contrariis 
non obstantibus quibuscumque. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem Sacrae Congregationis, 
die 14 Novembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indulgentia conceditur recitantibus orationem "O loseph," etc. 

Beatissimo Padre, 

Nicola Giuseppe Camille Arcivescovo-Vescovo di lassi, pro- 
strato al bacio del S. Piede, supplica la S. V. a degnarsi 
accordare a tutti i fedelli, ogni qual volta devotamente reci- 
teranno la seguente orazione al Sommo Patriarca S. Giuseppe, 
1'indulgenza di trecento giorni, applicabile anche alle anime 
sante del Purgatorio. 

O loseph, virgo Pater lesu, purissime Sponse Virginis Maviae, quo- 
tidie, deprecarepro nobis ipsumlesum Filiunt Dei,ut, armis suae gratiae 
muniti, legitime certantes in vita, ab eodem coronemur in movie. 

Che della grazia, ecc. 

Recitantibus hanc orationem indulgentiam centum dierum bis 
in die lucrandum in Domino concedimus. 

Die ii Octobris an. 1906. 


Praesens Rescriptum exhibitum fuit huic Secretariae Sacrae 
Congregationis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. In 
quorum fidem. 

Datum Romae ex eadem Secretaria, die 26 Nov. 1906. 

f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indulgentia pro popular! cantico in honorem B. M. Virginis. 

II P. Fr. Marco Righi, dell'Ordine dei Predicatori, prostrato 
al bacio del S. Piede, umilmenti implora 1'indulgenza di trecento 
giorni, applicabile anche ai defunti, da lucrarsi da tutti i fedeli 
ogni volta che con cuore contrito e devotamente reciteranno if 
seguente cantico popolare in onore della B. V. del Rosario : 

Tu sei del gaudio Madre e Signora, 
Tu fosti martire in terra ognora ; 
Ma eterna gloria il del ti die. 
O Rosa mistica -prega per me. 

L'Ave, la Visita il Parto santo, 
L'offerta allegrati di an divo incanto : 
Nel Figlio giubili che riede a Te. 
O Rosa mistica prega per me. 

L'intimo spasimo lo scempio atroce ; 
11 serto spineo I'orrenda Croce 
Tu soffri, e immblati Gesu con se. 
O Rosa mistica prega per me. 


Risorto, alVeteva il Figlio ascende ; 
Manda il Paraclito eke il COY t'incendc ; 
Regina degli Angioli Iddio ti ft. 
O Rosa mistica -prega per me. 

Cogliamo, o popoli dai rami santi. 
E a Lei sacriamole rose fragranti. 
Spevanze e gemiti -pongo ai tuoi pie. 
O Rosa mistica prega per me. 


SSmus. Dominus Noster Pius divina providentia Papa X 
benigne annuit pro gratia iuxta preces. Praesenti in perpetuum 
valituro. Contrariis quibuscumque minime obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria S. C. Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, die 14 Novembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Ad omnes fideles extenduntur indulgentiae pro pio exercitio ad 
SS. Nomen lesu. 

Beatissimo Padre, 

II sac. Domenico Paoloni, direttore del Zelatore del SSmo.Nome 
di Gesu, di Napoli, prostrate al bacio del sacro piede, umilmente 
supplica la S. V. a volersi degnare di estendere ai fedeli di tutto 
1'Orbe le sottoscritte indulgenze dalla s. m. di PP. Pio IX 
elargite all'archidiocesi di Napoli : 

i. Chi recita cinque Gloria Patri e cinque volte ripete la gia- 
culatoria : Sia infinitamente Benedetto il SSme. nome di Gesd, lucra 
300 giorni di indulgenza. Breve del 17 Marzo 1863. 

2. Indulgenza plenaria ai fedeli che confessati e comunicati 
nella domenica II dopo 1'Epifania, visiteranno una chiesa ove si 
celebra la festa del SSmo. Nome di Gesu, ed ivi pregheranno al 
solito. Breve del 13 Gennaio 1871. 

3. Indulgenza plenaria ai fedeli che confessati e comunicati 
assisteranno e pregheranno per le solite intenzioni, in quella 
chiesa ove si celebra 1'annuo funerale di coloro che furono divoti 
del SSmo. Nome di Gesu. Breve del 13 Gennaio 1871. 


Sanctissimus, auditis expositis, praedictas indulgentias ad 
omnes totius Orbis Christifideles extendere dignatus est, ac 


animabus in Purgatorio detentis eas profuturas esse declaravit. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. In quorum fidem. 

CASIMIRUS, Card. Gennari. 

Praesens Rescriptum exhibitum fuit huic Secretariae S. C. 

Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae. In quorum fidem. 

Datum Romae, ex eadem Secretaria, die 26 Novembris 1906. 

t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretavius. 

Indulgentia pro oratione in honorem S. loannis de la Salle. 
Tres Saint Pere, 

Le Frere pabriel-Marie, Superieur general de 1'Institut des 
Freres des Ecoles chretiennes, prosterne a Vos pieds, expose 
humblement a Votre Saintete que la devotion envers saint Jean- 
Baptiste de la Salle a pris une grande extension parmi les 
fideles. En vue de promouvoir encore davantage cette devotion 
au Fondateur de 1'Institut des Ecoles chretiennes, le suppliant 
ose prier Votre Saintete de daigner accorder a tous les fideles 
qui reciteront pieusement la priere ci-apres : 

O glorieux Jean-Baptiste de la Salle, apdtre de I'enfance et de la 
jeunesse, soyez, Au haut du del, notre guide et notre protecteur. Inter- 
cedez pour nous, assistez-nous, afin que, preserves de toute souillure 
d'erreur et de corruption, nous demeurions toujours fideles a Jesus- 
Christ et au Chef infaillible de son Eglise. Faites que, pratiquant les 
vertus dont vous avez ete un si admirable models, nous partageons tin 
jour votre gloire dans la celeste patrie. Ainsi soit-il. 
les indulgences suivantes, applicables aux defunts : 

i. Une indulgence de trois cents jours, une fois par jour ; 

2. Une indulgence pleniere, une fois par mois, en un jour de 
leur choix, a ceux qui 1'auront recitee chaque jour pendant 
1'espace d'un mois, pourvu qu'en ce jour, confesses et communies, 
ils visitent une Eglise ou oratoire public, et y prient aux inten- 
tions du Souverain Pontife. 

SSmus. Dominus Noster Pius divina providentia Papa X in 
audientia die 28 Novembris 1906 benigne annuit pro gratia in 
omnibus iuxta preces. Praesenti in perpetuum valituro, absque 
ulla Brevis expeditione. Contrariis quibuscumque non obstan- 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. C., die 28 Novembris 

S. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indulg. 300 d. conceditur recitantibus iaculatoriam precem ad 
Mariam Immaculatam, pro obtinenda castitate. 

Ad perpetuam vei memoviam. 

S. Alphonsus Maria de Ligorio non solum strenuus extitit 
defensor Immaculatae Conceptionis B. M. V., sed etiam fuit 
promoter indefessus cultus erga B. mam Virginem sine labecon- 
ceptam, et praesertim promovit inter fideles praxim quotidie 
recitandi mane et vespere ter Salutationem Angelicam addendo 
cuique earum hanc invocationem "per tuam Immaculatam Con- 
cfptionem, o Maria, redde purum corpus meum et sanctam animam 
mtam," asserens huiusmodi exercitationem efficacem esse ad 
castitatem servandam contra diabolicos incursus. lamvero quin- 
quagesimo imminente anno, ex quo Pius IX Praedecessor 
Noster rec. mem. B.mam Deiparam ab original! labe immunem 
declaravit, peropportunum existimavimus laudabilem Alphonsi 
praxim christiano populo commendare, atque ut inde uberiores 
fructus percipiantur, coelestes etiam Ecclesiae thesauros, quorum 
dispensationem Nobis traditit Altissimus, reserare statuimus. 
Quamobrem de Omnipotentis Dei misericordia ac BB. Petri et 
Pauli Apostolorum Eius auctoritate confisi, omnibus et singulis 
utriusque sexus Christifidelibus, qui corde saltern contriti ter 
Salutationem Angelicam, addita cuilibet Salutationi supradicta 
invocatione, sive mane sive vespere devote recitaverint, tarn 
mane quam vespere tercentum dies de iniunctis eis seu alias 
quomodolibet debitis poenitentiis in forma Ecclesiae consueta 
relaxamus : quas poenitentiarum relaxationes etiam animabus 
Christindelium, quae Deo in charitate coniunctae ab hac luce 
migraverint, per modum suffragii applicari posse, indulgemus. 
In contrarium facientibus non obstantibus quibuscumque. Prae- 
sentibus perpetuis futuris temporibus valituris. Praecipimus 
autem, ut praesentium Litterarum (quod nisi fiat, nullas easdem 
esse volumus) exemplar ad Secretariam S. Congregationis 
Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae deferatur, iuxta 
Decretum ab eadem Congregatione sub die XIX lanuarii 
MDCCLVI latum et a rec. mem. BenedictoXIV Praedecessore 
Nostro die XXVIII eiusdem mensis adprobatum. 

Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die 
V Decembris MCMIV, Pontificatus Nostri anno secundo. 

Pro Dno. Card. MACCHI. 

Praesentium Litterarum exemplar delatum fuit ad hanc Secre- 
tariam S. Congregationis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis prae- 
positae. In quorum fidem, &c. 

Datum Romae ex eadem Secretaria, die 6 Decembris 1904. 

los. Can. COSELLI, Substitutes. 


Indulg. 100 d. conceditur recitantibus precem in favorem surdo- 


Beatissimo Padre, 

II P. Pietro Tognoli, dei Chierici Regolari delle Scuole 
Pie, in Siena, prostrato al bacio del S. Piede, espone quanto 
segue : 

La compassione che destano tanti piccoli sordomuti, che non 
avendo ancora 1'eta per essere ammessi negli Instituti speciali, 
vanno vagando per le vie esposti a mille pericoli deH'aniraa e 
del corpo, specialmente quando trattasi di bambine, spinse 
I'umile Oratore a raccogliere i mezzi per provvedere un asilo a 
quei piccoli sventurati. Molte pie persone hanno incoraggiato e 
cooper ano con zelo alia felice riuscita di quest 'opera di redenzione 
morale, ma e necessario che i benefattori si moltiplichino, ed in 
ogni citta sorga una santa crociata a vantaggio di tanti infelici. 
Per ottenere tale scopo, il mezzo piu efficace b la preghiera : 
quindi 1'oratore supplica la S. V. a volersi degnare di accordare 
I'lndulgenza di cento giorni, applicable ai defunti, da lucrarsi 
da tutti i fedeli ogni volta che almeno col cuore contrito recite- 
ranno devotamente la seguente 


" misericordiossimo Gesu, che mostraste tanta tenerezza 
per i pargoletti che ebbero la grazia di essere accarezzati dalle 
tue mani divine e lasciasti detto che chiunque avesse raccolto 
anche uno solo di tali innocenti avrebbe raccolto Te stesso, debt ! 
stendi la Tua mano provvidenziale su quei piccolini che, per 
esser privi di udito e di parola sono esposti a tanti e tanti 
pericoli deH'anima e del corpo. 

Diftondi lo spirita della tua ardente carita nei cuori cristiani 
perchfc vengano in loro soccorso e fa discendere copiose grazie 
su coloro che cooperano a provvedere, anche per questa porzione 
dei tuoi diletti, un rifugio ove possa essere al sicuro la loro in- 
nocenza e dove possano trovare pane ed affetto. Cosi sia." 

Ex audientia SSmi., die 5 Dec. 1906 SS. D. N. Pius PP. X 
benigne annuit pro gratia iuxta preces. Praesenti in perpetuum 

Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria S. C. Indulg. Sacrisque Rel. 
praepositae, die 5 Dec. 1906. 

D. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. ^ S. f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indulg. 300 d. conceditur recitantibus precem in honorem 
Dominae Nostrae a SS. Sacramento. 


" O Vergine Maria, Nostra Signora del SS. Sacramento, 
Gloria del popolo cristiano, Letizia dell'universale Chiesa, Salute 
del mondo, pregate per noi e ridestate nei fedeli tutti la devo- 
zione verso la SSma. Eucaristia, affinchfc si rendano degni di 
riceverla quotidianamente." 

Ex audientia SSmi. die 9 Dec. 1906. 

SS. D. N. Pius PP. X universis ex utroque sexu Christi- 
fidelibus, quoties corde saltern contrite ac devote suprarelatam 
precem recitaverint, Indulgentiam trecentorum dierum, defunctis 
quoque applicabilem benigne concessit. Praesenti in perpetuum 
valituro, absque ulla Brevis expeditione. Contrariis quibus- 
cumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria S. Congnis Indulg. Sacrisque Rel. 
praepositae, die 23 lanuarii 1907. 

D. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. ffe S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretanus. 

Indulg. 300 d. adnectitur duabus lormulis consecrationis Soda- 
lium Congregationum B. Alariae Virginis. 

Beatissimo Padre, 

II. P. Elden Mullan, S. I., prostrate ai piedi della S. V., La 
supplica umilmente a voler ennettere all'uno e all'altro dei 
seguenti atti di consacrazione, Pindulgenza di trecento giorni, 
applicabile anche alle anime del Purgatorio, in favore degli 
ascritti alle Congregazioni Mariane, da lucrarsi ogni volta che, 
almeno con cuore contrito, divotamente li reciteranno. 

Che, ecc. 


Santa Maria, Madre di Dio e Vergine, io vi eleggo oggi per 
mia Signora, patrona ed avvocata, e fermamente stabilisco e 
propongo di non abbandonarvi giammai, e di non mai dire nfe 
fare contro di Voi alcuna cosa nfe mai permettere che da altri si 
faccia contro il vostro onore. Ricevetemi dunque, ve ne 
scongiuro, per vostro servo perpetuo; assistetemi in tutte le 
mie azioni, e non mi abbandonate nell'ora della mia morte. 
Cos! sia. 


SSma. Vergine e Madre di Dio, Maria, io, benchfc indegnis- 
simo di esser vostro servo, mosso nondimeno dalla mirabile 


vostra pieta e dal desiderio di servirvi, vi eleggo oggi, in pre- 
senza dell'Angelo mio custode e di tutta la corte celeste, per 
mia Signora, avvocata e Madre, e fermamente propongo di 
volervi sempre servire, e di fare quanto potro, perche da altri 
ancora siate amata e servita. Vi supplico dunque, Madre pie- 
tosissima, pel sangue del vostro Figliuolo sparse per me, che 
mi riceviate nel numero degli altri vostri devoti per vostro servo 
perpetuo. Assistetemi in tutte le mie azioni, ed impetratemi 
grazia, che talmente mi porti ne' miei pensieri, parole ed opere, 
che non abbia mai ad offendere gli occhi vostri purissimi e del 
vostro divin Figliuolo. Ricordatevi di me, e non mi abban- 
donate nell'ora della morte. Amen. 

S. Congregatio Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praeposita, 
utendo facultatibus a SSmo. Dno. N. Pio PP. X sibi tributis, 
benigne annuit pro gratia iuxta preces. Praesenti in perpetuum 
valituro. Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis die 
17 Novembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus* 
L. )J( S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Circa antiqua numismata pro piis unionibus Filiarum Mariae. 

Beatissimo Padre, 

In merito al decreto emesso dalla Sacra Congregazione delle 
Indulgenze in data 24 Agosto 1897, col qua e data facolta ai 
Direttori locali delle pie unioni delle Figlie di Maria di benedire 
le sole medaglie secondo il tipo approvato dal succitato decreto, 
e cio sotto pena dia nullita delle indulgenze, alcuni parroci- 
direttori della diocesi di Milano, considerando : a) che molte pie 
unioni delle Figlie di Maria nella suddetta diocesi sarebbero 
prive delle indulgenze, perche non posseggono la medaglia pre- 
scritta ; b) che dovendo adesso mutarle importerebbe incomodo 
grave e sarebbe difficile per varie ragioni adottare tale provve- 
dimento, supplicano, prostrati al bacio del S. Piede, che la S. V. 
si degni : i. di accordare una sanatoria per quelle pie unioni 
che non hanno la medaglia prescritta ; 2. di concedere che si 
possano continuare ad usare le medaglie non conformi al tipo 
prescritto, delle quali esiste ancora una provvista. 

Che della grazia, ecc. 

S. Congregatio Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praeposita, 
attento voto Rmi. P. Abbatis Generalis Ord. Canonicorum 
Regul. Lateranensium, utendo facultatibus a Smo. D. N. Pio 
PP. X sibi tributis, benigne annuit pro petita sanatione ; quod 
vero attinet ad s. numismata iam provisa, etsi iuxta typum 


praescriptum non sint cusa, eadem S. C. concedit facultatem 
ilia benedicendi cum indulgentiis a RR.PP. eisdem adnexis, 
quoadusque eadem s. numismata expleantur, in posterum veto 
adamussim servetur decretum sub die 24 Augusti 1897 editum. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. C., die 5 Septembris 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
- * * - 

Circa privatam recitationem parvi Officii B. V. Mariae in 
lingua vernacula. 

Desideratus losephus Mercier, Archiepiscopus Mechliniensis, 
huic S. Congregationi Indulgentiis Sacrisque Reliquiis prae- 
positae exponit quod sequitur : 

In pluribus communitatibus religiosis votorum simplicium 
suae dioecesis, Officium parvum B. M. V. etiam publice seu 
communiter recitatur in lingua vernacula. Cum membra ista- 
rum communitatum sint linguae latinae ignara ideoque dif- 
ficilius introduci possit regula recitandi Officium hac lingua, 
cum autem ex decreto diei 28 Augusti 1903 indulgentiae 
annexae istius Officii recitationi, si lingua vernacula fiat, valeant 
tantum pro recitatione privata ; hinc enixe rogat infrascriptus 
orator ut concessio praefati decreti extendatur ad recitationem 
publice seu in communi peractam, ita ut omnes qui in com- 
munitatibus religiosis suae dioecesis Officium parvum B. M. V. 
recitare solent lingua vernacula lucrentur indulgentias, sive 
privatim sive publice seu in communi id recitent. 

Quam gratiam. 

S. Congregatio Indulg. Sacrisque Reliquiis praeposita pe- 
titioni Rmi. Archiepiscopi Mechliniensis respondendum man- 
davit : Recitationem parvi Officii B. Mariae Virginis retinendam 
esse adhuc privatam, quamvis ipsius recitatio locum habeat in 
communi intra septa domus religiosae, immo et in ipsa ecclesia 
vel publico oratorio praedictae domui adnexis, sed ianuis clausis. 

Datum Romae ex Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
1 8 Decembris 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretanus. 

Indulgentia pro iaculatoria prece " Beatissima Virgo," etc. 

Beatissime Pater, 

Archiepiscopus Caesaraugustan., quod magis augeatur devotio 
erga B. Virginem sub titulo vulgo del Pilar, cuius imago in 
ecclesia Metropolitana maxima veneratione colitur, ad pedes 


S. V. provolutus, humillime petit indulgentiam tercentorum 
dierum, defunctis quoque applicabilem, toties ab universis 
christifidelibus lucrandam quoties corde saltern contrito ac 
devote sequentem iaculatoriam precem recitaverint : Beatissima 
Virgo a Columna, ova pw nobis Nuestra Senora del Pilar, vogad por 

Et Deus. 

SSmus. in audientia habita die 23 lanuarii 1907 ab intra- 
scripto Cardinal! Praefecto S. C. Indulgentiis Sacrisque Re- 
liquiis praepositae, benigne annuit pro gratia iuxta preces. 
Praesenti in perpetuum valituro. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae ex Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
23 lanuarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Pvaefectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Stcretavius. 


Conceditur facultas benedicendi Coronas B. M. V. eisque adnec- 
tend! indulgentias quae a Patribus Crucigeris nuncupari 

Beatissime Pater, 

Sac. Felix Cadene, Prael. Dom. S. V. in hac Alma Urbe ad 
pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humillime petit facultatem 
benedicendi Coronas a SSmo. Rosario B. Mariae Virg., eisque 
applicandi Indulgentias, quae a Patribus Cmcigevis vulgo nuncu- 

Et Deus etc. 

Sacra Congregatio Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praeposita, 
utendo facultatibus a SSmo. Domino Nostro Pio PP. X sibi 
specialiter tributis, potestatem facit oratori benedicendi, unico 
Crucis signo, de consensu Ordinarii loci in quo haec facultas 
exercetur, Coronas B. Mariae Virg. ad SSmi. Rosarii recita- 
tionem destinatas, eisque adnectendi Indulgentias, quae a Pat- 
ribus Cntcigeris nuncupari solent. Praesenti ad quinquennium 
valituro. Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, ex Secretaria eiusdem Sacrae Congregationis, 
die 20 Nov. 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Praejectus. 

L. % S. f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secvetarius. 

Die 27 Novembris 1906, annuimus. 

PETRUS RESPIGHI, Card. Vicarius. 


De usu linguae slavonicae in sacra liturgia. 

Acres de liturgico palaeoslavi seu glagolitici sermonis usu con- 
troversias, quae diu iam in provinciis Goritiensi, ladrensi et 
Zagabriensi dioeceses plures commoverunt, compositas atque 
adeo sublatas omnino esse oportuit, post ea quae Sacrum hoc 
Consilium itemque illud extraordinariis Ecclesiae negotiis prae- 
positum, Pontificis Maximi nomine et auctoritate, decreverat, 
Sed tamen nondum ipsas conquievisse dolendum est ; siquidem 
hie sermo etiamnunc multifariam contra praescriptum usurpatur 
in perfunctione sacrorum ; id quod non modo magnam affert et 
admirationem et offensionem pietati publicae, verum, cum gravi 
etiam caritatis pacisque christianae detrimento, Christi fideles, 
vel intra domesticos parietes, hostiles facit. 

Tanta obtemperationis debitae oblivio quantae sit aegritudini 
SSmo. D. N. Pio PP. X, facile-; aestimari potest ; Isque, Apos- 
tolici officii sui esse intelligens, huiusmodi controversiis imponere 
finem,nuper huic Sacrae Congregationi mandavit ut,datis ad Rmos. 
Archiepiscopos, Episcopos et Ordinaries ceteros provinciarum 
memoratarum litteris, quaecumque Decreto diei 5 Augusti 1898 
aliisque deinceps praescripta fuissent, omnia, nonnullis oppor- 
tune mutatis revocaret, eaque sancte inviolateque, onerata ipso- 
rum Antistitum conscientia, observari iuberet. 

Primum igitur, quum eo ipso Decreto cautum fuerit, ut Ordi- 
narii singuli indicem conficerent atque exhiberent omnium suae 
dioecesisecclesiarum, quas certum esset privilegio linguae glagoli- 
ticae in praesens uti ; quumque ei praescriptioni satisfactum non 
sit, quippe talis index, licet studiose expetitus, desideratur tamen 
adhuc, eumdem Sacra haec Congregatio praecipit ut Ordinarii 
omnes intra mensem lulium anni proximi Apostolicae Sedi ex- 
hibeant, his quidem legibus confectum 

ut eae dumtaxat ecclesiae, tamquam hoc privilegio auctae, no- 
tentur, in quibus non coniectura aliqua sed certis monumentis ac 
testibus constiterit, linguam glagoliticam ab anno 1868 ad 
praesens tempus sine intermissione in sacris peragendis adhi- 
bitam esse : 

ut, eiusdem privilegii nomine, nullae istis adscribantur 
ecclesiae, ubi in solemnibus Missis latina lingua celebrandis 
Epistolam et Evangelium cantari glagolitice mos fuerit, eoque 
minus ubi ista sermone croatico vulgari canantur. 

Praeterea, Sacra haec Congregatio, quae infrascripta sunt, 
approbante item Summo Pontifice, religiosissime observanda 

I. Quandoquidem Apostolica Sedes usu glagoliticae linguae 
liturgico opportunum factu censuit, certis terminare finibus quod 
olim indulserat, usus huiusmodi considerari et haberi ab omnibus 
debet ut privilegium locale, quibusdam adhaerens ecclesiis, 


minime vero ut personale, quod ad nonnullos Sacerdotes, qui 
palaeoslavicae dictionis periti sint, earn adhibere non poterunt, 
Sacrum facientes in ecclesia, quae hoc privilegio careat. 

II. Semel confecto et publicato ecclesiarum privilegiatarum in- 
dice, nulli proreus licebit in aliis ecclesiis, quacumque causa aut 
praetextu, linguam palaeoslavicam in sacram liturgiam inducere. 
Si quis vero, saecularis aut regularis Sacerdos, secus fecerit, aut 
id attentaverit, ipso facto a celebratione' Missae ceterorumque 
sacrorum suspensus maneat, donee ab Apostolica Sede veniam 

III. In ecclesiis, quae privilegio fruuntur, Sacrum facere et 
Officium persolvere publica et solemni ratione, permissum ex- 
clusive erit palaeoslavico idiomate, quacumque seclusa alterius 
linguae immixtione, salvis tamen praescriptis ad XI huius 
Decreti. Libri autem ad Sacra et ad Officium adhibendi charac- 
teribus glagoliticis sint excusi atque ab Apostolica Sede recog- 
niti et approbati : alii quicumque libri liturgici, vel alio impressi 
charactere, vel absque approbatione Sanctae Sedis, vetiti 
omnino sint et interdicti. 

IV. Ubicumque populus Sacerdoti celebranti respondere solet, 
aut nonnullas Missae partes canere, id etiam nonnisi lingua palaeo- 
slavica, in Ecclesiis privilegiatis fieri licebit. Idque ut facilius 
evadat, poterit Ordinarius, fidelibus exclusive, permittere usum 
manualis libri latinis characteribus, loco glagoliticorum, exarati. 

V. In praefatis ecclesiis, quae concessione linguae palaeosla- 
vicae indubitanter fruuntur, Rituale, slavico idiomate impressum, 
adhiberi poterit in Sacramentorum administratione, dummodo 
illud fuerit ab Apostolica Sede recognitum et approbatum. 

VI. Sedulo curent Episcopi in suis Seminariis studium prove- 
here cum latinae linguae, turn palaeoslavicae, ita ut cuique dioe- 
cesi necessarii Sacerdotes praesto sint ad ministerium in utroque 

VII. Episcoporum officium erit, ante Ordinationem sacram, 
designare Clericos, qui latinis vel qui palaeslavicis ecclesiis desti- 
nentur, explorata in antecessum promovendorum voluntate et 
dispositione, nisi aliud exigat Ecclesiae necessitas. 

VIII. Si quis Sacerdos, addictus ecclesiae, ubi latina adhi- 
betur lingua, alteri debeat ecclesiae inservire, quae palaeoslavici 
fruitur idiomatis privilegio, Missam solemnen ibi celebrare 
Horasque canere tenebitur lingua palaeoslavica : attamen illi fas 
erit privatim Sacra peragere et Horas canonicas persolvere 
latina lingua. 

Sacerdos vero, palaeoslavici idiomatis ecclesiae adscriptus, 
cui forte latinae ecclesiae deservire contigerit, non solemnem 
tantummodo, sed privatam etiam Missam celebrare itemque 


Horas canere tenebitur latina lingua ; relicta illi solutn facultate 
Officium privatim persolvendi glagolitice. 

IX. Licebit panter Sacerdotibus, latini eloquii ecclesiae in- 
scriptis, in aliena ecclesia, quae privilegio linguae palaeoslavicae 
potitur, Missam privatam celebrare latino idiomate. Sacerdotes 
vero, linguae palaeoslavicae ecclesiis addicti, eodem hoc idiomate 
ne privatum quidem Sacrum facere poterunt in ecclesiis, ubi 
latina lingua adhibetur. 

X. Ubi usus invaluit in Missa solemni Epistolam et Evange- 
lium slavice canendi, post eorundem cantum latino ecclesiae 
ipsius idiomate absolutum, huiusmodi praxis servari poterit. In 
Missis autem parochialibus fas erit post Evangelii recitationem 
illud perlegere vulgar! idiomate, ad pastoralem fidelium in- 

XI. In ipsis paroeciis, ubi viget linguae palaeoslavicae privile- 
gium, si quis fidelis ostenderit se cupere aut velle, ut Baptismus 
vel sacramenta cetera, Matrimonio non excepto, sibi suisve 
administrentur secundum Rituale Romanum latinum, et quidem 
publice, eademque lingua habeantur rituales preces in sepultura 
mortuorum, huic desiderio aut voluntati districte prohibentur 
Sacerdotes ullo pacto obsistere. 

XII. In praedicatione verbi Dei, aliisve cultus actionibus quae 
stricte liturgicae non sunt, lingua slavica vulgaris adhiberi per- 
mittitur ad fidelium commodum et utilitatem, servatis tamen 
Generalibus Decretis huius Sacrae Rituum Congregationis. 

XIII. Episcopi illarum regionum, ubi eadem in usu est lingua 
vernacula, studeant uniformi curandae versioni precum et hym- 
norum, quibus populus indulget in propria ecclesia : ad hoc ut 
qui ex una ad aliam transeunt dioecesim vel paroeciam, in 
nullam offendant precationum aut canticorum diversitatem. 

XIV. Pii libri, in quibus continetur versio vulgata liturgi- 
carum precum, ad usum tantummodo privatum Christifidelium, ab 
Episcopis rite recogniti sint et approbati. 

Datum Romae, ex Secretaria Sacrorum Rituum Congregatio- 
nis, die 1 8 Decembris anno 1906. 

SERAPHINUS Card. CRETONI, S. R. C. Pvaefectus. 
L. ffc S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen.,S. R. C. Secretarius. 



Epistola ad editores Parisienses Biais, Lethielleux et Lecoffre. 

Rome, ce 2 Mai 1906. 

En reponse a votre lettre du 9 Avril dernier, j'ai 1'honneur, de 
la part de mes superieurs, de vous confirmer que, pour ce qui 


est des signes rythmiques, le decret de la Sacree Congregation 
des Rites du 14 Fevrier est 4 tres clair et tres precis. L'edition 
Vatican typique, avec sa notation la plus purement tradition- 
nelle, donnant le rythme de la tradition, renferme sans doute les 
indications necessaires et suffisantes pour la pratique. Nean- 
moins le Tres Saint- Pere a cru devoir tolerer, sous certaines 
garanties et reserves specialement exigees, 1'adjonction de cer- 
tains signes supplementaires avec la permission des Ordinaires, 
pevmittente Ordinario, et encore avec une grande circonspection. 
Le decret du 14 Fevrier ne condamne done pas d'une maniere 
absolute toute edition contenant des signes de ce genre ; mais 
il ne peut etre, d'autre part, regarde comme une approbation. 
Ce qui resulte des termes memes du decret, c'est que celui-ci 
oblige de respecter toujours 1'integrite de la notation typique. 
Les commentaires errones qui on presente ce decret comme une 
approbation de la Sacree Congregation des Rites ne pourraient 
avoir aucune valeur, ni ne sauraient tirer a aucune con- 

Je suis, Messieurs les Editeurs, 
Votre tres devoue, 

t D. PANICI, Archeveque de Laodicee, Secretaire. 

Dubia circa organ! pulsationem in Missa solemn!. 

Reverendissimus Abbas Sanctae Mariae Maioris, Neapolis, 
Sacrae Rituum Congregationi sequentia dubia pro opportuna 
solutione humillime exposuit, nimirum : 

I. Quum organum quod in ecclesia permittitur, iuxta praes- 
criptum in Motu Proprio Pii Papae X ita cantum comitari 
debeat ut ilium sustineat, non opprimat, et fideles recte valeant 
verba intelligere ; in Missa solemni, Graduale, Offertorium et Com- 
munio, quae partes miram saepe continent analogiam ad festum 
quod agitur, possuntne, dum pulsantur organa, submissa voce seu 
tono unico sub organo recitari ? Et qua tenus affirmative, estne 
laudabilius ut illae, organo cessante vel coonitante, notis gregori- 
anis cantentur ? 

II. Item Deo gratias in fine Missae potestne sub organo vel 
debet notis gregorianis, ut in Missa est, cantari ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscript! 
Secretarii, exquisita sententia Commissionis Liturgicae, reque 
sedulo perpensa, respondendum censuit : 

Adi. Quoad priniam partem, quando organa pulsantur, si praedicta 


nempe Graduale, Offertorium et Communio non cantentur, recitanda 
sunt roce alta ctintelligibili,iuxtamentem CaeremonialisEpiscoporumlib.I. 
cap. XXVIII, n. 7, et decretorum n. 2994 Montis Politiani 10 lanuarii 
1852 ad II, et n. 3108 S. Marci 7 Septembris 1861 ad XIV. et XV. 

Quoad secundam partem affii,>;itive, adhibitis libris authenticis cantus 

Ad II. Provisum in I. 

Atque ita rescripsit. Die 8 Augusti 1906. 

f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Dubia circa ritus servandos ab Episcopo Missae adsistente et 
populo extra Missatn benedicente. 

Reverendissimus Dnus. Franciscus Orozco y Limenez Epis- 
copus de Chiapas in Mexico, qui responsionem accepit a 
Sacra Congregations Rituum posse, attentis circumstantiis 
locorum, thronum conscendere mozetta tantum indutus, postea 
ulterius quaesivit : 

I. An attentis iisdem circumstantiis, cum ipse Episcopus 
mozzettam gerens Missae solemni assistit, ritus iidem servari 
possint praescripti a Caeremoniali Episcoporum, cum Episcopus 
cappa magna indutus Missae solemni assistit ? 

II. An Episcopus qui sacram Communionem extra Missam 
distribuit, post earn debeat benedicere more solito dicendo : Sit 
nomen Domini benedictum, &c., et efformando tres cruces ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, exquisite Commissionis Litur- 
gicae suffragio, omnibusque perpensis rescribendum censuit : 

Ad. I. " Negative, sed serventur Caeremoniale Episcoporum et deer eta 
S.R.C.," scilicet : 

i. Episcopus rochetto et mozzetta indutus non habet assisten- 
tiam canonicorum. Deer. n. 650. 

2. Incensum non imponit nee benedicit. Deer. n. 3110 ad 21. 

3. Nee benedicit subdiaconum post Epistolam nee diaconum 
ante Evangelium cantandum, nee librum Evangeliorum oscu- 
latur. Deer. n. 3110 ad 22. 

4. Semel tantum thurificatur post oblata. Deer. n. 2195 ad 2, 
et Caerem. lib, II., cap. 9, n. 8. 

5. Pacem accipit a diacono Evangelii. Deer. n. 2089 ad 5. 

6. In fine Missae populum non benedicit. 

Ad II. " Affirmative.'' 

Atque ita rescripsit, die 23 Novembris 1906. 

S. Card. CRETONI, Praejectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indultum de Missa votiva S. Francisci. 

Quo cultus et pietas erga Portiunculae Sanctuarium Assi- 
siense magis magisque foveatur, Reverendissimus Pater frater 
Bonaventura Marrani, Procurator generalis Ordinis Fratrum 
Minorum, votis quoque Religiosorum Seraphicae illius Pro- 
vinciae satisfacturus, Sanctissimum Dominum Nostrum Pium 
Papam X humillimis precibus rogavit, ut sacerdotibus divinae 
rei operantibus in pervetusto sacello a Rosis nuncupate, Sancti 
Patris Francisci miris virtutum exernplis gestisque clarissimo, 
Missam votivam de eodem sancto Confessore liceat celebrare, 
etsi Officium ritus duplicis occurrat, prouti eiusmodi privilegio- 
ditata sunt sacellum Portiunculae et alterum olim cubiculum, in 
quo sanctus Patriarcha ad caelestia regna transivit. 

Sacra porro Rituum Congregatio, vigore facultatum sibi 
specialiter ab eodem Sanctissimo Domino Nostro tributarum, 
petitum Missae votivae privilegium ad sacellum de Rosis ita 
benigne extendit, ut cuilibet sacerdoti ibidem Sacrum facturo, 
Missam votivam de Sancto Francisco, uti in die quarta Octo- 
bris, fas sit celebrare ; dummodo non occurrat duplex primae 
vel secundae classis, aut festum de praecepto servandum, necnon 
feria, vigilia vel octava quae sit ex privilegiatis : servatis 
Rubricis. Contrariis non obstantibus quibuscumque. 

Die 27 lulii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pro-Pvaefectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Presbyteris Congregationis Alissionisconceditur indultum canendt 
unam Missam de requie in ecclesiis ubi sacras Missiones ipsi 

Beatissime Patey, 

Augustinus Veneziani, Procuratur generalis Congregationis 
Missionis, ad Pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, humillime 
implorat, ut quoties a Presbyteris eiusdem Congregationis de 
Ordinariorum consensu Sacra Missiones in quibuslibet Ecclesiis 
peraguntur, cantari inibi valeat unica Missa de requie pro ani- 
mabus defunctorum, postrema die earumdem Missionum, vel alia 
die deligenda, etiam occurrente Officio duplici. 

Et Deus etc. 


Sacra Rituum Congregatio, utendo facultatibus sibi specialiter 
a Sanctissimo Domino nostro Pio Papa X tributis, attentis 
expositis, benigne annuit pro gratia iuxta preces ad proximutit 


decennium : dummodo non occurrat duplex primae vel secundae 
classis, festum de praecepto servandum, Feria, Vigilia vel 
Octava quae sint ex privilegiatis : servatis Rubricis. Contrariis 
non obstantibus quibuscumque. Die 2 Martii 1906. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. ^l S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretaries. 

De Communione in oratoriis privatis ministranda. 
Hodiernus Cathedralis Ecclesiae Malacitanae in Hispania 
Canonicus Poenitentiarius ut suo Consultoris munere fungatur, 
de consensu Rmi. sui Episcopi, a Sacrorum Rituum Congrega- 
tione responsionem enixe postulavit ad sequentia dubia : 

I. An liceat Sacram Communionem in Oratoriis privatis, de 
Ordinarii tantum licentia, indultariis ministrare ? 

II. Utrum non tantum indultariis sed etiam fidelibus Sacro 
adstantibus in praedictis Oratoriis Sacra Communio ministrari 
possit ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, exquisite etiam voto Commissionis Liturgicae, reque 
sedulo perpensa, respondendum censuit : 

Ad. I. Praesupposito Indulto Apostolico pro concessione 
Oratorii privati, affirmative. 

Ad. II. Negative, nisi adsit Indultum Apostolicum. Atque ita 
rescripsit die 10 Februarii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pvo-Pvaejectus. 
L. jfc S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretanus. 

Abbates Praesides Congr. Benedictinorum Nigrorum subdelegare 
possunt sacerdotes ad benedictionem quae a S. Mauro nun* 

Beatissime Pater, 

Abbas Primas O. S. B., ad genua S. V. provolutus, supplex 
implorat, ut delegare possit sacerdotes Saeculares et Regulares 
ad impertiendam benedictionem infirmis, adhibita S. Crucis 
D. N. I. Ch. particula, quae benedictio a S. Mauro nuncupatur 
t a Leone PP. XIII. f. r. die 4 Maii 1882 approbata fuit pro 
Sacerdotibus O. S. B. 

Et Deus etc. 

Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X., referente in- 

rascripto Cardinal! Sacrorum Rituum Congregation! Praefecto, 

facultatem facere dignatus est Rmo. Abbati Oratori et Abbati- 


bus Praesidibus Congregationum Monachorum Nigrorum Ordinis 
Sancti Benedict!, subdelegandi sacerdotes utriusque Cleri 
ad benedictionem, quae a S. Mauro nuncupatur: dummodo 
adhibeatur in benedictione forma approbata et Rituali 0. S. B. 
concessa. Valituro hoc indulto ad proximum decennium. 
Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 23 lanuarii 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. |J| S. | D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Quoad simulacrum B. M. V. Perdolentis et Processionem 
SS. Crucis feria VI in Parasceve. 

Hodiernus Praepositus Congregationis Oratorii S. Philippi 
Neri Perusiae humillime exposuit Sacrae Rituum Congregation!, 
quae sequuntur : 

I. In ecclesia dictae Congregationis est sacellum B. M. 
Virgini Perdolenti dicatum, extructum in parte separata 
ecclesiae, scilicet eodem loco quo Romae in ecclesia S. Mariae 
in Vallicella aedificatum est sacellum S. Caroli Borromaei. 
In hoc sacello religiosissime colitur in sua aedicula simulacrum 
B. M. V. Perdolentis. Quaeritur : An feria V in Coena Domini 
post Vesperas, et feria VI in Parasceve, perdurante in alio 
remote sacello, nempe prope ianuam maiorem ecclesiae, exposi- 
tione SSmi. Sacramenti vulgo Sepokro, dicta imago Virginis 
Perdolentis possit remanere in sua aedicula, discooperta cum 
candelis vel lampadibus accensis, et an possit etiam ante ipsam 
collocari simulacrum SSmi. Redemptoris demortui, iuxta anti- 
quam consuetudinem ad populi devotionem satisfaciendam. 

II. In eadem ecclesia, feria VI in Parasceve, quotannis post 
expletas functiones liturgicas fit Processio cum reliquia SSmae. 
Crucis Dominicae sub umbella vel baldachino violacei coloris, 
cum thuriferariis, etc. Sed quotannis renovatur dissensio inter 
caeremoniarios circa qualitatem paramentorum. Hinc ad evi- 
tandas varietates quaeritur : i. quae paramenta sint licita vel 
magis idonea in hac Processione ; et 2. qualis color sit licitus 
vel magis idoneus etiam pro umbella vel baldachino in eadem 
Processione ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscript! 
Secretarii, exquisito Commissionis Liturgicae suffragio, omm- 
busque sedulo perpensis, ita respondendum censuit : 

Ad I. quoad utramque partem, negative feria V in Coena 
Domini; affirmative feria VI post Missam Praesanctificatorum. 

Ad II. Adhibeantur quoad i um . Pluviale et dalmaticae seu 


tunicellae coloris nigri ; et quoad 2 um . Velum humerale et 
umbella vel baldachinum coloris violacei. 
Atque ita rescripsit. Die 16 lanuarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Pmefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secrctarius* 

Circa quasdam caeremonias in missa aliisque sacris functio- 
nibus occurrentes. 

Redactor Kalendarii Eremitarum Camaldulensium Montis 
Coronae, de Superioris generalis consensu, a Sacrorum Rituum 
Congregatione solutionem insequentium dubiorum humillime 
imploravit ; nempe : 

I. Utrum Celebrans, in die Purificationis ac Dominica Pal- 
marum, completa candelarum aut ramorum distributione, debeat 
pro ineunda Processione incensum ponere in cornu Epistolae, 
ubi iam reperitur, cum ibi orationem ultimam recitarit ; an 
potius debeat se prius ad medium altaris pro thuris benedictione 
conferre ? 

II. Utrum in die Purificationis ac Dominica Palmarum, 
postquam dictum fuerit Procedamus in pace, Celebrans e sup- 
pedaneo in planum descendens debeat ad altare conversus 
debitam ei reverentiam facere ; an potius, utpote inchoata a 
praefatis verbis Processione, debeat conversionem ad altare et 
omnem ei reverentiam omittere ? 

III. Utrum Celebrans recedens ab altari ad abacum ut alia 
sumat paramenta, et ab abaco ad altare revertens, uti contingit 
singulis diebus Dominicis post aspersionem aquae lustralis 
atque post Processionem in festo Purificationis ac Dominica 
Palmarum, genuflexionem in piano praestare debeat, si Sanctissi- 
mum Sacramentum in tabernaculo reperiatur inclusum ; an 
potius in infimo altaris gradu ? 

IV. Quum ob specialia locorum adiuncta nonnulli ad ex- 
cipiendam aquae lustralis aspersionem sat proxime altari re- 
periantur, num Celebrans, qui a pedibus altaris non recedit, sed 
tantum se vertit consistens aliquantum a latere Evangelii, 
debeat in medio ad altare reversus genuflexionem agere, si in 
tabernaculo Sanctissimum Sacramentum reperiatur inclusum, 
uti praescribit Rubrica subdiacono, qui accepta patena ad 
medium e cornu Epistolae se confert in piano permansurus ? 

V. Quum Missalis Rubrica unice dicat esse cantanda Im- 
pvopcria ad functionem in feria VI in Parasceve, neque innuat 
eadem Improperia et reliqua esse a sacerdote recitanda; num 


exinde legitime concludatur, sacerdotem ad Impvopcria et reliqua 
legenda non teneri ? 

VI. Ubi in ultimo Triduo Maioris Hebdomadae removeri 
solet aqua lustralis a vasis ecclesiae, num Sabbato Sancto, in 
quibus ecclesiis fons baptismalis non benedicitur, eadem aqua 
lustralis in sacrario ante functionem benedici debeat, ut possit 
in ecclesiae vasis poni post Litaniarum v. Peccatores, dum festive 
ad celebrandam missam paratur altare ? 

VII. Utrum in Sabbato Sancto cereus paschalis ita pom 
debeat, ut crux populum respiciat, an latus Epistolae, in quo 
Celebrans reperitur ? 

VIII. Dum in eodem Sabbato Sancto ad legile canitur 
paschale praeconium, quo loco et quorsus vertere facies debeant 
Celebrans scil. diaconus praeconium cantaturus, et adstantes a 
dextris eiusdem clericus cum cruce ac thuriferarius, et a sinistris 
duo acolythi, qui respective arundinem et grana thuris tenet ? 

IX. Cum Caeremoniale Episcoporum lib. n, cap. xxn, n. n 
praescribat, ut in extinguendis ad Matutinum Tenebrarum 
cereis, alternatim incipiatur a cornu Evangelii ; quaenam norma 
tenenda est in accendendis et extinguendis altaris cereis pro 

.. alia quavis occasione ? 

X. Quoties exposito Sanctissimo Sacramento canitur hymnus 
Te Deum in omnibus functionibus, expresse per Rubricas et 
decreta non directis, ac datur in fine cum eodem Sanctissimo 
Benedictio : utrum versiculi, qui citantur in decreto Sacrae 
Rituum Congregationis n Septembris 1847 Veronen., n. 2956 
ad in, dici cum oratione Deus, cuius misericordiae debeant ante 
hymnum Tantum ergo ; an potius duo hymni sint coniungendi et 
absolvendi cum solo versiculo Panem de coelo et duabus orationi- 
bus Sanctissimi Sacramenti et actionis gratiarum sub una 
conclusione ? 

XL Quoties Processio pro gratiarum actione locum habuerit, 
num post hymnum Ambrosianum dici debeant omnes versiculi 
cum tribus orationibus in Rituali Romano designatis ; an 
tantum recitari possint versus aliqui et unica oratio, prouti in 
decreto n Septembris 1847 Veronen., n. 2956 ad in indicatur ? 

XII. Num sacerdos missam celebrans coram Sanctissimo 
Sacramento exposito, si Missale ad aliud altaris cornu transfert, 
debeat genuflexionem agere dum transit ante medium altaris, 
illucque dum revertitur Munda cor meum dicturus ? 

XIII. Utrum Celebrans, reportato ad altare post Processionem 
Sanctissimo Sacramento, aut feria V et VI Maioris Hebdo- 
madae allato calice Sanctissimam eamdem Eucharistiam con- 
tinente, debeat supremum altaris gradum ante suppedaneum 


conscendere, ut ostensorium et calicem diacono, vel alteri 
sacerdoti, si absque ministris celebraverit, stando porrigat ; an 
potius debeat in piano ante ultimum altaris gradum consistere, 
ac tradito Sanctissimo Sacramento vel calice, genuflexionem 
simplicem in piano praemittens, utrumque genu flectere, in 
infimo gradu altaris, sicque genuflexus illic manere usque dum 
tempus thuris imponendi adfuerit ? 

XIV. Num diaconus aut alius sacerdos, qui post Proces- 
sionem accipit de manu Celebrantis ostensorium, aut feria V 
ac VI Maioris Hebdomadae calicem cum Sanctissimo Sacra- 
mento, genuflexionem utroque genu peragere debeat in piano 
ante gradus altaris, et mclinatione capitis Sanctissimum ado- 
rare, antequam ostensorium vel calicem a Celebrante recipiat ? 

XV. Num aliis ac praesertim sacerdotibus sacristis valeat 
permitti, ut hostiam super patena collocent pro missa ab aliis 
celebranda, non obstante Rubrica Missalis Romani Ritus str- 
vandus in celebrationc missae, tit i, n. I, quae collocationem hostiae 
totamque instructionem calicis sacerdoti missam celebraturo 
reservat ? 

XVI. Num retineri possit antiquissimus usus, ut in Pro- 
cessionibus intra claustra peragendis candelabra a duobus in 
habitu chorali Religiosis deferantur, qui acolythorum vices cum 
crucifero expleant ? 

XVII. Quoties functiones in Sabbato Sancto sine sacris 
ministris peragantur, utrum sacerdos debeat incensum ponere 
ac benedicere pro subsequenti Processione, in qua canitur 
Lumen Christi, ac pro paschali praeconio antequam diaconalia 
coloris albi paramenta sumat ; an vero postquam eadem diaco- 
nalia sumpserit indumenta ? 

XVIII. Quonam vocis tono dici debeant feria VI in Pa- 
rasceve verba sive orationes Incensum istud. . ., Perceptio corporis 
tui . . . , Panem coelestem . . . , Corpus Domini nostri lesu Christi . . . , 
et Quod ore . . . ? 

XIX. Num servari antiquissimus possit usus, ut clericus 
thuriferarius exhibeat genuflexus thuribulum Celebranti, saltern 
quando Celebrans est Praelatus, ac praesertim generalis 
Superior ? 

Sacro porro Rituum Congregatio, ad relationem subscript! 
Secretarii, exquisito Commissionis Liturgicae sum-agio omni- 
busque maturo examine perpensis, rescribendum censuit : 
In voto Commissionis iuxta sequentes resolutiones : 

Ad I. Affirmative ad primam partem, negative ad se- 

Ad II. Affirmative ad primam partem, negative ad se- 


Ad III. Negative ad primam partem, affirmative ad se- 

Ad IV. Si a latere Evangelii et a pedibus altaris non 
elongetur, genuflexionem ac reverentiam omitit, ad mentem 
decreti 9 lunii 1899 Plurium dioecesium, n. 4027 ad n et HI. 

Ad V. Negative iuxta praxim ubique receptam, et normam 
communiter exigentem ut sacerdos legat quidquid in choro 

Ad VI. Affirmative ubi unus adest sacerdos, secus privatim 
ab alio sacerdote in sacrario post expletas Prophetias. 

Ad VII. Negative ad primam partem, affirmative ad secun- 
dam, durante praeconio paschali, iuxta Caeremoniale Epis- 
coporum lib. n, cap xxvu, n. 10; sed post praeconium crux 
eadem semper populum respiciat. 

Ad VIII. Praeconium paschale eodem loco ac Evangelium in 
missa cani debet, et diaconus cum reliquis ministris lineam 
rectam efforment, omnesque ad librum faciem convertant, latera 
dextera altari obversa tenentes ; facie crucifixi Celebrantem 
respiciente, prout in Caeremoniali Episcoporum lib. n, cap. 
xxvu, n. 10 ordinatur. 

Ad IX. Altaris cerei ita sunt accendendi, ut incipiatur ab illo, 
qui cruci proximius reperitur in cornu Epistolae, postea servato 
ordine reliqui duo in eodem cornu existentes ; ac deinde accend- 
untur reliqui cerei in cornu Evangelii extantes, incipiendo item 
ab eo, qui cruci propior est usque ad ultimum in eodem cornu 
oppositum. In extinguendis autem iisdem cereis ordo invertitur, 
atque incipitur in cornu Evangelii a cereo, qui a cruce remotior 
est ad ilium qui propior ; dein vero a parte Epistolae, eadem 
regula eodemque servato ordine. 

Ad X. Affirmative ad primam partem, negative ad secundam. 

Ad XI. Affirmative ad primam partem, negative ad secun- 

Ad XII. Negative ad primam partem, sed tantum caput 
inclinet; affirmative ad secundam. 

Ad XIII. Negative ad primam partem, affirmative ad secun- 
dam, iuxta Caeremoniale Episcoporum lib. H, cap. xxm, n. 13, 
cap. xxv, n. 32, cap. xxvi, n. 16, et cap. xxxin, n. 24; et 
supremus altaris gradus, in primo et quarto ex citatis Caere- 
monialis locis, primus in ascensione et ultimus in descensione 

Ad XIV. Affirmative ad utrumque, iuxta Caeremoniale 
Episcoporum lib. n, cap. xxv, n. 32, cap. xxvi, n. 16, et 
cap. xxxin, n. 24. 

Ad XV. Affirmative, dummodo qui id peragit prima saltern 


tonsura sit initiatus iuxta decretum 23 Novembris 1906, vel 
alias privilegium Apostolicum obtinuerit vasa sacra tangendi ; 
sed consulendum Celebrant i, ut ipse calicis instructionem et 
alia secundum Rubricas exequatur. 

Ad XVI. Negative, et a col yt hi super pel liceum gerant utpote 
officium suum exercituri erga crucem, quae in Processionibus 
delata locum altaris obtinet. 

Ad XVII. Negative ad primam partem, affirmative ad se- 
cundain, iuxta Memoriale Rituum Benedicti XIII, tit. vi., 
cap ii, i, n. ii, 13. 

Ad XVIII. Tono ad missam solemnem ordinariam consueto, 
iuxta Memoriale Rituum Benedicti XIII, tit. v, cap. n, iv, 
n. 7-25. 

Ad XIX. Affirmative si agatur de Praelatis tantum Pro- 
vincialibus et Generalibus, qui celebrent in ecclesiis sibi re- 
spective subiectis et ab Ordinarii locorum iurisdictione exemptis ; 
nisi tamen missa vel officium vel functio coram Sanctissimo 
exposito celebretur. 

Atque ita rescripsit, et ab Eremitis Camaldulensibus Montis 
Coronae servari mandavit. Die i Febuarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Pyaefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Quando Regulares teneantur recolere Patronum praecipuum 
dioecesis, regni aut ditionis. 

Rmus. P. losephus Lemius, procurator generalis Oblatorum 
B. M. V. Immaculatae, a Sacrorum Rituum Congregatione 
sequentium dubiorum solutionem enixe postulavit ; nimirum : 

I. Utrum Regulares et generatim Religiosi, ut en tes calendar io 
approbate, teneantur festum Patroni praecipui dioecesis sub 
ritu duplici primae classis sine Octava celebrare, etiam in . casu 
quo habetur Patronus distinctus proprius loci, an k solummodo 
deficiente Patrono proprio loci ? 

II. Utrum iidem teneantur celebrare sub ritu duplici primae 
classis sine Octava festum Patroni praecipui regni aut ditionis, 
etiam in casu quo habetur Patronus distinctus proprius pro- 
vinciae, an dumtaxat deficiente Patrono proprio provinciae ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, exquisita sententia Commissionis Liturgicae, reque sedulo 
perpensa rescribendum censuit : 

Ad I. Negative ad primam partem, nisi celebretur vel cele- 


bratum fuerit cum feriatione, iuxta decretum Ordinis Fratrum 
Minorum provinciae Apuliae 16 Februarii 1906 ad IV. Affirmative 
ad secundam iuxta decreta n. 3754 Declarationis indulti pro 
solemnitate festorum transferenda 2 Decembris 1891 ad I ; n. 3863 
Celebrationis festorum Pattern loci, dedications ac tituli ecclesiae 
9 lulii 1895 ad I. 

Ad. II. Affirmative ad primam pattern, si liquido constet de 
concessione Apostolica ; negative ad secundam, iuxta decreta 
n. 3925 Ordinis Minorum Capuccinorum S. Francisci, 10 lulii 1895 
ad I., et n. 3959 Ordinis Minorum de Observantia S. Francisci 
23 lulii 1897 & d I> atque aliud supra relatum 16 Februarii 1906 
ad III. 

Atque ita rescripsit. Die 16 Februarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


An Consiliarii et Maior civitatls incurrant excommunicatlonem 
acquirendo bona ecclesiastica in Qallia a Qubernio confis- 

Beatissime Pater, 

Episcopus Atrebatensis, ad pedes Sanctitatis Vestrae hu- 
militer provolutus, sequentium dubiorum solutionem enixe 
postulat : 

I. Utrum civitatis Consiliarii eorumque Maior, qui bonum 
quoddam certo religiosum, non in proprios sed in communes 
urbis usus, acquisiverunt, certo subiaceant excommunicationi 
latae a Concilio Tridentino (Sess. XXII, cap. XI, de Reforma- 
tione) et confirmatae a Constitutions Apostolicae Sedis (IV. Alin. 
Procter has...) ? 

II. Quatenus affirmative, utrum iidem Consiliarii eorumque 
Maior, in foro externo, tamquam excommunicati habendi sint 
ante declaratoriam Ordinarii sententiam ? 

III. Quatenus negative ad II, utrum, ante omnem declara- 
toriam Ordinarii sententiam iidem Consiliarii eorumque Maior, 
publico suo emptionis voto, et hoc unico voto publici saltern 
peccatores constituti sint, et tamquam publici peccatores, op- 
portunitate data, tractandi, v. g. quoad ecclesiasticam sepul- 
turam ? 

IV. Quomodo practice agendum, in sacro Tribunal!, cum 
Maioro vel Consiliario, qui pertinaciter contendit se ullatenus 
nee voluisse nee potuisse Congregationi damnum inferre, siqui- 


dem emerit civitas vel non emerit, bona fuissent dissipata, 
simul vero contendit se unice fuisse de civitatis necessitate aut 
utilitate sollicitum ? 

Et Deus. 

Sacra Poenitentiaria, mature consideratis praepositis dubiis 
respondet : 

Ad primum : " Negative." 

Ad secundum : " Provisum inprimo." 

Ad tertium : " Negative." 

Ad quartum : " Confessarius de huiusmodi actu poenitentis iudicct, 
attenta quoque eiusdem conscientia. Moneat tatnen eum in fosterum, in 
similibus casibus, ipsum indigeve facilitate Sanctae Sedis, quam, si opus 
est, humiliter petat." 

Datum Romae die tertia lanuarii 1906. 

V. LUCCHETTI, 5. Poenitentianae Sigillator. 
F. CHERUBIM, Substitutes. 

Explanatio circa praecedens responsum. 
Beatissimt Pater, 

Die nono Decembris anni 1905, hae rogandi formulae ab 
Episcopo Atrebatensi propositae sunt : 

I. Utrum civitatis Consiliarii eorumque Maior, qui bonum 
quoddam certo religiosum, non in proprios sed in communes 
urbis usus, acquisiverunt, certo subiaceant excommunicationi 
latae a Concilio Tridentino (Sess. XXII. cap. XI, de Reforma- 
tione) et confirmatae a Constitutione Apostolicae Sedis (IV. Alin. 
Procter hos...) ? 

II. Quatenus affirmative, utrum iidem Consiliarii eorumque 
Maior, in foro externo, tamquam excommunicati habendi sint 
ante declaratoriam Ordinarii sententiam ? 

III. Quatenus negative ad II, utrum, ante omnem declara- 
toriam Ordinarii sententiam, iidem Consiliarii eorumque Maior, 
publico suo emptionis voto, et hoc unico voto, publici saltern 
peccatores constituti sint, et tamquam publici peccatores, op- 
portunitate data, tractandi, v. g. quoad ecclesiasticam sepul- 
turam ? 

IV. Quomodo practice agendum, in sacro Tribunali, cum 
Maior vel Consiliario, qui pertinaciter contendit se ullatenus 
nee voluisse nee potuisse Congregationi damnum inferre, siqui- 
dem emerit civitas vel non emerit, bona fuissent dissipata, simul 
vero contendit se unice fuisse de civitatis necessitate aut utilitate 
sollicitum ? 

Et Deus... 

Sacro vero Poenitentiaria, die 3 lanuarii anni 1906, mature 
consideratis praepositis dubiis : 


Ad primum respondit : Negative. 

Ad secundum : Provisutn in primo. 

Ad tertium : Negative. 

Ad quartum : Confessarius de huiusmodi actu poenitentis iudicet, 
attenta quoque eiusdem conscientia. Moneat tamen eum, in posterum, in 
similibus casibus, ipsum indigere facilitate Sanctae Sedis quam, si opus 
est, humiliter petat. 

Datum Romae... 

Verum, cum propter propagatam in Galliis de Tridentinae 
excommunicationis .extensione interpretationem, pluribus de- 
tineatur difficultatibus, Ferdinandus Lejeune, Vicarius Generalis 
Rmi. Dni. Episcopi Atrebatensis, euisdem Episcopi iussu, ad 
pedes Sanctitatis Vestrae humiliter provolutus, in suam et mul- 
torum pariter utilitatem sequentium dubiorum solutionem enixe 
postulat : 

I. An Rescriptum diei 3 lanuarii 1906 (Resp. ad dubium I) 
ita sit intelligendum ut excommunicatio non incurrator, in casu 
quando : 

1) Votum a civitatis Consiliariis eorumque Maiore emissum 
obligavit Maiorem ipsum ad emendum ; 

2) Bonum a Maiore sic acquisitum in proprios urbis usus 
est monasterium, a religiosa communitate legitime possessum et 
ab eadem prorsus invita derelictum ; a civili potestate usurpatum 
et a spoliatore seu sic dicto " liquidatore " pretio venditatum, vi 
nefandarum legum contra religiosas Congregationes in Galliis 
latarum ; 

3) Sorores iniuste spoliatae atque in miseriam fere adductae 
totis viribus renituntor ; 

4) Bona fides difficillime admitti potest ; propter denuntiatam 
per ephemerides omniumque timoratae conscientiae virorum 
monita, excommunicationem ? 

II. Rursum quatenus negative ad I, scilicet quatenus intelli- 
gendum sit excommunicationem in casu incurri, utrum iidem 
Consiliarii eorumque Maior, in foro externo, tamquam excom- 
municati habendi non sint ante declaratoriam Ordinarii senten- 
tiam, etiamsi publice constet de delicto ? 

III. Utrum rescriptum ^Resp. ad dubium III) ita sit intelli- 
gendum, ut dicti Consiliarii eorumque Maior non habendi sint 
publici peccatores, quando : 

1) Publico suo emptionis voto et publica ipsa emptione maxi- 
mum toti civitati scandalum intulerunt ; 

2) Emptionem ea mente pacti sunt, ut in monasterio iam 
spoliate puellarum scholam instituerent neutram seu potius 
acatholicam ; 

3) Efficaciter ita prohibuerunt catholicos virus quin monas- 
terium idem, obtenta iam turn sanctae Sedis turn Episcopi, turn 


Monialium ipsarum licentia, acquirerent ad catholicam in eo 
puellarum scholam restituendam ? 

IV. Si, postquam civitas bonum certo religiosum in publicos 
usus emit, istud idem sive totum sive per partes vendibile pro- 
ponit, utrum novi emptores, qui iam in proprios usus id acquirunt, 
excommunication! supra dictae subiaceant ? 


Sacra Poenitentiaria super noviter deductis respondet : 

" Quod spectat ad excommunicationem Tridentinam ; in decisis, 
excepto casu recens proposito, de Us qui bona eccksiastica usuvpata 
emunt et in proprios usus convevtunt, ut iam declarant Congvegatio 
Sancti Officii. 

" Quoad casum vevo tertium, sub num. Ill propositum, videat Ordi- 
naries an locus sit censuvae contra faventes haereticis. 

" Caeterum non impeditur Ordinavius quominus in casibus propositis 
titatur iure suo et,si id ezpedire itidicaverit, excommunicationem decernat 
in delinquentes ftituros vel latae vel fercndae sententiae" 

Datum Romae in S. Poenitentiaria die 8 Martii 1906. 

V. LUCCHETTI, S. P. Sigillator. 

Conciliarii et Maior civitatis, qui bona culusdatn Congregation!* 
religiosae spoliatae emerunt in publicos usus, non tenentur 
personaliter ad restituendum. 

Beatissime Pater, 

Episcopus Atrebatensis, ut numeri suo tutius satisfaciat cer- 
tamque sequatur gravissimis in casibus normam, sequentium 
dubiorum solutionem enixe postulat : 

I. Cum civitatis alicuius Consiliarii, publicis suis votis, 
spoliatae cuiusdam Congregationis religiosae conventum et bona 
in publicos usus emenda decreverunt, cumque illorum Maior 
actu authentico emptionem postea pactus est, utrum iidem Con- 
siliarii eorumque Maior, ob illatam praedictae Congregationi 
iniuriam, ad restituendum personalitev teneantur ? 

II. Quatenus affirmative, quid, quantum, quomodo resti- 
tuendum ? 

III. Rursum quatenus affirmative, utrum unusquisque Con- 
siliariorum singillatim ad totius damni reparationem teneatur, 
salvo tamen suo contra complices recursu ? 

IV. Et si nulla iam subsistat praedicta Congregatio spoliata, 
sive ob extinctionem, sive quamcumque ob causam, utrum 
persistat restitutionis obligatio ? Ac quatenus affirmative, cui 
et qua mensura restituendum erit ? 

Et Deus... 


Sacra Poenitentiaria circa praemissa respondit : 
Adi: " Attentis omnibus, guae ad rein spectant, non constave de 
obligatiow restitutionis." 

Ad II, III et IV : " Provisum in primo." 

Datum Romae in S. Poenitentaria die 9 Maii 1906. 

B. POMPILI, S. P. Datarius. 
FRANC. PASCUCCI, S. P. Substitutus. 

Qui bona ecctesiastica usurpata, et a civitate in publicos usus 
empta, ab eadem civitate in proprios usus acquirunt, tenant ur 
ad restitutionem, vel compositionem. 

Beatissime Pater, 

Episcopus Atrebatensis, ob motas iam in sua dioecesi ac certo 
brevi movendas conscientiae difficultates, compleri postulat 
responsiones a S. Poenitentiaria datas diebus 3 lanuarii, 8 Martii 
et 9 Maii huius anni : ideoque supplex implorat ut sequentia ac 
gravissima dubia solvere Sanctitas Vestra dignetur : 

I. Quum civitas, quae bonum ecclesiasticum usurpatum in 
publicos usus emit, istud idem sive per totum, sive per partes, 
vendibile proponit, utrum novi emptores, qui iam in proprios 
usus id acquirunt, ad restitutionem teneantur, ob illatam Con- 
gregationi spoliatae iniuriam ? 

II . Quatenus affirmative, quid, quantum, quomodo, restituen- 
dum ? 

III. Et, si nulla iam subsistat praedicta Congregatio spoliata, 
sive ob dissolutionem, sive ob extinctionem, sive quamcumque 
ob causam, utrum persistat restitutionis obligatio ? Et quatenus 
affirmative, cui et qua mensura sit restituendum ? 

Et Deus... 

S. Poenitentiaria circa praemissa respondit : 

"Teneri huiusmodi emptores, ratione rei acceptae, ad restitutionem 
Congregationi vel saltern Ecclesiae : 

" Restitutionem vero fieri posse per compositionem, ad quam ab Ordi- 
nario admitti potemnt, iuxta facilitates Eidem a Sacra Poenitentiaria 
ad triennium concessas in adnexo folio typis impresso." 

Datum Romae in S. Poenitentiaria die 7 lunii 1906. 

V. LUCGHETTI, S. P. Sigillator. 


Utrum censuras canonicas incurrant qui rendition! bonorum re- 
Ifgiosorum in Gallia dant operam. 

Beatissime Pater, 

Episcopus Suessionensis, ad pedes Sanctitatis Vestrae provo- 
lutus, humiliter postulat sequentium dubiorum solutionem : 

I. Utrum excommunication! subiaceat qui libere accepit 
munus alicuius communitatis religiosae, secundum novam galli- 
cam legem expediendi, vulgo : " liquidateur " ? 

II. Utrum eamdem excommunicationem incurrat scriba ali- 
quis apud tribunal (vulgo grcffier du tribunal), si ad id munus 
suscipiendum moraliter coactus fuerit, ne a sua publica functione 
deiiceretur ? 

III. Utrum unus et alter moriens, non receptis sacramentis 
Ecclesiae, sepultura ecclesiastica privari, saltern tamquam pec- 
cator publicus, debeat ? 

IV. Quod si, e contra, sacramenta Ecclesiae recipere valeat et 
velit, utrum restitutio aliqua ei sit iniungenda, cuinam restituere 
cogatur, et quantum solvere debeat, praesertim si fertilissimus 
fuit ei in dicto munere quaestus ? 

Et Deus... 

Sacra Poenitentiaria, mature consideratis expositis, re- 
spondet : 

" Eos, qui sub numero primo et secundo (I, II) recensentur, excom- 
municationem non incurrere." 

Ad tertium (III) : " Decisionem in singulis casibus spectare ad 
Or dinar ium." 

Ad quartum (IV) : " Quoad notaries, ipsos non teneri ad restitu- 
tionem. Quoad liquidators, non satis constare de eorum obligatione." 

Datum Romae in S. Poenitentiaria die 17 Septembris 1906. 

A. CARCANI, S. P. Regens. 

F. CHERUBINI, 5. P. Substitutus. 



Dubia proposita atque iuxta morem eiusdem 5. C. de iure 
resoluta in generalibus comitiis die! 15 Septembris, 1906. 

Per summaria precum : 

In dioecesi Bergomensi duae adsunt conterminae paroeciae, 
quarum uni inest nomen Almenno S. Bartolomeo, et alter! nomen 
Almenno SS. Salvatore ; harumque fines torrens signat interfluens, 
nuncupatus Tornago. 

Nonnulla praedia, pertinentia ad dotem porochialis beneficii 
SS. Salvatoris, iacent trans torrentem, in territorio scilicet S. 

In his praediis vero est ecclesia, quae dicata est S. Thomae 
Apostolo quaeque vulgo dicitur ' San Tome,' et passim etiam 
vocatur: 'La rotonda di San Tome.' Haec ecclesia sive ob 
veteris basilicae formam, sive ob figuras aifabre muro pictas, 
magni dicitur a peritis in arte, et censetur inter monumenta 

In praesens inter duos titulares harum paroeciarum quaestio 
est, cuinam ex ipsis iurisdictio super praefata capella sit tribu- 
enda, scilicet an oratorium publicum S. Thomae sit sub depen- 
dentia praepositi parochi S. Bartholomaei, vel potius sub iuris- 
dictione praepositi parochi SSmi. Salvatoris. 

Enunciata praedia cum dicto oratorio antiquitus pertinebat 
ad quandam monialium comunitatem, qua vero. extinct a, transiit 
ad efformandam dotem beneficii SSmi. Salvatoris, cuius Praepo- 
siti autem annis 1709 et 1753 propriis sumptibus restauraverunt 
atque ornaverunt oratorium S. Thomae pluries ictu fulminis 
deformatum et vetustate fatiscens. 

Praeterea expensae pro eiusdem oratorii manutentione semper 
erogatae fuerunt a Praepositis SSmi. Salvatoris qui insuper claves 

Lites tamen inter duos parochos SS. Salvatoris nempe et 
S. Bartholomaei ab antiquis temporibus efferbuere circa usum 
et exercitium ss. functionum in dicto oratorio, quibus litibus vero 
etiam populus utriusque paroeciae partem sumere consuevit. 
Quare Curia dioecesana dispositione provisoria cavit, ut paro- 
chus S. Bartholomaei uteretur praefato oratorio pro explendis 
officiis parochialibus aliisque ss. functionibus pro ruriculis 
circumstantibus, quoad usque quaestio a superior! auctoritate 
resoluta esset. 


Hodiernus vero Episcopus in actis causae ad H. S. C. trans- 
mittendis haec refert : 

Ad huic necessitati consulendum Episcopus praedecessor 
statuit, ut saltern quoadusque quaestio a superiori auctoritate 
dirimeretur, parochus S. Bartholomaei uti possit ecclesia S. 
Thomae, salvis iuribus quae in ipsa competere possint parocho 
SS. Salvatoris. Addit autem convenire partes contendentes 
ecclesiam S. Thomae pertinere ad beneficium paroeciale SS. 
Salvatoris ; certum esse oratorio S. Thomae pro circumstantibus 
incolis indigere parochum S. Bartholomaei, qui consequenter 
teneretur ad expensas solvendas pro cultu atque usu oratorii 
ipsius ; conveniens esse, quatenus ab usu oratorii damna exori- 
antur, ad ea reparanda concurrere teneri etiam Fabricam Almenni 
S. Bartholomaei, quod acceptant turn ipsa fabrica turn ipsa 
civilis Communitas Almenni S. Bartholomaei. Ergo, concludit 
Episcopus in suo voto, quaestio resolvenda est favore parochi 
S. Bartholomaei, salvo iure determinandi modum, quo in toto 
vel in parte minuatur ante civilem auctoritatem oeconomica 
praesertim responsabilitas parochi SS. Salvatoris. 

Emi. Patres voto Episcopi et allegationibus utriusque parochi 
mature perpensis, quaestionem dimiserunt decernentes : 

'Ad mentem iuxta votum Episcopi.' 


Ecco I'allocuzlone pronunciata dalla Santita di Nostro Signore 
nel Concistoro segreto di questa mattina. 

Venerabiles Fratres, 

Festivitas dominicae Passionis, quae nuper adfuit nobis inter 
exultationes spiritualiumgaudiorum, iterate veluti documento nos 
monuit Ecclesiam Christi sponsam, in humanae regenerationis 
opere prosequendo et in colluctatione quam ideo habet adversus 
mundum tenebrarum harum, non ad solatia in hisce terris 
vocari, sed ad aerumnas atque labores. Audivimus scilicet 
ipsum Caput nostrum de se asserens : Nonne haec oportuit pati 
Christum..? (i). Quo autem praecessit gloria capitis, eo spes 
vacatur et corporis : quod utique non tantum de victoriae 
laetitia, verum etiam credendum est de labore certaminis. 
Haec porro est, Venerabiles Fratres, quae Nos erigit fides atque 
inter aspera rerum sustentat ; ut, fidentes non in nobis sed in 
Deo, parati simus, in apostolatus munere sancte integreque 
implendo, pressuras omnes ac tribulationes perpeti. Neminem 
autem vestrum latet, inter multiplices quae abundant passiones 
Christi in Nobis, conditionibus, in primis, vehementer Nos angi, 
quibus Galliarum Ecclesia asperioribus utitur in dies ; quae 
quidem eo magis Nos habent anxios quo intensiore gentem 
nobilissimam charitate complectimur. Vere enim dolores eius 
dolores esse Nostros testamur ; sicut et gaudia illius gaudiis 
Nostris adnumeramus. Profecto, qui gentem illam nunc 
moderantur, non hoc contend quod pacta et conventa iustissima 
suo marte resciderint, quod Ecclesiae bona per vim eripuerint, 
quod veteres solidasque Gallorum glorias repudiarint ; eo omnem 
operam intendunt, ut e popularium suorum animis religionem 
evellant penitus : id autem ut assequantur, extrema quaeque et 
urbanitati gallicae prorsus nova audent, iure quolibet turn 
privato turn publico iniuriosissime violato. Hinc porro egregios 
Galliarum Episcopos et clerum, inde vero Apostolicam ipsam 
Sedem calumniati, suspiciones animis inseruisse student mutu- 
amque fiduciam convellere,ut, si fieri queat, illorum acNostram, 
in Christi fide Ecclesiaeque iuribus vindicandis firmitudinem 
frangant. Praeterea, cavillatione apertissima, gallicae instituta 
gentis inductamque rei publicae formam cum atheismo confun- 
dere nituntur cumque omnigena divinorum oppugnatione ; eo 
scilicet spectantes ut quemlibet interventum Nostrum inreligionis 

(i) Luc. XXIV, 26. 


apud suos negotiis, quern a Nobis officii sanctitas exigit iniustitiae 
convincant ; simulque populis suadeant nos, dum Ecclesiae 
tuemur iura, popularis regiminis adversari formam, quam 
equidem et agnovimus semper semperque observavimus. 

Deoutique grates sunto. quod scrutatiiniqiiitates nunc etiamdefe- 
cerunt scrutantes scrutinio (i). Enimvero ea Antistitum sacrorum 
fuit inter se concordia plane mirabilis, ea eorumdem et cleri ac 
fidelium cum Apostolica Sede coniunctio, ud ad illos pervin- 
cendos nihil astus ac fallaciae adversariorum valuerint. Id 
autem, Venerabiles Fratres, Nobis est causa cur laetiora 
speremus, diesque salutis gallorum Ecclesiae atque genti tot 
malis afflictae ad futures. Nos equidem adamatae gentis persequi 
bonum nullum plane tempus intermittemus ; quod adhuc 
fecimus, faciemus porro ; charitatem invidiae, erroribus veri- 
tatem, probis ac maledictis obiiciemus veniam; desiderantes 
unice assiduoque gemitu exorantes ut qui tarn obfirmate atque 
acriter utilitates suae gentis laudesque veras proculcant, desinant 
tandem religioni sanctissimae invidere : dataque Ecclesiae liber- 
tate, quotquot sunt, non modo catholicarum partium, verum 
etiam humanitatis quomodocumque atque honestatis amatores 
communi Nobiscum bono patriaeque suae prosperitati adla- 

Haec, Venerabiles Fratres, communicanda vobiscum vo- 
luimus, ut simul moeroris Nostri ac fiduciae participes habeamus. 
lam ad amplissimum Collegium vestrum supplendum libet 
animum adiicere. Quam ob rem viros aliquot eximios creare 
Cardinales decrevimus ; qui omnes in episcopalibus muneribus 
aut legationibus gerendis diligentia, integritate, rerum usu 
praestiterunt. Hi autem sunt : 

Aristides Cavallari, Patriarcha Venetiarum. 

Gregorius Maria Aguirre y Garcia, Archiepiscopus Burgensis. 

Aristides Rinaldini, Archiepiscopus tit. Heracliensis, Nuntius 
Apostolicus in Hispania. 

Benedictus Lorenzelli, Archiepiscopus Lucanus. 

Petrus Maffi, Archiepiscopus Pisanus. 

Alexander Lualdi, Archiepiscopus Panormitanus. 

Desideratus Mercier, Archiepiscopus Mechliniensis. 

Quid vobis videtur ? 

Itaque auctoritate omnipotentis Dei sanctorum Apostolorum 
Petri et Pauli, et Nostra, creamus et publicamus S. R. E. 
Presbyteros Cardinales 

Aristidem Cavallari 

Gregorium Mariam Aguirre y Garcia 

Aristidem Rinaldini 

(i) Ps. LXIII, 7. 


Benedictum Lorenzelli 

Petrum Maffi 

Alexandrum Lualdi 

Desideratum Mercier 

Cum dispensationibus, derogationibus et clausulis necessariis 
et opportunis. In nomine Patris >J< et Filii ffc et Spiritus % 
Sancti. Amen. 


SSmi. D. N. Pii Pp. X habita die 17 Aprilis an. 1907 occa- 
sione impositions pileoli neo Cardinalibus. 

Accogliamo colla piu viva compiacenza i sentimenti di deyo- 
zione e di amore figliale verso di noi e di questa sede apostolica 
che ci avete significati in nome vostro e dei vostri dilettissimi 
confratelli per 1'onore della porpora a cui foste chiamati. Ma se 
accettiamo i vosti ringraziamenti dobbiamo pur dire che le 
preclare virtu di cui siete adorni, le opere di zelo che avete 
compiute e gli altri segnalati servigi che in campi diversi avete 
resi alia Chiesa, vi rendevano pur degni di essere anneverati 
nell'albo del nostro sacro Senato. E ci allieta non solo la speranza, 
ma la certezza che anche rivestiti della nuova dignita consacre- 
rete, sempre, come per il passato, 1'ingegno e le forze per assistere 
il Romano Pontifice net governo della Chiesa. Se sempri i 
Romani Pontifici hanno avuto bisogno anche di aiuti esteriori 
per compiere la loro missione, questo bisogno si fa sentire piu 
vivamente adesso per le gravissime condizioni dei tempi in cui 
viviamo e pei continui assalti, ai quali e fatta segno la Chiesa 
per parte dei suoi nemici. 

E qui non crediate, Venerabili Fratelli, che noi vogliamo allu- 
dere ai fatti, per quanto dolorosi, di Francia, perche questi sono 
largamente compensati dalle piu care consolazioni : dalla mira- 
bile unione di quel venerando episcopato, dal generoso disin- 
teresse del clero, e dalla pietosa fermezza dei cattolici disposti 
a qualunque sacrificio per la tutela della fede, e per la gloria 
della loro patria ; si avvera un'altra volta che le persecuzioni 
non fanno che mettere in evidenza e additare aH'ammirazione 
universale le virtu dei perseguitati, e, tutt'al piu sono come i 
flutti del mare, che nella tempesta frangendosi negli scogli li 
purificano, se fosse necessario, dal fango che li avesse insozzati. 

E voi lo sapete, Venerabili Fratelli, che per questo non temeva 
la Chiesa quando gli editti dei Cesari intimavano ai primi cris- 
tiani : o abbandonare il culto a Gesu Cristo, o morire ; perche 
il sangue dei martiri era semente di nuovi proseliti alia fede. 
Ma la guerra tormentosa, che le fa ripetere ecce in pace amaritudo 
mea amarissima, & quella che deriva dalla aberrazione delle menti 
per la quale si misconoscono le sue dottrine, e si ripete nel 


mondo il grido di rivolta per cui furono cacciati i ribelli dal 

E ribelli purtroppo son quelli, che professano e difFondono 
sotto forme subdole gli errori mostruosi sulla evoluzione del 
dogma ; sul ritorno al puro vangelo, vale a dire sfrondato, come 
essi dicono, dalle spiegazioni della teologia, dalle definizioni dei 
concili, dalle massime dell'ascetica, sulla emancipazione dalla 
Chiesa, pero in modo nuovo senza ribellarsi per non essere 
tagliati fuori, ma nemmeno assoggettarsi per non mancare alle 
proprie convinzioni, e finalmente sull'adattamento ai tempi in 
tutto, nel parlare, nello scrivere e nel predicare una carita senza 
fede, tenera assai pei miscredenti, che apre a tutti, purtroppo, la 
via dell'eterna rovina. 

Voi ben vedete, o Venerabili Fratelli, se noi, che dobbiamo 
diffendere con tutte le forze il deposito che ci venne affidato, non 
abbiamo ragione di essere in angustie di fronte a questo attacco 
che non un'eresia, ma il compendio e il veleno di tutte 1' eresie, 
che tende a scalzare fondamenti della fede ed annientare il cris- 
tianesimo. Si, annientare il cristianesimo, perchfe la sacra 
scrittura per questi eretici moderni non piu la fonte sicura di 
tutte le verita che appartengono alia fede, ma un libro comune ; 
1'ispirazione per loro si restringe alle dottrine dogmatiche, intese 
pero a loro modo, e per poco non si diflferenzia dall'ispirazione 
poetica di Eschilo e di Omero. Legittima interprete della 
Bibbia 6 la Chiesa, pero soggetta alle regole della cosi detta 
scienza critica, che s'impone alia teologia e la rende schiava. 
Per la tradizione finalmente tutto relative e soggetto a muta- 
zioni, e quindi ridotta al niente 1'autorita dei Santi Padri. E 
tutti questi, e mille altri errori li propalano in Opuscoli, in 
Riviste, in libri ascetici e per fino in romanzi, e li involgono in 
certi termini ambigui, in certe forme nebulose, onde avere sempre 
aperto uno scampo alia difesa per non incorrere in una aperta 
condanna e prendere pero gli incauti ai loro lacci. 

Noi pertanto contiamo assai anche sull'opera vostra, Venera- 
bili Fratelli, perch& qualora conosciate, coi vescovi vostri suf- 
fraganei, nelle vostre regioni, di questi seminatori di zizzania, 
vi uniate a noi nel combatterli, c'informiate del pericolo a cui 
sono esposte le anime, denunciate i loro libri alle sacre Congre- 
gazioni romane, e frattanto usando delle facolta, che da' sacri 
canoni vi sono concesse, solennemente li condanniate, persuasi 
dell'obbligo altissimo che avete assunto di aiutare il Papa nel 
governo della Chiesa, di combattere 1'errore e di difendere la 
verita fino all'effusione del sangue. 

Del resto confidiamo nel Signore, o diletti figli, che ci dara 
nel tempo opportuno gli aiuti necessarii; e la Benedizione 
Apostolica, che avete invocata, discenda copiosa su voi, sul 


clero e sul popolo delle vostre diocesi, sopra tutti i venerandi 
vescovi e gli eletti figli che decorarono con la loro presenza, 
questa solenne cerimonia, sui vostri e sui loro parenti, e sia fonte 
per tutti e per ciascuno delle grazie piu elette e delle piu soavi 


Quo Corona Septem Gaudiorum B. M. Virginis pluribus indul- 
gentiis ab omnibus fidelibus lucrandis ditatur. 



Dilectus filius Bonaventura Marram, Ordinis Fratrum 
Minorum Procurator Generalis, immense cupiens ut erga 
Deiparam Immaculatam magis magisque fidelium cultus 
augeatur, retulit ad Nos inter multiplices cultus ac pietatis 
significationes in eandem Beatissimam Virginem consuetas, 
nobilem sane locum obtinere laudabilem earn praxim, ut peculiar! 
corona septem devote recolantur Gaudia, quibus Deipara in 
Annuntiatione, Visitatione, Partu, Adoratione Magorum, In- 
ventione Filii, huius Resurrectione et ipsius Divinae Matris in 
Coelum Assumptione in Deo salutari suo mirabiliter exultavit. 
Hinc factum esse, ut Decessores Nostri Romani Pontifices, 
non modo speciale Festum Septem Gaudiorum B. M. V. cum 
Officio ac Missa propria agendum plurimis in locis permiserint ; 
verum etiam Fratribus et Sororibus Ordinum Seraphici Patris 
Francisci Assisiensis, quos inter ipsa devotio maius incrementum 
reperisse noscitur, indulgentiam plenariam, pluries vel eadem 
die lucrandam, benigne concesserint. Verum idem dilectus 
filius Procurator Generalis Minorum Fratrum animo perpendens 
devotionem erga septem B. M. V. Gaudia nullo ad hue spiritual! 
lucro cunctis fidelibus communi esse exornatam ; probe autem 
noscens eandem Gaudiorum Coronam publice in Ecclesiis 
ipsiusmet Ordinis cum aliorum fidelium interventu recitari, Nos 
enixis precibus flagitavit, ut huic Septem Gaudiorum Virginis 
Coronae,proutiiam coacessum fuit Coronae Septem Virginis eius- 
demDolorum, plenarias nonnullas ac partiales indulgentias vel ab 
omnibus fidelibus rite lucrandas adiungere de apostolica Nostra 
dignitate dignaremur. Nos autem quibus nihil antiquius est 
neque magis gratum, quam ut per universum orbem fidelium 
pietas erga Virginem Immaculatam latius propagetur et Divina 
Mater in Gaudio non minus, quam in Dolore admirabilis, pari a 
christiano populo recolatur obsequio, votis hisce piis ultro 


libenterque annuendum existimavimus. Quae cum ita sint de 
Omnipotentis Dei misericordia ac BB. Petri et Pauli Aposto- 
lorum Eius auctoritate confisi, omnibus et singulis fidelibus ex 
utroque sexu, qui publicae recitationi Coronae Septem Gaudio- 
rum B. M. V. apud Ecclesias ubique terrarum existentes trium 
Ordinum Seraphici Patris habendae, adstiterint, easdem tri- 
buimus indulgentias, quas Fratres et Sorores eiusdem Ordinis, 
quibuscumque sunt in recitatione sociati, promerentur. Insuper 
iisdem fidelibus admissorum confessione rite expiatis, et Ange- 
lorum pane refectis. qui Coronam eandem quotannis turn festis 
cuiusque e septem Gaudiis, cum potioribus B. M. V. festivitati- 
bus, vel quovis die intra respectivi festi Octiduum ad cuiusque 
corum lubitu eligendo pie recitent, quo ex iis die id agant, 
plenariam ; et iis, qui singulis anni sabbatis Coronam eandem 
recitare consueverint, uno cuiusque mensis die, ad lubitum 
pariter eligendo, dummodo vere ut supra poenitentes et confessi 
ad S. Synaxim accedant, etiam plenariam, tandem iis qui 
memoratam coronam retineant, illamque frequenter in vitam 
percurrerint, in cuiuslibet eorum mortis articulo si vere poeni- 
tentes ac confessi ac S. Communione refecti, vel quatenus id 
facere nequiverint, saltern contriti nomen lesu ore, si potuerint, 
sin minus corde devote invocaverint, et mortem tanquam peccati 
stipendium de manu Domino patienti animo acceperint, similiter 
plenariam omnium peccatorum suorum indulgentiam et re- 
missionem misericorditer in Domino concedimus. Praeterea 
ipsis fidelibus ex utroque sexu, ubique terrarum degentibus, qui 
contrite saltern corde, aliis per annum B. M. V. festis diebus 
coronam eandem recitent, de numero poenalium dierum in forma 
Ecclesiae solita, trecentos annos ; et iis qui id agant diebus de 
praecepto festivis, ducentos annos; quoties vero coronam ipsam 
quocumque alio anni die persolverint, toties illis septuaginta 
annos totidemque quadragenas ; iis tandem fidelibus, qui 
coronam memoratam septem Virginis Gaudiorum apud se 
fideliter retinentes, eamque frequenter recitantes, quodvis opus 
in die honorem, vel in spiritualem aut temporalem proximorum 
utilitatem item contrite corde exercuerint, sive in honorem 
septem Deiparae Gaudiorum Angelicam Salutationem septies 
recitaverint, de numero similiter poenalium in forma Ecclesiae 
solita quoties id agant, decem annos expungimus. Porro largi- 
mur, ut excepta plenaria indulgentia in mot tis articulo lucranda, 
fidelibus ipsis, si malint, liceat plenariis supradictis ac partialibus 
indulgentiis functorum vita labes poenasque expiare. Verum 
praecipimus, ut in omnibus supradictis pietatis operibus rite 
exercendis coronae Gaudiorum Virginis a fidelibus adhibendae, 
sint a Ministro Generali pro tempore Ordinis Fratrum Minorum, 
vel ab alio sacerdote sive saeculari sive regulari, per ipsum 


deputando, in forma Ecclesiae solita, servatis servandis bene- 
dictae. Praesentibus perpetuis futuris temporibus valituris. 
Volumus autem ut praesentium litterarum authenticum exemplar 
transmittatur ad Indulgentiarum Congregationis Secretariam, 
alioquin praesentes nullae sint ; utique item praesentium Lit- 
terrarum tramsumptis seu exemplis, etiam impressis, manu 
alituius Notarii publici subscriptis et sigillo personae in eccle- 
siastica dignitate constitutae munitis, eadem prorsus fides 
adhibeatur, quae adhibetur ipsis praesentibus si forent exhi- 
bitae vel ostensae. 

Datum Romae apud S. Petrum sub annulo Piscatoris die XV 
Septembris MCMV, Pontificatus Nostri anno tertio. 

Pro Dno. Card. MACCHI. 
L. ffc S. NICOLAUS MARINI, Substitutus. 

Praesentium litterarum authenticum exemplar transmissum 
fuit ad hanc Secretariam S. C. Indulgentiis Sacrisque Reliquiis 
praepositae. In quorem fidem etc. 

Datum Romae ex eadem Secretaria, die 18 Septembris 1905. 

L. lijl S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretaries. 


Proscribitur in Urbe, sub culpa lethal!, liber "Dogmeet critique" 
par Edouard Leroy. 

PETRUS Tituli SS. Quatuor Coronatorum S. R. E. Presb. 
Cardinalis RESPIGHI SSmi. D. N. Papae Vicarius Generates, 
Romanae Curiae eiusque Districtus Index Ordinarius etc. 

Cum Nobis constet librum, qui inscribitur " Dogme et Critique 
far Edouard Leroy Librairie Bloud et Cie. Paris, 4, Rue 
Madame," in hac Urbe venumdari ; cumque eius lectionem 
Christifidelibus detrimento esse vehementer putemus; eum, 
Auctoritate Nostra Ordinaria, proscribimus atque proscriptum 

Itaque nemini cuiuscumque gradus et conditionis Nostrae 
lurisdictioni subiecto eumdem librum vendere aut legere vel 
retinere liceat sub culpa lethali. 

Datum Romae, die 24 Maii 1907. 



De Auctore et Veritate Historlca Quart! Evangelii. 

Propositis sequentibus dubiis Commissio Pontifica "de Re 
Biblica" sequent! modo respondit: 

DUBIUM I. Utrum ex constant!, universal! ac solemn! Eccle- 
siae traditione iam a saeculo n decurrente, prout maxime eruitur : 
(a) ex SS. Patrum, scriptorum ecclesiasticorum, imo etiam 
haereticorum, testimoniis et allusionibus, quae, cum ab Apostol- 
orum discipulis vel primis successoribus derivasse oportuerit, 
necessario nexu cum ipsa libri origine cohaerent ; (b) ex recepto 
semper et ubique nomine auctoris quarti Evangelii in canone et 
catalogis sacrorum Librorum ; (c) ex eorumdem Librorum 
vetustissimis manuscriptis codicibus et in varia idiomata 
versionibus ; (d) ex publico usu liturgico inde ab Ecclesiae 
primordiis toto orbe obtinente; praescindendo ab argumento 
theologico, tarn solido argumento historico demonstretur loannem 
Apostolum et non alium quarti Evangelii auctorem esse agnos- 
cendum, ut rationes a criticis in oppositum adductae hanc 
traditionem nullatenus infirment ? 

Resp. Affirmative. 

DUBIUM II. Utrum etiam rationes internaequae eruunturex 
textu quarti Evangelii seiunctim considerato, ex scribentis testi- 
monio et Evangelii ipsius cum I. Epistola loannis Apostoli 
manifesta cognatione, censendae sint confirmare traditionem quae 
eidem Apostolo quartum Evangelium indubitanter attribuit ? 
Et utrum difficultates quae ex collatione ipsius Evangelii cum 
aliis tribus desumuntur, habita prae oculis diversitate temporis, 
scop! et auditorum pro quibus vel contra quos auctor scripsit solvi 
rationabiliter possint, prout SS. Patres et exegetae catholic! 
passim praestiterunt ? 

Resp. Affirmative ad utramque partem. 

DUBIUM III. Utrum, non obstante praxi quae a primis tem- 
poribus in universa Ecclesia constantissime viguit, arguendi ex 
quarto Evangelio tamquam ex documento proprie historico, con- 
siderata nihilominus indole peculiar! eiusdem Evangelii, et inten- 
tione auctoris manifesta illustrandi et vindicandi Christ! divini- 
tatern ex ipsis factis et sermonibus Domini, dici possit facta 
narrata in quarto Evangelio esse totaliter vel ex parte conficta 
ad hoc ut sint allegoriae vel symbola doctrinalia, sermones vero 
Domini non proprie et vere esse ipsius Domini sermones, sed 
compositiones theologicas scriptoris, licet in ore Domini positas ? 


Resp. Negative. 

Die autem 29 Mali ann. 1907, in Audientia ambobus R.mis. 
Consultoribus ab Actis benigne concessa, Sanctissimus praedicta 
Responsa rata habuit ac publici iuris fieri mandavit. 


Consultores ab Actis. 




Deiparam Virginem ab Immaculata Conceptione Mexicanos 
maxima prosequi veneratione res est notissima. Siquidem non 
modo Earn sub titulo: De Guadalupe in coelestem Mexicanae 
Reipublicae universae Praestitum solemniter elegerunt, sed et 
ipsi, vel sub eodem, vel aliis sub titulis, non pauca dedicavere 
templa. Inter haec illud commemorare libet, quod non longe 
ab Urbe Tlascala, intra Archiepiscopalis Angelopolitanea Eccle- 
siae fines, Beatae Mariae absque originali labe conceptae sub 
titulo De Ocotlan sacrum existit, quodque vetustissimum ferunt, 
eodem quefermetemporeextrucium, quocatholica Religioin Mexi- 
cana Regione propagari coepit. Sacrae huic Aedi, quae structura, 
ornatus magnificentia et splendore sacrarumque supellectilium 
copia praestat, perampla adnexa est domus, in qua praeter 
sacerdotes divinis in sacra ipsa Aede ministeriis obeundis ad- 
dictos, adolescentesque quoque commorantur, qui Ecclesiae 
servitio sese mancipare cupiunt, praetereaque Clerici qui, sacris 
expletis studiis, pastoralem, uti aiunt, theologiam excolunt, ut 
sacris Ordinibus recipiendis sese praeparent. 

Cum Templum Deiparae De Ocotlan sacrum, piis fidelium 
largitionibus, qui ad ipsum ex dissitis quoque regionibus pien- 
tissimae Matris opem imploraturi se conferunt, redditibus sat 
affluat ; cumque in eo a Cappellanis Clericisque divinae laudes 
quotidie iam recitentur, sacrumque pro benefactoribus fiat, 
R. P. D. losephus Raymundus Ibarra, Metropolitanae Ecclesiae 
Angelorum Archiepiscopus, quo melius ac aptius servitio Templi 
eiusdem etiam in posterum consuleretur, litteris ad Apostolicam 
Sedem die xiv. lulii hoc anno datis, proeximia sua erga Imma- 
culatam Dei Genitricem De Ocotlan pietate, SSmum. D. N. 
Pium PP X humiliter exoravit, ut Templum ipsum ad Collegiatae 

1 8a DECREES. 

Ecclesiae honorem et dignitatem Apostolica auctoritate evehere 
benigne dignaretur. 

Sanctitas Sua ad mei infrascripti Sacrae Congregationis Con- 
sistorialibus rebus expediendis praepositae substituti relationem, 
cunctis, quae consideranda erant, matura deliberatione perpensis, 
quodbonum,faustum felixque sit, Dei Gloriae fideliumque pietati 
erga Deiparam Immaculatam sub titulo De Ocotlan fovendae 
benevertat, Angelopolitani Archiepiscopi vota benigne excipere 
dignata est et ea, quae sequuntur, statuere ac decernere. 

I. Beatitude itaque Sua in primus, suppleto, quatenus opus 
sit, quorumcumque in hac re interesse habentium vel habere 
praesumentium consensu, Ecclesiam honori B. Mariae Virginis 
ab Immaculate Conceptu sub titulo De Ocotlan non longe ab 
Urbe Tlascala, intra Archidioecesis Angelopolitanae fines, dica- 
tam, Apostolica auctoritate ad Ecclesiae Collegiatae honorem 
et dignitatem, sub invocatione et titulo eiusdem Beatissimae 
Virginis Mariae absque originali labe conceptae De Ocotlan cum 
Capitulo, Stallo, Choro, Mensa, Capitulari, Sigillo aliisque signis, 
privilegiis, immunitatibus, exemptionibus, praeeminentiis, con- 
cessionibus et gratiis, quibus ceterae Collegiatae Ecclesiae in 
MexicanaRepublicaexistentes iure, usu etconsuetudinefruuntur 
et gaudent, iis tamen exceptis privilegiis, quae ex indulto par- 
ticulari aut oneroso titulo sint acquisita, evehit atque extollit, 
eidemque in dotem redditus omnes et bona constituit, quibus 
actu ipsa potitur, aliaque omnia, quae pia fidelium liberalitas in 
hunc finem in posterum conferet. 

II. In eadem Ecclesia, ad Collegiatae dignitatem, ut supra, 
evecta, Sanctitas Sua unam constituit praebendam Abbatialem, 
quae prima et unica erit Capituli dignitas, ita ut qui earn ob- 
tineat, tarn in Choro et Capitulo, tarn in publicis supplicationibus 
aliisque Sacris functionibus praesit et praeeminentiam habeat, 
nullo tamen, praeter titulum, Abbatiali alio insigni aut privilegio 
gaudeat, nullaque fruatur iurisdictione ; itemque undecim alias 
canonicales praebendas instituit atque erexit,eademque beneficia, 
servatis Apostolicis Constitutionibus, ac sartis tectisque Can- 
cellariae legibus conferri mandavit. 

III. Ecclesiae Collegiatae Abbati et undecim Canonicis tali 
modo constitutis Sanctitas Sua onus imposuit apud Collegiatam 
personaliter residendi, horas canonicas omnes tarn diurnas quam 
nocturnas quotidie recitandi, itemque Missam Conventualem 
pro benefactoribus alternatim celebrandi ; quibus vero festis 
diebus Missa haec erit solemniter celebranda, Exsecutor huius 
Decreti infra designandus statuet. 

IV. Capitularium deinde congrua substentatione et onerum 
implemento ipsis incumbentium eadem Sanctitas Sua prospicere 
cupiens, decrevit, ut ipsi singuli, singulis mensibus ex Ecclesiae 


redditibus scutata quadraginta seu bis centum libellas per- 
cipiendi ius habeant. Caveat insuper Decreti huius Exsecutor, 
ut ex Ecclesiae redditibus, nisi aliter iam provisum fuerit, certa 
quaedam pars Ecclesiae ipsius Sacrario eiusque Fabricae tri- 
buatur pro necessariis expensis et reparationibus. 

V. Praeter choralia ministeria, Beatitudo Sua Abbati aliisque 
Canonicis munus pariter commisit ad disciplinas erudiendi 
Clericos utriusque Seminarii in domo Templo adnexa conimo- 
rantes eademque Seminaria moderandi, statuta tamen pro hisce 
muneribus congrua retributione, a canonicalibus praebendis 
prorsus distincta, quamque Exsecutor decernet. 

VI. Exsecutori pariter curae erit, ad normam Sacrorum Cano- 
num, ea omniadecernere.quibus recto Collegialis Capituli ordine 
et Collegiatae Ecclesiae ministerio sit consultum ; distributiones 
praesertim aut mulctae, secundum Sacrosancti Tridentinae 
Synodi decreta, statuendae per Ipsum erunt, quibus canonici ad 
munus suum diligenter obeundum alliciantur, eaeque e praeben- 
darum redditibus desumentur. 

VII. Collegiali vero Capitulo ita erecto Sanctitas sua faculta- 
tem quoque fecit Statuta et Decreta, sacris tamen Canonibus, 
sacrosancto Tridentino Concilio et Apostolicis Constitutionibus 
consona, quae eiusdem Collegiatae Ecclesiae regimen bono- 
rumque adrm'nistrationem respiciant, non minus ac onerum 
implementum et chori disciplinam, poenarumque praesertim 
per absentes vel negligentes contrahendarum impositionem, 
edendi atque condendi, eaque edita atque condita denuo corri- 
gendi et declarandi, sub praesidentia tamen ac praevia Angelo- 
politani Archiepiscopi pro tempore adprobatione. 

VIII. Ad divini vero cultis splendorem et Collegialis Capituli 
decorem augendum atque in obsequium erga Beatissimam Vir- 
ginem Immaculatam, Beatitudo Sua Abbati et Canonicis benigne 
indulsit, ut in Sacris functionibus et publicis supplicationibus, 
intra limites tamen Angelopolitanae Archidioecesis, ipsi vestem 
talarem nigram oris et globulis caeruleis ornatam, zonam item 
caeruleam et penulam seu mozzettam sericam super rocchettum 
pariter caerulam, nee non flocculum caeruleum in pileo et bireto 
licite ac valide gestare possint ac valeant, servatis tamen Apos- 
tolicis Constitutionibus ac praesertim ritualibus dispositionibus. 

Ad praemissa demutn exequenda Sanctitas Suadeputari voluit 
R. P. D. Raymundum Ibarra et Gonzales, Metropolitanae Ec- 
clesiae Angelorum Archiepiscopum, cum facultatibus necessariis 
et opportunis etiam subdelegandi, ad effectum de quo agitur, 
quamcumque aliam personam in ecclesiastica dignitate constitu- 
tam, itemque definitive pronunciandi super qualibet oppositione 
in exsecutionis actu quomodolibet oritura, et cum mandato 
transmittendi, intra sex menses ad Sacram hanc Congregationem 


exemplar authentica forma exaratum exsecutionis peractae, et 
praesens hisce de rebus edi iussit consistoriale Decretum, perinde 
valiturum ac insuper iisdem Litterae Apostolicae sub plumbo 
vel sub annulo Piscatoris expeditae fuissent, et inter acta referri 
Sacrae huius Congregationis Consistorialis. 

Datum Romae, hac die vm Septembris Anno Dni. MCMVI. 

Pro R. P. D. Secretario, 

Sacvae Congv. Consistorialis et Secretaries 
Sacri Collegii Substitutes. 


Tolerari potest cantus puellarum schismaticarum una cum catho- 
licis in ecclesiasticis functionibus. 

Beatissime Pater. 

Vicarius Apostolicus Sophiae et Philippopolis in Bulgaria ad 
pedes Sanctitatis Tuae provolutus humillime exponit quae sequun- 
tur : Sophiae Sorores quaedam religiosae Institutum puellarum 
(Pensionat) dirigant, in quo cum catholicis etiam schismaticae 
admittuntur. Mos invaluit ut in functionibus ecclesiasticis ac 
praesertim in expositione ac benedictione cum Sanctissimo, uti 
etiam ante et post illam, puellae schismaticae una cum catholicis 
in ecclesia parochiali canant. Unde petit orator an hie usus 
tolerari possit, habitis sub oculis sequentibus animadversioni- 
bus : 

1. Agitur de loco in quo numerus catholicorum, relate ad 
schism aticos, est valde exiguus. 

2. Nullum adest periculum scandali, namque idem usus ser- 
vatur in fere omnibus Orientis regionibus. 

3. Adest contra spes conversionis acatholicorum. 

4. Durum esset sororibus, quae Institutum dirigunt, puellis 
schismaticis sponte ac lubenter in ecclesia cum catholicis cantan- 
tibus silentium imponere. 

5. Denique eaedem puellae schismaticae, utpote bona fide in 
schismate viventes, non videntur uti excommunicatae esse 

Feria IV, die 24 lanuarii 1906. 

Emi. patres, attentis peculiaribus circumstantiis in casu con- 
currentibus, respondendum mandarunt : Prout exponitur a 
Vicario Apostolico Sophiae et Philippopolis, tolerari posse. 

In sequenti vero Feria eiusdem mensis et anni in solita au- 
dientia R. P. D. Adsessori S. O. impertita, facta de his Sane- 


tissimo D. N. Pio PP. X relatione, Sanctitas Sua resolutionem 
Emorum Patrum adprobavit et confirmavit. Contrariis qui- 
buscumque non obstantibus. 

PETRUS PALOMBELLI, S. R. et U. I. Notanus. 




Sacra Congregatio Eminentissimorum ac Reverendissimorum 
Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalium a Sanctissimo Domino 
Nostro Pio Papa X, Sanctaque Sede Apostolica Indici librorum 
pravae doctrinae, eorumdemque proscription!, expurgation! ac 
permission! in universa christiani republica praepositorum et 
delegatorum, hahita in Palatio Apostolico Vaticano, die 
12 Aprilis 1907, damnavit et damnat, proscripsit proscribitque, 
vel alias damnata atqua proscripta in Indicem librorum pro- 
hibitorum referri mandavit et mandat quae sequuntur opera : 

Mgr LEOPOLD GOURSAT, Les Mysteres sataniques de Lourdes a 
travers Usages. Paris 1905. 

JUOZUPAS AMBRAZIEJUS, Trumpas Rymo-Kataliku Katekizmas. 
Vilnius 1906 (Catechismo in lingua lituana). 

L'Abbe G.-J.-E. COMBE, Le Secret de Melanie, Bergere de la 
Salette, et la Crise actuelle. Roma 1906. 

JOSE DOMINGO M. CORBATO, El inmaculado San Jose. Apuntes 
vindicativos de sit conception purisima, su honor de esposo, SMS derechos de 
padre, su primacia restauradora. Articulos publicados en La Senal 
de la Victoria. Valencia 1907, Deer. S. Off. fer. IV, Febr. 1907. 

Itaque nemo cuiuscumque gradus et conditionis praedicta 
opera damnata atque proscripta, quocumque loco et quocumque 
idiomate, aut in posterum edere, aut edita legere vel retinere 
audeat, sub poenis in Indice librorum vetitorum indictis. 

Quibus Sanctissimo Domino Nostro Pio Papae X per me 
infrascriptum Secretarium relatis, Sanctitas Sua Decretum pro- 
bavit, et promulgari praecepit. In quorum fidem, etc. 

Datum Romae, die 12 Aprilis 1907. 

ANDREAS Card. STEINHUBER, Praefectus. 
L. ^ S. FR. THOMAS ESSER, Ord. Praed., Secretarius. 

Die 15 Aprilis 1907 ego infrascriptus Mag. Cursorum testor 
supradictum Decretum affixum et publicatum fuisse in Urbe. 




Emi. Card. Praefecti ad Emum. Archiepiscopum Mediolanen. qua 
reprobatur Ephemeris vulgo " II Rinnovamento." 

Eminentissimo Principe, 

Gli Emi. Padri di questa S. Congregazione dell'Indice nell' 
ultima loro adunanza si sono dovuti occupare die una rivista 
recentemente pubblicata in cotesta citta di Milano, sotto il titolo 
" II Rinnovamento." Non essendo soliti, se non per motivi 
straordinari, di mettere all'Indice fascicoli staccati di riviste in 
corso di pubblicazione, gli Emi. Padri hanno voluto soprassedere 
a questo modo di condanna relativamente ai numeri finora 
pubblicati della suddetta rivista. Ma non possono astenersi 
dall'esprimere all'Eminenza V. Revma. il disgusto che hanno 
provato, vedendo pubblicata da sedicenti cattolici una rivista 
notabilmente opposta allo spirito e all'insegnamento cattolico. 
Deplorano segnatamente il turbamento che tali scrittori arrecano 
alle coscienze, e la superbia con la quale si atteggiano a maestri 
e quasi a dottori della Chieaa. Ed & doloroso che, tra costoro 
che sembrano volersi arrogare un magistero nella Chiesa e fare 
scuola al Papa istesso, si trovino dei nomi gia noti per altri 
scritti dettati dal medesimo spirito, come il Fogazzaro, il Tyrrell, 
il Von Hiigel, il Murri ed altri. E mentre in questa rivista 
uomini siffati parlano con tanta albagia delle question! teo- 
logiche piu difficili e degli affari piu important! della Chiesa, gli 
editori la vantano laica, non confessionale e vanno facendo dis- 
tinzioni tra cattolicismo officiale, e non officiate, tra i dogmi 
definiti dalla Chiesa quali verita da credere, e 1'immanenza della 
religione negl'individui. Insomma non si pud dubitare che la 
rivista sia fondata con lo scopo di coltivare uno spirito perico- 
losissimo di indipendenza dal magistero della Chiesa e la pre- 
valenza del giudizio privato su quello della Chiesa medesima, e 
di erigersi in iscuola che prepari un rinnovamento anticattolico 
degli spiriti. 

Gli Emi. Padri condannano severamente questo spirito anti- 
cattolico, che si fa largo tra manifest! errori nella rivista in 
questione e desiderano che 1'Eminenza V. Revma. faccia chiamare 
1'editore di detta rivista per ingiungergli di desistere da un'im- 
presa tanto nefasta e indegna di un vero cattolico ; e desiderano 
inoltre che 1'Eminenza V., quanto prima potra, si compiaccia 
portare alia pubblica conoscenza questo giudizio della S. Con- 
gregazione dell'Indice. 

Mentre ho 1'onore di partecipare la cosa all'Eminenza V. Rma., 
le bacio umilissimmamente le mani, e godo di professarmi 
deU'Eminenza V. Rma. 

t Card. ANDREA STEINHUBER, Prefetto. 
Fr. TOMMASO ESSER, O. P., Segretario. 



Die 27 Aprilis 1907, in Palatio Apostolico Vaticano, fuit Sacra 
Congregatio Concilii, in qua, praeter alia, proposita sunt infra- 
scripta dubia, iuxta morem eiusdem Sacrae Congregationis 
resolvenda : 

Benedictionis fontis baptismalis. 

Pluries S. Congr. Rituum decrevit, quod ubi adest fons bap- 
tismalis, ipsius fontis benedictio fieri debet turn in Sabbato S., 
turn in vigilia Pentecostes, non obstante quacumque in contra- 
rium consuetudine. Tamen, attentis peculiaribus circum- 
stantiis, contrariae consuetudines tolerantur in casu. 

Redintegrationis in officio. 

Denegatur oratori redintegratio in officio, eo quod sit ad 
nutum Ordinarii revocabile. 

Huius causae speciem disceptatae in plenariis comitiis 
H. S. C. diei 18 Novembris 1905 breviter reassumo. 

Anno 1620 ecclesia paroecialis S. Eulaliae sita in regione 
suburbii civitatis Calaritanae nuncupata Marina vel Leopola, 
approbante Archiepiscopo cuius mensae erat paroecia incor- 
porata aere collate a Syndicis dictae regionis pro septem bene- 
ficiis, erecta fuit in presbyterorum collegium, et appellata ecclesia 
receptitia vel communitativa. Serius beneficiatorum numero 
adaucto, inibi tres ordines statuti fuerunt, nempe beneficiati de 
massa, extra massam et simplices beneficiati. Inter beneficia de 
massa quinque recensebantur curata beneficia, quae eveniente 
an. 1867 lege italica eversiva proprietatis ecclesiasticae excepta 
fuerunt. Ad haec beneficia ius patronatum passivum habent 
sacerdotes oriundi ex dicta regione Marina vel Leopola : quo vero 
ad activum, duo ex dictis reservantur Archiepiscopo, ad alia tria 
nominat nunc municipium Calaritanum successum antiquis 
Syndicis regionis. 

Haec paroecia, uti aliae duae S. lacobi et S. Annae contem- 
poranee in communitativum collegium conversae, uti ex titulo 
erectionis hispanice inscripto sub Archiepiscopo Desquevil 
" Fundacion de la comunidad de S. Eulalia, de S. Anna e San- 
tiago " hoc speciale habent, ut paroecialis cura S. Eulaliae 
adnexa mensae Archiepiscopali habitualiter resideat apud 
Archiepiscopum, sicuti ilia S. lacobi adnexa reperitur decanatui 
capituli cathedralis, et ilia S. Annae alteri praebendae canonical! 
eiusdem capituli. 

An. 1770 in executionem Bullae dementis XIV Inter multi- 
Alices circa ordinationem curae animarum existentis apud capitula 


in Sardiniae insula, Archiepiscopus decrevit ut ex quinque bene- 
ficiatis curatis, qui prius per turnum parochiale ministerium 
exercebant, unus tantum esset verus parochus cum nomine 
vicarii curati, caeteri vero eius coadiutores et ab eo dependentes, 
qui tamen posteriori decreto de an. 1779 ut veri parochi effecti 
et habiti sunt. 

Ex enatis discordiis deinde factum est, ut munus praesidis 
dicti Collegii de facto in vicario curato cumulari coeperit, et hoc 
non per capitulum sed a libera Archiepiscopi pro tempore volun- 
tate conferretur. Verum quo tempore haec libera Archiepiscopi 
electio et collatio dicti muneris incoeperit, ex defectu documen- 
torum in antiquitatis tenebris delitescit. Ex compulsatis actis 
capituli S. Eulaliae apparet unam tantum adesse nominationem 
factam ab eadem communitate nempe illam de an. 1621 coaevam 
erectioni ipsius collegium. 

Vacato an. 1900 officio praesidis per promotionem sacerdotis 
Sechi ad unum ex canonicatibus in ecclesia cathedrali Calaritana, 
huiusmodi munus die 1 1 Octobris eiusdem anni consecutus est 
ab Archiepiscopo sacerdos Paulus Manca. At vix anno elapso, 
quo ipse et beneficiatus et praeses erat renuntiatus, sub finem 
anni 1902 ab eodem Archiepiscopo petiit et obtinuit, ut interim 
ingredi valeret in Societatem lesu, pro inibi novitiatu religioso 
ineundo, dilata dimissione officii praesidis et paroeciae ad 
tempus, quo regulariter emenso novitiatu professionem re- 
ligiosam emitteret. Recepto sacerdote Manca inter novitios 
Societatis lesu, munus praesidentis de consensu Archiepiscopi 
concreditum fuit alteri beneficiato curato eiusdem ecclesiae S. 
Eulaliae, sacerdoti Pinna, quern idem Manca ut suum delegatum 
in dicto munere et mandatarium iam designaverat. 

At vix quinque mensibus novitiatus peractis, sacerdos Manca 
egressus est et religiosam familiam lesuitarum definitive reliquit 
ex causa, ut suppetias ferret suae unicae sorori supervento 
morbo correptae. In patriam reversus illico institit apud 
Archiepiscopum, ut restitueretur turn ad paroeciale munus turn 
ad praesidis officium. Archiepiscopus primum facile concessit, 
sed denegavit secundum, asserens se iam de eo, ut de officio ad 
eius nutum amovibili, libere disposuisse in favorem alterius 
personae, illudque contulisse beneficiato curato Pinna, quern 
idem Manca perfunctorie ut suum vices-gerentem iam con- 

Sacerdos Manca de hac agendi ratione graviter primum con- 
questus est apud eumdem Archiepiscopum, et omnem lapidem 
movit ut illud recuperare valeret : sed Archiepiscopus semper 
refragatus fuit, obtendens naturam officii precariam et iustas 
rationes habuisse ad talem redintegrationem denegandam. 

Tandem quaestio delata fuit ad H. S. C. et sub fine an. 1905 


ventilati fuit sub sequent! rogandi formula : An pawcho Paulo 
Mama spectet redintegratio in officio praesidis ecclesiae S. Rulaliae in 
casu ? Plura hinc inde a partium procuratoribus deducta sunt 
turn circa naturam ecclesiae S. Eulaliae, utrum nempe sit vere 
collegiata vel tantum simplex collegium turn etiam circa 
naturam officii utrum scilicet sit verum beneficium vel potius 
simplex officium ad nutum Archiepiscopi revocabile. At cum 
sacerdos Manca, cognita Archiepiscopi informatione etiam 
instaret ut super aliquibus sibi factis accusationibus, regularis 
instrueretur processus, H. S. C., prolata controversiae decisione 
ad tricas et scandala ex parte recurrentis vitandas, causam 
reproponi iussit, seposita parte morali quaestionis, tantum super 
iuridicam naturam officii praesidentis, scilicet utrum sit purum 
officium, cuius collatio et avocatio a libera voluntate et nutu 
Archiepiscopi pendet, vel potius verum beneficium, cuius privatio 
praevium iudiciarium processum requirat. Super hoc partes 
rite monitae iam fuerunt. 

Duo tamen adnotanda censeo : i quod sacerdoti Manca 
patuit Curiae archivium, sed huiusque nullum novum docu- 
mentum ad rem faciens mihi fuit exhibitum. 2 Quod idem 
Manca typis vulgavit libellum iniuriis scatentem turn contra 
Archiepiscopum Balestra turn contra H. S. C. In hoc ipse plura 
etiam cumulat contra sacerdotem Pinna, et contendit se in munus 
Praesidis esse restituendum. Demum observo quod sacerdos 
Manca, uti refert Archiepiscopus, die 6 currentis mensis Aprilis 
in ecclesiam S. Eulaliae pergens conatus est tempore choralis 
officii parochi insignibus indutus praesidis stallum occupare. 
Contra hoc factum emissa protestatione a sacerdote Pinna, 
omnes alii parochi a choro recesserunt. 

Quare prae oculis habitis sive quae in priori folio relata sunt, 
sive quae ab advocatis tune deducta fuerunt in eorum allega- 
tionibus ex benignitate resumendis, rogantur EE. VV. ut sueta 
scientia et prudentia velint enodare sequens 


An pawcho Paulo Manca spectet redintfgratio in officio Praesidis S. 
Eulaliae in casu ? 

Responsum fuit : Negative. 

Nonnullae reprobantur consuetudines circa of ficiatu ram choralem. 

Episcopus Segusiensis pro opportuna solutione sequentia dubia 
S. C. Concilii proposuit, scilicet : 

I. Utrum tolerari possit consuetude recitandi Officium chorale, 
nulla prorsus in altari candela accensa, nee non recitandi 
Vesperas, ianuis Ecclesiae clausis ? 


II. Utrum pariter sustineatur antiqua consuetude omittendi, 
nonnullis anni feriis tertiam Missam a rubricis praescriptam ? 

Et S. Congregatio Concilii, omnibus mature perpensis, re- 
scribendum censuit : Ad utvumqiie negative, et serventur rubricae. 

Atque ita rescripsit, die 19 lanuarii 1907. Ex Secretaria 
eiusdem S. C. 

t VINCENTIUS, Card. Episc. Praen., Praefectus. 

L. %4 S. C. DE LAI, Secretarius. 

Canonicus absens a sua residentia, ut ineat concursum sive 
litteraria exercitia, non lucratur distributiones. 

Episcopus Guadixensis in relatione quam S. Concilii Congre- 
gation! exhibuit super statum suae dioecesis in cap. ix. sequens 
postulatum proposuit : 

Canonicus doctoralis praefatae cathedralis ecclesiae, praevio 
consensu Episcopi, in dioeceses Hispalensem et Granatensem 
se contulit cuiusdam periculi seu concursus sustinendi causa. 
Cum ad suam rediit ecclesiam, declaravit se velle considerari 
uti praesentem in choro ad effectum distributiones lucrandi iis 
diebus quibus ob praedictam causam abfuit. Idque contendit 
sibi competere ex consuetudine, prout constare dixit ex pluribus 
actis capitularibus. 

Refragantibus tamen aliis, Episcopus ne in re tarn gravi disci- 
plina ecclesiastica corrumperetur, transmissis documentis hinc 
inde allatis, sequentia proposuit dubia : 

I. Utrum canonicus qui abest a sua residentia, ut ineat con- 
cursum sive litteraria exercitia in alia dioecesi ad canonicatum 
obtinendum, possit aut debeat haberi tamquam praesens in 
choro ad effectum lucrandi distributiones ? Et pariter, quatenus 
negative ex iure communi : 

II. Utrum saltern id sustineri possit ex consuetudine particu- 
lar!, quae vigere asseritur in praefato capitulo? Et pariter, 
quatenus negative : 

III. Quid statuendum in casu praesenti, in quo canonicus 
doctoralis abfuit bona fide, putans scilicet consuetudinem sibi 
favere, ac ideo se praesentem habendum esse in choro et lucrari 
distributiones ? 

Sacra porro Congregatio Concilii, die 3 Februarii 1906, omni- 
bus rite perpensis, respondendum censuit : 

Ad primum et secundum : "Negative" 

Ad tertium autem dubium : " Orator recurrat pro gratia dispen- 

t VINCENTIUS, Card. Episc. Praenestinus, Praefectus. 
L. ^( S. C. DE LAI, Secretarius. 


Dispensations ab Irregularitate. 

Diaconus Antonius Damiani, qui a decimo suae aetatis anno 
morbo comitiali laborare coepit, supplicem obtulit libellum 
H. S. C. pro opportuna dispensatione ab eiusmodi defectu, tes- 
timonium medici allegans, testantis ipsum quam primum plenam 
recuperate posse sanitatem. 

Cum autem, requisite Archiepiscopi voto, ex testimotiio alte- 
rius medici constaret agi de vera et quidem cronica epilepsia, 
S. C. die 20 Februarii superioris anni, precibus oratoris respondit : 
Dilata. Sed cum iterum gratiam dispensations expostulasset 
orator nova adducens testimonia circa meliorem assequutam 
valetudinem, altero obtento voto ordinarii plurimum oratorem 
commendantis ob eius excellentes animi dotes, quaestio denuo 
Emis. Patribus diiudicanda proposita fuit. 

Communiter tenent doctores irregulares censendos esse qui 
morbo epileptico laborantur, cum ob eiusdem morbi naturam 
distent a securitate et reverentia requisita in sacro exercendo 
ministerio, et innumeri recensentur casus, in quibus H. S. C. 
gratiam dispensationis denegavit. 

In casu tamen agitur, iuxta medicorum sententiam, de epi- 
lepsia levi, sanabili, et qua rarius afficitur orator, qui ab ultima 
morbi impetitione, nempe a mense Decembris 1905 ad praesens, 
nulli amplius accessui obnoxius extitit. Praeterea facile removi 
potest periculum indecentiae vel admirationis in populo, cum 
semper quaedam specialia iudicia praeveniant eiusmodi morbi 
aggressiones, ita ut patiens hisce in adiunctis facile sese abstinere 
possit a missae celebratione. 

Revera aliis his concurrentibus circumstantiis H. S. C. 
gratiam denegare non autumavit, utpote non pauca exempla 

Demum agitur de clerico qui maxime ab ordinario, a semi- 
narii rectore, a paracho commendatur ob praeclaras dotes animi, 
et periculum admirationis in casu facile praecaveri potest, si 
gratiae concession! conditio apponatur, ut ipse celebret in private 
oratorio, quo privilegio oratoris familia iam fruitur, saltern 
quoadusque totaliter morbus recesserit. 

Et Emi. Patres revera allatis sedulo perpensis, preces dimise- 
runt, respondentes. 

" Arbitrio et pvudentiae Emi. Archiepiscopiiuxta mentem, facto verbo 
cum SSmo. Mens autem est, ut orator celebret in oratorio privato cum 
adsistentia altenus sacerdotis, usque dum iudicio medici non constet de 
plene recuperata vaktudine, et sub lege, ut pevseveret in valetudine ipsa 
assidue curanda." 


Nullitatis Matrimonii. 

Parisiis Paulus Froussard et Isabella Regnard anno 1902 
matrimonium inierunt, cuius postea, propter Tridentinae formae 
defectum quoad domicilium sponsorum, nuliitatis sententiam 
anno 1905 a curia Parisiensi expostulavit vir, cum iam uxor 
sententiam divortii a tribunali civili obtinuerat. 

Curia Parisiensis expleto processu die 19 Octobris nuper elapsi 
anni, dictum matrimonium ob defectum formae Tridentinae 
nullum declaravit, sed vinculi defensor a parisiensi sententia ad 
H. S. C. appellavit, quae causam diiudicavit in plenariis comi- 
tiis diei 23 Februarii elapsi, et rationibus tum'patroni actoris turn 
defensoris vinculi diligenter matureque perpensis, ad dubium : 

" An sententia curiae Parisiensis sit confivmanda vel infivmanda in 

Respondit : 

" Sententiam esse confirmandam" 

De funeribus. 

Parochi civitatis Astensis sequentia dubia S. C. Concilii pro 
solutione subiecerunt, nimirum. 

I. An sustineatur decretum Episcopi Lobetti, et consuetude, 
qua associatio ab ecclesia funerante ad publicum coemeterium 
fit non a parocho vel eius delegate, sed a coemeterii capellano 
vel ab alio sacerdote. 

II. An sustineatur consuetude, qua capellanus coemeterii 
peragit functiones funereas cadaverum, quae aliunde in civitatem 
Astensem deferuntur et deinde tumulantur in publico coemeterio. 

Sacra vero Concilii Congregatio, omnibus sedulo perpensis, die 
26 lanuarii, 1907, respondendum mandavit : 

Ad. I. Negative, et servetuv ius commune, ac parochi omnium suovum 
parochianomm etiam paupevum cadavera decenter comitentur ad coeme- 

Ad. II. Detur resolutio in Novarien.-Funerum 27 Maii 1893 et 
22 lunii 1895 (i). Et ad mentem. 

Extensio decreti d. 7 Dec. 1906 circa infirmos qui SS. Com- 
munionem, etsi non ieiuni, sumere possunt. 

Proposito in S. Congregatione dubio : An nomine infirmorum 
qui a mense decumbunt, et idcirco iuxta Decretum diei 7 Decem- 
bris 1906, S. Eucharistiam non ieiuni sumere possunt, intelli- 
gantur solummodo infirmi qui in lecto decumbunt, an potius 
comprehendantur quoque qui, quamvis gravi morbo correpti et 
ex medici iudicio naturale ieiunium servare non valentes, nihil- 


ominus in lecto decumbere non possunt, aut ex eo aliquibus horis 
diei surgere queunt. 

Eadem S. Congregatio diei 6 Martii 1907 respondendum 
censuit : Comprfhendi, facto verbo cum SSmo. ad cautelam. 

Die vero 25 Martii currentis anni SSmus. Dnus. Noster 
Pius PP. X, audita relatione infrascripti Secretarii S. C. Con- 
cilii, resolutionem eiusdem S. C. iratum habere et confirmare 
benigne dignatus est et publicari mandavit, contrariis qui- 
buscumque minime obstantibus. 

VINCENTIUS, Card. Episc. Praen., Praefectus. 
L. |jl S. C. DE LAI, Secretarius, 

Litterae de satisfactione Mlssarum. 

Recenti Decreto Ut deUta diei xi. mensis Maii MCMIV. haec 
S. Congregatio, varias complexa leges ante iam latas de Mis- 
sarum oneribus religiose adimplendis, adiectis opportunis declara- 
tionibus interpositaque severa sanctione, providere studuit ut res 
omnium sanctissima summo apud omnesin honore esset, pericu- 
lumque amoveretur, ne quis ullo modo piis fidelium voluntatibus 
quidquam detraheret. Hae tamen quum essent Sedis Aposto- 
licae curae et Episcoporum sollicitudines, non defuerunt abusus 
ac legis violationes, super quae Sacra eadem Congregatio exci- 
tandam denuo censuit Antistitum vigilantiam. 

Constat enimvero, baud paucos, non obstantibus notissimis 
canonicis praescriptionibus, minime dubitasse de Missarum 
accepta stipe suo marte demere aliquid, retentaque sibi parte 
pecuniae, ipsas Missas aliis celebrandas committere, ea forte 
opinione ductos, id sibi licere vel ob assensum sacerdotis, animo 
plus minus aequo recipientis, vel ob finem alicuius pii operis 
iuvandi, exercendaeve caritatis. 

Fuerunt etiam qui contra toties inculcatas leges, praesertim 
contra num. 3 eiusdem Decreti, hoc genus industriae sibi adsci- 
verunt, ut Missarum numerum, quern possent maximum, 
undique conquisitum colligerent. Quo baud semel factum est, 
ut ingens earum copia manibus privatorum hominum merit 
coacervata ; ideoque manserit obnoxia periculo, quod quidem, 
remota etiam humana malitia, semper imminet rebus privatae 
fidei commissis. 

Denique sunt reperti qui, a lege discendentes expressa num. 5 
Decreti, Missas celebrandas commiserint, non modo copiosius 
quam liceret largiri privatis, sed etiam inconsideratius ; quum 
ignotis sibi presbyteris easdem crediderint, nominis titulive ali- 
cuius specie decepti, vel aliorum commendationibus permoti, 


qui, nee eos plane nossent, nee assumpti oneris gravitatem satis 
perspectam haberent. 

Talibus ut occurratur disciplinae perturbationibus utque 
damna gravissima, quae violationem Decreti Ut deUta consequi 
solent, pro viribus propulsentur, haec S. Congregatio, iussa 
faciens SSmi. D. N. Pii Papae X, Episcopos omnes aliosque 
Ordinarios admonet, ut curam omnem et vigilantiam adhibeant 
in re tanti momenti, edoceantque clerum et administratores 
piorum legatorum, quanta ex inobservantia et contemptu legis 
pericula proveniant ; quo onere ipsorum conscientia gravetur ; 
quam temere arbitrium suum legibus anteponant, quas diuturna 
rerum experientia ad rei augustissimae tutelam collocavit ; 
qua denique sese culpa obstringant ; quibus poenis obnoxii 

At malo radicitus extirpando Emi. Patres necessarium insuper 
censuerunt hucusque praescriptis nova quaedam addere. Itaque 
re discussa primum in Congregatione diei 23 mensis Martii 1907, 
ac denuo in sequenti die 27 Aprilis, sub gravi conscientiae vin- 
culo ab omnibus servanda haec statuerunt : 

I. Ut in posterum quicumque Missas celebrandas committere 
velit sacerdotibus, sive saecularibus sive regularibus extra dioece- 
sim commorantibus, hoc facere debeat per eorum Ordinarium, 
aut ipso saltern audito atque annuente. 

II. Ut unusquisque Ordinarius, ubi primum licuerit, suorum 
sacerdotum catalogum conficiat, describatque Missarum nume- 
rum, quibus quisque satisfacere tenetur, quo tutius deinceps in 
assignandis Missis procedat. 

III. Denique si qui vel Episcopi vel sacerdotes velint in pos- 
terum Missas, quarum exuberet copia, ad Antistites aut presby- 
teros ecclesiarum quae in Oriente sitae sunt, mittere, semper 
etin singulis casibus id praestare debebunt per S. Congregationem 
Propagandae Fidei. 

His autem omnibus ab infrascripto Secretario relatis eidem 
SSmo. D. N. in audientia diei 28 mensis Aprilis, Sanctitas Sua 
deliberationes Emorum. Patrum ratas habuit et confirmavit, 
casque vulgari iussit, contrariis quibuslibet minime obstantibus. 

Datum Romae die 22 mensis Maii 1907. 

t VINCENTIUS, Card. Episc. Praen., Praefectus. 
C. DE LAI, Secretarius. 




Facultas excipiendi confessiones in itinere conceditur missionariis 
Sinensibus ante iuramentum circa ritus Sinenses. 

Pluries petitum est a Regularium Ordinum, Congregationum 
et Societatum moderatoribus, ut presbyteri suorum Institutorum 
alumni ad Sinenses missiones destinati, perdurante itinere, ne 
diu poenitentiae sacramento priventur, cum duo vel plures sunt, 
sacramentalem confessionem excipere turn invicem inter se, turn 
etiam aliorum secum iter agentium possint, quamvis iuramentum 
circa Sinensis ritus praescriptum nondum praestiterint. Eius- 
modi autem preces cum infrascriptus Cardinalis Sacro eidem 
Consilio Praefectus SSmo. D. N. Pio divina providentia PP. X 
retulisset in audientia diei 20 Decembris anni 1906, Sanciitas 
Sua benigne decernere ac declarare dignata est ; omnes cuius- 
cumque Ordinis, Congregationis, Societatis atque etiam e clero 
saeculari missionaries seu presbyteros ad Sinenses missiones 
destinatos, qui duo vel numero plures consociati ad littora 
Sinensia appellunt, durante toto itinere terrestri aut fluviali usque 
dum pervenerint ad missionem sibi respective adsignatatn, dum- 
modo ad sacramentales confessiones fuerint legitime approbati, 
Regulares scilicet a proprio saltern Superiore regulari, alii autem 
sacerdotes vel a proprio Ordinario ex cuius dioecesi discesserunt, 
vel ab Ordinario portus in quo navem conscenderunt, vel etiam 
ab Ordinario cuiuslibet portus intermedii per quern in itinere 
transierunt, posse inter se confiteri.eosque item posse confessiones 
audire clericorum non sacerdotum et Fratrum laicorum cum 
ipsis iter agentium et etiam Religiosarum Sororum, si forte con- 
tingat aliquas in eodem comitatu esse ad missiones destinatas, 
immo quoque vehicula aut cymbas ducentium vel sarcinas per 
iter ferentium vel alia quacunque ratione eorum itineris sociorum : 
non obstante Constitutione fel. rec. Benedict! PP. XIV incip. 
Ex quo, data die 5 lulii anni 1742, quae vetat missionariis exer- 
citium sacri ministerii ante emissum iuramentum circa ritus 
Sinenses, aliisque quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae ex aedibus S. Congr. de Propaganda Fide, die 
4 Februarii 1907. 

Fr. H. M. Card. GOTTI, Pvaefectus. 


Provinces arranged for Ursuline Nuns. 

Priorissa Generalis Monialium a S. Ursula cum Adsistentibus 
enixe orant ut iuxta Constitutiones Institutum in Provincias 


dividatur utsequitur: I. Provincialtaliae; II. Provincia Austro- 
Hungarica: III. Franciae Orientalis ; IV. Franciae Occiden- 
talis ; V. Anglosaxonica et Flandrica; VI. Statuum Foeder. 
Septentrionalis ; VII. Statuum Foeder. Meridionalis ; VIII. 
Hispano-Lusitanica ; Et Deus, etc. 

Vigore specialium facultatum aSS.Dno. Nostroconcessarum, 
S. C. Emorum. ac Rmorum. S. R. E. Cardinalium negotiis et 
consultationibus Epp. et Regularium praeposita, enunciatam 
Instituti divisionem in provincias, prout in supplici libello a 
Priorissa Generali una cum suo Consilio proposita est, approbat 
atque confirmat. 

Romae, 23 Feb. 1907. 

D. Card. FERRATA, Praefectus. 

PH. GIUSTINI, Secretarius. 

Quo Constitutiones Parvularum Sororum Pauperum definitive 

Ssmus. Dnus. Noster Pius PP. X. in Audientia habita ab infra - 
scripto Cardinali Sacrae Congregationi Episcoporum et Regu- 
larium Praefecto die 5 Maii 1907 approbationem datam a f. m. 
Leone PP. XIII die 9 lulii 1886 Constitutionibus Parvularum 
Sororum Pauperum, quibusdam immutatis propter felicem 
Instituti in toto orbe diffusionem, confirmare dignatus est, ac 
praesentis decreti tenore definitive, confirmat et approbat sicut 
in hoc volumine lingua gallica exarato iacent, quarum exemplar 
authenticum in Archive eiusdem Sacrae Congregationis asser- 
vatur ; salva Ordinariorum iurisdictione ad normam Sacrorum 
Canonum et Apostolicarum Constitutionum. 

Datum Romae ex Secretaria memoratae Sacrae Congrega- 
tionis Episcoporum et Regularium, die 6 Maii 1907. 

Dominicus Card. FERRATA, Praefectus. 
L. |J| S. PHILIPPUS GIUSTINI, Secretarius. 



Dispensantur gravibus de causis ab oblisratione audiendi Sacrum 
et abstinendi ab operibus servilibus fideles Vicariatus Apos- 
tolici de Tarapaca in Chilena Republica. 

Ex audientia SSmi., die 20 Febniarii 1906. 

Ex parte R. P. D. lohannis Carter, Episcopi tit. Anthedonen., 
hodierni Vicarii Apostolici de Tarapaca in Republica Chilena, 
expositum est Sanctae Sedi in territorio eiusdem Vicariatus, 


variis gravibusque de causis, impossibilem esse praeceptivam 
celebrationem festi S. losephi Sponsi B. M. V., die 19 Martii 
recurrentis, atque ideo ad evitanda spiritualia damna animo- 
rumque anxietates submisse supplicatum est, ut praedictum 
festum expungatur de numero eorum quae de praecepto servari 
debent. Itaque, SSmus. Dominus Noster Pius divina provi- 
dentia PP. X, referente me infrascripto Sacrae Congregationis 
Negotiis Ecclesiasticis Extraordinariis praepositae Secretario, 
re mature perpensa, et attentis peculiaribus rerum adiunctis 
animum suum moventibus, preces excipiens, fideles in praedicto 
territorio degentes ab obligatione audiendi Sacrum et abstinendi 
ab operibus servilibus, pro ea die solvere dignatus est, firma 
tamen remanente lege Missae et Officii proprii iuxta Rubricas 
et onere parochorum applicandi pro populo. Ut vero fidelis 
populus eiusdem Vicariatus coeleste Sancti Confessoris patro- 
cinium persentiat, praedictam diem privata pietate sancte, 
quoad fieri potest, in honorem coelestis Patroni agere ne recu- 
sent, et in proxima sequent! Dominica non impedita, videlicet 
quae non sit Dominica Palmarum et Paschatis Resurrectionis, 
solemnia religiose peragere. Super quibus idem SSmus. Domi- 
nus mandavit hoc edi decretum et in acta superius memoratae 
S. Congregationis referri. Contra riis quibucumque minime 

L. ^ S. f P. PETRUS, Archiep. Caesarien, Secretarius. 


Solvuntur dubia circa usum mitrae et palmatoriae concessum 
alicui Capitulo. 

Hodiernus Rmus. Dnus. Episcopus Gaudisien., attento Motu 
Proprio Inter multiplices 21 Februarii 1905 cum subsequent! 
decreto seu declaratione 14 Martii 1906 Sacrorum Rituum 
Congregationi sequentia dubia pro opportuna solutione rever- 
enter exposuit, nimirum : 

Capitulum cathedralis ecclesiae Gaudisiensis ab Apostolica 
Sede diversis ternporibus quaedam privilegia seu insignia ob- 
tinuit ; nempe usum i. habitus quo Praelati urbani utuntur 
excepto titulo, 2. mitrae simplicis capitulariter tantum, et 3. 
palmatoriae intra fines dioceseos. Exinde quaeritur : 

I. Mitra simplex, capitulo et canonicis cathedralis ecclesiae 
Gaudisien. concessa, potestne esse ex serico damasceno uti Pro- 
tonotariorum ad instar, vel potius debet esse ex tela alba ? 

II. Verbum cupitulariter in Brevi concessionis idemne significat 
ac verbum collegialiter in Motu Proprio Inter multiplices n. 53 ? 

i 9 8 DECREES. 

III. Usus mitrae in Missa estne coarctandus ad eos dum- 
taxat dies quibus dignitas vel canonicus celebrat vice Episcopi 
absentis, aut quibus Episcopus assistit vel assistere deberet cum 
pluviali, et mitra vel potius ampliandus ad quoslibet dies 
solemnes ? 

IV. Constitutionis Pii VII. Decet Romanes Pontifices et decreti 
S. R. C., n. 2624, diei 27 Augusti 1822 estne huiusmodi sensus ut 
non liceat canonico uti mitra nisi in Missa ? 

V. Licetne canonico hebdomadario uti mitra in Vesperis, 
Laudibus, Processionibus et aliis quibuslibet functionibus saltern 
solemnioribus ? 

VI. Estne semper a mitra abstinendum turn canonicis dum 
Episcopo celebranti collegialiter adsistunt, turn canonico cele- 
branti, Episcopo sive cum pluviali et mitra assistente, sive 
absente, in iis divinis Officiis in quibus Episcopo mitra simplex 
praescribitur ? 

VII. Licetne uti mitra i. canonicis dum Episcopo pontificalia 
celebranti collegialiter assistunt in Missa de Requie, necnon 
FeriaVI. in Parasceveet aliis diebus poenitentialibus ? 2. quatuor 
dignitatibus seu canonicis in quinque absolutionibus quae fiunt 
in solemnioribus exequiis iuxta Pontificale Romanum ? 3. canon- 
ico divina Officia celebranti Feria sexta in Parasceve, Episcopo 
sive adsistente sive absente ? 4. canonico celebranti Missam 
solemnem de Requie ? 

VIII. Cum mitrae diversae inserviant etiam ad distinguendas 
personas, quae iisdem utuntur, quaeritur num et quod discrimen 
esse debeat inter mitras Episcopi et canonicorum in functionibus, 
in quibus Episcopus mitra simplici utitur ? 

IX. Quum usus mitrae extra cathedralem capitulo expresse 
non sit, servandumne est in casu quod Motu Proprio praecipitur 
(n. 80) ut nemini ad aliquod ex canonicorum collegiis pertinenti 
suffragentur privilegia ultra propriae ecclesiae limites, ita ut non 
liceat capitulo mitra uti extra cathedralem ? 

X. Estne censendum capitulum ultra propriae ecclesiae limites 
suis privilegiis uti, si in alia dioecesis ecclesia Episcopo in 
solemni festo pontificalia celebranti collegialiter assistens aut in- 
vitatum mitram adhibet ? 

XI. Verba in Motu Proprio (n. 27) a qua (palmatoria) abstinen- 
dum covam Ordinario suntne intelligenda de qualibet Ordinarii 
praesentia vel tantum de casu quo Ordinarius ipse palmatoria 
utitur ? 

XII. Usus palmatoriae latiusne patet quam mitrae, ita ut in 
functionibus quibus mitra uti non liceat, palmatoria tamen adhi- 
beri possit ? 

XIII. Licetne canonico celebranti seu hebdomadario in cathe- 
drali, praesente capitulo, palmatoria uti i. in Missa, Vesperis et 


Laudibus diebus solemnioribus ? 2. in Missa et Vesperis diebus 
Dominicis et festis ? 3. in Missa solemniori de Requie ? 4. in 
Processionibus aliisque quibuslibet functionibus ? 5. in Missa 
lecta cum aliqua solemnitate, etiam absente capitulo ? 

XIV. Licetne canonico palmatoria uti, cum vocatus in alia 
ecclesia et capitulo absente, functiones quaslibet solemnes peragit 
aut Missam cum aliqua solemnitate legit ? 

XV. Licetne singulis canonicis privatam cum palmatoria cele- 
brare Missam ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscript! Secre- 
tarii, exquisito specialis Commissionis Liturgicae suffragio omni- 
busque accurate perpensis, ita respondere censuit : 

Adi. Mitra debet esse linea ad tramitem turn Constitutionis 
Pii Papae VII. Decet Romanes Pontifices et decreti n. 2624, diei 
27 Augusti 1822, n. 8 et 17, turn Motus Proprii Inter multiplices 
Pii Papae X., 21 Februarii 1905, n. 36 et 53. 

Ad II. Affirmative. Hinc canonicis mitra tantum uti liceat 
dum simul pontificalibus functionibus sacris vestibus induti 
assistunt, neque canonicus celebrans mitra uti potest, etiam 
praesente capitulo, nisi id expresse significet indultum Aposto- 

Ad III., IV. et V. Provisum in II. 

Ad VI. Affirmative. 

Ad VII. Quoad i. Negative. Quoad 2. Affirmative iuxta 
Rubricas Pontificalis Romani. Quoad 3 et 4. Negative. 

Ad VIII. Provisum in VI. Permittitur solummodo eadem 
mitra simplex (linea) quatuor Dignitatibus ut in VII. ad 2. 

Ad IX. Affirmative. 

Ad X. Affirmative. 

Ad XI. Affirmative ad primam partem ; negative ad se- 

Ad. XII. Affirmative, si in concessione Apostolica continetur 
usus palmatoriae. 

Ad. XIII., XIV. et XV. Provisum in XII. 

Atque ita rescripsit, die i Februarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. f% S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., S.R.C. Secretarius. 

Congr. a Missione conceditur indultum transferendi festa classics 
in primam diem sequentem a festo duplici I vel II classis 

Ne festa sive Officia ritus duplicis primae vel secundae classis, 
in Kalendario perpetuo ad usum Congregationis Missionis, diu 
nee levi incommode transferri contingat, quoties in propria sede 


impedita occurrant ; Rmus. Dnus. Antonius Fiat, Superior 
Generalis eiusdem Congregationis a Sanctissimo Domino Nostro 
Pio Papa X. facultatem humillime flagitavit, qua eiusmodi 
Officia in primam diem respective insequentem amandare liceat, 
Officio duplici minori ad ritum simplicem redacto. Sacra porro 
Rituum Congregatio, utendo facultatibus sibi specialiter ab 
eodem Sanctissimo Domino Nostro tributis, benigne annuit pro 
gratia, ad instar particularis Rubricae reformatae Breviarii 
Romani, quae habetur in festo PretiosissimiSanguinis D. N. I. C., 
Dominica prima lulii ; servatis Rubricis. Contrariis non obstan- 
tibus quibuscumque. 
Die 2 Martii 1907. 

S. Card. CRETONI, S. R. C. Praefectus. 
L. >^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Declaratur post Missam Conventualem etiam lectatn, omittendum 
esse Psalmutn De prof undis uti et alias preces. 

Reverendus Frater Petrus Sheehan, Ordinis Fratrum Minorum 
Provinciae Hiberniae, de consensu turn Ministri Provincialis 
turn Procuratoris Generalis, Sacrorum Rituum Congregation! 
sequens dubium pro opportuna declaratione humillime exposuit ; 
nimirum : In Hibernia mos est, ut in omnibus Missis, praeter 
solemnes, finito ultimo Evangelio Sacerdos cum Ministro 
psalmum " De profundis" recitet, antequam precesiussu Summi 
Pontificis praescriptas incipiat. Cum autem ex variis Sacrae 
Rituum Congregationis Decretis hae preces post Missam Con- 
ventualem ommittendae sint, quaeritur, an etiam psalmus " De 
profundis" post Missam Conventualem sive cantatam sive lectam 
omitti debeat ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, exquisito Commissionis Liturgicae suffragio, omnibusque 
perpensis, proposito dubio respondendum censuit : " Omittatur 
in casu" (i). Atque ita rescripsit die 23 Martii 1907. 

D. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. (ij| S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Circa privilegia seu insignia Cappellanorum communium Cappellae 


Sacra Rituum Congregatio, inspecto Motu Proprio Inter multi- 
plices 21 Februarii 1905 et subsequent! decreto seu declaratione 
14 Martii 1906 una cum documentis exhibitis respicientibus 
privilegia seu insignia Cappellanorum communium Cappellae 


Pontificiae, qui ab Alexandro Papa VII Motu Proprio diei 10 
lunii 1657 instituti sunt, auditoque specialis Commissionis 
Liturgicae suffragio, ita rescribendum censuit : Praedicti Cap- 
pellani communes, qua tales, gaudeant impetratis, nempe collare 
et veste talari cum zona serica coloris violacei, habitu quern 
vocant pianum, et honorifico titulo Monsignore, prouti reapse 

Atque ita rescripsit. Die 16 Martii 1907. 

S. Card. CRETONI, Pvaefectus. 
\ D. PANICI, Archiep. Laodicen,, Secntarius. 

Direct io cant us et modi recitandi intra chorum, spec tat ad 
Canonicum Praecentorem, non vero ad Decanum. 

Hodiernus Praecentor Ecclesiae Cathedralis Barcinonensis 
in Hispania, a Sacrorum Rituum Congregatione solutionem 
sequentis dubii humillime postulavit, nimirum : 

Articulus 13 Ordinationum huius Ecclesiae et Chori sic se 
habet : " Presidera el coro el senor Obispo : en ausencia de este 
el Dean por occupar la primera silla post Pontificalem y en su 
defecto el que se halle mas preeminente ; salvas siempre las 
facultades del Chantre (nempe Praecentoris) en lo relativo al 
canto y buen orden de las procesiones." 

Nunc vero, quoad facultates has Praecentoris, sunt aliqui qui 
dicunt moderationem seu directionem cantus et modi recitandi 
in choro tam in Missa quam in Officio, non esse munus Praecen- 
toris, sed Decani. Alii autem stricto sensu interpretantes 
praefatum articulum 13, propugnant directionem cantus esse 
munus Praecentoris non autem Decani. Quaeritur igitur : 

An directio cantus et modi recitandi intra chorum, sit 
Praecentoris an Decani ? 

Et Sacra Rituum Congregatio, ad relationem subscripti 
Secretarii, exquisita etiam informatione Emi. et Rmi. Dni. 
Cardinalis Episcopi Barcinonensis, auditoque Commissionis 
Liturgicae suffragio, praepositae quaestioni ita respondendum 
censuit : " Est Praecentoris." Atque ita rescripsit, die 3 
Martii 1907. 

S. Card. CRETONI, 5. R. C. Praefectus. 
L ^1 S. f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

De Sororibus Tertiariis Regularibus quoad usum Kalendarii et 
indulgentiarum participationem. 

A Sacrorum Rituum Congregatione nuper expostulatum est : 
I. An Sorores Tertiariae Ordinum Regularium Ordinariis 
locorum subiectae, quae in Communitate vivunt, vota simplicia 


nuncupant et tantummodo Ofificium parvum B. M. V. recitant, 
teneantur in propria ecclesia, seu Oratorio, sequi Kalendarium 
respectivi Ordinis, relicto Kalendario dioecesano, quo annuente 
ac praecipiente loci Ordinario, a diurturno tempore usque in 
praesens utuntur ? Et quatenus Negative : 

II. An eaedern Sorores praedictum Kalendarium dioecesanum 
adhibentes participent omnes indulgentias quae a Romanis 
Pontificibus directe concessae sunt tantum respectivis Ordinibus 
eorumque ecclesiis ? 

Et Sacra eadem Congregatio, ad relationem subscripti Secre- 
tarii, exquisito Commissionis Liturgicae suffragio, attentisque 
decretis Sacrarum Congregationum Rituum et Indulgentiarum 
ita respondendum censuit : 

Ad. I. Negative. 

Ad II. Affirmative. Serventur autem Decreta praesertira 
S.R.C. n. 3682 Urbis et Orbis 9 Decembris 1895, etS.C. Indulgen- 
tiarum et SS. Reliquiarum De indulgentiis Tertiariorum 28 August! 

Atque ita rescripsit ac declaravit, die 10 Maii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Litterae S. C. Indulg. de Triduanis supplicationibus quotannis 
celebrandis in honorem augustissimi Eucharistiae Sacramenti. 

Rme. Domine, 

Decretum de quotidiana SS.mae Eucharistiae sumptione a 
S. Congr. Concilii, anno 1905 sub die 20 Decembris evulgatum 
quanto piorum fidelium plausu et quam ingenti amimi gaudio 
sit exceptum, apprime testantur epistolae quamplurimae, quae 
ad hanc Apostolicam Sedem undique sunt delatae, ex quibus 
eraitur in pluribus locis hanc piam et saluberrimam praxim 
quotidianae Communionis suscipiendae uberes fructus edere 
coepisse, et in posterum uberiores quoque in christiano populo 
fore edituram. Et merito : siquidem refrigescente hominum 
pietate, procul dubio remedium nullum aliud efficacius excogi- 
tari potest, quo elanguentia christianorum corda ad Deum 
redamandum vividius excitentur, quam frequens et quotidianus 
ad sacram Synaxim accessus, in qua Ille sumitur, qui fons est 
ardentissimae charitatis. 

Quapropter Summus Pontifex, qui valde gavisus est de huius- 
modi salutari fructu hucusque percepto, vehementer exoptans, 
ut ipse iugiter perseveret, imo maiorain dies incrementa suscipiat, 
mihi munus demandavit Amplitudinem tuam et totius Orbis 


Catholic! sacrorum Antistites hortandi, ut coeptis insistentes 
omnem impendant operam, quo Christifideles frequentius, imo 
quotidie, sacram Eucharistiam sumant ; hoc enim divino 
Convivio supernaturalis eorumdem vita indesinenter alitur et 

Ipse vero Beatissimus Pater ratus ad hunc optatum finem 
assequendum admodum conferre, si christiani populi assiduis 
precibus una simul effusis dulcissimam Deo vim inferant ; in 
votis habet, ut quotannis, si fieri poterit, in singulis Cathe- 
dralibus Ecclesiis, infra Octavam solemnitatis Corporis Christi, 
vel si locorum et personarum adiuncta aliter expostulaverint, alio 
anni tempore a Rmis. Episcopis statuendo triduanae Supplica- 
tiones celebrentur iuxta methodum heic subiectam. 

I. Supplicationes semper peragantur feria VI., sabbato et die 
dominica vel immediate post solemnia Corporis Christi, vel alio 
tempore, uti supra relatum est. Hisce vero singulis diebus 
sermo habebitur, quo populus edoceatur de ineflfabili Eucha- 
ristiae Sacramenti praestantia, et potissimum de animi disposi- 
tionibus ad illud rite suscipiendum. 

Hoc expleto, publicae venerationi exponatur SSma. Eucha- 
ristia, eaque coram sequens recitabitur oratio : 

" O dulcissime lesu, qui in hunc mundum venisti, ut omnes 
animas vita ditares gr-atiae tuae, ad quam in illis servandam 
simulque fovendam in augustissimo Eucharistiae Sacramento 
salutare pharmacum earum infirmitatibus sanandis, et cibum 
divinum debilitati sustinendae temetipsum quotidie praebes, Te 
supplices deprecamur, ut super eas sanctum tuum spiritum 
benignus effundas, quo repletae, lethali labe si quae sint in- 
quinatae, ad Te revertentes, vitam gratiae peccatis deperditam 
recuperent ; quae vero, Te misericorditer largiente, iam Tibi 
adhaerent, quotidie, prout cuique dabitur, ad tuam caelestem 
Dapem devote accedant, qua roboratae, venialium culparum a 
se quotidie admissarum antidotum sibi comparare, vitamque 
gratiae tuae alere valeant, sicque magis magisque emundatae 
sempiternam in coelis beatitudinem consequantur. Amen." 

Dein vero, post cantum hymni " Tantum ergo " populo Bene- 
dictio SSmi. Sacramenti elargiatur. 

II. Die vero Dominica, quae postrema erit earumdem suppli- 
cationum, mane, more sueto, missa parochialis celebrabitur, in 
qua habita a Parocho Homilia de Evangelio Dominicae infra 
octavam solemnitatis Corporis Christi, quod optime consonat 
mysterio Eucharistiae explanando, Christifideles coniunctim de 
altari sancta libabunt ; sin autem alia eligatur Dominica extra 
praefatam octavam, loco Homiliae in Evangelium diei, concio 
fiat ad populum, qua ferventius ad Eucharistiam in ipsa Missa 
suscipiendam disponatur. 


A meridie eaedem sacrae functiones iterentur, quae anteactis 
diebus sunt peractae. In condone tamen Oratores ad ferven- 
tiorem erga sanctissimum Sacramentum pietatem hortentur 
fideles, speciatim vero ad frequentiorem coelestis Convivii par- 
ticipationem, iuxta probatam Catechismi romani doctrinam, uti 
innuit S. Congregationis Concilii memoratum Decretum sub 
num. VI. Tandem antequam hymnus "Tantum ergo" decan- 
tetur, hymnus Ambrosianus praemittatur. 

Quo vero omnibus magis innotescat quam ardens sit de- 
siderium Summi Pontificis frequentioris communionis pro- 
movendae, maximopere Ipse commendat, ut in curialibus etiam 
templis, prout quisque Episcopus pro sua prudentia et sagacitate 
diiudicabit, saltern locum habeat ea pia exercitatio, qua in 
Cathedralibus Ecclesiis celebranda superius et proposita die 
Dominica infra eamdem solemnitatis Corporis Domini octavam, 
vel alio in anno Dominica. 

Hisce autem piis exercitationibus ut alacrius intersint fideles, 
SSmus. Dominus Noster Indulgentias defunctis quoque appli- 
cabiles clementer elargitus est uti infra : nempe i sempiem 
annorum totidemque quadvagenanim quolibet Triduanarum precum 
die ; 2 plenanum semel in Triduo lucrandam, die cuiuslibet 
arbitrio eligenda infra ipsum Triduum, si eidem qualibet die 
devote adfuerint, simulque sacramentali confessione expiati, s. 
Synaxim susceperint et ad mentem Sanctitatis Suae pie ora- 
verint ; 3 Plenariam die Dominica ab omnibus acquirendam, qui 
confessi ad sacras Epulas simul congregati accesserint in Cathe- 
dralibus Ecclesiis. vel etiam in Curialibus et uti supra preces 

Interim Amplitudini Tuae omnia felicia a Domino adprecor. 

Romae, ex Secretaria S. Congregationis Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, die 10 Aprilis anno MDCCCCVII. 

Amplitudinis Tuae, uti Frater 

S. Card. CRETONI, Praefectus, 
L. (ijl S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretaries. 

Indul. plen. toties quoties lucranda conceditur visitantibus 
Ecclesias Ord. 5. Benedict! in die Commemorationis omnium 
Fidelium defunctorum ; necnon visitantibus quamlibet eccle- 
siam, dummodo habitualiter gestent Numisma lubilare S. 

Beatissime Pater, 

Hildebrandus de Hemptinne, Abbas Primas O. S. B., et 
Bonifacius M. Krug, Abbas Ordinarius Montis Cassini, ad pedes 
S. V. provoluti, sequentia exponunt et postulant : 


Summorum Romanorum Pontificum largitate nonnulli Re- 
ligiosorum Ordines Indulgentia Plenaria, toties quoties a christi- 
fidelibus ipsorum Ecclesias statutis diebus visitantibus lucranda, 
aucti sunt. 

Quare oratores a benignitate S. V. expostulate audent, ut 
etiam Ordini S. Patriarchae Benedicti, utpote inter Ordines 
occiden tales antiquissimo et de Ecclesia civilique societate non 
parum merito, simile privilegium tribuere dignetur ; ita quidem, 
ut huiusmodi Indulgentia Plenaria, animabus in Purgatorio 
detentis etiam applicabilis, a secundis Vesperis diei primae 
Novembris usque ad occasum solis diei sequentis, in qua Com- 
memoratio Omnium Fidelium Defunctorum pie recolitur, quo- 
tannis a christifidelibus toties acquiri valeat, quoties ipsi visi- 
taverint Ecclesias vel pubiica Oratoria Ordinis S. Benedicti 
nigri coloris, tarn Monachorum, quam Sanctimonialium, si con- 
fessi ac S. Synaxi refecti ad mentem S. V. preces effuderint. 

Quae scilicet dies prae caeteris eligenda videtur : 

i Eo quod ex sedula opera S. Odilonis, Abbatis Cluniacensis 
Ord. S. Benedicti, Commemoratio Omnium Fidelium Defunc- 
torum pro universa Ecclesia stabilienda initium duxerit ; 

2 Quia fideles die praefata frequentiores celebrare solent 
Ecclesias et inibi Sacramenta suscipere ad sublevandas animas 
piacularibus flammis addictas. 

Insuper expostulant oratores Indultum, quo christifideles S. 
Numisma lubilare S. Benedicti habitualiter gestantes, loco 
Indulgentiae de Portiuncula nuncupatae, quae ex authenticis 
documentis huic Numismati adnexa bona fide existimabatur, 
deinceps hanc alteram supramemorata die concessam acquirere 
valeant, visitantes quamcumque Ecclesiam vel publicum 
Sacellum, caeteraque pia opera, de quibus supra, praestantes, si 
valetudinis causa vel impedimento clausurae aut nimiae dis- 
tantiae scilicet unius saltern milliarii Ecclesiam aut Ora- 
torium Ordinis S. Benedicti adire nequiverint. 

Et Deus, etc. 

SSmus. Dnus. Nr. Pius PP. X, in Audientia habita die 
27 Februarii 1907 ab infrascripto Card Praef. S. C. Indulgentiis 
Sacrisque Reliquis praepositae, benigne annuit pro gratia in 
omnibus iuxta preces. 

Praesenti in perpetuum valituro absque ulla Brevis expedi- 

Contrariis quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, ex Secretaria eiusdem S. C. die 27 Februarii 

A. Card. CRETONI, Pratfectus. 
L. S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 


Indul. 50 d. conceditur alumnis religiosarum familiarum quoties 
quamdam iaculat. precem recitant, cum intentione denuo reli- 
giosa vota nuncupandi. 

Beatissime Pater, 

Prater Maria Henricus Desqueyrous Procurator Generalis 
Ordinis Praedicatorum, ad pedes Sanctitatis Vestrae provolutus, 
humiliter exponit, quod in diversis utriusque sexus communita- 
tibus, ad saepius renovandam professionis religiosae memoriam, 
habitualis facta est ilia ad sacratissimum Cor lesu devota invo- 
catio : Cor lesu, charitatis victima, fac me Tibi hostiam viventcm, 
sanctam, Deo placentem. 

Instanter exinde supplicat humilis orator, ut Sanctitas Vestra 
huic invocation! aliquam indulgentiam concedere dignetur, toties 
lucrandam, quoties recitabitur cum intentione religiosam pro- 
fessionem renovandi. 

Et Deus, etc. 

Sanctissimus Dominus Noster Pius Papa X, in audientia 
habita die 27 Februarii 1907 ad infrascripto Cardinal: Praefecto 
Sacrae Congregationis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis prae- 
positae omnibus utriusque sexus Religiosarum familiarum 
alumnis et alumnabus, vota emittentibus, benigne concessit In- 
dulgentiam quinquaginta dierum toties lucrandam, quoties ipsi 
vel ipsae, cum intentione denuo religiosa vota nuncupandi prae- 
fatam iaculatoriam precem corde saltern contrito ac devote 
recitaverint. Praesenti in perpetuum valituro. Contrariis 
quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem Sacrae Congregationis, 
die 27 Februarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
L. |J| S. f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Privileges of Third Order of St. Dominic (Secular). 



(a) Tertiariis ex utroque sexu confessis et S. Communione 
refectis : 

1. Die ingressus in Tertium Ordinem, quo eisdem habitus 

2. Die professionis. 

3. Quoties potioris vitae 'studio per octo dies continuos spiri- 
tualibus exercitiis vacaverint. 


4. Semel in mense die cuiusque arbitrio eligendo, si per inte- 
grum mensem singulis diebus per quartam horaepartem, vel per 
mediam horam orationi mentali vacaverint. 

5. Quo die, canonice ordinati et confessi celebraverint primam 
Missam vel primae Missae alicuius sodalis astiterint confessi ac 
S. Communione refecti. 

(b) lisdem Tertiariis si confessi et sacra Communione refecti 
ad mentem Summi Pontificis oraverint sequentibus diebus quibus 
absolutionem generalem seu benedictionem acceperint. 

(i) Nativitatis D. N. I. C. ; (2) Paschatis Resurrectionis ; (3) 
Pentecostes ; (4) SSmi. Corporis Christi ; (5) Immaculatae Con- 
ceptionis ; (6) Annuntiationis ; (7) Assumptionis ; (8) SSmi. 
Rosarii ; (9) S. P. Dominici ; (10) S. Catharinae Senensis. 

(c) lisdem Tertiariis si confessi ac S. Communione refecti 
ecclesiam Ordinis aut Sodalitii devote visitaverint ibique ad 
mentem Summi Pontificis oraverint diebus festis sequentibus. 

(i) Nativitatis D.N. I.C.; (2) Circumcisionis; (3) Epiphaniae ; 
(4) Paschatis ; (5) Ascensionis ; (6) Pentecostes ; (7) SSmi. 
Corporis Christi ; (8) SSmi. Cordis lesu ; (9) Purifications B.M.V. ; 
(10) Annuntiationis; (u) Visitationis; (12) Assumptionis; (13) 
Nativitatis; (14) SSmi. Rosarii; (15) Patrocinii B.M.V. ; (16) 
Praesentationis ; (17) Immaculatae Conceptionis ; (18) S. Ray- 
mundi de Pennafort C. ; (19) Translationis S. Thomae Aquin. ; 
(20) S. Catharinae de Riccis V.; (21) Translations S. Catharinae 
Senensis ; (22) S. Thomae Aquinatis Doct. C. ; (23) S. loseph 
Sponsi B. M. V. ; (24) S. Vincentii Ferreri C. ; (25) S. Agnetis de 
Monte PolitianoV. ; (26) S.Petri Mart. O.P. ; (27) S. Catharinae 
Senensis V. ; (28) S. Pii V. Papae et C. ; (29) S. Antonini C. ; (30) 
Translationis S. P. Dominici ; (31) S. loannisO. P. ; etSociorum 
MM. Gorgon ; (32) S. Mariae Magd. Protect. O. P. ; (33) S. P. 
Dominici ; (34) S. Hyacinthi C. ; (35) S. Rosae Limanae V. ; 
(36) Commem. S. P. Dominici in Suriano ; (37) S. P. Francisci 
Assis. ; (38) S. Ludovici Bertrandi C. ; (39) Omnium Sanctorum 
O.P. ; (40) S. Catharinae Virg. Mart. Protect. O.P. ; (41) lis qui 
quatuor anniversariis vel officiis defunctorum in Ordine Praedica- 
torum praescriptis, uno scilicet pro animabus Fratrum, Sororum, 
ac Tertiariorum ipsius Ord. (die 10 Novembr.), altero pro ani- 
mabus suorum consanguineorum et affinium (die 4 Febr.), tertio 
pro familiarum et benefactorum suorum animabus (die 5 Sept.), 
quarto pro sepultis in eorum ecclesiiset coemeteriis (die 12 lul.), 
devote interfuerint ac confessi et SS. Eucharistiae Sacramentum 
sumpserint atque uti supra oraverint. 

(d) lisdem Tertiariis morituris si uti supra dispositi vel saltern 
contriti SS. lesu nomen ore si potuerint, sin minus corde devote 



(a) Septem annorum et totidem quadragenarum : 

i. Tertiariis qui saltern corde contrite diebus in praecedenti 
capite 7. C. enumeratis ecclesiam Ordinis aut Sodalitii visita- 
verint ibique ad intentionem Summi Pontificis oraverint. 
^ 2. Qualibet vice per mediam horam orationis mentalis exer- 
citio devote vacaverint. 

(b) Tercentorum dierum : 

Quoties aliquod pium opus pietatis vel caritatis, corde saltern 
contrito, exercuerint. 


Diebus Stationum in Missali Romano descriptis iidem Ter- 
tiarii si ecolesiam in qua sedes Sodalitii est constituta vel, ea 
deficiente, propriam ecclesiam Parochialem visitaverint, ibique 
ad mentem Summi Pontificis oraverint, easdem indulgentias 
consequuntur quos lucrarentur si ecclesias Urbis in eodem 
Missali recensitas praefatis diebus personaliter visitarent, dum- 
modo alia pia opera praescripta exercuerint. 


1 . Pro Responsorio : spem miram : 

Tertiarii quoties Responsorium : O spent miram in honorem 
S. Dominici recitaverint, indulgentiam quingentorum dierum 
semel quolibet die lucrantur, et si per totum annum quotidie 
illud recitaverint, indulgentiam plenariam in festo : (a) S. P. 
Dominici (4 Aug.) ; (b) Translationis eiusdem S. P. (25 Mail), et 
(c) Commemorationis eiusdem in Suriano (15 Sept.). 

2. Pro orationibus S. Catharinae Senensis vel ad ipsam : 
Tertiariis indulgentiam centum dierum lucrantur semel in 

die pro recitatione singularum ex his orationibus : 

(a) Ad S. Catharinam Senensem virgo cum versiculo et 


(6) Pro Summo Pontifice ab ipsa S. Catharina dictata : O 

Dio supremo ed ineffabile. 

(c) Pro Ecclesia pariter ab ipsa composita : Ho ricorso a Voi. 
Omnes et singulae indulgentiae hucusque relatae, excepta 

tamen plenaria in mortis articulo lucranda, sunt etiam applica- 
biles animabus defunctorum in Purgatorio detentis. 


i. Sacerdotes Tertiarii ad quodlibet altare Missam celebra- 
verint gaudent indulto personali altaris privilegiati tribus in 
qualibet hebdomada diebus, dummodo pro alia die simile indul- 
tum non obtinuerint. 


2. Missae omnes quae in suffragium sodalium defunctorum 
celebrantur sunt semper et ubique privilegiatae. 


1. Tertiarii degentes in locis ubi nulla extat ecclesia Ordinis 
Praedicatorum vel Sodalitii lucrari valent eas omnes indulgentias 
quas dictam ecclesiam visitando lucrarentur, dummodo respec- 
tivam parochialem ecclesiam visitent, caeteris conditionibus 

2. Tertiarii si sint infirmi vel convalescentes nee commode 
possint e domo egredi, recitando quinquies Pater etAve etorando 
ad mentem Summi Pontificis, lucrari possunt easdem indulgen- 
tias ac si personaliter ecclesiam Ordinis vel Sodalitii visitarent, 
caeteris tamen conditionibus adimpletis. 

3. Tertiarii, qui in collegiis, seminariis aliisque communitati- 
bus degunt, lucrari valent indulgentias Sodalitati proprias priva- 
tum respectivae domus sacellum visitando, caeteris adimpletis 

4. Tertiarii recitantes Officium parvum B.M.V. secundum 
ritum FF. Praedicatorum easdem indulgentias lucrantur, quas 
lucrarentur si illud uti extat in Breviario Romano recitarent. 


Quum, per decretum huius S. Congregationis Indulgentiis 
Sacrisque Reliquiis praepositae diei 18 lulii 1902 undequaque 
abrogatis omnibus indulgentiis, quibus Tertiarii saecularis cuius- 
vis Ordinis ob communicationem cum primo et secundo Ordine 
respective perfruebantur, Supremis Moderatoribus religiosorum 
Ordinum proprium Tertium Ordinem habentium praescriptum 
fuerit ut novum indulgentiarum indicem pro suis Tertiariis sae- 
cularibus proponerent, Magister Generalis Praedicatorum, tali 
mandato obtemperans, novum praedictum indicem elaboravit, 
illumque huic S. Congregationi humillime subiecit, quae, adhibita 
etiam quorumdam ex suis Consultoribus opera, ilium ad examen 

SSmus. vero Dominus N. Pius PP. X, in audientia diei 13 
lunii 1906, audita de his omnibus relatione facta ab infrascripto 
Card. Praefecto, ex indulgentiis in supra proposito elencho 
enumeratis, eas, quae olim Tertiariis directe tributae fuerunt 
benigne confirmavit, alias vero, loco earum quibus vi commu- 
nicationis gaudebant clementer est elargitus ; simulque mandavit 
ut in posterum praedicti Ordinis Sodales Tertiarii in saeculo 
viventes earum tantummodo participes evadant indulgentiarum 
eisque potiantur privilegiis et indultis quae in praedicto elencho 
recensentur. Quam concessionem eadem Sanctitas Sua per- 
petuis quoque futuris temporibus valituram esse voluit absque 


ulla Brevis expeditione. Contrariis quibuscumque non obstan- 
Datum Romae e Secret, eiusdem S. C. die 13 lunii 1906. 

A. Card. TRIPEPI, Pvaefectus. 
L. |J( S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

* * 

Indulgentiae in favorem pii Operis a Maria Opifera. 

Beatissimo Padre, 

II Sac. Michele Rua, rettore maggiore della Congregazione 
Salesiana, umilmente prostrate al bacio del sacro Piede, espone 
quanto segue : 

II glorioso Predecessore della S. V. Pio IX di s. m. con Breve 
del 9 Maggio 1876, elargi alia Pia Opera di Maria Ausiliatrice, 
istituita dal fondatore della predetta Congregazione, D. Giovanni 
Bosco, allo scopo di coltivare le vocazioni allo stato ecclesiastico, 
specialmente fra i giovani adulti, tutti i favori spiritual!, che 
allora godevano i Terziarii di S. Francesco d'Assisi, sostituita la 
festa di S. Francesco di Sales a quella del Serafico, e le chiese 
della Congregazione Salesiana alie Minoritiche. Si & pero dubi- 
tato, dopo le nuove concession! fatte ai Terziarii Francescani, se 
ai Congregati della prefata Pia Opera sia rimasto o no il favore 
delle antiche. La Pia Unione dei Cooperatori Salesiani, che 
trovavasi in simile condizione, ottenne dalla S. V. nel 1904 
speciali favori, abrogate le antiche concessioni. 

Supplica pertanto 1'oratore, che sia benignamente proweduto 
in simil guisa alia Pia Opera di Maria Ausiliatrice. 

Che della grazia ecc.... 

Ex audientia SSmi. die 14 Novembris 1906. 

SSmus. D. N. Pius PP. X, omnino abrogatis indulgentiis, 
privilegiis atque indultis a RR. PP. quomodocumque concessis 
in favorem Sodalium praefati pii Operis, sequentes spirituales 
gratias iisdem sodalibus benigne concessit, nempe : i omnes et 
singulas indulgentias, tarn plenarias, quam partiales non 
exceptis iis, quae visitation! Stationum Urbis adnexae sunt 
Cooperatoribus Salesianae Sodalitatis, decreto S. Congregationis 
Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae d. d. 2 Octobris 1904 
tributas ; 2 omnia et singula indulta, quae in eodem decreto 
continentur ; 3 ex privilegiis ibidem recensitis ea tantummodo, 
quae sub num. i et 2 veniunt ; servatis tamen adamussim con- 
ditionibus, quae in pluries memorato decreto praescribuntur (i). 
Praesenti in perpetuum valituro absque ulla Brevis expeditione. 
Contrariis quibuscumque non obstantibus. 


Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 16 
Februarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

Ind. 300 d. semel in die lucranda conceditur recitantibus 
singulas ex quatuor infrascriptis orandi formulis. 


Verbe incree, Sagesse eternelle, Exemplaire et Createur des 
choses, Redempteur des hommes, Vous qui accordates au B. 
Albert une vaste intelligence pour contempler dans leur ensemble 
tous les etres, depuis Dieu, et ses perfections infinies, jusqu'aux 
constellations du ciel et aux moindres creatures terrestres avec 
leurs merveilleuses qualites, accordez-moi de comprendre aussi, 
selon les humbles proportions de mon esprit, le lien qui rattache 
entre elles les diverses sciences humaines et la mutuelle assist- 
ance qu'elles peuvent se preter, pour servir ensemble 1'unique 
Verite. Alors je les entourerai toutes d'estime ainsi que ceux 
qui en cultivent les branches diverses, et j'appellerai de mes 
vceux 1'heure benie ou tous les savants, de concert, s'etudieront 
a mettre leurs travaux perseverants, leurs connaissances acquises, 
leurs decouvertes multiples au service de la Foi. Je vousdemande 
cette grace, 6 Seigneur, pour votre gloire, pour 1'honneur de 
votre sainte Eglise et pour le salut des ames rachetees de votre 
precieux Sang. 

Ainsi soit-il. 


O Jesus, ami de 1'enfance, Vous qui des vos plus tendres 
annees croissiez visiblement en sagesse et en grace, devant Dieu 
et devant les hommes ; Vous qui, a Page de douze ans, assis 
dans le Temple au milieu des Docteurs, les ecoutiez attentive- 
ment et faisiez leur admiration par la prudence et la sagesse de 
vos discours ; Vous qui accueilliez si volontiers les enfants, les 
benissiez, et disiez a vos Disciples : Laissez-les venir a moi, car a 
ceux qui leuv ressemblent appartient le royaume des Cieux, inspirez-moi, 
comme Vous inspirates au B. Pierre Canisius, modele et guide 
du catechiste parfait, un profond respect et une sainte affection 
pour 1'enfance, un gout et un devouement prononces pour lui 
enseigner la doctrine chretienne, une aptitude speciale a lui en 
faire comprendre les mysteres et aimer les beautes. Je Vous 
le demande, 6 mon Jesus, par 1'intercession de la Bienheureuse 
Vierge Marie. 

Ainsi soit-il. 



Vierge Marie, faites que la recitation de votre Rosaire soit 
pour moi chaque jour, au milieu de mes devoirs multiples, un 
lien d'unite dans les actes, un tribut de piete filiale, une douce 
recreation, un secours pour marcher joyeusement dans les 
senders du devoir. Faites surtout, 6 Vierge Marie, que 1'etude 
de vos quinze mysteres forme peu a peu dans mon ame une 
atmosphere lumineuse, pure, fortifiante, embaumee, qui penetre 
mon intelligence, ma volonte, mon coeur, ma memoire, mon 
imagination, tout mon etre. Ainsi contracterai-je 1'habitude de 
prier en travaillant, sans le secours des formules, par des regards 
interieurs de 1'admiration et de supplication, ou par les aspira- 
tions, d'amour. Je vous le demande, 6 Reine du Saint Rosaire, 
par Dominique votre fils de predilection, 1'insigne predicateur de 
vos mysteres et le fidele imitateur de vos vertus. 

Ainsi soit-il. 

Glorieux S. Joseph, modele de tous ceux qui sont voues au 

travail, obtenez-moi la grace de travailler en esprit de penitence, 
pour 1'expiation de mes nombreux peches ; de travailler en con- 
science, mettant le culte du devoir audessus de mes inclinations ; 
de travailler avec reconnaissance et joie, regardant comme un 
honneur d'employer et de developper, par le travail, les dons 
re9us de Dieu ; de travailler avec ordre, paix, moderation et 
patience, sans jamais reculer devant la lassitude et les difficultes ; 
de travailler surtout avec purete d'intention et avec detache- 
ment de moi meme, ayant sans cesse devant les yeux la mort et 
le compte que je devrai rendre du temps perdu, des talents 
inutilises, du bien omis et des vaines complaisances dans le 
succes si funestes a 1'ceuvre de Dieu. Tout pour Jesus, tout par 
Marie, tout a votre imitation, o Patriarche Joseph ! Telle sera 
ma devise a la vie et a la mort. 

Ainsi soit-il. 

Sanctissimus Dominus propria manu ista apposuit verba : 

Fidelibus recitantibus hanc precem Indulgentiam 300 dierum 
semel in die lucrandam concedimus. 

Die 23 Novembris 1906. 


Praesentis rescripti authenticum exemplar exhibitum fuit 
huic Sacrae Congregationi Indulgentiis sacrisque Reliquiis 

In quorum fidem, etc. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
15 Martii 1907. 
L. ^ S. t D. PANICI, Archiep. Laodicen., Stcretorius. 

DECREES. 313. 

Ind. 300 d. conceditur toties quoties recitantibus oratlonem 

Veni S. Spiritus, reple... 

Beatissime Pater, 

Alexander Le Roy, Episcopus titularis Alindensis, Superior 
Generalis Congregationis a Spiritu Sancto, necnon moderator 
generalis Archisodalitatis Spiritus Sancti, in Ecclesia Domus 
Primariaepraefatae Congregationis Lutetiae Parisiorum canonice 
erecta, ad pedes S. V. provolutus, supplex postulat, quo magis 
augeatur devotio erga Spiritum Sanctum et frequentior fiat 
fidelium recursus ad Ipsum, ut Christifideles quoties per modum 
orationis iaculatoriae, quovis idiomate, recitaverint pervulgatam 
invocationem : 

" Veni, Scmcte Spiritus, reple tuorum cor da fidelium, et tui amoris in 
tis ignem acctnde" 

toties Indulgentiam trecentorum dierum, defunctis quoque 
applicabilem, lucrari possint. 

Et Deus... 

SS. D. N. Pius Papa X in Audientia habita die 8 Maii 1907 
ab infrascripto Card. Praef. S. C. Indulgentiis Sacrisque 
Reliquiis praepositae, benigne annuit pro gratia iuxta preces. 
Praesenti in perpetuum valituro. Contrariis quibuscumque non 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
8 Maii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 

Pro R. P. D. DIOM. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretarius. 

L. EiS. 

* * 

Actus heroicus revocari potest. 

Ad hanc S. Congregationem Indulgentiarum transmissum est 
a S.C. Christiano Nomini propagando praeposita sequens- 
dubium, cuius solutionem Rmus. Episcopus Chicoutimiensis 
postulavit, nempe : 

An fidelis emittens actum heroicum, quod votum ordinarie voca- 
tur, quo in suffragium defunctorum, divinae Maiestati offert 
omnes indulgentias, quas vivens lucrari potest, nee non omnia 
sua opera satisfactoria, et etiam suffragia sibimet post mortem 
conferenda, possit, quando ipsi libuerit, revocare ? 

Et S.C. proposito dubio respondendum mandavit : 



Datum Romae ex Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
20 Februarii 1907. 

S. Card. CRETONI, Pvaefectus. 

Pro R. P. D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretario. 
losephus M. Can. COSELLI, Substitutes. 


Commendatur et indulgentiis ditatur pia praxis Novendialium 
precutn in honorem SS. Sacrament! festo Corporis Christi 

Spiritualium omnium bonorum fons et caput est procul dubio 
Sanctissimum Eucharistiae Sacramentum, per quod lesus 
Christus divitias sui erga homines amoris veluti effudit. Quare 
nihil tarn excellentius et salutarius existimandum quam in 
christiano populo cultum huius Augustissimi Sacrament! promo- 
vere et amplificare, quo magis in eo uberiores eiusdem Sacra- 
menti fructus proveniant ; vividius nempe excitetur fides, spes 
firmius roboretur, et divinae caritatis ignis impensius foveatur, 
omnisque christianae virtutis splendor magis eluceat. 

Quae omnia probe noscens Beatissimus Pater, ad augendum 
provehendumque amorem et obsequium erga S. Eucharistiam, 
in audientia habita ab infrascripto Card. Praefecto S. Congrega- 
tionis Indulgentiis Sacrisque Reliquiis praepositae die 8 Mail 
1907 delatis precibus, quibus supplicatum est, ut Novendialium 
precum piam praximin honorem huius Sacratissimi Mysterii ante 
Solemnia Corporis Christi praemittendam approbare et sacris 
etiam indulgentiis decorare dignaretur, libentissime annuens, 
supramemoratam piam praxim nedum auctoritate sua compro- 
bavit sed et summopere commendavit. Insuper eadem Sanctitas 
Sua christifidelibus aliquo pietatis actu has novendiales preces 
sive privatim peragentibus sive ipsis publice in ecclesiis cele- 
bratis, iuxta normas ab Ordinariis praescribendas, devote 
adstantibus, has indulgentias, animabus igne Purgatorii detentis 
etiam profuturas, clementer est elargitus : i. septem annorum 
totidemque quadragenarum singulis Novendialium precum die- 
bus; 2. plenariam in uno quolibet eorum dierum, vel festo die 
Corporis Christi, vel quolibet ex octo insequentibus, modo rite 
confessi ac S. Synaxi refecti, ad mentem Sanctitatis Suae Deo 
supplicaverint. Praesenti in perpetuum valituro. Contrariis 
quibuscumque non obstantibus. 

Datum Romae, e Secretaria eiusdem S. Congregationis, die 
8 Maii 1907. 

S. Card. CRETONI, Praefectus. 
f D. PANICI, Archiep. Laodicen., Secretaries. 



Ordini S. Benedict! committitur officium colligendi varias 
lectiones, quae ad emendationem Vulgatae inservire poterunt. 

Reverendissimo P. Abate. 

La Pontificia Commissione per gli Studii biblici, creata, pochi 
anni or sono, dal Sommo Pontifice Leone XIII di venerata 
memoria (i), ha per iscopo non solo di fornire all'insegnamento 
cattolico delle norme savie e sicure, che pur facendo ampio 
tesoro delle vere conquiste della scienza, non si discostino dalle 
tradizioni inespugnabili della Chiesa ; ma ancora di dare un 
nuovo impulso agli studi biblici, piu importanti forse, che non 
furono mai, nei tempi nostri cosi travagliati dal dubbio universale 
e daU'evoluzionismo rarionalistico. Fra i piu utili argomenti a 
proporre alia trattazione dei dotti 6 certamente uno studio 
accurate ed esauriente sulle variant! della Volgata latina. Gia 
i Padri del Concilio di Trento, pur riconoscendo la Volgata 
quale edizione autentica per gli usi pubblici della Chiesa, non 
ne dissimularono le imperfezioni, onde espressero il voto che con 
ogni diligenza venisse sottomessa ad un esame minutissimo e 
ridotto a forma piu definitivamente conforme ai testi originali. 
Questo compito affidarono essi alia sollecitudine della Sede 
Apostolica ed i Romani Pontifici, per quanto le condizioni dei 
loro tempi consentivano, non tardarono ad estendere alia 
emendazione della Volgata le loro sapienti cure, quantunque 
non fosse loro dato di giungere al perfetto coronamento della non 
facile impresa. Fintanto che giunga 1'ora propizia per cosi 
importante revisione che ponga in grado di dare una edizione 
emendatissima della Volgata latina, indispensabile un laborioso 
studio preliminare di preparazione merck piu diligente e compiuta 
raccolta delle variant! di essa Volgata che si trovano sia nei 
codici, sia negli scritti dei Padri ; studio al quale varii dotti gia 
si applicarono con intelligenza e zelo, tra i quali a buon diritto 
occupa un degno posto 1'illustre ed infaticabile P. Vercellone 
Barnabita. Essendo pero siffatto lavoro molto complesso, 
sembrato opportune che venisse ufficialmente affidato ad un 
Ordine religioso capace di disporre dei mezzi proporzionati alia 
difficile impresa. E' parso pertanto agli Eminentissimi Sififnori 
Cardinali della Pontificia Commissione per gli studi biblici, 
ottimo divisamento, che la Santita di Nostro Signore Papa Pio X 
si degnata di approvare, che 1'illustre e benemerito Ordine 
Benedettino, i cui pazienti e dotti lavori in ogni ramo di 
ecclesiastica erudizione costituiscono un vero monumento di 
glorie legittimamente raccolte nei corso di molti secoli, fosse 


ufficialmente invitato ad incaricarsi di questo import antissimo e 
ponderoso studio. 

Mi rivolgo quindi a Lei, Rmo. P. Abate Primate, che con 
tanto zelo presiede alia confederazione benedettina, di cui 
cotesto Monastero di S. Anselmo e degno centro, affinchfe con 
quei sentimenti di devozione verso la Santa Sede, che le son 
proprii, si compaccia assumere in nome dell'Ordine stesso 
1'indicato compito e rallegrandomi con Esso Lei per 1'alta 
fiducia riposta nell'inclita famiglia di S. Benedetto, spero che i 
figli di cotanto Padre corrispondano con alacre gioia e felice 
successo all'onorevole invito. Lieto di poter cosi dare anche 
da parte mia una pubblica testimonianza dell'amore singolare 
che io nutro per 1'Ordine benedettino in genere, ed in ispeciale 
per S. Anselmo ed il suo degnissimo capo, con sensi della piu 
distinta stima godo di riaffermarmi 
Di Lei 

affmo. servitore 

Roma, 30 Aprile 1907. 




BX 800 .Al R64 v.l SMC 

Roman documents and 

decrees . 
AIP-2075 (mcsk) 

Does Not Circulate